I SA/Łd 368/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w ŁodziŁódź2006-11-15
NSApodatkoweŚredniawsa
VATimportwartość celnaodliczenie podatku naliczonegodokument SADnieprawidłowe zgłoszenie celnenieważność decyzjiOrdynacja podatkowaPrawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził nieważność decyzji organów podatkowych i celnych dotyczących podatku VAT za grudzień 2000 r. z powodu naruszenia prawa przy ustalaniu wartości celnej towarów i odliczaniu podatku naliczonego.

Sprawa dotyczyła odliczenia podatku VAT przez podatnika na podstawie dokumentów SAD, gdzie wartość celna towarów została zakwestionowana przez organy celne. Po uchyleniu decyzji organu pierwszej instancji, ostateczne decyzje organów celnych różnie traktowały zgłoszenia celne. Naczelnik Urzędu Skarbowego określił nadwyżkę podatku naliczonego, a Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał tę decyzję w mocy. Sąd administracyjny stwierdził nieważność obu decyzji, uznając, że opierały się na wadliwych podstawach prawnych, w tym na decyzji wyeliminowanej z obrotu prawnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi rozpoznał skargę T. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. dotyczącą podatku od towarów i usług za grudzień 2000 r. Sprawa wywodziła się z kontroli podatkowej, która wykazała, że podatnik dokonał odliczeń VAT na podstawie dokumentów SAD, których wartość celna została zakwestionowana przez Urząd Celny. Po postępowaniu celnym, decyzje dotyczące zgłoszeń celnych były niejednolicie traktowane. Naczelnik Urzędu Skarbowego określił nadwyżkę podatku naliczonego do przeniesienia, a Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał tę decyzję w mocy, uznając zarzuty odwołania za bezzasadne. Podatnik w skardze do WSA zarzucił naruszenie zasad Ordynacji Podatkowej, w tym art. 120, 121, 122, 187, 201 i 210, domagając się stwierdzenia nieważności decyzji. Sąd uznał skargę za zasadną, stwierdzając nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego. Kluczowym argumentem było to, że decyzja organu pierwszej instancji, utrzymana w mocy przez Dyrektora Izby Skarbowej, opierała się częściowo na decyzji organu celnego dotyczącej dokumentu SAD nr 16997, która została wyeliminowana z obrotu prawnego. Sąd podkreślił, że niewłaściwe wyznaczenie wysokości zobowiązania podatkowego jest rażącym naruszeniem prawa, a naruszenie art. 19 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, poprzez uznanie prawa do odliczenia podatku wynikającego z dokumentu celnego, który nie funkcjonował w obrocie prawnym, stanowiło pogwałcenie podstawowych zasad postępowania podatkowego. Sąd, korzystając z art. 134 § 2 PPSA, orzekł na niekorzyść skarżącego w zakresie stwierdzenia nieważności, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 2 PPSA.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, odliczenie podatku VAT z tytułu importu towarów na podstawie dokumentu celnego, który został wyeliminowany z obrotu prawnego lub którego wartość celna została nieprawidłowo ustalona, nie jest dopuszczalne i stanowi naruszenie prawa.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że opieranie decyzji podatkowych na dokumentach celnych, które zostały uznane za nieprawidłowe lub których decyzje zostały uchylone, stanowi rażące naruszenie prawa i podstawowych zasad postępowania podatkowego, w tym art. 19 ust. 1 i 2 ustawy o VAT.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

stwierdzono_nieważność

Przepisy (12)

Główne

u.p.t.u.i p.a. art. 19 § ust. 1 i 2

Ustawa o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym

Podatnik ma prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, którą stanowi suma kwot podatku wynikająca z dokumentu celnego z uwzględnieniem kwot wynikających z decyzji, o których mowa w art. 11 b.

o.p. art. 247 § § 1 pkt 2 i 4

Ustawa - Ordynacja podatkowa

Podstawa do stwierdzenia nieważności decyzji, w tym gdy decyzja została wydana z naruszeniem przepisów o właściwości lub gdy decyzja dotyczy spraw już rozstrzygniętych innym aktem prawnym lub gdy została oparta na akcie prawnym nieobowiązującym.

