I SA/Łd 24/26

I SA/Łd 24/26 - Postanowienie WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2026-02-10
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-01-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Ewa Cisowska-Sakrajda /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 § 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Ewa Cisowska-Sakrajda po rozpoznaniu 10 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. B. i B. B. na czynności Naczelnika Urzędu Skarbowego Łódź-Widzew w przedmiocie egzekucji administracyjnej postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić skarżącym kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi.
Uzasadnienie
W toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec E. B. i B. B. na podstawie tytułów wykonawczych obejmujących należności z tytułu podatku od towarów i usług za styczeń-grudzień 2015 r. i styczeń-marzec 2016 r. zawiadomieniem z dnia 13 października 2025 r. organ doręczył uczestnikom postępowania m.in. obwieszczenie o III licytacji nieruchomości, której są współwłaścicielami.
W dniu 8 grudnia 2025 r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga E. B. i B. B. na czynności egzekucyjne. W treści skargi skarżący wskazali numer UNP skierowanego do nich zawiadomienia dotyczącego obwieszczenia o III licytacji nieruchomości oraz zarzucili uporczywe i powtarzalne naruszanie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego Łódź-Widzew prawa polegające na wyznaczeniu trzech licytacji nieruchomości w oparciu o nieważny operat szacunkowy sporządzony w lutym 2023 r.
W odpowiedzi na skargę Naczelnik Urzędu Skarbowego Łódź-Widzew wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), zwanej p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
Z zestawienia powyższych przepisów wynika, że dokonywana przez wojewódzki sąd administracyjny kontrola działalności administracji publicznej rozpoczyna się dopiero w momencie, kiedy strona wyczerpie możliwość podważenia rozstrzygnięć organów administracji przy pomocy środków zaskarżenia przewidzianych w toku procedowania przed tymi organami, a więc kiedy w sprawie administracyjnej wypowiedziały się organy obu instancji.
Wyczerpanie środków zaskarżenia, o których mowa w art. 52 § 2 p.p.s.a. przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu. Obowiązek ten wynika z założenia, że Sąd nie wyręcza organów administracji i nie narusza podstawowej zasady dwuinstancyjności postępowania. Zasada dwuinstancyjności daje natomiast stronie prawo domagania się dwukrotnego, merytorycznego rozpatrzenia jej sprawy przez organy administracyjne różnych instancji.
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, regulując poszczególne etapy postępowania egzekucyjnego, umożliwia zobowiązanemu kwestionowanie podejmowanych w jego toku rozstrzygnięć. Między innymi środkiem prawnym mającym służyć ochronie dłużnika jest skarga na czynności dotyczące obwieszczenia o licytacji, o której mowa w art. 110z § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 132 ze zm.), zwanej u.p.e.a. W sprawie skargi, o której mowa w § 1, postanowienie wydaje organ egzekucyjny (art. 110z § 2 u.p.e.a.). Na postanowienie organu egzekucyjnego oddalające skargę przysługuje zażalenie (art. 110z § 3 u.p.e.a.).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy podkreślić należy, że wystąpienie ze skargą do Sądu powinno być poprzedzone nie tylko rozstrzygnięciem organu egzekucyjnego I instancji, lecz również zakończeniem postępowania drugoinstancyjnego, tj. wydaniem rozstrzygnięcia, które mogłoby dopiero stanowić przedmiot skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zasadą jest bowiem, że skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść na rozstrzygnięcia mające charakter ostateczny, a zatem takie na które stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia.
W rozpoznawanej sprawie skarżący skierowali skargę na czynności dotyczące obwieszczenia o III licytacji nieruchomości (w treści pisma wskazując wprost numer UNP tej czynności) bezpośrednio do Sądu, czyli bez wyczerpania przysługujących im środków prawnych przewidzianych w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym, służących weryfikacji prawidłowości podjętej wobec nich czynności egzekucyjnej, z którą się nie zgadzają.
W świetle powyższego, wniesiona skarga była niedopuszczalna i podlegała odrzuceniu, gdyż zaskarżeniu do Sądu mogło podlegać tylko ostateczne rozstrzygnięcie organu drugiej instancji, zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.
Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w pkt. 1 sentencji. Natomiast orzeczenie zwrotu wpisu od skargi w pkt. 2 sentencji postanowienia wydane zostało na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.
dch