I SA/Po 3511/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w PoznaniuPoznań2005-03-23
NSApodatkoweWysokawsa
klasyfikacja taryfowacłopojazdy samochodowetransport towarowysamochód osobowo-towarowyprocedura uszlachetniania biernegoświadectwo homologacjiprawo celnepostępowanie celneWSA

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł dotyczącą klasyfikacji taryfowej samochodu, uznając błędy proceduralne i niewłaściwe zastosowanie przepisów prawa materialnego.

Sprawa dotyczyła klasyfikacji taryfowej samochodu marki Renault Kangoo, importowanego w ramach procedury uszlachetniania biernego. Organy celne zaklasyfikowały pojazd jako towarowy (pozycja 8704), podczas gdy strona uważała go za osobowo-towarowy (pozycja 8703). Sąd uchylił decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł, wskazując na naruszenie przepisów proceduralnych, w szczególności związane z niedostatecznym zebraniem i rozpatrzeniem materiału dowodowego, w tym świadectwa homologacji.

Sprawa rozpatrywana przez WSA w Poznaniu dotyczyła sporu o prawidłową klasyfikację taryfową samochodu marki Renault Kangoo, importowanego w ramach procedury uszlachetniania biernego. Organy celne, w tym Dyrektor Urzędu Celnego i Prezes Głównego Urzędu Ceł, uznały zgłoszenie celne za nieprawidłowe, klasyfikując pojazd do pozycji 8704 (pojazdy samochodowe do transportu towarowego), zamiast do pozycji 8703 (pojazdy samochodowe przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi). Skarżąca Spółka "A" kwestionowała te decyzje, zarzucając naruszenie przepisów prawa procesowego (Ordynacja podatkowa) i materialnego (Kodeks celny). Argumentowała, że organy celne nie zebrały wyczerpująco materiału dowodowego, pominęły istotne dokumenty, takie jak świadectwo homologacji wydane przez Ministerstwo Transportu i Gospodarki Morskiej, które potwierdzało status samochodu jako ciężarowego. Podkreślała, że zmiana interpretacji przepisów przez organy celne narusza zasadę zaufania do organów państwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał skargę za zasadną. Stwierdził naruszenie przepisów proceduralnych, w szczególności art. 122 i 187 Ordynacji podatkowej, poprzez niepełne zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego. Sąd podkreślił, że świadectwo homologacji jest dokumentem urzędowym, który powinien być wiążący dla organów celnych, chyba że przeprowadzono dowód przeciwny. Brak takiego dowodu i nieuznanie treści świadectwa homologacji stanowiło naruszenie prawa procesowego, co mogło mieć wpływ na wynik sprawy. W konsekwencji, sąd uznał za zasadny zarzut naruszenia prawa materialnego przez błędną klasyfikację celną. Uchylił zaskarżoną decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł, zasądził zwrot kosztów postępowania i stwierdził, że decyzja nie może być wykonana. Sąd wskazał również na konieczność uwzględnienia zmiany stanu prawnego związanego z wejściem w życie nowej ustawy Prawo celne.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Samochód z zamontowaną kratką działową, dzielącą przestrzeń pasażerską od bagażowej, niekoniecznie musi być klasyfikowany jako pojazd do transportu towarowego. Kluczowe jest jego zasadnicze przeznaczenie, a możliwość manewrowania położeniem foteli czy przegrody nie przesądza o zmianie kategorii pojazdu.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że organy celne nie wykazały w sposób wystarczający, że importowany samochód jest przeznaczony zasadniczo do transportu towarowego. Nieprawidłowo zignorowały świadectwo homologacji, które wskazywało na status samochodu ciężarowego, naruszając tym samym przepisy proceduralne.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (25)

Główne

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 19 grudnia 1997r. w sprawie ustanowienia taryfy celnej art. § 1

Stanowiło podstawę klasyfikacji towarów.

p.p.s.a. art. art. 145 § § 1 pkt 1 c

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do uchylenia decyzji z powodu naruszenia przepisów proceduralnych.

p.p.s.a. art. art. 145 § § 1 pkt 1 a

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do uchylenia decyzji z powodu naruszenia prawa materialnego.

Pomocnicze

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 19 grudnia 1997r. w sprawie ceł na towary przywożone z zagranicy art. § 1

Użyte jako podstawa prawna przez organ celny, ale zakwestionowane przez sąd w kontekście klasyfikacji.

Kodeks celny art. art. 23 § § 1

Dotyczy ustalenia wartości celnej.

Kodeks celny art. art. 65 § § 4 pkt 2

Podnoszony przez stronę w odwołaniu.

Kodeks celny art. art. 83

Podnoszony przez stronę w odwołaniu.

Kodeks celny art. art. 151

Podnoszony przez stronę w odwołaniu.

Kodeks celny art. art. 156

Podnoszony przez stronę w odwołaniu.

Kodeks celny art. art. 157

Podnoszony przez stronę w odwołaniu.

Kodeks celny art. art. 250

Podnoszony przez stronę w odwołaniu.

Ordynacja podatkowa art. art. 120

Podnoszony przez stronę w odwołaniu.

Ordynacja podatkowa art. art. 121

Podnoszony przez stronę w odwołaniu, naruszony przez organy celne.

Ordynacja podatkowa art. art. 122

Podnoszony przez stronę w odwołaniu, naruszony przez organy celne.

Ordynacja podatkowa art. art. 123

Podnoszony przez stronę w odwołaniu.

Ordynacja podatkowa art. art. 187 § § 1

Podnoszony przez stronę w odwołaniu, naruszony przez organy celne.

Ordynacja podatkowa art. art. 190

Podnoszony przez stronę w odwołaniu.

Ordynacja podatkowa art. art. 194 § § 1

Zastosowanie w postępowaniu celnym, wiążące organy z dokumentem urzędowym.

Ordynacja podatkowa art. art. 194 § § 3

Możliwość przeprowadzenia dowodu przeciwko prawdziwości informacji zawartych w dokumencie urzędowym.

p.p.s.a. art. art. 152

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do orzeczenia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji.

p.p.s.a. art. art. 200

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do orzeczenia o kosztach postępowania.

Ustawa z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym art. art. 2 § pkt. 42

Definicja samochodu ciężarowego, podnoszona przez stronę.

Ustawa z dnia 19 marca 2004 roku - przepisy wprowadzające ustawę - Prawo celne

Zmiana stanu prawnego, którą organy celne winny uwzględnić rozpoznając sprawę ponownie.

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 3 października 1995r. w sprawie wpisu od skarg na decyzje administracyjne oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej § § 3 ust. 2

Podstawa do ustalenia opłat za czynności radców prawnych.

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu § § 14 ust. 2 pkt. c

Podstawa do ustalenia opłat za czynności radców prawnych.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Organy celne naruszyły przepisy proceduralne, nie zbierając wyczerpująco materiału dowodowego i nie uwzględniając wiążącego charakteru świadectwa homologacji. Organy celne błędnie zinterpretowały przepisy dotyczące klasyfikacji celnej pojazdów o podwójnym przeznaczeniu. Świadectwo homologacji jest dokumentem urzędowym, który powinien być wiążący dla organów celnych.

Godne uwagi sformułowania

Zamontowanie kratki działowej w samochodzie osobowym nie zmieniło rodzaju tego samochodu. Możliwość manewrowania położeniem foteli i przegrody nie stanowi trwałej zabudowy czy przebudowy tylnych części tych samochodów. Nazewnictwo stosowane w różnych obszarach branży motoryzacyjnej może odbiegać od sformułowań użytych w nomenklaturze towarowej taryfy celnej. Dla potrzeb celnych podstawą prawną decyzji są wyłącznie przepisy prawa celnego. Świadectwo homologacji typu pojazdu jest dokumentem urzędowym i stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Z dokumentem urzędowym związane jest domniemanie prawdziwości jego treści.

Skład orzekający

Walentyna Długaszewska

przewodniczący sprawozdawca

Barbara Koś

członek

Beata Sokołowska

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ustalenie znaczenia dokumentów urzędowych, takich jak świadectwa homologacji, w postępowaniu celnym i administracyjnym; interpretacja przepisów dotyczących klasyfikacji celnej pojazdów o podwójnym przeznaczeniu."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji klasyfikacji pojazdu w kontekście procedury uszlachetniania biernego i może wymagać uwzględnienia zmian w przepisach prawa celnego od daty wydania orzeczenia.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy praktycznego problemu klasyfikacji celnej pojazdów, który może być interesujący dla firm zajmujących się importem i eksportem. Podkreśla znaczenie dokumentów urzędowych w postępowaniu administracyjnym.

Świadectwo homologacji kluczem do prawidłowej klasyfikacji celnej pojazdu?

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
I SA/Po 3511/01 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2005-03-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2001-10-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Barbara Koś
Beata Sokołowska
Walentyna Długaszewska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Skarżony organ
Prezes Głównego Urzędu Ceł
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska ( spr.) Sędziowie WSA Barbara Koś WSA Beata Sokołowska Protokolant: sekr. sąd Agnieszka Ratajczak po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2005r. sprawy ze skargi Spółki "A" na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia [...] nr [...] w przedmiocie klasyfikacji taryfowej I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz Spółki "A" kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, III. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/ B. Sokołowska /-/ W. Długaszewska /-/ B. Koś
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Prezes Głównego Urzędu Ceł uchylił decyzję Dyrektora Urzędu Celnego Nr [...] z dnia [...] w części wskazującej jako podstawę prawną rozstrzygnięcia § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 19 grudnia 1997r. w sprawie ceł na towary przywożone z zagranicy (Dz. U. Nr 158 poz. 1047) i w to miejsce wskazał § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 19 grudnia 1997r. w sprawie ustanowienia taryfy celnej (Dz. U. Nr 158 poz. 1047) a w pozostałej części utrzymał w mocy tę decyzję.
W uzasadnieniu decyzji wyjaśnił, że Agencja Celna zgłosiła w Urzędzie Celnym, w celu objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu nowy pojazd samochodowy marki Renault Kangoo o następującym numerze identyfikacyjnym nadwozia [...] jako produkt kompensacyjny objęty uprzednio procedurą uszlachetniania biernego według dokumentu SAD nr [...] z dnia [...] wpisując w polu 37 kod 4021.
W opisanym dokumencie SAD strona określiła przedmiotowy pojazd jako pojazd samochodowy do transportu towarowego zbudowany na bazie nadwozia samochodu osobowego o ładowności do 1000 kg., deklarując w polu 33 kod PCN 8704 31 91 .
W wyniku powtórnej kontroli tego zgłoszenia celnego, przeprowadzonej w Urzędzie Celnym stwierdzono, że przedmiotowy samochód został nieprawidłowo zaklasyfikowany do pozycji 8704 taryfy celnej, obejmującej pojazdy samochodowe do transportu towarowego, zamiast do pozycji 8703 obejmującej pojazdy samochodowe przeznaczone zasadniczo do przewozu osób włącznie z samochodami osobowo - towarowymi (kombi).
W ocenie organu celnego, zamontowanie kratki działowej w samochodzie osobowym (oddzielającej przestrzeń pasażerską od bagażowej) w ramach procedury uszlachetniania biernego, nie zmieniło rodzaju tego samochodu. Posiada on oszklone nadwozie, typowe dla samochodu osobowego wykończenie wnętrza i 5 miejsc siedzących.
W związku z tym, postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Urzędu Celnego wszczął z urzędu postępowanie w celu ustalenia prawidłowej klasyfikacji samochodu, a następnie decyzją z dnia [...] nr [...] uznał zgłoszenie celne wg dokumentu SAD [...] za nieprawidłowe w zakresie klasyfikacji taryfowej importowanego towaru klasyfikując sporny pojazd do pozycji 8703 (kod PCN 8703 22 19 0) obejmującej pojazdy samochodowe przeznaczone zasadniczo do przewozu osób włącznie z samochodami osobowo - towarowymi (kombi).
Od tej decyzji strona złożyła odwołanie, kwestionując zawarte w niej rozstrzygnięcie i wniosła o uchylenie powyższej decyzji.
Organ II instancji - Prezes Głównego Urzędu Ceł - uchylił opisaną wyżej decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji w celu przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego dotyczącego prawidłowości zamknięcia procedury uszlachetniania biernego oraz sposobu ustalenia wartości celnej.
Decyzją z dnia [...] Dyrektor Urzędu Celnego ponownie uznał zgłoszenie celne za nieprawidłowe w zakresie zastosowanej procedury celnej, opisu towaru, klasyfikacji taryfowej towaru i jego wartości celnej oraz kwoty długu celnego. W decyzji tej przedmiotowy samochód został zaklasyfikowany jako pojazd samochodowy osobowo - towarowy do kodu PCN 8703 22 19 0 . W uzasadnieniu decyzji organ celny wyjaśnił, że w 1998r. Spółka "A" otrzymała pozwolenie na korzystanie z procedury uszlachetniania biernego. W ramach tej procedury wywożone były przegrody działowe (kratki) do zamontowania w samochodach marki Renault. Procesem uszlachetniania był montaż kratek, natomiast produktem kompensacyjnym samochód ciężarowy Renault ze ścianką działową, klasyfikowany do pozycji 8704 taryfy celnej.
W związku ze stwierdzeniem, iż przedmiotem przywozu był samochód klasyfikowany do pozycji 8703, a więc inny niż określone w pozwoleniu, Dyrektor Urzędu Celnego w Rzepinie uznał, że nie została zakończona procedura uszlachetniania biernego i w omawianej decyzji objął przedmiotowy samochód procedurą dopuszczenia do obrotu. Wartość celną przedmiotowego samochodu ustalił na podstawie art. 23 § 1 kodeksu celnego, a do określenia kwoty długu celnego zastosował stawkę celną 20 %, przewidzianą dla towarów z pozycji 8703 taryfy celnej.
Od tej decyzji Spółka "A" wniosła odwołanie domagając się jej uchylenia z powodu naruszenia przepisów art. 120, 121, 122, 187 Ordynacji podatkowej, art. 13, 65 § 4 pkt 2, 83, 151, 156, 157, 250 kodeksu celnego oraz § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 19 grudnia 1997r. w sprawie ceł za towary przywożone z zagranicy (Dz.U. Nr 157 poz. 1047).
Prezes Głównego Urzędu Ceł opisaną wyżej zaskarżoną decyzją z dnia [...] Nr [...] uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej podstawy prawnej i orzekł o zmianie nazwy jednego z aktów prawnych, w pozostałej części utrzymał tę decyzję w mocy.
W uzasadnieniu decyzji Prezes Głównego Urzędu Ceł podkreślił, że zamontowanie przegrody oddzielającej przestrzeń pasażerską od bagażowej w przedmiotowym samochodzie nie zmieniło jego rodzaju na samochód przeznaczony wyłącznie do transportu towarowego.
Możliwość manewrowania położeniem foteli i przegrody, nie stanowi - w ocenie organu odwoławczego - trwałej zabudowy czy przebudowy tylnych części tych samochodów, w sposób opisany w Komentarzu do działu 87, zawartym w Wyjaśnieniach do taryfy celnej, w odniesieniu do pojazdów przeznaczonych wyłącznie do transportu towarowego, zbudowanych na bazie nadwozia samochodów osobowych lub osobowo - towarowych (kombi). Uzyskanie w nich zwiększonej przestrzeni bagażowej poprzez składnie siedzeń, czy też wyjmowanie niektórych z nich, nie przesądza o zmianie kategorii tych pojazdów, gdyż w myśl nomenklatury towarowej taryfy, nadal zachowują one status samochodów osobowo - towarowych.
Organ odwoławczy stwierdził też, że jeśli, któryś z importowanych samochodów nie posiadał tylnych siedzeń, to istniała możliwość ich montażu i zgodnie z regułą 2a Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, powinien być nadal klasyfikowany do pozycji 8703.
Ponadto organ odwoławczy wyraził pogląd, że nazewnictwo stosowane w różnych obszarach branży motoryzacyjnej, wynikające z ustanowionych w tym zakresie odrębnych regulacji (np. ustawy z 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym Dz.U. Nr 98 poz. 602 ze zm.) może odbiegać od sformułowań użytych w nomenklaturze towarowej taryfy celnej i tym samym nie powinno mieć zastosowania w sprawach dotyczących wymiaru cła. Dla potrzeb celnych podstawą prawną decyzji są wyłącznie przepisy prawa celnego, w tym dla potrzeb klasyfikacji towarowej wiążące są postanowienia dotyczące nomenklatury towarowej taryfy celnej nawet wówczas, gdyby towary (tu: samochody) traktowane były odmiennie w innych przepisach, publikacjach czy opiniach rzeczoznawców.
Dla zilustrowania powyższego zagadnienia organ odwoławczy zwrócił uwagę na fakt, że w ustawie Prawo w ruchu drogowym w art. 2 pkt. 42 postanowiono, iż określenie samochód ciężarowy obejmuje również samochód ciężarowo - osobowy przeznaczony konstrukcyjnie do przewozu ładunków i osób w liczbie 4 do 9 łącznie z kierowcą podczas gdy taryfa celna klasyfikuje samochody osobowo - towarowe w pozycji obejmującej samochody osobowe.
Spółka "A" zaskarżyła powyższą decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł do Naczelnego Sądu Administracyjnego domagając się uchylenia tej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Urzędu Celnego. Zarzuciła, że wydana ona została z naruszeniem prawa procesowego (art. 121, 122, 123, 187 i 190 Ordynacji podatkowej) oraz z naruszeniem prawa materialnego (art. 13 § 1, 65 § 4 pkt 2, 151, 156 oraz 157 kodeksu celnego i § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 15 grudnia 1998r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej Dz. U. Nr 158 poz. 1036).
Uzasadniając zarzuty dotyczące naruszenia prawa procesowego skarżąca podniosła, że organ I instancji od początku 1998r. przyjmował zgłoszenia celne dotyczące pojazdów marki Renault określające je jako samochody do transportu towarowego zbudowane na bazie nadwozia samochodu osobowego. Rodzaj samochodu ustalono w oparciu o przedstawione dokumenty, w tym m.in. świadectwa homologacji, a także w oparciu o wynik rewizji celnej. Wobec tego, że od momentu przyjęcia zgłoszenia celnego nie zaszły żadne nowe okoliczności ani nie przedstawiono nowych dowodów w stosunku do tych, które istniały w momencie dokonania tego zgłoszenia celnego, w ocenie skarżącej, zaskarżoną decyzją naruszono zasadę wyrażoną w art. 121 Ordynacji podatkowej.
Wynika stąd bowiem, że jedynym powodem weryfikacji zgłoszenia celnego była zmiana interpretacji przepisów, odnoszących się do klasyfikacji importowanych towarów a takie postępowanie narusza zasadę wzbudzania zaufania do organów celnych.
Naruszenia art. 122 Ordynacji podatkowej skarżąca Spółka upatruje w dokonaniu oceny materiału dowodowego przy uwzględnieniu tylko tych okoliczności, które mogłyby wskazywać, że importowany pojazd może służyć do przewozu osób a zignorowaniu tych okoliczności i dowodów które wskazywały, że zasadniczym przeznaczeniem samochodu był przewóz towarów.
Wiąże się z tym zarzut naruszenia art. 187 Ordynacji podatkowej, poprzez rozpatrzenie jedynie części materiału dowodowego i pominięcie przedłożonego przez stronę świadectwa homologacji, wydanego przez Ministerstwo Transportu i Gospodarki Morskiej, na podstawie badań przeprowadzonych przez Instytut Transportu Samochodowego tj. organ upoważniony do przeprowadzenia badań technicznych i oceny stanu pojazdów wprowadzanych do ruchu. W ocenie skarżącej organy celne naruszyły również art. 190 Ordynacji podatkowej poprzez nie powiadomienie tej strony o zamiarze przeprowadzenia dowodu ze świadków oraz dowodu z oględzin pojazdu.
Stanowi to o naruszeniu prawa tej strony do czynnego udziału w postępowaniu.
Zarzucając naruszenie prawa materialnego skarżąca zwróciła uwagę na konieczność poprzedzenia klasyfikacji towaru, ustaleniem cech towaru klasyfikowanego.
W rozpoznawanej sprawie istota sporu sprowadza się do stwierdzenia czy importowany samochód służy do transportu towarowego, jak twierdzi skarżąca czy też jest on samochodem "przeznaczonym zasadniczo do przewozu osób" jak uważa organ celny, na podstawie zeznań funkcjonariuszy celnych oraz zdjęć i kserokopii zdjęć pojazdu.
Dokonując analizy definicji "samochodu ciężarowego" i "samochodu osobowego" zawartych w art. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym skarżąca podniosła, że definicje te obalają stanowisko organów celnych , w myśl którego obecność pięciu siedzeń sprawia, że mamy do czynienia z samochodem osobowym. Takiego wymogu nie nakładają też przepisy celne, a pozycja 8704 wskazuje jedynie, iż mają to być pojazdy do "transportu towarowego".
Brzmienie tej pozycji wskazuje jedynie więc na kryterium przeznaczenia pojazdu.
Skarżąca dysponuje dokumentem urzędowym, potwierdzającym, iż przedmiotem importu był samochód ciężarowy. Dokumentem tym jest świadectwo homologacji wydane przez Ministerstwo Transportu i Gospodarki Morskiej po przeprowadzeniu stosownych badań przez Instytut Transportu Samochodowego.
Jako ostatni zarzut, skarżąca podniosła brak podstaw do uznania, iż procedura uszlachetniania biernego nie została zakończona. Stwierdziła też, że okoliczność, iż towary wywożone czasowo weszły w skład produktów kompensacyjnych, jest bezsporna.
Wyraziła pogląd, że zmiana klasyfikacji celnej nie może mieć wpływu na rozliczenia z tytułu stosowania procedury celnej, która związana jest z danym towarem, a nie z kodem taryfy celnej.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga zasługiwała na uwzględnienie.
Uzasadniony okazał się zarzut naruszenia przez organy celne przepisów prawa procesowego w stopniu, który mógł mieć wpływ na wynik sprawy art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270) .
Przepisy zawarte w art. 122 i 187 § 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 262 Kodeksu celnego zobowiązywały organy celne do podejmowania wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i nakładały na te organy obowiązek zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego.
Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że organy celne dysponowały kserokopiami badań homologacyjnych samochodu marki Renault Kangoo, wykonanych przez Instytut Transportu Samochodowego ( praca [...] ) oraz świadectwem homologacji pojazdu nr [...] na ten typ samochodu.
Z opisu samochodu, zdaniem organów celnych wynika, że jest on przeznaczony zarówno do przewozu osób jak i towarów.
Według taryfy celnej stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z 19 grudnia 1997r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz. U. Nr 158 poz. 1047) do pozycji 8703 zostały zakwalifikowane pojazdy samochodowe i inne pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, włącznie z samochodami osobowo - towarowymi (kombi). Pozycja 8704 z kolei obejmuje pojazdy samochodowe do transportu towarowego. Wyjaśnienia do Taryfy celnej dotyczące pozycji PCN 8703 wskazują, że określenie "samochody osobowo - bagażowe" oznacza pojazdy przeznaczone do przewozu najwyżej 9 osób (wraz z kierowcą), których wnętrze może być używane bez zmiany konstrukcji do przewozu zarówno osób, jak i towarów. Z powyższego wynika, że taryfa celna klasyfikuje pojazdy samochodowe według ich przeznaczenia. Z jej zapisów i wyjaśnień nie wynika jednak jakie cechy samochodu o podwójnym przeznaczeniu tj. (do przewozu osób i towarów) pozwalają zaklasyfikować je do samochodów "przeznaczonych zasadniczo do przewozu osób" a jakie do "pojazdów samochodowych do transportu towarowego".
Wobec powyższego rzeczą organów celnych było przeprowadzenie dowodu z przedłożonego świadectwa homologacji typu pojazdu Nr [...] stwierdzającego, że omawiany samochód jest samochodem ciężarowym.
Świadectwo homologacji typu pojazdu jest dokumentem urzędowym i stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone.
Z dokumentem urzędowym związane jest zaś domniemanie prawdziwości jego treści. Skoro więc art. 194 § 1 Ordynacji podatkowej ma zastosowanie w postępowaniu celnym to organ celny, będąc związany dokumentem urzędowym, zobowiązany był uznać za udowodnione to, co wynikało z jego treści. Ocena omawianego dokumentu urzędowego i zakwestionowanie jego treści mogło mieć miejsce dopiero po przeprowadzeniu na podstawie art. 194 § 3 Ordynacji podatkowej dowodu przeciwko prawdziwości zawartych w tym dokumencie informacji. Nieuznanie zaś faktu stwierdzonego w dokumencie urzędowym stanowiło naruszenie prawa procesowego (B.Adamiak, w: Ordynacja podatkowa. Komentarz. Wrocław 2004, str. 665 teza 4, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 sierpnia 2004r. sygn. akt GSK 482/04 str. 15).
Z zaskarżonej decyzji nie wynika by organy celne przeprowadziły dowody przeciwne podważające wiarygodność przedłożonego świadectwa homologacji.
Za taki kontrdowód nie może być bowiem uznany dowód z zeznań świadka S. K. - pracownika Urzędu Celnego. Zeznania te zawierają jedynie pobieżny opis pojazdu kontrolowanego podczas odprawy celnej. Powyższe uzasadnia zarzut skarżącej, że organy celne opisanym wyżej działaniem naruszyły art. 194 § 1 122 i 187 Ordynacji podatkowej, w zw. z art. 262 Kodeksu celnego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Stwierdzenie naruszenia wskazanych wyżej przepisów prawa procesowego, prowadzące w konsekwencji do wadliwych ustaleń faktycznych co do rodzaju (przeznaczenia) importowanego samochodu (osobowy, czy towarowo - ciężarowy) pozwala na uznanie za zasadny zarzutu skargi o naruszeniu prawa materialnego przez błędną klasyfikacje celną.
Klasyfikując przedmiotowy pojazd do pozycji taryfy celnej 8703 22 19 0 bez dostatecznego ustalenia, że jest to samochód zasadniczo przeznaczony do przewozu osób, organy celne niewłaściwie zastosowały ten przepis prawa zawarty w załączniku do cyt. wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z 19 grudnia 1997r.w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz. U. Nr 158 poz. Nr 1047).
Opisane wyżej naruszenia przepisów prawa , które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy prowadzą do uchylenia zaskarżonej decyzji z mocy art.145 § 1 pkt 1 a i c ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153 poz.1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. Nr 1271).
O kosztach postanowiono zgodnie z art. 200 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 97 § 2 cyt. ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i § 3 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 października 1995r. w sprawie wpisu od skarg na decyzje administracyjne oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej (Dz.U. Nr 117 poz. 563 ze zm.) oraz § 14 ust. 2 pkt. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 103 poz. 1349 ze zm.).
O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji orzeczono z mocy art. 152 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Rozpoznając ponownie sprawę, organy celne winny mieć na uwadze zmianę stanu prawnego wprowadzoną przepisami ustawy z dnia 19 marca 2004 roku - przepisy wprowadzające ustawę - Prawo celne ( Dz.U. Nr 68, poz. 623 ).
/-/ B. Sokołowska /-/ W. Długaszewska /-/ B. Koś
T.M.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI