I SA/Łd 2468/02

I SA/Łd 2468/02 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2004-06-25
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2002-12-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Irena Krzemieniewska /przewodniczący/
Janusz Nowacki /sprawozdawca/
Monika Krzyżaniak
Symbol z opisem
630  Obrót towarami z zagranicą, należności celne i ochrona przed nadmiernym  przywozem towaru na polski obszar celny
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Krzemieniewska, Sędziowie NSA Janusz Nowacki (spr.), p.o. sędziego WSA Monika Krzyżaniak, Protokolant asystent sędziego Krzysztof Rybicki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi R. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją nr [...] z dnia [...] Dyrektor Urzędu Celnego w P. na podstawie art.207 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. ordynacja podatkowa/Dz.U. nr 137 poz.926 z późn. zm./ w związku z art.262,57 § 1,59 § 1 i 2, 65 § 4 pkt.2a, 184 pkt.1 i 185 § 1 kodeksu celnego, na podstawie § 233 ust.1 pkt.1 i § 234 ust.1 pkt.1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 7 września 2001r. w sprawie deklaracji skróconych i zgłoszeń celnych/Dz.U. nr 117 popz.1250/ w związku z § 4 ust.1 pkt.5 oraz § 6 i załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 7 września 1999r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów przy tym stosowanych/Dz.U. nr 81 poz.917/ uznał zgłoszenie celne z dnia [...] nr [...] za nieprawidłowe w zakresie wnioskowanej procedury celnej i nakazał dokonanie powrotnego wywozu używanego samochodu ciężarowego Renault G 340 poza polski obszar celny.
W uzasadnieniu stwierdzono, iż w dniu [...] złożone zostało zgłoszenie celne wraz z wymaganymi załącznikami i dokumentami. Przedmiotem zgłoszenia był samochód ciężarowy Renault G 340 nr nadwozia [...] Do zgłoszenia załączono m.in. zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu z dnia [...] sporządzone przez Okręgową Stację Kontroli Pojazdów w R. W wyniku rewizji celnej ujawniono ingerencję w pole numerowe samochodu. W związku z czym przeprowadzono dowód z opinii rzeczoznawcy E. K., który stwierdził, iż numer identyfikacyjny nadwozia został przerobiony z numeru [...], [...] lub [...] na numer [...]. O fakcie tym powiadomiono Prokuraturę Rejonową w P., która umorzyła dochodzenia wobec braku dostatecznych danych uzasadniających popełnienie przestępstwa. Uznano, iż badanie techniczne pojazdu przeprowadzone przez Stację Kontroli Pojazdów w R. w dniu [...] było nierzetelne. Badanie takie winno zostać przeprowadzone w oparciu o oględziny organoleptyczne. Diagnosta K. K., który przeprowadzał to badanie zeznał w czasie przesłuchania przed organami ścigania, iż dokonano odczytu zapisów na tabliczce znamionowej a nie z miejsca wybicia numeru identyfikacyjnego samochodu. Badanie to, w ocenie organu celnego, nie było zatem rzetelne. Zaświadczenie o przeprowadzeniu badania technicznego stanowi nieodzowny załącznik do zgłoszenia celnego.
Dokumenty załączone do zgłoszenia celnego a mianowicie faktura, francuskie dokumenty identyfikacyjne pojazdu, świadectwo przewozowe EUR 1odnoszą się do innego towaru niż ten, który został faktycznie sprowadzony do Polski. Dokumenty te zostały wystawione na samochód o numerze nadwozia [...] jednak numer ten nie jest oryginalnym oznaczeniem pojazdu zgłoszonego do odprawy a jedynie został naniesiony przez ingerencję w pole numerowe. W ocenie organu celnego brak jest wiarygodnych dokumentów niezbędnych do objęcia towaru procedurą dopuszczenia do obrotu. Mając to na uwadze organ celny orzekł jak w sentencji decyzji.
Odwołanie od wymienionej decyzji złożył R. M. zarzucając naruszenie przepisów art.121 § 1, 123, 124, 187 § 1, 190 i 191 ordynacji podatkowej przez dowolną ocenę materiału dowodowego, brak zapewnienia stronie udziału w przeprowadzeniu dowodu z opinii biegłego, niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy a także naruszenie art.59 § 1 i 2 kodeksu celnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie. Do odwołania dołączona została opinia biegłego H. Ś. z dnia [...].
Decyzją nr [...] z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł. na podstawie art.233 § 1 pkt.1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. ordynacja podatkowa/Dz.U. nr 137 poz.926 z późn. zm./ w związku z art.262,57 § 1, 59 § 1, 184 pkt.1 i 185 § 1 kodeksu celnego, art.4 ust.1 ustawy z dnia 20 marca 2002r. o przekształceniach w administracji celnej oraz o zmianie niektórych ustaw/Dz.U. nr 41 poz.365/ utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu stwierdzono, iż zgodnie z art.64 § 2 kodeksu celnego, do zgłoszenia celnego zgłaszający powinien dołączyć dokumenty, których przedstawienie jest wymagane do objęcia towaru procedurą celną, do której jest zgłaszany. Towar będący przedmiotem obrotu towarowego winien być zgodny z przedstawionymi organowi celnemu dokumentami, załączonymi do zgłoszenia celnego. W rozpoznawanej sprawie poza sporem jest, iż została dokonana ingerencja w pole numerowe samochodu ciężarowego RENAULT G 340. Fakt ten został ujawniony w wyniku rewizji celnej, przeprowadzonej w dniu [...],a następnie potwierdzony w opinii biegłego w dziedzinie mechaniki pojazdowej i ruchu drogowego, sporządzonej dnia [...]. Z opinii tej wynika, iż przeprowadzone badania chemiczne i mechanoskopijne numeru VIN podwozia samochodu wykazały ,że numer identyfikacyjny samochodu został przerobiony z numeru [...], [...] lub [...] na numer [...]. Z porównania ustalonego stanu faktycznego z dokumentami ,nie wynika, iż przedmiotem obrotu towarowego z zagranicą jest ten sam towar, jaki został określony w dokumentach załączonych do odprawy celnej. Cechy identyfikacyjne tego towaru nie zgadzają się bowiem z przedstawionymi dokumentami. Organ celny I instancji nie mógł więc uznać, iż towar zgłoszony do objęcia procedurą celną dopuszczenia do obrotu jest tożsamy z towarem określonym w dokumentach. W ocenie organu odwoławczego nie został naruszony art.190 ordynacji podatkowej gdyż przedstawicielem strony była Agencja Celna "A", która uczestniczyła w oględzinach pojazdu przeprowadzonych w dniu [...]. Przedstawiciel agencji miał możliwość zadawania pytań biegłemu i składania wyjaśnień. Był także informowany o wszystkich czynnościach podejmowanych w czasie postępowania. Organ celny I instancji wyjaśnił także dlaczego odmówił wiarygodności zaświadczeniu o przeprowadzeniu badania technicznego z dnia [...] i słusznie uznał, iż brak było wiarygodnych dokumentów niezbędnych do objęcia towaru procedurą dopuszczenia do obrotu oraz trafnie wydał nakaz powrotnego wywozu pojazdu.
Do każdego zgłoszenia celnego dotyczącego używanego pojazdu samochodowego winno być przedłożone zaświadczenie o pozytywnym wyniku badania technicznego oraz dokument identyfikacyjny pojazdu zarejestrowanego po raz pierwszy. Strona nie złożyła takich dokumentów a więc pojazd nie spełnia wymagań technicznych potrzebnych do uznania go za zdolny do ruchu. Pojazdy niezdolne do ruchu uznawane są za odpady zaś przywóz odpadów skutkuje zastosowaniem trybu przewidzianego w art.59 kodeksu celnego. Załączona przez odwołującego opinia z dnia [...] nie może zostać uznana za wiarygodną gdyż została sporządzona cztery miesiące po dokonaniu odprawy celnej zaś oględziny dokonano bez udziału funkcjonariusza celnego. Nie ma także istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy opinia z dnia [...] gdyż jej przedmiotem był stan faktyczny z tego dnia czyli po upływie sześciu miesięcy od dokonania odprawy celnej i w tym czasie pojazd był w dyspozycji strony. Jedyną wiarygodną opinią jest opinia biegłego E.K. z dnia [...] Mając to na uwadze organ odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżoną decyzje organu celnego I instancji.
Na wymienioną decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył R. M..