PPSA art. 145 § § 1 pkt 2

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji.

Pomocnicze

o.p. art. 120

Ustawa - Ordynacja podatkowa

Zasada prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów.

o.p. art. 121

Ustawa - Ordynacja podatkowa

Zasada prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów.

o.p. art. 122

Ustawa - Ordynacja podatkowa

Zasada prawdy obiektywnej, nakazująca organom dążenie do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego.

o.p. art. 210 § § 1 pkt 4 i 6

Ustawa - Ordynacja podatkowa

Wymogi formalne decyzji, w tym obowiązek podania uzasadnienia faktycznego i prawnego.

PPSA art. 134 § § 2

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Możliwość orzeczenia na niekorzyść skarżącego, gdy zaskarżony akt dotknięty jest wadą nieważności.

PPSA art. 200

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

PPSA art. 209

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

PPSA art. 205 § § 2

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

k.c. art. 29

Ustawa kodeks celny

Argumenty

Skuteczne argumenty

Decyzja organu podatkowego opierała się na wadliwej decyzji organu celnego, która została wyeliminowana z obrotu prawnego. Naruszenie art. 19 ust. 1 i 2 ustawy o VAT poprzez uznanie prawa do odliczenia podatku naliczonego z dokumentu celnego, który nie funkcjonował w obrocie prawnym.

Odrzucone argumenty

Argumenty organu odwoławczego, że decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego została wydana zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa podatkowego po analizie dokumentów źródłowych. Argumentacja Dyrektora Izby Skarbowej, że rozstrzygnięcie było korzystne dla podatnika, gdyż nabył prawo do odliczenia kwoty podatku wynikającej z decyzji organu celnego, a nie z pierwotnego dokumentu SAD.

Godne uwagi sformułowania

niewłaściwe wyznaczenie wysokości zobowiązania podatkowego jest zawsze rażącym naruszeniem prawa wbrew jego treści uznały, iż podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu importu towarów wynikającego z dokumentu celnego, który już nie funkcjonował w obrocie prawnym pogwałcone zostały podstawowe zasady postępowania podatkowego

Skład orzekający

Anna Świderska

przewodniczący

Bogdan Lubiński

sprawozdawca

Paweł Kowalski

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnienie nieważności decyzji podatkowych w przypadku wadliwego ustalenia wartości celnej towarów i odliczenia VAT na podstawie dokumentów celnych wyeliminowanych z obrotu prawnego."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji związanej z importem towarów i kwestionowaniem wartości celnej przez organy celne, a następnie decyzji podatkowych opartych na tych wadliwych ustaleniach.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak błędy proceduralne i prawne na etapie celnym mogą prowadzić do stwierdzenia nieważności decyzji podatkowych, co jest istotne dla zrozumienia relacji między różnymi organami administracji.

Nieważność decyzji VAT: Jak błędy organów celnych mogą unieważnić decyzję podatkową?

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
I SA/Łd 368/06 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2006-11-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-02-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Anna Świderska /przewodniczący/
Bogdan Lubiński /sprawozdawca/
Paweł Kowalski
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Stwierdzono nieważność decyzji I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Świderska, Sędziowie Sędzia NSA Bogdan Lubiński (spr.), Sędzia WSA Paweł Kowalski, Protokolant Tomasz Furmanek, po rozpoznaniu w Łodzi na rozprawie w dniu 15 listopada 2006 r. sprawy ze skargi T. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2000 r. 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. – W. z dnia [...], 2. stwierdza, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku; 3. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. na rzecz strony skarżącej kwotę 280 zł (dwieście osiemdziesiąt) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
I SA/Łd 368/06
UZASADNIENIE
W wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzono, iż skarżący w rozliczeniu za grudzień 2000 r. dokonał odliczeń podatku VAT m.in. z tytułu importu na podstawie dokumentów SAD: Nr 070100/00/016898 z dnia 14 listopada 2000 r. Nr 070100/00/016897 z dnia [...].
Urząd Celny w Ł. wskazał, że wartość transakcyjna towarów jest zaniżona i nie może być przyjęta jako wartość celna. Dyrektor Urzędu Celnego zgodnie z art. 29 ustawy kodeks celny ustalił nową wartość celną towaru w wydanych decyzjach uznano przedmiotowe zgłoszenia celne za nieprawidłowe, objęto towary procedurą dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym i określono nowe kwoty długu celnego, a także obliczono kwoty podatku VAT.
Podatnik odliczył za miesiąc październik kwoty podatku wynikające z decyzji Dyrektora Urzędu Celnego w Ł.
W wyniku postępowania odwoławczego Główny Urząd Cel uchylił w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazywał sprawę do ponownego rozpatrzenia.
Urząd Celny w Ł. decyzjami, które stały się ostateczne, określał pierwotne zgłoszenia celne za prawidłowe (nr 016898), bądź nieprawidłowe (nr 016897).
Zważono, iż podatnik odliczając kwotę podatku wyższą niż wynikająca z pierwotnego dokumentu SAD zawyżył kwotę podatku naliczonego za m-c grudzień 2000r w łącznej kwocie 1.062,10 zł.
W związku z wykrytymi nieprawidłowościami. Naczelnik Urzędu Skarbowego Ł. – W. decyzją z dnia [...] określił skarżącemu nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc za listopad 2000 r. w kwocie 7. 604 zł.
W złożonym odwołaniu skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji na podstawie art. 247 § 1 pkt 2 i 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. nr 8 poz 60 z późn. zm) )ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania w sprawie, "zarzucając naruszenie podstawowych zasad Ordynacji Podatkowej sprecyzowanych w art. 120, 121 i 122, ponadto art. 201, 210 § l pkt 4 i 6 oraz § 4, a także art. 123, art. 124, 125, art. 187 §1 tejże Ordynacji Podatkowej", poprzez uchylanie się od dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, naruszenie obowiązku zebrania i rozpatrzenia całości materiału dowodowego, oraz brak uzasadnienia prawnego i faktycznego.
Dyrektor Izby Skarbowej w Ł., po rozpatrzeniu zarzutów zadartych w złożonym odwołaniu uznał je za bezzasadne i utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Odnosząc się do zawartych w odwołaniu zarzutów organ II instancji uznał, że decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego wydana została zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa podatkowego po analizie przez organ I instancji dokumentów źródłowych w postaci deklaracji SAD oraz decyzji urzędu celnego weryfikujących zgłoszenia celne.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego strona skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżone decyzji oraz decyzji organu I instancji na podstawie art. 247 § 1 pkt 2 i 4 Ordynacji podatkowej, w kontekście art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. (Dz.U. z 1993 r. nr 11. poz. 50) o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania w sprawie. Zarzucono organom podatkowym naruszenie art. 120, art. 121, art. 122, art. 124, art. 125, art. 187 § 1, art. 201 i art. 210 § 1 pkt 4 i 6 Ordynacji podatkowej.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izy Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie.
Uzasadniając wniosek organ podtrzymał stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Uznał, że złożonej skardze nie zawarto argumentów, które mogłyby mieć wpływ na zmianę rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga okazała się zasadna, choć nie wszystkie jej zarzuty zasługują na uwzględnienie Nie jest sporne między stronami, iż podatnik w rozliczeniu za miesiąc listopad 2000 roku dokonał odliczenia podatku VAT m.in. z tytułu importu na podstawie dokumentów SAD: Nr 070100/00/016898 z dnia 14 listopada 2000 r. Nr 070100/00/016897 z dnia 14 listopada 2000 r.
Zgodnie z art. 19 ust. 1 i 2 obowiązującej ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. (Dz.U. z 1993 r. nr 11. poz. 50) o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, podatnik miał prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Z kolei kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku stwierdzających nabycie towarów i usług, a w przypadku importu - suma kwot podatku wynikająca z dokumentu celnego z uwzględnieniem kwot wynikających z decyzji, o których mowa w art. 11 b.
W rozpatrywanej sprawie organy podatkowe uwzględniły odliczenie podatku VAT z tytułu importu na podstawie dokumentu SAD Nr 16898, który przez Dyrektora Urzędu Celnego został w postępowaniu odwoławczym uznany za prawidłowy. Jednocześnie należy zwrócić uwagę , że w przypadku dokumentu SAD Nr 16997, który został w postępowaniu odwoławczym uznany za nieprawidłowy, Dyrektor Urzędu Celnego nie wydał innej decyzji w zakresie podatku VAT. Z kolei Naczelnik Urzędu Skarbowego przyjął, iż podatnik ma prawo do odliczenia kwoty podatku VAT w wysokości 2743,40 zł wynikającej z decyzji Dyrektora Urzędu Celnego w Ł. z dnia [...] nr[...] , a która to decyzja została uchylona decyzją Prezesa GUC z dnia [...] Nr [...] Powyższe oznacza, iż zaskarżoną do Sądu decyzją, Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji, która w części dotyczącej dokumentu SAD 016997 opierała się na decyzji wyeliminowanej z obrotu prawnego . W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej takie rozstrzygnięcie jest korzystne dla podatnika, gdyż nabył on prawo do odliczenia kwoty podatku wynikającej nie z pierwotnego dokumentu SAD, lecz z decyzji organu celnego z dnia [...], z której wynikała wyższa kwota podatku VAT do odliczenia .
Taka argumentacja w tym zakresie, nie mogła zasługiwać na uwzględnienie. Przypomnieć bowiem należy, iż niewłaściwe wyznaczenie wysokości zobowiązania podatkowego jest zawsze rażącym naruszeniem prawa - art.247 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej, Ponieważ ustawodawca nie stworzył gradacji rażącego naruszenia prawa dla wymiaru, to wszystkie liczby muszą być traktowane jednakowo .
Jednocześnie trzeba podkreślić, że w świetle treści art. 19 ust. l i 2 ustawy o VAT decyzje organów podatkowych, które wydane zostały na podstawie ostatecznych decyzji organów celnych dotyczących dokumentów SAD Nr 15119 i 11520 należało uznać w tym zakresie za prawidłowe. Tym samym zarzuty skargi w tej części nie mogły zasługiwać na uwzględnienie .
Naruszenie prawa będzie miało charakter "rażącego" jeżeli czynności postępowania organu podatkowego lub istota załatwienia sprawy są w swej treści zaprzeczeniem treści obowiązującej regulacji prawnej. W tej konkretnej sprawie organy podatkowe naruszyły art. 19 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, bowiem wbrew jego treści uznały, iż podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu importu towarów wynikającego z dokumentu celnego, który już nie funkcjonował w obrocie prawnym .W ten sposób pogwałcone zostały podstawowe zasady postępowania podatkowego.
Jednocześnie trzeba podnieść, iż Sąd zdaje sobie sprawę z faktu, że niniejsze rozstrzygnięcie wywiera niekorzystne dla strony skutki, gdyż podatnikowi przysługiwałoby prawo do odliczenia kwoty podatku wynikającej z decyzji Dyrektora Urzędu Celnego z dnia [...] więc wyższej od kwoty wnikającej z pierwotnego dokumentu SAD. Jednakże Sąd na podstawie art.134 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz . U .Nr 153, póz. 1270 ze zm .) ma prawo wydać orzeczenie na niekorzyść skarżącego w sytuacji, gdy zaskarżony akt dotknięty jest wadą nieważności.
Z tych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200, art.209 i 205 § 2 tej ustawy.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI