I SA/Łd 338/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w ŁodziŁódź2025-09-16

NSApodatkoweŚredniawsa

egzekucja administracyjnazarzutynieostateczne decyzjerygor natychmiastowej wykonalnościwymagalnośćVATpostępowanie egzekucyjnesąd administracyjny

Podsumowanie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę spółki na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej utrzymujące w mocy decyzję o oddaleniu zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej, uznając, że decyzje podatkowe, mimo zaskarżenia, stały się podstawą do wszczęcia egzekucji po nadaniu im rygoru natychmiastowej wykonalności.

Spółka A. Sp. z o.o. wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, które utrzymało w mocy decyzję o oddaleniu zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej. Spółka argumentowała, że zobowiązania podatkowe nie są ostateczne i wymagalne, ponieważ decyzje podatkowe zostały zaskarżone, a postanowienia o nadaniu im rygoru natychmiastowej wykonalności również były przedmiotem zaskarżenia. Sąd uznał, że decyzje podatkowe, po doręczeniu postanowień o nadaniu im rygoru natychmiastowej wykonalności, stały się podstawą do wszczęcia egzekucji, nawet jeśli były zaskarżone, ponieważ wniesienie zażalenia nie wstrzymuje wykonania decyzji. W konsekwencji, sąd oddalił skargę spółki.

Spółka A. Sp. z o.o. zaskarżyła postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi, które utrzymało w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego oddalające zarzuty spółki w sprawie egzekucji administracyjnej. Spółka podnosiła, że egzekucja jest prowadzona na podstawie nieostatecznych decyzji podatkowych, co narusza art. 33 § 2 pkt 1 i 6c ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (u.p.e.a.), argumentując, że brak jest ostatecznie ustalonych i wymagalnych zobowiązań podatkowych. Sąd administracyjny, analizując sprawę, odwołał się do przepisów u.p.e.a. dotyczących zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej, w tym do pojęcia 'nieistnienia obowiązku' i 'braku wymagalności'. Sąd stwierdził, że decyzje Naczelnika Zachodniopomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego, mimo że zostały zaskarżone, stały się podstawą do wystawienia tytułów wykonawczych i wszczęcia egzekucji po tym, jak nadano im rygor natychmiastowej wykonalności. Kluczowe było ustalenie, że postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności zostały prawidłowo doręczone spółce i nie zostały uchylone. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 239b § 4 Ordynacji podatkowej, wniesienie zażalenia na postanowienie o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności nie wstrzymuje wykonania decyzji. W związku z tym, sąd uznał, że spółka nie wykazała istnienia przesłanek do umorzenia lub zawieszenia postępowania egzekucyjnego i oddalił skargę.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, decyzje podatkowe, którym nadano rygor natychmiastowej wykonalności, mogą stanowić podstawę do wszczęcia postępowania egzekucyjnego, nawet jeśli zostały zaskarżone, ponieważ wniesienie zażalenia na postanowienie o nadaniu rygoru nie wstrzymuje wykonania decyzji.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że po doręczeniu postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności, decyzja nieostateczna staje się możliwa do wykonania w trybie egzekucji administracyjnej. Wniesienie zażalenia na takie postanowienie nie wstrzymuje wykonania decyzji, a samo wniesienie środków zaskarżenia od decyzji podatkowych nie oznacza braku obowiązku ani jego niewymagalności w rozumieniu przepisów o egzekucji administracyjnej.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (16)

Główne

u.p.e.a. art. 33 § par 2 pkt 1

Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

Podstawa zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej - nieistnienie obowiązku.

u.p.e.a. art. 33 § par 2 pkt 6 lit. c

Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

Podstawa zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej - brak wymagalności obowiązku w przypadku wystąpienia innej przyczyny niż odroczenie terminu lub rozłożenie na raty.

t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 132

Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

O.p. art. 239b § § 4 in fine

Ordynacja podatkowa

Wniesienie zażalenia na postanowienie o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności nie wstrzymuje wykonania decyzji.

Pomocnicze

u.p.e.a. art. 33 § par 1

Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

Prawo zobowiązanego do wniesienia zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej.

u.p.e.a. art. 27 § par 1 pkt 9

Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

Wymóg wniesienia zarzutu do wierzyciela za pośrednictwem organu egzekucyjnego.

u.p.e.a. art. 27 § par 1 pkt 3

Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

Wymóg istnienia ostatecznie ustalonego i wymagalnego zobowiązania podatkowego jako podstawy egzekucji.

u.p.e.a. art. 59 § par 1 pkt 1

Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

u.p.e.a. art. 59 § par 1 pkt 3

Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

P.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. a – c

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji lub postanowienia organu administracyjnego w przypadku naruszenia prawa materialnego lub przepisów postępowania.

P.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji lub postanowienia organu administracyjnego dotkniętego wadą nieważności.

P.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do oddalenia skargi, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1.

t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267 art. 1

Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych

Zakres kognicji sądów administracyjnych - kontrola działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

K.p.a. art. 8

Kodeks postępowania administracyjnego

Zasada pogłębiania zaufania obywateli do organów władzy publicznej.

K.p.a. art. 107 § § 3

Kodeks postępowania administracyjnego

Wymogi formalne uzasadnienia decyzji.

K.p.a. art. 140

Kodeks postępowania administracyjnego

Uchylenie lub zmiana postanowienia organu pierwszej instancji.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Decyzje podatkowe, którym nadano rygor natychmiastowej wykonalności, stały się podstawą do wszczęcia egzekucji administracyjnej, mimo ich zaskarżenia, ponieważ wniesienie zażalenia nie wstrzymuje wykonania decyzji. Wniesienie środków zaskarżenia od decyzji podatkowych i postanowień o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności nie powoduje braku wymagalności obowiązku podatkowego w rozumieniu art. 33 § 2 pkt 6 lit. c u.p.e.a., jeśli postanowienia te nie zostały uchylone.

Odrzucone argumenty

Zobowiązania podatkowe nie są ostateczne i wymagalne, ponieważ decyzje podatkowe zostały zaskarżone, a postanowienia o nadaniu im rygoru natychmiastowej wykonalności również były przedmiotem zaskarżenia. Egzekucja jest prowadzona na podstawie nieostatecznych decyzji podatkowych, co narusza art. 33 § 2 pkt 1 i 6c u.p.e.a.

Godne uwagi sformułowania

Po doręczeniu postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności, decyzja nieostateczna staje się możliwa do wykonania w trybie przepisów o egzekucji administracyjnej. Wniesienie zażalenia na postanowienie w sprawie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności nie wstrzymuje wykonania decyzji.

Skład orzekający

Grzegorz Potiopa

sprawozdawca

Paweł Janicki

przewodniczący

Tomasz Furmanek

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących egzekucji administracyjnej na podstawie decyzji nieostatecznych, którym nadano rygor natychmiastowej wykonalności, w kontekście zarzutów nieistnienia obowiązku i braku wymagalności."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z egzekucją administracyjną decyzji podatkowych po nadaniu im rygoru natychmiastowej wykonalności.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia proceduralnego w egzekucji administracyjnej, które ma znaczenie praktyczne dla podatników i organów skarbowych, choć nie zawiera nietypowych faktów.

“Egzekucja administracyjna decyzji podatkowych mimo zaskarżenia – kiedy jest możliwa?”

Sektor

podatkowe

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych

Dogłębna analiza z powołaniem na źródła

Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Wypróbuj Research za darmo

Powiązane tematy

egzekucja administracyjna zarzuty nieostateczne decyzje rygor natychmiastowej wykonalności wymagalność VAT postępowanie egzekucyjne sąd administracyjny

Pełny tekst orzeczenia

I SA/Łd 338/25 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2025-09-16
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-06-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Grzegorz Potiopa /sprawozdawca/
Paweł Janicki /przewodniczący/
Tomasz Furmanek
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2025 poz 132
art. 33 par 2 pkt 1, art. 33 par 2 pkt 6 lit. c.
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j.)
Sentencja
Dnia 16 września 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Paweł Janicki, Sędziowie: Sędzia WSA Grzegorz Potiopa (spr.), Asesor WSA Tomasz Furmanek, Protokolant : St. asystent sędziego Marta Aftowicz-Korlińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 września 2025 roku sprawy ze skargi A. Spółki z o.o. z siedzibą w Ś. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 7 kwietnia 2025 roku nr 1001-IEW-3.7113.19.2025.4.U27.JZ w przedmiocie zarzutów na postępowanie egzekucyjne oddala skargę.
Uzasadnienie
Postanowieniem Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi (dalej także: DIAS) z dnia 7 kwietnia 2025 r. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Wieruszowie (dalej także: NUS) z 6 lutego 2025 r., którym oddalił zarzuty A. Sp. z o.o. w Ś. (dalej także: Strona lub Skarżąca) w sprawie egzekucji administracyjnej.
Z zaskarżonego postanowienia wynika, że Naczelnik Zachodniopomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Szczecinie wydał wobec Strony:
• 11.09.2023 r. decyzję nr 428000-CKZ-4.4103.13.2023.182 UNP: 428000-23-091271, którą określił zobowiązania w podatku od towarów i usług za:
- kwiecień 2019 r. w wysokości 2.624.843,00 zł,
- maj 2019 r. w wysokości 3.864.856,00 zł,
- czerwiec 2019 r. w wysokości 3.319.269,00 zł
oraz ustalił dodatkowe zobowiązania w podatku od towarów i usług za:
- kwiecień 2019 r. w wysokości 2.195.327,00 zł,
- maj 2019 r. w wysokości 3.621.620,00 zł,
- czerwiec 2019 r. w wysokości 2.946.834,00 zł.
Decyzję doręczono pełnomocnikowi Strony w dniu 14 września 2023 r.
• 23.10.2023 r. decyzję nr 428000-CKK2-1.4103.12.2022.78 UNP: 428000-23-107384, którą określił zobowiązania w podatku od towarów i usług za:
- listopad 2018 r. w wysokości 1.555.273,00 zł,
- grudzień 2018 r. w wysokości 1.720.433,00 zł
oraz ustalił dodatkowe zobowiązania w podatku od towarów i usług za:
- listopad 2018 r. w wysokości 1.525.038,00 zł,
- grudzień 2018 r. w wysokości 1.483.765,00 zł.
Decyzję doręczono pełnomocnikowi Strony w dniu 23.10.2023 r.
• 25.10.2023 r. decyzję nr 428000-CKK2-2.4103.9.2023.55 UNP: 428000-23-108612, którą określił nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym, kwotę do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za luty 2018 r. w wysokości 31.158,00 zł oraz zobowiązania w podatku od towarów i usług za:
- marzec 2018 r. w wysokości 398.947,00 zł,
- kwiecień 2018 r. w wysokości 447.923,00 zł,
oraz ustalił dodatkowe zobowiązania w podatku od towarów i usług za:
- luty 2018 r. w wysokości 648.223,00 zł,
- marzec 2018 r. w wysokości 479.333,00 zł,
- kwiecień 2018 r. w wysokości 347.942,00 zł.
Decyzję doręczono pełnomocnikowi Strony w dniu 26.10.2023 r.
• 4.12.2023 r. decyzję nr 428000-CKK2-2.4103.17.2023.44 UNP: 428000-23-123731, którą określił zobowiązania podatkowe w podatku od towarów i usług za:
- maj 2018 r. w wysokości 638.960,00 zł,
- czerwiec 2018 r. w wysokości 689.440,00 zł,
- lipiec 2018 r. w wysokości 721.317,00 zł
oraz ustalił dodatkowe zobowiązania w podatku od towarów i usług za:
- maj 2018 r. w wysokości 624.508,00 zł,
- czerwiec 2018 r. w wysokości 722.864,00 zł,
- lipiec 2018 r. w wysokości 507.986,00 zł.
Decyzję doręczono pełnomocnikowi Strony w dniu 4.12.2023 r.
Od ww. decyzji Skarżąca wniosła odwołania do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie, który:
• decyzją z 18.04.2024 r., utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Zachodniopomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Szczecinie z 4.12.2023 r, w zakresie podatku od towarów i usług za okres od maja do lipca 2018 r.,
• decyzją z 18.04.2024 r., utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Zachodniopomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Szczecinie z 25.10.2023 r., w zakresie podatku od towarów i usług za okres od lutego do kwietnia 2018 r.,
• decyzją z 28.06.2024 r., utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Zachodniopomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Szczecinie z 23.10.2023 r., w zakresie podatku od towarów i usług za okres od listopada do grudnia 2018 r.,
• decyzją z 24.10.2024 r., utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Zachodniopomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Szczecinie z 11.09.2023 r., w zakresie podatku od towarów i usług za okres od kwietnia do czerwca 2019 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Wieruszowie, będący wierzycielem w sprawie, postanowieniami o numerach:
• 1027-SER.4253.3.2023.3 UNP: 1027-23-033179 z 13.12.2023 r. nadał rygor natychmiastowej wykonalności decyzji Naczelnika Zachodniopomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Szczecinie nr 428000-CKZ-4.4103.13.2023.182 z 11.09.2023 r. (postanowienie doręczono pełnomocnikowi Strony w dniu 14.12.2023 r.),
• 1027-SER.4253.6.2023.2 UNP: 1027-23-034164 z 22.12.2023 r. nadał rygor natychmiastowej wykonalności decyzji Naczelnika Zachodniopomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Szczecinie nr 428000-CKK2-2.4103.17.2023.44 z 4.12.2023 r. (postanowienie doręczono pełnomocnikowi Strony 5.01.2024 r.),
• 1027-SER.4253.4.2023.4 UNP: 1027-23-034267 z 27.12.2023 r. nadał rygor natychmiastowej wykonalności decyzji Naczelnika Zachodniopomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Szczecinie nr 428000-CKK-2-1.4103.12.2022.78 z 23.10.2023 r. (postanowienie odebrano 27.12.2023 r.),
• 1027-SER.4253.5.2023.2 UNP: 1027-23-034268 z 27.12.2023 r. nadał rygor natychmiastowej wykonalności decyzji Naczelnika Zachodniopomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Szczecinie nr 428000-CKK2-2.4103.9.2023.55 z 25.10.2023 r. (postanowienie odebrano 27.12.2023 r.).
Postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Wieruszowie z 22.12.2023 r. nr 1027-SER.4253.6.2023.2 UNP: 1027-23-034164, z uwagi na brak wniesienia na nie zażalenia stało się ostateczne.
Natomiast na ww. postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności z 13.12.2023 r. nr 1027-SER.4253.3.2023.3, oraz z 27.12.2023 r. nr 1027-SER.4253.4.2023.4 i 1027-SER.4253.5.2023.2, pełnomocnik Strony wniósł zażalenia do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi, który postanowieniami z 4.03.2024 r. oraz z 18.03.2024 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienia Organu pierwszej instancji. Nie zgadzając się z powyższym, Pełnomocnik wniósł skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, który 26.06.2024 r. wyrokami o sygn. akt: I SA/Łd 289/24,1 SA/Łd 290/24 oraz I SA/Łd 291/24, oddalił złożone skargi.
W toku postępowania egzekucyjnego Naczelnik Urzędu Skarbowego w Wieruszowie wystawił:
- w dniu 19.12.2023 r. tytuły wykonawcze o numerach:
• [...] obejmujący zobowiązanie w podatku od towarów i usług za kwiecień 2019 r. w wysokości 2.195.327,00 zł oraz odsetki za zwłokę w wysokości 1.094.295,30 zł,
• [...] obejmujący zobowiązanie w podatku od towarów i usług za maj 2019 r. w wysokości 3.621.620,00 zł oraz odsetki za zwłokę w wysokości 1.782.233,90 zł,
• [...] obejmujący zobowiązanie w podatku od towarów i usług za czerwiec 2019 r. w wysokości 2.946.834,00 zł oraz odsetki za zwłokę w wysokości 1.430.788,80 zł,
• [...] obejmujący dodatkowe zobowiązanie podatkowe za kwiecień 2019 r. w wysokości 2.195.327,00 zł (według stawki 100%) oraz odsetki za zwłokę w wysokości 71.694,00 zł,
• [...] obejmujący dodatkowe zobowiązanie podatkowe za maj 2019 r. w wysokości 3.621.620,00 zł (według stawki 100%) oraz odsetki za zwłokę w wysokości 118.273,20 zł,
• [...] obejmujący dodatkowe zobowiązanie podatkowe za czerwiec 2019 r. w wysokości 2.946.834,00 zł (według stawki 100%) oraz odsetki za zwłokę w wysokości 96.236,30 zł,
których podstawę stanowi decyzja Naczelnika Zachodniopomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Szczecinie z 11.09.2023 r. nr 428000-CKZ-4.4103.13.2023,
- w dniu 27.12.2023 r. tytuły wykonawcze o numerach:
• [...] obejmujący zobowiązanie w podatku od towarów i usług za marzec 2018 r. w wysokości 398.947,00 zł oraz odsetki za zwłokę w wysokości 234.843,20 zł,
• [...] obejmujący zobowiązanie w podatku od towarów i usług za kwiecień 2018 r. w wysokości 447.923,00 zł oraz odsetki za zwłokę w wysokości 260.728,00 zł,
• [...] obejmujący dodatkowe zobowiązanie podatkowe za luty 2018 r. w wysokości 648.223,00 zł (według stawki 100%) oraz odsetki za zwłokę w wysokości 12.360,60 zł,
• [...] obejmujący dodatkowe zobowiązanie podatkowe za marzec 2018 r. w wysokości 479.333,00 zł (według stawki 100%) oraz odsetki za zwłokę w wysokości 9.140,20 zł,
• [...] obejmujący dodatkowe zobowiązanie podatkowe za kwiecień 2018 r. w wysokości 347.942,00 zł (według stawki 100%) oraz odsetki za zwłokę w wysokości 6.634,70 zł, których podstawę stanowi decyzja Naczelnika Zachodniopomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Szczecinie z 25.10.2023 r. nr 428000-CKK2-2.4103.9.2023,
oraz o numerach:
• [...] obejmujący zobowiązanie w podatku od towarów i usług za listopad 2018 r. w wysokości 1.555.273,00 zł oraz odsetki za zwłokę w wysokości 831.666,30 zł,
• [...] obejmujący zobowiązanie w podatku od towarów i usług za grudzień 2018 r. w wysokości 1.624.193,00 zł oraz odsetki za zwłokę w wysokości 858.196,90 zł,
• [...] obejmujący dodatkowe zobowiązanie podatkowe za listopad 2018 r. w wysokości 1.525.038,00 zł (według stawki 100%) oraz odsetki za zwłokę w wysokości 30.897,70 zł,
• [...] obejmujący dodatkowe zobowiązanie podatkowe za grudzień 2018 r. w wysokości 1.483.765,00 zł (według stawki 100%) oraz odsetki za zwłokę w wysokości 30.061.50 zł, których podstawę stanowi decyzja Naczelnika Zachodniopomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Szczecinie z 23.10.2023 r. decyzję nr428000-CKK2-1.4103.12.22, których podstawę stanowi decyzja Naczelnika Zachodniopomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Szczecinie z 23.10.2023 r. decyzję nr428000-CKK2-1.4103.12.22,
- w dniu 8.01.2024 r. tytuły wykonawcze o numerach:
• [...] obejmujący zobowiązanie w podatku od towarów i usług za maj 2018 r. w wysokości 638.960,00 zł oraz odsetki za zwłokę w wysokości 370.631,80 zł,
• [...] obejmujący zobowiązanie w podatku od towarów i usług za czerwiec 2018 r. w wysokości 689.440,00 zł oraz odsetki za zwłokę w wysokości 395.379,70 zł,
• [...] obejmujący zobowiązanie w podatku od towarów i usług za lipiec 2018 r. w wysokości 721.317,00 zł oraz odsetki za zwłokę w wysokości 408.443,30 zł,
• [...] obejmujący dodatkowe zobowiązanie podatkowe za maj 2018 r. w wysokości 624.508,00 zł (według stawki 100%) oraz odsetki za zwłokę w wysokości 5.209,90 zł,
• [...] obejmujący dodatkowe zobowiązanie podatkowe za czerwiec 2018 r. w wysokości 722.864,00 zł (według stawki 100%) oraz odsetki za zwłokę w wysokości 6.030,50 zł,
• [...] obejmujący dodatkowe zobowiązanie podatkowe za lipiec 2018 r. w wysokości 507.986,00 zł (według stawki 100%) oraz odsetki za zwłokę w wysokości 4.237,90 zł,
których podstawę stanowi decyzja Naczelnika Zachodniopomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Szczecinie z 4.12.2023 r. nr 428000-CKK2-2.4103.17.2023.
Tytuły wykonawcze wystawione 19.12.2023 r. zostały doręczone Stronie 22.12.2023 r., natomiast odbiór tytułów wykonawczych z 27.12.2023 r. oraz 8.01.2024 r. Skarżąca potwierdziła 9.01.2024 r. Korespondencja zawierała również protokoły zajęcia ruchomości dokonane na podstawie ww. tytułów wykonawczych.
W toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego, Naczelnik Urzędu Skarbowego w Wieruszowie działając jako organ egzekucyjny, zajął stanowiące własność Skarżącej ruchomości, co nastąpiło na podstawie protokołów zajęcia i odbioru ruchomości podpisanych 20.12.2023 r., w których wskazano jako podstawę czynności tytuły wykonawcze wystawione w oparciu o decyzję Naczelnika Zachodniopomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Szczecinie z 11.09.2023 r. nr 428000-CKZ-4.4103.13.2023, oraz w oparciu o protokoły zajęcia i odbioru ruchomości podpisane 8.01.2024 r., w których z kolei jako podstawę działania wpisano tytuły wykonawcze wystawione w oparciu o decyzje Naczelnika Zachodniopomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Szczecinie z 23.10.2023 r. nr 428000-CKK2-1.4103.12.2022.78, z 25.10.2023 r. nr 428000-CKK2 2.4103.9.2023.55 oraz z 4.12.2023 r. nr 428000-CKK2-2.4103.17.2023.44.
W toku egzekucji, a mianowicie 10.01.2024 r. organ egzekucyjny skierował także zawiadomienie nr [...] o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego do A.1 S.A.
W tym samym dniu Bank potwierdził odbiór zawiadomienia. Zawiadomienie o zajęciu wierzytelności Strona odebrała 12.01.2024 r.
Kolejno pismem z 17.01.2024 r. nr 1027-SEE.7114.129.2024.1 UNP: 1027-24-001606, Naczelnik Urzędu Skarbowego w Wieruszowie wezwał Skarżącą do okazania zajętych w toku postępowania egzekucyjnego ruchomości lub wskazania miejsca ich przechowywania w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.
Pismem z 22.01.2024 r. (data redakcji pisma, 23.01.2024 r. data nadania w placówce pocztowej, 30.01.2024 r. data wpływu do Urzędu Skarbowego w Wieruszowie) pełnomocnikowi Strony powołując ww. wezwanie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Wieruszowie nr 1027-SEE.7114.129.2024.1, wniósł zarzuty w sprawie egzekucji administracyjnej na podstawie art. 33 § 1, art. 33 § 2 pkt 1) oraz pkt 6c) oraz art. 59 § 1 pkt 1) i pkt 3) ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 132, dalej także: u.p.e.a.). Wskazał, że w sprawie Strony nie istnieją ostatecznie ustalone i wymagalne zobowiązania podatkowe, z uwagi na fakt, że wydane w sprawie decyzje są nieostateczne. Wymienił trzy decyzje Naczelnika Zachodniopomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Szczecinie z 11.09.2023 r. nr 428000-CKZ-4.4103.13.2023.182, z 23.10.2023 r. nr 428000-CKK2-1.4103.12.2022.78 oraz z 25.10.2023 r. nr 428000-CKK2-2.4103.9.2023.55. Stwierdził, że obecnie brak jest przesłanek do podejmowania działań egzekucyjnych, z uwagi na fakt, że Strona nie złożyła odwołania od ww. decyzji, jak również zażalenia na postanowienia o nadaniu im rygoru natychmiastowej wykonalności.
W uzasadnieniu pisma rozszerzył argumentację w ww. zakresie pełnomocnik Strony wskazał, że decyzje nieostateczne nie spełniają wymogów z cyt.: "art. 27 § 1 pkt 3 u.p.z.". Jak wskazał, cyt.: "co prawda Organ nadał im miano rygoru natychmiastowej wykonalności, jednak postanowienia o nadaniu tego rygoru zostały skutecznie zaskarżone, zatem istnieje duże prawdopodobieństwo, że ten rygor zostanie uchylony i Decyzje będą nieostateczne, zatem nie będzie możliwości prowadzenia egzekucji na ich podstawie, a obecne czynności zatem doprowadzą wyłącznie do bezpodstawnie powstałej szkody po stronie Spółki". Zdaniem Pełnomocnika tak niepewna sytuacja, co do zasadności wydanych decyzji, jak również postanowień o nadaniu im rygoru natychmiastowej wykonalności, powinna skutkować umorzeniem podejmowanych działań egzekucyjnych lub ewentualnie ich zawieszeniem do czasu wydania ostatecznych rozstrzygnięć. Mając powyższe na uwadze wniósł o umorzenie postępowań egzekucyjnych lub ich zawieszenie.
Po rozpatrzeniu żądań wniesionych pismem z 22.01.2024 r., Naczelnik Urzędu Skarbowego w Wieruszowie postanowieniem z 1.03.2024 r. nr 1027-SER.7113.1.2024.6 UNP: 1027-24-006678, stwierdził, cyt.: "niedopuszczalność zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej". Postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Wieruszowie doręczono pełnomocnikowi Strony 15.03.2024 r.
Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, pismem z 19.03.2024 r. pełnomocnikowi Strony wniósł zażalenie do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi, który postanowieniem z 8.11.2024 r. nr 1001-IEW-3.7113.25.2024.30.U27.JZ UNP: 1001-24-163346, uchylił w całości zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia Organowi pierwszej instancji, z uwagi na wydanie postanowienia z naruszeniem przepisów postępowania oraz konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy, mogący mieć istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi uznał między innymi, że Organ pierwszej instancji nieprawidłowo rozszerzył zakres żądania pełnomocnika Strony o postępowania egzekucyjne prowadzone na podstawie decyzji Naczelnika Zachodniopomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Szczecinie nr 428000-CKK-2.4103.17.2023.44 z 4.12.2023 r., której Pełnomocnik nie wymienił w piśmie wszczynającym postępowanie w sprawie zarzutów z 22.01.2024 r. Z uwagi na wypowiedzenie pełnomocnictwa udzielonego adwokatowi P. K. (wpływ zawiadomienia do Izby Administracji Skarbowej w Łodzi 11.07.2024 r.), ww. postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi zostało doręczone Stronie 12.11.2024 r.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Naczelnik Urzędu Skarbowego w Wieruszowie postanowieniem z 6 lutego 2025 r. oddalił zarzuty wniesione na podstawie art. 33 § 1 pkt 1 oraz art. 33 § 2 pkt 6 lit. c u.p.e.a., wniesione w sprawie egzekucji administracyjnej prowadzonej na podstawie tytułów wykonawczych z 19.12.2023 r. o numerach: [...], [...], [...], [...], [...], [...] oraz z 27.12.2023 r. o numerach: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...].
Pełnomocnikowi Strony wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 6 lutego 2025 r.
Wskazanym na wstępie DIAS postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2025 r. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Wieruszowie z 6 lutego 2025 r., którym oddalił zarzuty w sprawie egzekucji administracyjnej.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi uznał, że zebrany materiał dowodowy był wystarczający do wydania prawidłowego merytorycznie rozstrzygnięcia przez organ pierwszej instancji. Po przeprowadzeniu postępowania stwierdził, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w Wieruszowie wydając zaskarżone postanowienie wyjaśnił i wziął pod uwagę wszystkie okoliczności faktyczne i prawne - istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, w tym wskazał przyczyny, dla których oddalił wniesione zarzuty. W szczególności zaskarżone postanowienie zostało poprzedzone prawidłowo przeprowadzonym postępowaniem. Nie naruszono żadnej z zasad ogólnych postępowania wskazanych w k.p.a. które tego postępowania dotyczą. Organ pierwszej instancji podjął wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i dokonał rzetelnej oceny niezbędnych i dostępnych dowodów. Zgromadzone dowody oceniał wyłącznie z punktu widzenia ich znaczenia i wartości dla toczącej się sprawy. Wnikliwie, a więc z poszanowaniem wszystkich reguł prawa procesowego, ustalał stan faktyczny. Fakt, że kierunek rozstrzygnięcia Strony nie satysfakcjonuje nie oznacza, że zostało ono wydane z naruszeniem przepisów prawa czy zasad postępowania administracyjnego.
Pełnomocnikowi Strony wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie DIAS z dnia 7 kwietnia 2025 r. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 3 § 1 u.p.e.a., poprzez niewłaściwe zastosowanie i błędną wykładnię prowadzącą do uznania, że nieostateczne decyzje określające zobowiązanie podatkowe mogą stanowić podstawę zastosowania egzekucji, podczas gdy podstawę taką mogą stanowić jedynie decyzje ostateczne.
Zdaniem pełnomocnika Strony organ DIAS powielił zasadniczy błąd organu I instancji polegający na tym, że pomimo braku ostatecznych decyzji określających zobowiązanie podatkowe, prowadzono czynności egzekucyjne zmierzające do zbycia ruchomości należących do spółki A. sp. z o.o., grożące nieodwracalnymi skutkami prawnymi.
W świetle okoliczności, że wniesienie odwołania od decyzji Naczelnika Zachodniopomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Szczecinie z dnia: 11 września 2023 r., 23 października 2023 r. i 25 października 2023 r., jak również zażalenia na postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w Wieruszowie o nadaniu ww. decyzjom rygoru natychmiastowej wykonalności, nie sposób było mówić o zaistnieniu obowiązku podatkowego. W sprawie tej nie istniały ostatecznie ustalone i wymagalne zobowiązania podatkowe, a to wobec okoliczności, że decyzje wydane w sprawie cechuje nieostateczność. Wobec tego, że nie istniał obowiązek podatkowy Skarżącej oraz nie istniała wymagalność obowiązku z uwagi na wydanie w sprawie decyzji nieostatecznych, winno nastąpić umorzenie postępowania egzekucyjnego oraz zawieszenie postępowania egzekucyjnego w całości do czasu zakończenia sprawy dotyczącej wniesionego zarzutu.
W odpowiedzi na skargę DIAS wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Na wstępie wyjaśnić należy, że zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego decyzję lub postanowienie wydane przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a – c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej: P.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1, skarga zgodnie z art. 151 P.p.s.a. podlega oddaleniu.
Istota sporu w rozpoznanej sprawie dotyczy zasadności zarzutu nieistnienia obowiązku (art. 33 § 2 pkt 1 u.p.e.a.) oraz zarzutu braku wymagalności w przypadku wystąpienia innej przyczyny niż określona w lit. a i b. (art. 33 § 2 pkt 6 lit. c u.p.e.a.).
Zgodnie z art. 33 § 1 w związku z art. 27 § 1 pkt 9 u.p.e.a., zobowiązanemu przysługuje prawo wniesienia do wierzyciela, za pośrednictwem organu egzekucyjnego, zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej.
W myśl art. 33 § 2 powyższej ustawy, podstawą zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej jest:
1) nieistnienie obowiązku;
2) określenie obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z:
a) orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i art. 4,
b) dokumentu, o którym mowa w art. 3 a § 1,
c) przepisu prawa, jeżeli obowiązek wynika bezpośrednio z tego przepisu;
3) błąd co do zobowiązanego;
4) brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, jeżeli jest wymagane;
5) wygaśnięcie obowiązku w całości albo w części;
6) brak wymagalności obowiązku w przypadku:
a) odroczenia terminu wykonania obowiązku,
b) rozłożenia na raty spłaty należności pieniężnej,
c) wystąpienia innej przyczyny niż określona w lit. a i b.
Sąd odnosząc się do kwestii nieistnienia obowiązku stwierdza, że organ odwoławczy właściwie zastosował art. 33 § 2 pkt 1 u.p.e.a. W zakresie zarzutu z art. 33 § 2 pkt 1 u.p.e.a. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi prawidłowo wyjaśnił w zaskarżonym postanowieniu, że pojęcie nieistnienia obowiązku w rozumieniu ww. przepisu oznacza sytuacje, w których obowiązek ten nigdy nie powstał, np. z mocy prawa albo nie wydano decyzji nakładającej obowiązek podlegający wykonaniu w drodze egzekucji, bądź też decyzja taka została wydana, lecz następnie ją uchylono, stwierdzono jej nieważność lub wygaśnięcie. Badanie zasadności zarzutu z art. 33 § 2 pkt 1 u.p.e.a., co do zasady obejmuje analizę skuteczności wejścia do obrotu prawnego decyzji stanowiącej podstawę wystawienia tytułu wykonawczego, a w szczególności badanie prawidłowości doręczenia tej decyzji.