W obszernym uzasadnieniu skarżący podniósł, iż nie został zawiadomiony o oględzinach pojazdu w dniu [...] na siedem dni przed terminem oględzin. Agencja Celna "A" nie była upoważniona do podejmowania czynności związanych z prowadzeniem postępowania celnego. Organy celne wydając decyzje oparły się tylko na jednej opinii biegłego z dnia [...] zaś pominęły inne dokumenty znajdujące się w aktach sprawy potwierdzających faktyczny numer nadwozia pojazdu. W szczególności pominięto opinie biegłych z dnia [...] oraz z dnia [...] mimo, że dotyczą one tego samego pojazdu. Organy celne naruszyły reguły postępowania dowodowego przy wyjaśnianiu stanu faktycznego. W konkluzji skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.
Dyrektor Izby Celnej w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga R. M. nie jest zasadna.
Należy zaznaczyć, iż z dniem 1 stycznia 2004r., na podstawie art.1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę-prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/Dz.U. nr 153 poz.1271/ weszła w życie ustawa z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych/Dz.U. nr 153 poz.1269/ oraz ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/Dz.U. nr 153 poz.1270/.
Zgodnie z treścią art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę-prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Skarga R. M. została wniesiona przed dniem 1 stycznia 2004r. i do tego dnia postępowanie nie zostało zakończone. Skarga ta winna więc zostać rozpoznana na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zaś sądem właściwym do jej rozpatrzenia jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, utworzony z dniem 1 stycznia 2004r. dla obszaru województwa łódzkiego.
Zgodnie z treścią art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych/Dz.U. nr 153 poz.1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej.
W myśl zaś art.1 § 2 wymienionej ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Zgodnie z treścią art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/Dz.U. nr 153 poz.1270/ sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
W myśl zaś art.145 § 1 wymienionej ustawy sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:
1./ uchyla decyzje lub postanowienie w całości lub w części jeżeli stwierdzi:
a./ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy
b./ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego
c./ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy
2./ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art.156 kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach
3./ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.
Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji czy jest ona zgodna z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
Badając legalność zaskarżonej decyzji sąd nie stwierdził naruszenia przez organy celne przepisów prawa materialnego bądź procesowego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.
Zgodnie z treścią art.64 § 2 kodeksu celnego do zgłoszenia celnego zgłaszający powinien dołączyć dokumenty, których przedstawienie jest wymagane do objęcia towaru procedurą celną, do której jest zgłaszany. Towar będący przedmiotem obrotu towarowego winien być zgodny z przedstawionymi organowi celnemu dokumentami załączonymi do zgłoszenia celnego.
W myśl art.65 § 4 pkyt.2a kodeksu celnego po przyjęciu zgłoszenia celnego organ celny na wniosek strony wydaje decyzje lub może z urzędu wydać decyzję w której uznając zgłoszenie celne za nieprawidłowe w całości lub w części rozstrzyga o nadaniu towarowi właściwego przeznaczenia celnego.
Zgodnie z treścią art.59 § 1 kodeksu celnego jeżeli umowy międzynarodowe lub przepisy odrębne uzależniają posiadanie, obrót lub rozpowszechnianie towarów od spełnienia określonych wymogów, to przywóz lub wywóz tych towarów może być dokonany pod warunkiem ich spełnienia. W wypadku niespełnienia tych wymogów organ celny cofa towar za granicę lub na polski obszar celny chyba, że umowy międzynarodowe lub przepisy odrębne przewidują jego przepadek albo inny sposób postępowania.
W myśl § 233 ust.1 pkt.1 i § 234 ust.1 pkt.1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 7 września 2001r. w sprawie deklaracji skróconych i zgłoszeń celnych/Dz.U. nr 117 poz.1250 z późn. zm./ do zgłoszenia celnego o objęcie towarów procedurą dopuszczenia do obrotu należy dołączyć w szczególności fakturę zaś w przypadku zgłoszenia o objęcie procedurą dopuszczenia do obrotu używanych pojazdów samochodowych należy dołączyć zaświadczenie o przeprowadzonym z pozytywnym wynikiem badaniu technicznym pojazdu o którym mowa w § 14 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 7 września 1999r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów przy tym stosowanych/Dz.U. nr 81 poz.917/ oraz dokument identyfikacyjny pojazdu zarejestrowanego po raz pierwszy za granicą, określony w § 15 ust.2 rozporządzenia z dnia 7 września 1999r.
W rozpoznawanej sprawie organy celne słusznie uznały zgłoszenie celne z dnia [...] za nieprawidłowe w zakresie wnioskowanej procedury celnej oraz trafnie nakazały dokonanie powrotnego wywozu samochodu ciężarowego Renault G 340 poza polski obszar celny. Zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy miało ustalenie czy samochód ciężarowy sprowadzony przez skarżącego jest tym samym, który został określony w dokumentach załączonych do odprawy celnej. Należy zaznaczyć, iż cechą identyfikacyjną pojazdu jest numer VIN albo numer nadwozia, podwozia lub ramy i cechę tę nadaje i umieszcza producent. Nadanie i nabicie nowych cech identyfikacyjnych może nastąpić jedynie w przypadkach określonych w przepisach prawnych po uzyskaniu decyzji właściwego starosty. Wynika to z treści art.66 ust.3a pkt.1 i art.66a ust.2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. prawo o ruchu drogowym/Dz.U. nr 98 poz.602 z późn. zm./. Wszelka ingerencja w numer identyfikacyjny pojazdu dokonana przez nieuprawnione do tego osoby jest zabroniona.
Jak wynika z opinii rzeczoznawcy E. K. z dnia [...] w samochodzie przedstawionym do odprawy celnej dokonano ingerencji w polu numerowym. Wybity numer [...] nie jest bowiem numerem oryginalnym lecz został przerobiony z innego numeru. Innymi słowy mówiąc w spornym pojeździe przerobiono numer VIN. Zgłoszenie celne oraz dokumenty załączone do niego dotyczą pojazdu o numerze [...], który nie jest numerem oryginalnym. Skoro numer ten został przerobiony z innego numeru to oznacza, iż zgłoszenie celne wraz z załącznikami dotyczy innego samochodu niż ten, który zgłoszono do odprawy. Przerobienie numeru VIN w samochodzie skarżącego świadczy, iż dopasowano w ten sposób pojazd do dokumentów złożonych do odprawy. Z uwagi na brak tożsamości pojazdu zgłoszonego do objęcia procedurą celną do obrotu z samochodem określonym w dokumentach organy celne trafnie uznały zgłoszenie z [...] za nieprawidłowe w zakresie wnioskowanej procedury.
Organy celne słusznie odmówiły wiarygodności zaświadczeniu o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu z dnia [...] wraz z załączonym dokumentem identyfikacyjnym pojazdu. Z obu dokumentów wynika, iż samochód skarżącego posiada numer [...]. Podkreślić należy, iż identyfikacja pojazdu następuje na podstawie oględzin organoleptycznych polegających na porównaniu zapisów w dowodzie rejestracyjnym ze stanem faktycznym zaś kryterium uznania stanu technicznego za niezadowalający jest brak zapisów numeru identyfikacyjnego VIN ze stanem faktycznym. Wynika to z załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 7 września 1999r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów przy tym stosowanych/Dz.U. nr 81 poz.917/. Zaświadczenie o badaniu technicznym wraz z dokumentem identyfikacyjnym wystawił uprawniony diagnosta K.K. z Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdu w R.. Był on przesłuchiwany przez organy ścigania i zeznał, że opierał się jedynie na zapisie na tabliczce znamionowej pojazdu a nie na miejscu wybicia numeru VIN. Zgodnie z treścią rozporządzenia z dnia 7 września 1999r. winien on dokonać oględzin miejsca gdzie wybito numer identyfikacyjny pojazdu. Skoro tego nie zrobił albo nie zauważył ingerencji w pole numerowe VIN to oznacza, iż badanie zostało przeprowadzone nierzetelnie. Skoro zaś badanie techniczne było nierzetelne to organy celne słusznie doszły do wniosku, iż zaświadczenie z dnia [...] nie może stanowić wiarygodnego dowodu w sprawie.
Organy celne obu instancji słusznie także nakazały skarżącemu dokonanie powrotnego wywozu samochodu poza polski obszar celny. Należy zaznaczyć, iż każdy pojazd aby mógł być dopuszczony do ruchu musi posiadać zaświadczenie o pozytywnym wyniku badania technicznego zaś w przypadku pojazdu sprowadzonego z terytorium państwa trzeciego, jeżeli jest rejestrowany po raz pierwszy nadto musi być przedstawiony dowód odprawy celnej. Wynika to z przepisów ustawy prawo o ruchu drogowym. Samochód skarżącego nie posiada wiarygodnego zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym. Zaświadczenie z[...] zostało wydane bez przeprowadzenia rzetelnego badania pojazdu i wynika z niego inny stan faktyczny niż ustalony w rzeczywistości. Zaświadczenie to nie jest więc wiarygodnym dowodem. Skoro zatem samochód skarżącego nie posiada zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym jak również brak jest dowodu odprawy celnej to oznacza, iż pojazd ten nie nadaje się do użytkowania. Zgodnie zaś z treścią załącznika do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 27 września 2001r. w sprawie katalogu odpadów/Dz.U. nr 112 poz.1206/ nienadające się do użytkowania pojazdy są odpadami. Zgodnie z treścią art.65 ust.6 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. o odpadach/Dz.U. nr 62 poz.628/ przywóz z zagranicy odpadów innych niż niebezpieczne jest dopuszczalny jedynie za zezwoleniem Głównego Inspektora Ochrony Środowiska wydanym w drodze decyzji. Skarżący nie przedstawił takiego zezwolenia a więc przywóz sprowadzonego przez niego pojazdu jest niedopuszczalny. W związku z czym organy celne, zgodnie z treścią art.59 § 1 i art.184 pkt.1 kodeksu celnego, trafnie nakazały dokonanie jego powrotnego wywozu poza polski obszar celny.
Zarzuty R. M. podniesione w skardze nie zasługują na uwzględnienie.
Niezasadny jest zarzut skarżącego, iż nie został on powiadomiony o terminie oględzin w dniu [...] i nie mógł w nich uczestniczyć.
Należy zaznaczyć, iż Agencja Celna "A" była przedstawicielem bezpośrednim skarżącego w rozumieniu art.253 § 1 pkt.1 kodeksu celnego i była upoważniona do działania w imieniu i na rzecz R. M.. Z treści upoważnienia z dnia [...] wynika, iż Agencja była upoważniona do podejmowania czynności związanych z dokonywaniem obrotu towarowego z zagranicą w tym m.in. do przygotowywania niezbędnych dokumentów i dokonywania zgłoszeń celnych. Skoro była upoważniona do podejmowania czynności związanych ze zgłoszeniem celnym to oznacza, iż powinna być również powiadamiana o wszelkich czynnościach związanych z takim zgłoszeniem w tym m.in. o miejscu i terminie przeprowadzenia rewizji celnej, o powołaniu biegłego czy oględzinach towaru. Z treści upoważnienia nie wynika, iż Agencja była upoważniona tylko do złożenia zgłoszenia w organie celnym a nie była umocowana do innych czynności związanych z takim zgłoszeniem. Gdyby takie ograniczenie w upoważnieniu istniało to musiałoby się znajdować w jego treści a nic takiego z treści upoważnienia nie wynika. Upoważnienie nie zostało cofnięte Agencji a więc miała ona prawo i obowiązek działać w imieniu i na rzecz swojego mocodawcy. Przedstawiciel Agencji uczestniczył w oględzinach w dniu [...] i miał możliwość zadawania pytań biegłemu i składania wyjaśnień w czasie wykonywania tej czynności. Wyjaśnienia takie mógł również składać do czasu sporządzenia opinii. Przedstawiciel Agencji był także powiadamiany o wszystkich czynnościach podejmowanych przez organ celny . Faktem jest, iż nie został zachowany siedmiodniowy termin o którym mowa w art.190 § 1 ordynacji podatkowej pomiędzy wyznaczeniem terminu oględzin a samymi oględzinami. Jest to uchybienie procesowe ale nie miało ono istotnego wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. Przedstawiciel Agencji uczestniczył bowiem w oględzinach i nie kwestionował terminu ich przeprowadzenia ani nie zgłaszał wniosku o przesunięcie terminu tej czynności.
Niezasadny jest także zarzut skarżącego, iż organy celne nie rozpatrzyły całego materiału dowodowego opierając się wyłącznie na opinii rzeczoznawcy z [...] a pomijając inne dokumenty potwierdzające numer [...] jako właściwy dla sprowadzonego pojazdu. W szczególności, w ocenie skarżącego, pominięto dowód rejestracyjny, świadectwo EUR 1 i inne dokumenty załączone do zgłoszenia celnego co świadczy, że nie rozpatrzono materiału dowodowego w sposób wyczerpujący. Wbrew twierdzeniom R. M. organy celne nie dokonały wybiórczej i niepełnej oceny materiału dowodowego. Cały materiał dowodowy został rozpatrzony w sposób wyczerpujący zaś ocena zgromadzonych dowodów mieści się w granicach określonych w art.191 ordynacji podatkowej. W szczególności ocenie takiej poddana została opinia biegłego E. K.. Opinia ta opiera się na obiektywnej wiedzy rzeczoznawcy, zawiera opis metod i sposobu przeprowadzenia badania, określa porządek w jakim je przeprowadzono i zawiera logiczną konkluzję. Istniała zatem podstawa do uznania opinii za wiarygodny dowód w sprawie i organy celne wyjaśniły dlaczego uznały tą opinię za przekonującą. Wbrew stanowisku skarżącego organy celne nie pominęły dokumentów załączonych do zgłoszenia celnego. Organy celne nie kwestionowały wiarygodności tych dokumentów. Uznano jedynie, że dokumenty dołączone do zgłoszenia celnego dotyczą innego pojazdu aniżeli ten, który przedstawiono do odprawy.
Nieuzasadniony jest również zarzut pełnomocnika skarżącego podniesiony na rozprawie, iż opinia biegłego E.K. nie może być wiarygodnym dowodem w sprawie gdyż od 12-u lat nie posiada on wymaganych uprawnień. Jak wynika z pism Prezesa Sądu Okręgowego w P. z dnia [...] i [...] E. K. od [...] do chwili obecnej jest biegłym sądowym z dziedziny mechaniki pojazdowej i zasad ruchu drogowego/k.111-112 akt administracyjnych/. Nadto jest on ekspertem wypadków drogowych i badań numerów identyfikacyjnych posiadającym uprawnienia Dyrektora Centralnego Laboratorium Kryminalistyki w W. Był on zatem uprawniony do wydawania opinii z zakresu mechaniki pojazdowej.
Niezasadny jest zarzut skarżącego, iż organy celne oparły się na opinii biegłego E.K. a pominęły dwie inne opinie złożone do akt, a mianowicie opinię H. Ś. z dnia [...] oraz opinię J. S. z dnia [...]. Organy celne w sposób szczegółowy ustosunkowały się do obu wymienionych opinii i wyjaśniły dlaczego nie mogą one stanowić dowodu na to, że samochód przedstawiony organom celnym jest tym samym pojazdem jaki wymieniono w dokumentach załączonych do odprawy celnej. Wyjaśnienie to jest logiczne i przekonujące zaś ocena obu opinii jest zgodna z zasadą swobodnej oceny dowodów. W szczególności słusznie podkreślono, iż opinia H. Ś. została sporządzona bez udziału funkcjonariusza celnego, po upływie przeszło 4-ech miesięcy od daty odprawy celnej a w tym czasie pojazd znjadowal się w dyspozycji skarżącego. Już chociażby z tego powodu zasadnie odmówiono wiarygodności tej opinii. Nadto z opinii tej wynika, że H.Ś. odczytał numer VIN jedynie z dokumentacji oraz tabliczek znamionowych w kabinie kierowcy a nie z natury. Skoro rzeczoznawca H.Ś. nie odczytał numeru VIN z natury to jego opinia nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Odnośnie opinii rzeczoznawcy J.S. to została ona sporządzona po upływie sześciu miesięcy od daty odprawy celnej i samochód w tym czasie był w dyspozycji skarżącego. Po sporządzeniu tej opinii J. S. zapoznał się z opinia E.K. i jak wynika z jego pisma z [...] przedstawiono mu do oględzin inne pole numerowe niż to, które badał E.K. Wskazuje na układ znaków literowo – cyfrowych, sposób wykonania numeru oraz kształt i wygląd numeru. Oznacza to, iż pomiędzy oględzinami przeprowadzonymi przez E.K./[...]/ a oględzinami wykonanymi przez J. S./[...]/ nastąpiło ponowna ingerencja w pole numerowe pojazdu. Jak wyjaśnił to J. S. poprzednie pole numerowe mogło być zacynowane i wybito ręcznie nowy numer bądź też wymieniono całą ramę lub jej element. Treść pisma J.S. z dnia [...] nie tylko nie potwierdza stanowiska skarżącego lecz podważa wiarygodność jego twierdzeń.
Rozpoznając sprawę Sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego mogących mieć wpływ na wynik sprawy. Mając to na uwadze na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Sąd oddalił skargę R. M..