I SA/Łd 371/23

I SA/Łd 371/23 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2023-07-05
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-05-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Bożena Kasprzak
Paweł Kowalski /przewodniczący sprawozdawca/
Tomasz Furmanek
Symbol z opisem
6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
6561
Hasła tematyczne
Interpretacje podatkowe
Odpady
Sygn. powiązane
III FSK 1555/23 - Wyrok NSA z 2024-08-01
Skarżony organ
Prezydent Miasta
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 2519
6m ust. 4 I 5
Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t. j.)
Dz.U. 2022 poz 2651
art. 81
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r.  Ordynacja podatkowa (t. j.)
Sentencja
Dnia 5 lipca 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Kowalski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Bożena Kasprzak Asesor WSA Tomasz Furmanek Protokolant Asystent sędziego Daria Przybylska-Cieplucha po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lipca 2023 r. sprawy ze skargi A na indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 28 lutego 2023 r. nr DFP-Fn-V.3137.106.1.2023 w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oddala skargę.
Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 8 grudnia 202 r. Wspólnota Mieszkaniowa A. zwróciła się do Prezydenta Miasta Łodzi (dalej: "organ") o wydanie interpretacji indywidualnej w przedmiocie przepisów prawa podatkowego dotyczących opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.
We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.
Wspólnota Mieszkaniowa nieruchomości położonej w Ł. przy ulicy [...] 26, jako płatnik opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, złożyła w dniu 9.05.2022 r. deklarację korygującą do pierwotnie złożonej deklaracji za okres rozliczeniowy od stycznia do marca 2022 r. Powodem było wejście w życie Uchwały nr LVII/1711/22 Rady Miejskiej w Łodzi z dn. 16.03.2022 r. (z mocą od 01.01.2022 r.) oraz błędne ujęcie w deklaracji średniego zużycia wody w m3 wg faktur otrzymanych ze ZWIK. Urząd odpowiedzialny za rozliczenia dotyczące opłaty za gospodarowanie odpadami powołując się na art. 6m ust. 4 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 2519) – dalej u.c.p.g., dwukrotnie odmówił uznania korekty za właściwą mimo wyjaśnień i załączonych kopii faktur ze ZWIK sp. z o.o. świadczących o tym, że w deklaracji pierwotnej niesłusznie zawyżono zużycie wody.
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:
Czy w świetle obowiązujących przepisów stanowisko urzędu jest słuszne?
Zdaniem Wnioskodawcy w związku z tym, że system opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi jest deklaratywny i podmiot sam dokonuje wyliczenia, a ustawa o czystości i porządku w gminach powołuje się na ustalenia Ordynacji podatkowej, to zgodnie z art. 81 Ordynacji podatkowej podmiotowi przysługuje prawo do korekty deklaracji. Korekta deklaracji koryguje uprzednio złożona deklarację, która zdaniem podmiotu składającego została błędnie sporządzona. Według organy powoływanie się na art. 6m ust. 4 w przypadku oczywistej pomyłki pisarskiej, kiedy wysokość opłaty naliczana jest od zużycia wody, a dokumentem źródłowym są faktury ZWIK na podstawie których sporządza się deklarację, jest sprzeczne z prawem. Art. 6m ust. 4 powinien mieć zastosowanie w przypadku, kiedy opłata za gospodarowanie odpadami naliczana jest od ilości osób, bowiem wtedy może powodować działania wsteczne. Nie ma możliwości zmiany deklaracji zmniejszającej wysokość opłaty za okres wsteczny co oznacza, że w przypadku, gdy np. w styczniu z nieruchomości wyprowadził się jeden z mieszkańców, a właściciel lub zarządca nie złożył nowej deklaracji do 10 lutego, będzie zobowiązany ponieść opłaty za cały okres do czasu dokonania zmiany. Zgodnie z art. 6 ust. 5 pkt 2 u.c.p.g., przepisu ust. 4 nie stosuje się, jeżeli właściciel nieruchomości złoży nową deklarację zmniejszającą wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami w związku z informacją lub korektą faktur, uzyskaną z przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego. Informacja to zbiór wiadomości o faktach, zdarzeniach, cechach przedmiotów. Jest pojęciem szerszym niż faktura - uznana nawet za informację publiczną - wyrok OSK 2157/11 NSA z dnia 3 stycznia 2012 r. Wnioskodawca w opisanym stanie faktycznym koryguje deklarację ze względu na błąd pisarski i zmianę wprowadzoną Uchwałą Nr LVII/1711/22 Rady Miejskiej w Łodzi z dn. 16.03.2022 r. dotyczącą częstotliwości wywozu. Ponadto Uchwała Nr XLDC/1498/21 Rady Miejskiej w Łodzi w § 2.1 pkt 2 odnosi się do ilości wody zużytej. W przedstawionej przez stronę sytuacji do takiego zużycia wody w tym okresie nie doszło, co znajduje potwierdzenie w fakturach ZWIK sp. z o.o. Mając na względzie odpowiedzialność i rzetelność rozliczeń, Wspólnota Mieszkaniowa składając korektę, pragnie naprawić popełniony błąd, a nie zaniżyć zobowiązanie podatkowe. "Czy rzeczywiście intencją organu było wprowadzenie tak drastycznych obostrzeń, że dokumenty źródłowe - faktury nie mają żadnego znaczenia przy weryfikacji prawidłowości rozliczeń?". Wykrywając błąd w rozliczeniu innych podatków np. PIT, VAT, CIT korekty można, a nawet trzeba dokonać do momentu przedawnienia. Brak możliwości dokonania korekty prowadzi więc do poświadczenia nieprawdy i stoi w sprzeczności do zaufania organom władzy.
W interpretacji indywidualnej z dnia 28 lutego 2023 r. organ uznał stanowisko strony w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego za nieprawidłowe.
W uzasadnieniu organ wskazał, że opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi należy zaliczyć do danin publicznych, o jakich mowa w art. 21 § 1 pkt 1 ustawy - Ordynacja podatkowa. Przytoczył m.in. treść art. 6m ust. 4 i 5 u.c.p.g. z których wynika, że zakaz składania przez właściciela nieruchomości deklaracji zmniejszającej wysokość zobowiązania z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres wsteczny, a więc dokonywania korekty uprzednio złożonej deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi z wyjątkiem przypadku określonego w ust. 2 tego przepisu oraz w sytuacjach wskazanych w ust. 5.
Odnosząc się do relacji wskazanych wyżej przepisów do Ordynacji podatkowej organ zauważył, że przytoczona regulacja wprowadzona została do porządku prawnego w miejsce obowiązującego w okresie od 1 lutego 2015 r. do 5 września 2019 r. art. 6q ust. 3 u.c.p.g., stanowiącego, że w przypadku złożenia korekty deklaracji lub nowej deklaracji zmniejszającej wysokość zobowiązania z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi nie stwierdza się nadpłaty w tej opłacie za miesiące, w których usługa obierania odpadów komunalnych była świadczona, a który to przepis został uchylony od 6 września 2019 r. przez art. 1 pkt 16 lit. b ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019 r. poz. 1579).
Organ podniósł, że z uzasadnienia do rządowego projektu ww. nowelizacji wynika, wprowadzony ust. 4 ma służyć ograniczeniu możliwości składania korekt deklaracji zmniejszających wysokość zobowiązania z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres wsteczny z wyjątkiem przypadków określonych w ust. 5 art. (śmierć mieszkańca). Podkreślił również, iż użyty w ust. 4 zwrot "deklaracja zmniejszająca wysokość zobowiązania z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres wsteczny" obejmuje swoim znaczeniem zarówno deklarację nową, a zatem składaną w związku ze zmianą danych istotnych dla wymiaru opłat (art. 6m ust. 2 u.c.p.g.), jak również korektę deklaracji.
Następnie organ przytoczył przepis art. 81 o.p., w myśl którego przez złożenie korygującej deklaracji następuje skorygowanie deklaracji (§ 2), przy czym podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację, jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej (§ 1). W związku z powyższym organ wskazał, że wspomniane regulacje ustawy o utrzymaniu porządku i czystości w gminach są przepisami szczególnymi względem regulacji Ordynacji podatkowej. Powyższe oznacza zdaniem organu, że nie można dokonywać korekty uprzednio złożonej deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi (z zastrzeżeniem wypadków ustawowo określonych), co tym samym wyklucza również stwierdzenie nadpłaty z tytułu tego zobowiązania. Organ stwierdził przy tym, że wyjątki od zasady przewidzianej w art. 6m ust. 4 u.c.p.g. odnoszą się wyłącznie do deklaracji nowych – nie zaś do deklaracji korygujących.
W związku z powyższym organ, w stanie faktycznym przedstawionym przez wnioskodawcę, nie stwierdził istnienia wyjątku o którym mowa w art. 6m ust. 5 pkt 2, bowiem stan ten dotyczy złożenia deklaracji korygującej do uprzednio już złożonej nowej deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi obowiązującej od 1 stycznia do 31 marca 2022 r. i uznał, że na podstawie art. 6m ust. 4 u.c.p.g. złożenie deklaracji korygującej nie jest dopuszczalne. Jednocześnie organ nadmienił, że skoro nie jest dopuszczalna korekta deklaracji zmniejszająca wysokość zobowiązania z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okresy wsteczne, to konsekwentnie także organ nie może wydać decyzji podważającej wcześniej złożoną deklarację. Przyjęcie odmiennego stanowiska powodowałoby, że przepis art. 6m ust. 4 u.c.p.g. byłby przepisem "martwym" - pomimo bowiem ustanowienia przez ustawodawcę zakazu korekty deklaracji za okresy wsteczne, dopuszczalne byłoby "zastąpienie" ich złożenia poprzez wydanie decyzji przez organ, co w konsekwencji prowadziłoby do swoistego obejścia zakazu wyrażonego w art. 6m ust. 4 u.c.p.g.
W skardze na tę interpretację skarżąca zarzuciła naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie przepisów art. 6m ust. 4 i 5 pkt 2 w zw. z art. 81 §1 i 2 o.p. oraz art. 6o i 6m ust. 1d u.c.p.g. polegające na nieuprawnionym wyłączeniu uprawnienia strony do złożenia korekty deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi obejmującej okres wsteczny w sytuacji, gdy korekta zmierza do wskazania uzasadnionych wątpliwości co do danych zawartych w deklaracji, a więc skorygowania omyłki pisarskiej w takiej deklaracji.
Mając na uwadze powyższe zarzuty strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji w całości oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje.
Skarga nie jest zasadna.
W świetle zarzutu sformułowanego w skardze, na wstępie podkreślenia wymagają pewne ogólne i zasadnicze kwestie. W szczególności należy przypomnieć ugruntowany pogląd orzeczniczy, zgodnie z którym w postępowaniach w sprawach o wydanie interpretacji indywidualnych obowiązuje zasada, iż opisany we wniosku przez zainteresowanego stan faktyczny jedyną podstawę faktyczną wydanej interpretacji i tym samym wyznacza granice, w jakich interpretacja będzie mogła wywołać określone skutki prawne. Z przepisów art. 14c § 1 i § 2 o.p. wynika, że organ podatkowy jest związany zakresem zagadnienia dotyczącego przepisów prawa podatkowego, jaki wnioskodawca sformułuje we wniosku o wydanie interpretacji. Postępowanie w przedmiocie wydania interpretacji indywidualnej opiera się więc wyłącznie na stanie faktycznym, bądź zdarzeniu przyszłym przedstawionym przez wnioskodawcę i w ramach tego postępowania nie przeprowadza się dowodów w celu ustalenia rzeczywistego przebiegu zdarzeń. Specyfika postępowania w sprawie o wydanie interpretacji indywidualnej polega między innymi na tym, że jest ona podejmowana w ramach stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę, w granicach zadanego przez niego pytania oraz wyrażonej oceny prawnej (zajętego stanowiska). Organ podatkowy wydający interpretację indywidualną nie może ingerować w stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe, przedstawione przez wnioskodawcę, ani dokonywać własnych ustaleń co do tego stanu lub zdarzenia. Jego zadanie jest ograniczone do analizy okoliczności podanych w złożonym wniosku z punktu widzenia ich kwalifikacji podatkowej. W stosunku tylko do tych okoliczności wyraża następnie swoje stanowisko, które winno być ustosunkowaniem się do stanowiska zaprezentowanego w sprawie przez wnioskodawcę, a w przypadku negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy wyrażonego we wniosku, organ interpretacyjny zobowiązany jest do wskazania prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym, stosownie do art. 14c § 1 i § 2 o.p. (zob. np.: wyrok NSA z 22 lipca 2020 r., I FSK 1943/17, wyrok NSA z 18 kwietnia 2018 r., II FSK 936/16; wyrok NSA z 7 kwietnia 2017 r., I FSK 659/15, - publ w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: "CBOSA").
W związku z powyższym, w odniesieniu do stanu faktycznego wyrażonego we wniosku o interpretację, a następnie prawidłowo ustalonego przez organ należy zauważyć, że spór w sprawie w istocie sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy w świetle regulacji u.c.p.g. prawidłowe jest stanowisko organu interpretacyjnego wskazujące, że wnioskodawca nie jest uprawniony do skutecznego złożenia deklaracji korygującej do pierwotnie złożonej deklaracji z przyczyn wskazanych we wniosku, tj. z uwagi na wejście w życie Uchwały NRLVII/1711/22 Rady Miejskiej w Łodzi z 16 marca 2022 r. oraz błędne ujęcie w deklaracji średniego zużycia wody. Spór nie dotyczy zaś normy art. 6o u.c.p.g. i tego, jak to wskazuje skarżąca w swoim zarzucie i w uzasadnieniu skargi, że organ wydając zaskarżony akt organ pozbawił stronę prawa do powołania się na nieprawidłowość danych ujętych w deklaracji przed organem administracji ("zaawizowania takiej nieprawidłowości"), czego wyrazem miało być złożenie deklaracji korygującej.
Przed przystąpieniem do rozstrzygnięcia spornego zagadnienia należy również wyjaśnić, że w sprawach dotyczących opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2022, poz. 2651) – dalej "o.p.", z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta, a w przypadku przejęcia przez związek międzygminny zadań gminy, o których mowa w art. 3 ust. 2 u.c.p.g., w zakresie gospodarowania odpadami komunalnymi, w zakresie opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, które stanowią dochód związku międzygminnego - zarządowi związku międzygminnego (art. 6q ust. 1 u.c.p.g.).
Rozważenia w szczególności wymaga relacja art. 6m ust. 4 u.c.p.g. (poprzednio art. 6q ust. 3 u.c.p.g.) do uregulowań o.p. Przypomnieć należy, że art. 6q ust. 3 u.c.p.g. stanowił, że w przypadku złożenia korekty deklaracji lub nowej deklaracji zmniejszającej wysokość zobowiązania z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi nie stwierdza się nadpłaty w tej opłacie za miesiące, w których usługa odbierania odpadów komunalnych była świadczona. Przepis ten (art. 6q ust. 3), jak słusznie wskazał organ w zaskarżonej interpretacji, został uchylony przez art. 1 pkt 16 lit. b ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz niektórych innych ustaw (Dz.U z 2019 r., poz. 1579) zmieniającej ustawę z dniem 6 września 2019 r. W to miejsce został dodany ust. 4 i 5 w art. 6m, w następującym brzmieniu:
4. "Właściciel nieruchomości nie może złożyć deklaracji zmniejszającej wysokość zobowiązania z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres wsteczny, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w ust. 2.
5. Przepisu ust. 4 nie stosuje się, jeżeli właściciel nieruchomości złoży nową deklarację zmniejszającą wysokość:
1) zobowiązania z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w związku ze śmiercią mieszkańca w terminie do 6 miesięcy od dnia tego zdarzenia;
2) opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w związku z informacją lub korektą faktur, uzyskaną z przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego."
Z uzasadnienia do Rządowego projektu ww. ustawy o zmianie ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz niektórych innych ustaw (druk sejmowy nr 3495 Sejmu VIII kadencji, dostępny na stronie internetowej: https://www.sejm.gov.pl/sejm8.nsf/druk.xsp?nr=3495) wynika, co następuje: "W art. 6m dodaje się ust. 4 ograniczający możliwości składania korekty deklaracji zmniejszającej wysokość zobowiązania z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres wsteczny. Jednocześnie wyjątkiem zawartym w dodanym ust. 5 art. 6m ma być sytuacja, w której nowa deklaracja zmniejszająca wysokość zobowiązania z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi będzie składana w związku ze śmiercią mieszkańca. Jednakże taka możliwość ma istnieć wyłącznie w terminie do 6 miesięcy od dnia tego zdarzenia. Ponadto dodano przepis, który wskazuje, że przepisów ust. 4 nie stosuje się, jeżeli właściciel nieruchomości złoży nową deklarację zmniejszającą wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w związku z informacją lub korektą faktur, uzyskaną z przedsiębiorstw wodociągowo-kanalizacyjnych. (...). W art. 6q zaproponowano dodanie ust. 1a, który stanowi, że w przypadku udzielenia przez radę gminy, na podstawie art. 39 ust. 4 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 506), upoważnienia do załatwiania indywidualnych spraw z zakresu opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, uprawnienia organów podatkowych w tych sprawach przysługują upoważnionemu organowi. Proponowana zmiana wynika z potrzeby umożliwienia gminie powierzania zadań związanych z opłatami za gospodarowanie odpadami komunalnymi organom wskazanym w art. 39 ust. 4 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. W uchwale z dnia 19 grudnia 2016 r. (sygn. akt II FPS 3/16) NSA wskazał brak takiej możliwości na podstawie obecnie obowiązujących przepisów. Ponadto zaproponowano usunięcie ust. 3, ponieważ kwestie te zostały przeniesione do art. 6m."
Z kolei zgodnie z treścią art. 6o ust. 1 u.c.p.g. w razie niezłożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi albo uzasadnionych wątpliwości co do danych zawartych w deklaracji wójt, burmistrz lub prezydent miasta określa, w drodze decyzji, wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, biorąc pod uwagę dostępne dane właściwe dla wybranej przez radę gminy metody, a w przypadku ich braku - uzasadnione szacunki, w tym w przypadku nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, średnią ilość odpadów komunalnych powstających na nieruchomościach o podobnym charakterze.
W niniejszej sprawie powstaje pytanie, czy art. 6m ust. 4 u.c.p.g. stoi na przeszkodzie do dokonania korekty deklaracji w przypadkach opisanych we wniosku przez stronę. Analizując jego treść, zwraca uwagę fakt, że ogranicza on zakres możliwości skutecznego złożenia korekty deklaracji gospodarowania odpadami komunalnymi do sytuacji wymienionych ściśle w ust. 5. Nie budzi wątpliwości, że żaden z tych przypadków nie występuje w sprawie. Zdaniem Sądu, rację ma organ, że przywołane przepisy prawa nie pozwalają na uznanie stanowiska strony za prawidłowe. Przepisy art. 6m ust. 4 i 5 u.c.p.g. (podobnie jak poprzednio obowiązujący art. 6q ust. 3 u.c.p.g.) są przepisami szczególnymi względem regulacji zawartych w Ordynacji podatkowej (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 2 czerwca 2016 r. sygn. akt I SA/Gl 1435/15).
Pogląd taki wyrażany jest także w doktrynie (trafnie też organ go wskazuje), gdzie wyjaśnia się, że "Obowiązkiem stosowania przepisów Ordynacji podatkowej nie są objęte również te przepisy Ordynacji, których stosowanie jest ograniczone lub wyłączone na mocy ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Z art. 6m ust. 4 u.c.p.g. wynika przykładowo zakaz składania przez właściciela nieruchomości deklaracji zmniejszającej wysokość zobowiązania z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres wsteczny, z zastrzeżeniem przypadków określonych w art. 6m ust. 2 i 5 u.c.p.g. Powyższe w praktyce oznacza de facto niemożność dokonywania korekty uprzednio złożonej deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi (z zastrzeżeniem wypadków ustawowo określonych). Tym samym przepisy Ordynacji podatkowej w zakresie, w jakim regulują instytucję korekty deklaracji podatkowej (dział III "Zobowiązania podatkowe", rozdział 10 "Korekta deklaracji"), znajdują zastosowanie wyłącznie w przypadku zaistnienia sytuacji określonych w art. 6m ust. 5 u.c.p.g.; nie mogą być stosowane w przypadku wystąpienia innych okoliczności skutkujących np. zapłatą przez właściciela nieruchomości opłaty w wysokości wyższej niż należna (zob. komentarz do art. 6m - Magdalena Budziarek, Aneta Szymczak, Utrzymanie czystości i porządku w gminach, komentarz - LEX).
Tutejszy Sąd podziela przywołane poglądy.
W opisanym stanie faktycznym skarżąca wskazała, że czyniła starania, by skorygować wskazane deklaracje za okres wsteczny od stycznia do marca 2022 r., z powodu błędu pisarskiego i zmian wynikających z powołanej uchwały Rady Miejskiej w Łodzi.
W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie istotne jest, że złożenie korekty deklaracji nie jest w tych okolicznościach w ogóle dopuszczalne ze względu na treść art. 6m ust. 4 u.c.p.g. A skoro nie jest dopuszczalna korekta deklaracji zmniejszająca wysokość zobowiązania z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okresy wsteczne, poza nielicznymi wyjątkami, to tym samym stanowisko Prezydenta Miasta Łodzi w przedstawionym we wniosku o interpretację stanie faktycznym musi zostać zaaprobowane.
Organ analizując przedstawiony we wniosku o interpretację stan faktyczny nie stwierdził żadnego przypadku z art. 6m ust. 5 u.c.p.g. Jeżeli okoliczności wpływające na zmianę danych w deklaracji ujawniły się dopiero w maju 2022 r. (w stosunku do deklaracji złożonych za okres od stycznia do marca 2022 r.), to nie zmienia postaci rzeczy, że przepis art. 6m ust. 4 u.c.p.g. ma także zastosowanie do tego przypadku. Ponadto należy mieć na uwadze, że ewentualna nadpłata potencjalnie może powstać, gdy zobowiązany stosownie do art. 6m ust. 2 u.c.p.g. poinformuje właściwy organ o zmianie danych wpływającej na wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Na podstawie tego przepisu w brzmieniu obowiązującym do dnia 5 września 2019 r. "W przypadku zmiany danych będących podstawą ustalenia wysokości należnej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi lub określonej w deklaracji ilości odpadów komunalnych powstających na danej nieruchomości właściciel nieruchomości jest obowiązany złożyć nową deklarację w terminie 14 dni od dnia nastąpienia zmiany. Opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi w zmienionej wysokości uiszcza się za miesiąc, w którym nastąpiła zmiana." Następnie przepis art. 6m ust. 2 u.c.p.g. został zmieniony (przez art. 1 pkt 15 lit. d ustawy z dnia 19 lipca 2019 r., Dz. U. z 2019 r. poz. 1579) z dniem 6 września 2019 r. W wyniku tej zmiany ma następujące brzmienie: "W przypadku zmiany danych będących podstawą ustalenia wysokości należnej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi lub określonej w deklaracji ilości odpadów komunalnych powstających na danej nieruchomości, właściciel nieruchomości jest obowiązany złożyć nową deklarację w terminie do 10 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła zmiana. Opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi w zmienionej wysokości uiszcza się za miesiąc, w którym nastąpiła zmiana."
Nie budzi zatem wątpliwości, że opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi w zmienionej wysokości uiszcza się dopiero za miesiąc, w którym nastąpiła zmiana, przy założeniu, że nie zostały spełnione przesłanki z art. 6m ust. 4 (poprzednio art. 6q ust. 3) u.c.p.g. Wobec tego, omyłka pisarska, wyklucza korektę opłat za okresy wsteczne.
Dotychczasowe rozważania prowadzą do stwierdzenia, że organ dokonał prawidłowej wykładni przepisów Ordynacji podatkowej i u.c.p.g., przyjmując, że w przedmiotowej sprawie wskazany przepis art. 6m ust. 4 tej ostatnio wymienionej ustawy, wyklucza możliwość skutecznego złożenia korekty dot. opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres wsteczny w przypadku wskazanych we wniosku.
Z podanych względów tut. Sąd nie stwierdził naruszenia przepisów prawa materialnego wskazanych w skardze.
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zaskarżona interpretacja nie narusza prawa, co uzasadniało oddalenie skargi na podstawie art. 151 p.p.s.a.
AKE.