Skarżąca zarzut nieistnienia obowiązku argumentowała wniesieniem środków zaskarżenia od decyzji Naczelnika Zachodniopomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Szczecinie z 11.09.2023 r. nr 428000-CKZ-4.4103.13.2023.182, z 23.10.2023 r. nr 428000-CKK2-1.4103.12.2022.78 i z 25.10.2023 r. nr 428000-CKK2-2.4103.9.2023.55 oraz od postanowień Naczelnika Urzędu Skarbowego w Wieruszowie, którym ww. decyzjom nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Zdaniem pełnomocnika powyższe powoduje, że w sprawie nie istnieją ostatecznie ustalone i wymagalne zobowiązania podatkowe.
Z uwagi na wyraźne wskazanie przez pełnomocnika Strony w piśmie inicjującym postępowanie w sprawie zarzutów zakresu żądania, Naczelnik Urzędu Skarbowego w Wieruszowie wydał rozstrzygnięcie odnoszące się wyłącznie do tych spraw, które dotyczyły zobowiązań objętych powołanymi decyzjami Naczelnika Zachodniopomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Szczecinie.
W rozpoznawanej sprawie źródłem zobowiązań Skarżącej w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące lat 2018-2019, są decyzje Naczelnika Zachodniopomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Szczecinie z:
• 11.09.2023 r. nr 428000-CKZ-4.4103.13.2023.182 UNP: 428000-23-091271, którą określił zobowiązania w podatku od towarów i usług za:
- kwiecień 2019 r. w wysokości 2.624.843,00 zł,
- maj 2019 r. w wysokości 3.864.856,00 zł,
- czerwiec 2019 r. w wysokości 3.319.269,00 zł
oraz ustalił dodatkowe zobowiązania w podatku od towarów i usług za:
- kwiecień 2019 r. w wysokości 2.195.327,00 zł,
- maj 2019 r. w wysokości 3.621.620,00 zł,
- czerwiec 2019 r. w wysokości 2.946.834,00 zł,
• 23.10.2023 r. nr 428000-CKK2-1.4103.12.2022.78 UNP: 428000-23-107384, którą określił zobowiązania w podatku od towarów i usług za:
- listopad 2018 r. w wysokości 1.555.273,00 zł,
- grudzień 2018 r. w wysokości 1.720.433,00 zł
oraz ustalił dodatkowe zobowiązania w podatku od towarów i usług za:
- listopad 2018 r. w wysokości 1.525.038,00 zł,
- grudzień 2018 r. w wysokości 1.483.765,00 zł,
• 25.10.2023 r. nr 428000-CKK2-2.4103.9.2023.55 UNP: 428000-23-108612, którą określił nadwyżką podatku naliczonego nad należnym, kwotę do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za luty 2018 r. w wysokości 31.158,00 zł oraz zobowiązania w podatku od towarów i usług za:
- marzec 2018 r. w wysokości 398.947,00 zł,
- kwiecień 2018 r. w wysokości 447.923,00 zł,
oraz ustalił dodatkowe zobowiązania w podatku od towarów i usług za:
- luty 2018 r. w wysokości 648.223,00 zł,
- marzec 2018 r. w wysokości 479.333,00 zł,
- kwiecień 2018 r. w wysokości 347.942,00 zł.
Naczelnik Urzędu Skarbowego w Wieruszowie, będący wierzycielem w sprawie, postanowieniami o numerach:
• 1027-SER.4253.3.2023.3 UNP: 1027-23-033179 z 13.12.2023 r. nadał rygor natychmiastowej wykonalności decyzji Naczelnika Zachodniopomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Szczecinie nr 428000-CKZ-4.4103.13.2023.182 z 11.09.2023 r.,
• 1027-SER.4253.4.2023.4 UNP: 1027-23-034267 z 27.12.2023 r. nadał rygor natychmiastowej wykonalności decyzji Naczelnika Zachodniopomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Szczecinie nr 428000-CKK-2-1.4103.12.2022.78 z 23.10.2023 r.,
• 1027-SER.4253.5.2023.2 UNP: 1027-23-034268 z 27.12.2023 r. nadał rygor natychmiastowej wykonalności decyzji Naczelnika Zachodniopomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Szczecinie nr 428000-CKK2-2.4103.9.2023.55 z 25.10.2023 r.
Z akt sprawy przekazanych wraz z zażaleniem wynika, że ww. decyzje zostały doręczone pełnomocnikowi spółki za pośrednictwem platformy ePUAP w dniach:
• 14.09.2023 r. - decyzja Naczelnika Zachodniopomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Szczecinie nr 428000-CKZ-4.4103,13.2023.182 UNP: 428000-23-091271 z 11.09.2023 r.,
• 23.10.2023 r. - decyzja Naczelnika Zachodniopomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Szczecinie nr 428000-CKK2-1.4103.12.2022.78 UNP: 428000-23-107384 z 23.10.2023 r.,
• 26.10.2023 r. - decyzja Naczelnika Zachodniopomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego i w Szczecinie nr 428000-CKK2-2.4103.9.2023.55 UNP: 428000-23-108612 z 25.10.2023 r.
Powyższe decyzje weszły więc do obrotu prawnego i stały się podstawą wystawienia tytułów wykonawczych, w oparciu, o które wszczęto kwestionowaną egzekucję administracyjną. Oznacza to, że są one źródłem istnienia obowiązku podlegającego wykonaniu w trybie przymusu administracyjnego.
Zasadnie zatem Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi podzielił stanowisko organu pierwszej instancji, iż zarzut, którego podstawę stanowi art. 33 § 2 pkt 1 u.p.e.a. nie zasługuje na uwzględnienie i należało go oddalić.
W odniesieniu do zarzutu braku wymagalności w przypadku wystąpienia innej przyczyny niż określona w lit. a i b, którego podstawę stanowi art. 33 § 2 pkt 6 lit. c u.p.e.a. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi w zaskarżonym postanowieniu słusznie zauważył, że rozpatrując ww. zarzut, wierzyciel zobowiązany jest zbadać czy wystąpiły w sprawie uchybienia w powyższym zakresie. Wymagalność, o której mowa w ww. przepisie oznacza taką cechę obowiązku, która pozwala wierzycielowi domagać się od zobowiązanego jego wykonania, a w przypadku odmowy tego wykonania ze strony zobowiązanego, wystąpić do organu egzekucyjnego o zastosowanie przymusu w postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Tak rozumianą wymagalność, na gruncie prawa podatkowego, należy wiązać między innymi z upływem terminu płatności określonego podatku. Natomiast o braku wymagalności obowiązku decydują takie okoliczności, jak odroczenie terminu wykonania obowiązku, czy rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnych (art. 33 § 2 pkt 2 lit. a i b u.p.e.a.).
W art. 33 § 2 pkt 6 lit. c) u.p.e.a. użyto sformułowania brak wymagalności obowiązku w przypadku wystąpienia innej przyczyny niż określona w lit. a i b. Usytuowanie tego zapisu w art. 33 § 2 pkt 6 ww. ustawy wskazuje, że podstawą zarzutu mogą być też inne zdarzenia, które powodują, że zobowiązanie nie może być egzekwowane. Należeć będą do tych okoliczności takie zdarzenia, jak choćby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, czy też przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji ostatecznej, brak bądź uchylenie postanowienia nadającego rygor natychmiastowej wykonalności nieostatecznej decyzji wymiarowej, otwarcie postępowania restrukturyzacyjnego, czy ogłoszenie upadłości (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9.05.2023 r. sygn. akt III FSK 565/22)
Sąd w pełni podziela stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu, zgodnie z którym w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiła żadna z ww. okoliczności, które mogłyby prowadzić do braku wymagalności obowiązku.
Nie zasługuje na aprobatę argumentacja sprowadzająca się konstatacji, że wniesienie środków zaskarżenia od decyzji Naczelnika Zachodniopomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Szczecinie, stanowiących podstawę prawną egzekwowanych obowiązków oraz od postanowień Naczelnika Urzędu Skarbowego w Wieruszowie o nadaniu tym decyzjom rygoru natychmiastowej wykonalności.
Należy w tym miejscu podnieść, że postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w Wieruszowie o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności decyzjom Naczelnika Zachodniopomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Szczecinie z 11.09.2023 r. nr 428000-CKZ-4.4103.13.2023.182, z 23.10.2023 r. nr 428000-CKK2-1.4103.12.2022.78 oraz z 25.10.2023 r. nr 428000-CKK2-2.4103.9.2023,55., o nr:
• 1027-SER.4253.3.2023.3 UNP: 1027-23-033179 z 13.12.2023 r. doręczono pełnomocnikowi Strony za pośrednictwem platformy ePUAP 14.12.2023 r.,
• 1027-SER.4253.4.2023.4 UNP: 1027-23-034267 z 27.12.2023 r. Skarżąca odebrała osobiście w dniu jego wydania,
• 1027-SER.4253.5.2023.2 UNP: 1027-23-034268 z 27.12.2023 r. Skarżąca odebrała osobiście w dniu jego wydania.
Postanowienia te weszły do obrotu prawnego i nie zostały uchylone. Z uwagi na wniesienie przez spółkę środków zaskarżenia. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi postanowieniami z 4.03.2024 r. nr 1001-IEW-2.4253.2.2024.3.U27.0K oraz z 18.03.2024 r. o numerach 1001-IEW-2.4253.5.2024.2.U27.OK i 1001-IEW-2.4253.6.2024.2.U27.0K, utrzymał w mocy postanowienia organu pierwszej instancji. Powyższe działanie potwierdził także Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, który 26.06,2024 r. wyrokami o sygn, akt: I SA/Łd 289/24, I SA/Łd 290/24 oraz I SA/Łd 291/24, oddalił złożone skargi.
Sąd jednocześnie zwraca uwagę, że Skarżąca – reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika – zdaje pomijać uregulowanie zawarte w art. 239b § 4 in fine Ordynacji podatkowej. Zgodnie z tym przepisem wniesienie zażalenia na postanowienie w sprawie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności nie wstrzymuje wykonania decyzji. Przepisy Ordynacji podatkowej nie określają momentu, od którego obowiązuje rygor natychmiastowej wykonalności, a zatem momentu, w którym decyzja nieostateczna, której został nadany rygor natychmiastowej wykonalności staje się możliwa do wykonania w trybie przepisów o egzekucji administracyjnej. Skutek prawny związany z wykonalnością decyzji nieostatecznej należy wiązać z doręczeniem postanowienia o nadaniu tej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności (por. wyrok NSA z 16.01.2024 r. o sygn. akt III FSK 223/22).
Skoro w rozpoznawanej sprawie prawidłowo doręczono Stronie przytoczone wyżej postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności i nie zostały one usunięte z obrotu prawnego przez organ drugiej instancji czy sąd administracyjny, to nietrafione jest stanowisko Skarżącej, iż w rozpoznawanej sprawie tej nie istniały wymagalne zobowiązania podatkowe.
Powyższe okoliczności wskazują, że w zaskarżonym postanowieniu dokonano prawidłowej oceny stanu faktycznego i zasadnie uznano, że zarzut którego podstawę stanowi art. 33 § 2 pkt 6 lit. c u.p.e.a. należy oddalić.
W związku z powyższym Sąd stwierdza, że DIAS wydając zaskarżone postanowienie z należytą starannością przeanalizował akta sprawy i na tej podstawie w sposób prawidłowy odniósł się do wszystkich zarzutów wskazanych przez Stronę. Przy rozpatrywaniu niniejszej sprawy, podjęte zostały niezbędne działania zmierzające do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Przeprowadzona została także wnikliwa ocena zebranego w sprawie materiału dowodowego z punktu widzenia rozpatrzenia zarzutów zgłoszonych na podstawie art. 33 § 2 pkt 1 oraz art. 33 § 2 pkt 6 lit. c u.p.e.a., co ma odniesienie w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. Postanowienie organu drugiej instancji instancji odpowiada prawu, przy jego wydaniu nie doszło do naruszenia zarówno przepisów prawa materialnego, jak i procesowego, które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. DIAS nie naruszył również zasad ogólnych zawartych w ustawie Kodeks postępowania, w tym także podniesionego w skardze art. 8 K.p.a. Zaskarżone postanowienie w sprawie spełniało również dyspozycje z art. 107 § 3 w związku z art. 140 K.p.a.
Z tych wszystkich względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uznał, że zawarte w skardze zarzuty są niezadane i należy skargę na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalić.
ds

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę