I SA/Łd 260/25

Sprawa dotyczyła skargi P. Sp. z o.o. na indywidualną interpretację podatkową Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Spółka, posiadająca decyzję o wsparciu dla nowej inwestycji, produkowała wyroby spożywcze (gotowe dania, antipasti, hummus) objęte zwolnieniem z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT. W ramach kompleksowych zamówień Spółka zapewniała również transport tych wyrobów do kontrahentów, głównie do Niemiec, korzystając z usług podmiotów trzecich. Wartość transportu była wliczona w cenę wyrobów na fakturach. Spółka uważała, że dochód z tytułu transportu powinien być objęty zwolnieniem, traktując go jako działalność pomocniczą, niezbędną do osiągnięcia przychodów ze sprzedaży wyrobów strefowych. Dyrektor KIS uznał to stanowisko za nieprawidłowe, argumentując, że zwolnienie dotyczy wyłącznie działalności prowadzonej na terenie określonym w decyzji, a transport świadczony przez podmioty trzecie nie jest działalnością pomocniczą w rozumieniu przepisów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę. Sąd podzielił stanowisko organu, podkreślając, że zwolnienie podatkowe powinno być interpretowane ściśle. Choć sąd dopuścił możliwość objęcia zwolnieniem dochodów z czynności pomocniczych, jeśli istnieje ścisły i nierozerwalny związek z działalnością podstawową, uznał, że w tym przypadku transport, nawet specjalistyczny, nie spełnia tych kryteriów. Sąd stwierdził, że umowny obowiązek dostawy nie przesądza o integralności czynności transportowej z procesem produkcyjnym, a jedynie wynika z umowy między stronami. Brak było obiektywnej konieczności wykonania transportu przez Spółkę lub na jej zlecenie, aby zapewnić prawidłowe zakończenie procesu produkcyjnego.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający