I SA/Łd 411/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi rozpoznał sprawę ze skargi A Sp. z o.o. na decyzję Naczelnika Łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego w Łodzi, która utrzymała w mocy własną decyzję z 9 grudnia 2022 r. Decyzja ta określała spółce zobowiązania w podatku od towarów i usług za I, II i III kwartał oraz za październik, listopad i grudzień 2018 r., a także ustalała dodatkowe zobowiązania. Spór dotyczył prawa do odliczenia podatku naliczonego w kwocie 723.637,21 zł, wynikającego z 79 faktur od B sp. z o.o. i 47 faktur od C sp. z o.o. Organy podatkowe uznały, że faktury te stwierdzały czynności, które nie zostały w rzeczywistości dokonane, a kontrahenci podatnika pełnili rolę tzw. 'bufora', mającego na celu generowanie kosztów i podatku naliczonego. Sąd administracyjny, analizując zebrany materiał dowodowy, potwierdził ustalenia organów podatkowych. Stwierdzono, że spółki B i C nie posiadały zasobów ludzkich, majątkowych ani zaplecza gospodarczego do świadczenia usług, ich siedziby znajdowały się w wirtualnych biurach, nie ponosiły zwykłych kosztów działalności i nie można było nawiązać z nimi kontaktu. Dodatkowo wskazano na powiązania personalne między tymi podmiotami. Sąd podkreślił, że brak dokumentów potwierdzających rzeczywiste wykonanie usług przez spółki B i C, poza zakwestionowanymi fakturami, uniemożliwia odliczenie podatku naliczonego zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy o VAT. Sąd odrzucił zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów procesowych i materialnych, uznając, że materiał dowodowy został zebrany i oceniony prawidłowo, a organy podatkowe były uprawnione do odmowy prawa do odliczenia podatku naliczonego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaPotwierdzenie zasady, że brak rzeczywistego wykonania transakcji uniemożliwia odliczenie podatku naliczonego VAT, nawet jeśli podatnik posiada formalnie poprawne faktury. Podkreślenie roli dowodów materialnych i odpowiedzialności podatnika za weryfikację kontrahentów.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji 'pustych faktur' i roli 'bufora'. Może być mniej bezpośrednio stosowalne w przypadkach, gdzie transakcje były częściowo rzeczywiste lub gdzie brak jest ewidentnych powiązań między podmiotami.
Zagadnienia prawne (2)
Czy podatnik ma prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur, które nie dokumentują rzeczywistych transakcji?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur, które stwierdzają czynności, które nie zostały w rzeczywistości dokonane.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że faktury wystawione przez spółki B i C nie dokumentowały rzeczywistych transakcji, ponieważ spółki te nie posiadały zasobów do wykonania usług, nie ponosiły kosztów działalności i miały siedziby w wirtualnych biurach. Brak rzeczywistego obrotu uniemożliwia odliczenie podatku naliczonego.
Czy organy podatkowe prawidłowo zebrały i oceniły materiał dowodowy w sprawie fikcyjnych transakcji?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, organy podatkowe prawidłowo zebrały i oceniły materiał dowodowy, a sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów procesowych.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że organy podatkowe podjęły wszelkie niezbędne działania do wyjaśnienia stanu faktycznego, a materiał dowodowy dawał podstawę do przyjęcia, że spółki B i C nie świadczyły usług. Strona skarżąca nie przedstawiła dowodów podważających ustalenia organów.
Przepisy (12)
Główne
u.p.t.u. art. 88 § ust. 3a pkt 4 lit. a
Ustawa o podatku od towarów i usług
Faktury stwierdzające czynności, które nie zostały dokonane, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego.
Pomocnicze
u.p.t.u. art. 86 § ust. 1
Ustawa o podatku od towarów i usług
u.p.t.u. art. 86 § ust. 2 pkt 1 lit. a
Ustawa o podatku od towarów i usług
u.p.t.u. art. 112b § ust. 1 pkt 1 lit. a
Ustawa o podatku od towarów i usług
u.p.t.u. art. 112c § ust. 1 pkt 2
Ustawa o podatku od towarów i usług
o.p. art. 121 § par. 1
Ustawa Ordynacja podatkowa
o.p. art. 122
Ustawa Ordynacja podatkowa
o.p. art. 180 § par. 1
Ustawa Ordynacja podatkowa
o.p. art. 187 § par. 1
Ustawa Ordynacja podatkowa
o.p. art. 191
Ustawa Ordynacja podatkowa
o.p. art. 233 § par. 1 pkt 1
Ustawa Ordynacja podatkowa
PPSA art. 151
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Faktury wystawione przez spółki B i C nie dokumentowały rzeczywistych transakcji. • Spółki B i C nie posiadały zasobów do wykonania usług ani nie korzystały z usług podwykonawców. • Brak rzeczywistego obrotu uniemożliwia odliczenie podatku naliczonego. • Organy podatkowe prawidłowo zebrały i oceniły materiał dowodowy.
Odrzucone argumenty
Zarzuty naruszenia przepisów procesowych (art. 121, 122, 180, 187, 191 o.p.) poprzez błędną ocenę materiału dowodowego. • Zarzuty naruszenia przepisów materialnych (art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a u.p.t.u.) poprzez błędne zastosowanie. • Zarzuty naruszenia przepisów materialnych (art. 112b, 112c u.p.t.u.) poprzez błędne zastosowanie. • Zarzut naruszenia art. 233 § 1 pkt 1 o.p. poprzez utrzymanie w mocy wadliwej decyzji organu pierwszej instancji.
Godne uwagi sformułowania
faktury stwierdzały czynności, które nie zostały w rzeczywistości dokonane • kontrahenci strony pełnili rolę tzw. 'bufora' • nie zatrudniały pracowników, nie posiadały majątku, ani niezbędnego zaplecza gospodarczego • siedziby były zlokalizowane w wirtualnych biurach • nie ponosiły zwykłych kosztów działalności • nie można było nawiązać kontaktu z osobami zarządzającymi tymi spółkami • nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego (...) faktury (...) stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane — w części dotyczącej tych czynności (art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a u.p.t.u.) • nie należy pozbawiać prawa do obniżenia podatku należnego podatnika uczestniczącego w łańcuchu transakcji, skoro nie wiedział on, ani nie mógł się zorientować, że inne transakcje z tego łańcucha (...) stanowią oszustwo podatkowe, (...) pod warunkiem, że podatnik dokonał rzeczywistej transakcji.
Skład orzekający
Cezary Koziński
przewodniczący sprawozdawca
Grzegorz Potiopa
asesor
Paweł Kowalski
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasady, że brak rzeczywistego wykonania transakcji uniemożliwia odliczenie podatku naliczonego VAT, nawet jeśli podatnik posiada formalnie poprawne faktury. Podkreślenie roli dowodów materialnych i odpowiedzialności podatnika za weryfikację kontrahentów."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji 'pustych faktur' i roli 'bufora'. Może być mniej bezpośrednio stosowalne w przypadkach, gdzie transakcje były częściowo rzeczywiste lub gdzie brak jest ewidentnych powiązań między podmiotami.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu 'pustych faktur' i oszustw VAT, co jest istotne dla wielu przedsiębiorców i prawników. Pokazuje, jak sądy podchodzą do dowodzenia rzeczywistości gospodarczej.
“Puste faktury i VAT: Dlaczego sąd odmówił odliczenia podatku naliczonego mimo posiadania dokumentów?”
Dane finansowe
WPS: 723 637,21 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.