I SA/Go 489/08

I SA/Go 489/08 - Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2008-10-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2008-05-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Alina Rzepecka
Barbara Rennert
Krystyna Skowrońska-Pastuszko /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Sygn. powiązane
II FSK 397/09 - Wyrok NSA z 2010-07-06
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
art 121 § 1, art 122, art 180, art 187 § 1, art 188, art 191
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
Dz.U. 2000 nr 14 poz 176
art 20 ust 3
Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Skowrońska-Pastuszko (spr.) Sędziowie Asesor WSA Barbara Rennert Asesor WSA Alina Rzepecka Protokolant Danuta Chorabik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 października 2008 r. sprawy ze skargi Z.P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu. oddala skargę.
Uzasadnienie
Z.P., działający przez pełnomocnika doradcę podatkowego T.Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] marca 2008 r. nr [...]. Zaskarżoną decyzją, wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit. a , art. 21 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz.60 ze zm. , zwanej Ordynacja podatkowa) , art. 1 , art. 3 ust. 1 , art. 10 pkt 9 , art. 20 ust. 1 i 3 , art. 30 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm. , zwanej u.p.d.o.f.) , organ odwoławczy w wyniku rozpatrzenia odwołania podatnika uchylił decyzję organu I instancji w całości i ustalił Z.P. zobowiązanie w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu w kwocie 199.686 zł. Zmiana wysokości ustalonego podatnikowi zobowiązania wynikała z faktu , że organ II instancji po przeprowadzeniu postępowania odmiennie ustalił wielkość dochodów podatnika bez pokrycia, co oznaczało zmianę podstawy opodatkowania zryczałtowanym podatkiem według 75 % stawki o 117.506,06 zł . Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w decyzji pierwszoinstancyjnej z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] ustalił tę podstawę opodatkowania w kwocie 383.854 zł, w związku z czym podatek wyniósł 287.891 zł.
Należy wskazać, że wyżej wymienione decyzje zostały wydane po ponownym rozpatrzeniu sprawy w związku z decyzją kasacyjną Dyrektora Izby Skarbowej nr [...], wydaną w trybie art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej w dniu 27 września 2007 r. , a uchylającą decyzję Dyrektora UKS z dnia [...] czerwca 2007 r., w której ustalono zryczałtowany podatek od kwoty 454.323,63 zł. Przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia organ odwoławczy wskazał na konieczność wyjaśnienia przez organ I instancji istotnych okoliczności dotyczących ustalenia kwoty i daty uregulowania niezapłaconych zobowiązań powstałych w związku z działalnością gospodarczą podatnika . Wymieniona powyżej decyzja kasacyjna Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] września 2007 r. na skutek skargi podatnika została poddana kontroli sądowoadministracyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. wyrokiem z dnia 17 kwietnia 2008 r. (sygn. akt I SA/Go 1082/07) oddalił skargę. Orzeczenie to stało się prawomocne, bowiem nie została wniesiona od niego skarga kasacyjna do NSA.
Punktem wyjścia do wydania wobec Z.P. decyzji ustalającej zryczałtowany podatek za 2001 r. od dochodów nieznajdujacych pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów były wyniki kontroli skarbowej przeprowadzonej przez pracowników UKS w przedmiocie źródeł pochodzenia majątku kontrolowanego oraz źródeł pokrycia wydatków dokonanych przez niego w 2001 r. W wyniku kontroli ustalono, że Z.P. w kontrolowanym roku podatkowym poniósł wydatki znacznie przekraczające osiągnięte przez niego dochody. Na potrzeby prowadzonego postępowania organ kontroli skarbowej dokonał rozliczenia za rok 2001 działalności gospodarczej podatnika , prowadzonej pod nazwą Przedsiębiorstwo Wielobranżowe Z.P.. Według ustaleń kontroli osiągnięty w 2001 r. dochód z działalności gospodarczej nie równoważył wydatków poniesionych na tę działalność (osiągnięty przychód 1.245.026,07 zł , koszty "w ujęciu kasowym" 1.510.263,57 zł ). Również dochody z innych źródeł niż działalność gospodarcza osiągnięte w roku podatkowym (z tytułu zasiłków z ZUS, kredyty, pożyczki od rodziców, odszkodowania – łącznie kwota 141.256,33 zł) były niższe niż wydatki własne podatnika ( ogółem 330.344,46 zł, w tym wydatki bytowe, zakup samochodu [...], zakup domu mieszkalnego w miejscowości [...], prowizje od kredytów, spłaty rat). Na podstawie powyższych danych została ustalona nadwyżka wydatków nad przychodami w kwocie 453.323,63 zł, którą przyjęto jako podstawę opodatkowania według 75 % stawki w zryczałtowanym podatku dochodowym w decyzji organu I instancji z dnia [...] czerwca 2007 r.
Uchylając powyższą decyzję pierwszoinstancyjną i przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia Dyrektorowi Urzędu Kontroli Skarbowej organ odwoławczy w swojej decyzji z dnia [...] września 2007 r. przyjął , że zachodzi konieczność przeprowadzenia postępowania dowodowego w znacznej części , ponieważ organ kontroli skarbowej nie wyjaśnił wszystkich okoliczności mających wpływ na wynik sprawy, a dotyczących ustalenia kwoty i daty uregulowania niezapłaconych zobowiązań powstałych w związku z działalnością gospodarczą podatnika. Od powyższych ustaleń uzależnione było, jaka wielkość stanowić będzie podstawę opodatkowania w zryczałtowanym podatku dochodowym. Organ I instancji miał w ramach ponownie prowadzonego postępowania dokonać analizy przepływów na rachunku działalności gospodarczej podatnika, a dowód z historii operacji na tym rachunku bankowym powinien zostać przeprowadzony celem ustalenia daty zapłaty za zobowiązania , co do których Z.P. twierdził , że płatność miała miejsce w innym terminie bądź nawet kwestionował w ogóle fakt zapłaty za określoną fakturę ( 13 faktur wystawionych przez firmę Usługi R.W.). Wskazania dotyczące badania historii operacji na rachunku bankowym podatnika odnosiły się ponadto do sprawdzenia obciążenia z tytułu płatności z faktury Nr [...] z dnia [...] listopada 2001 r. wystawionej przez firmę SG.S.. Zalecenia w zakresie ustalenia terminów zapłaty dotyczyły jeszcze szeregu innych transakcji , wyszczególnionych w decyzji kasacyjnej organu odwoławczego.
W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej wydał w dniu [...] grudnia 2007 r. decyzję nr [...] ustalającą Z.P. za 2001 r. podatek w wysokości 287.891 zł od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. W związku z zaleceniami organu odwoławczego zawartymi w decyzji z dnia [...] września 2007 r., w drodze pisemnych informacji od wystawców faktur , do których się zwrócił, organ I instancji przeprowadził wyjaśnienia co do sposobu i terminu dokonania zapłaty przez skarżącego. Przeprowadził też dowód z historii operacji na rachunku bankowym działalności gospodarczej podatnika na okoliczność ustalenia daty zapłaty za poszczególne zobowiązania. W trakcie tego postępowania pełnomocnik skarżącego przy piśmie z dnia [...] listopada 2008 r. zgłosił liczne wnioski dowodowe dotyczące przeprowadzenia dowodu z dokumentów, które zostały przedłożone jako załączniki do wymienionego pisma, a ponadto wnosił o przeprowadzenie dowodu z zeznań świadków co do zapłaty za konkretną fakturę (I.F., A.B.) bądź co do dokonania innych rozliczeń ze wskazanymi przedsiębiorcami (G.S., M.J., W.J.). Postanowieniem z dnia [...] listopada 2008 r. Dyrektor UKS nie uwzględnił wniosku o przeprowadzenie dowodu z zeznań świadków. W uzasadnieniu organ podał w szczególności, że w aktach sprawy znajdują się już złożone na piśmie wyjaśnienia wymienionych osób (za wyjątkiem I.F.) dotyczące okoliczności , które miałyby być przedmiotem ich zeznań.
W odwołaniu od decyzji organu kontroli skarbowej z dnia [...] grudnia 2007 r. pełnomocnik podatnika podniósł te same zarzuty, jakie zgłosił w odwołaniu od decyzji tego organu z dnia [...] czerwca 2007 r. Zarzucił obrazę art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f przez ustalenie wysokości podatku dochodowego za 2001 r. od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodu w sytuacji, gdy podatnik dysponował dochodami oraz oszczędnościami zgromadzonymi w latach poprzednich, pokrywającymi poniesione w 2001 r. wydatki. Zarzuty dotyczyły ponadto naruszenia art. 121 § 1 , art. 122 oraz art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej , odpowiednio do wskazanych przepisów, przez prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania do organów podatkowych , przez zaniechanie ustalenia przez organ podatkowy podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz przez oparcie rozstrzygnięcia na niepełnym materiale dowodowym.
W związku z nieuwzględnieniem wniosków dowodowych zgłoszonych w piśmie z dnia [...] listopada 2007 r. pełnomocnik sformułował dodatkowo zarzut obrazy art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej twierdząc, że wnioski te mogły przyczynić się do wyjaśnienia sprawy. W tej sytuacji , na podstawie art. 237 Ordynacji podatkowej , w odwołaniu zaskarżył również postanowienie organu I instancji z dnia [...] listopada 2007 r. omawiające przeprowadzenia wnioskowanych przez stronę dowodów w zakresie , w jakim nieznano przychodów , których te dowody miały dotyczyć. Według pełnomocnika skarżącego przez odmowę przeprowadzenia wskazanych dowodów , nie doszło do dostatecznego wyjaśnienia sprawy. Twierdził przy tym , że skoro zgłoszone dowody miały wyjaśnić stan majątkowy podatnika w 2001 r. , nie było podstaw do oddalenia wniosku , a znajdujące się w aktach pisemne wyjaśnienia osób objętych wnioskiem dowodowym , mają inną rangę dowodową niż dowód z przesłuchania świadka. W tej części odwołania zwrócono też uwagę , że wniosek o przesłuchanie w charakterze świadka G.S. dotyczył kwestii zaliczki wpłaconej skarżącemu w 2001 r. na zakup ciągnika siodłowego, natomiast pisemne wyjaśnienia złożyła ona w kwestii płatności z tytułu wystawionych faktur VAT.
Uzasadniając natomiast zarzuty tożsame z tymi , które zostały zgłoszone w poprzednim odwołaniu z dnia [...] lipca 2007 r., pełnomocnik podatnika powtórzył wcześniejszą argumentację . W szczególności dotyczyło to twierdzenia , że w grupie wydatków, przyjętych w decyzji organu I instancji na podstawie przedłożonych faktur, ale w rzeczywistości nieponiesionych przez skarżącego, znalazły się m.in. wydatki na łączną kwotę 100.575,53 zł wynikające z 13 faktur wystawionych przez firmę Usługi R.W.. Skarżący utrzymywał, że należności tych nie zapłacił. Nieponiesienie wydatku w roku 2001 wskazywał także w innych przypadkach, twierdząc iż nie zostały przez niego opłacone należności wynikające z faktur wystawionych przez SG.S. (kwota 3.724,20 zł) , PW Z.H. (kwota 10.700 zł). Wskazywał też , że należności z faktur wystawionych przez PPHU G Sp. z o.o. (kwota 59.999,60 zł) zostały skompensowane z jego wierzytelnościami od tej spółki. Natomiast co do dwóch faktur z grudnia 2000 r. ( kwoty 10.170 zł oraz 9.161,60 zł) wystawionych przez Sklep A.B. podawał , iż wprawdzie zostały ujęte w ewidencji zakupu w styczniu 2001 r. , kiedy podatnik je otrzymał, jednak zapłata z tego tytułu nastąpiła gotówką w grudniu 2000 r. , więc jest to wydatek tamtego okresu.
W kwestii wydatku z tytułu płatności za dom jednorodzinny położony w miejscowości [...] podatnik podnosił , że zapłata nastąpiła w formie kompensaty za zaległe wierzytelności od Spółdzielni Mieszkaniowej. Twierdził , że na zakup przedmiotowej nieruchomości poniósł wydatki w łącznej kwocie 237.630 zł . Natomiast wartość skompensowanych wierzytelności, według wskazania strony, wyniosła 236.974,20 zł . Zdaniem podatnika bardzo mała różnica pomiędzy kwotą wydatków na zakup budynku a wielkością skompensowanych wierzytelności stanowi potwierdzenie jego zeznania co do formy zapłaty. Również fakt , że Spółdzielnia Mieszkaniowa posiada jedynie dowód KP, bez podpisu wpłacającego, jako dowód wpłaty przez Z.P. kwoty 209.962,00 zł oraz kwoty 28.068,26 zł jest argumentem przemawiającym za kompensatą, gdy dodatkowo uwzględni się, że zarząd spółdzielni w piśmie do organu kontroli skarbowej oświadczył , iż nie jest w stanie stwierdzić, czy wyżej wymienione kwoty podatnik wpłacił osobiście, czy też zrobił to ktoś w jego imieniu.
Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Skarbowej wydał wymienioną na wstępie decyzję , mającą charakter tzw. decyzji reformatoryjnej, co polegało na uchyleniu w całości zaskarżonej decyzji organu I instancji i orzeczeniu co do istoty sprawy (art. 233 § 1 pkt 2 lit. a Ordynacji podatkowej). W decyzji organu II instancji zobowiązanie Z.P. w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów zostało ustalone w kwocie 199.686 zł.
Organ odwoławczy co do zasady przyjął, że nie można czynić organowi pierwszej instancji zarzutu, że dla wyjaśnienia kwestii płatności z tytułu niektórych faktur zwrócił się do ich wystawców o udzielenie informacji w trybie art. 82 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej , a nie przesłuchał tych osób w charakterze świadków , tak jak o to wnosił pełnomocnik strony w piśmie z dnia [...] listopada 2007 r. Wskazał , że informacje takie stanowią dowód w rozumieniu art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej , zatem w jego ocenie zarzut naruszenia art. 122 , art. 187 § 1 w zw. z art. 180 § 1 cyt. ustawy okazał się niezasadny. Dyrektor Izby Skarbowej wskazał przy tym , że w postępowaniu pierwszoinstancyjnym na podstawie informacji uzyskanych od wystawców faktur bądź w oparciu o dowody dostarczone przez stronę zweryfikowano niektóre wielkości mające wpływ na ustalenie zryczałtowanego podatku dochodowego , co polegało m.in. na nieuznaniu za wydatki poniesione w 2001r. należności w kwocie 15.268,46 zł , wynikających z faktur wystawionych przez G. - właściciel M.J., na stwierdzeniu , że zapłata za nabycie środka trwałego ładowarki [...] od Sp. z o.o. G. (właściciel W.J.) na podstawie faktury [...] z dnia [...] marca 2001 r. nastąpiła w formie kompensaty za świadczone przez firmę skarżącego w 2000 roku usługi transportowe, czy wreszcie na przyjęciu jako przychodu osiągniętego w 2001 r. kwoty 24.400 zł tytułem sprzedaży naczepy firmie Usługi I.F..
Z uzasadnienia decyzji odwoławczej wynika też , że organ odwoławczy uwzględnił część zarzutów odwołania odnośnie niedostatecznego wyjaśnienia sprawy w wyniku nieprzeprowadzenia dowodu na okoliczność wskazaną we wniosku strony z dnia [...] listopada 2007 r. W ocenie organu odwoławczego w szczególności brak było podstaw do odmowy przeprowadzenia dowodu z przesłuchania świadka G.S. i za chybione uznać należało w tej części uzasadnienie odmowy przytoczone w postanowieniu Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej, a to z tej racji , że G.S. nie składała pisemnych wyjaśnień dotyczących wpłaty w 2001 r. zaliczki na zakup ciągnika siodłowego. Po przeprowadzonym przez siebie postępowaniu organ II instancji uznał zatem po stronie przychodu roku 2001 kwotę 95.000 zł z tytułu zaliczki , wpłaconej przez G.S. firma S, na zakup ciągnika siodłowego. Ponadto w postępowaniu odwoławczym przyjęto , iż skarżący nie dokonał w 2001 r. płatności w kwocie 3.274,20 zł na rzecz wyżej wymienionej firmy S z tytułu faktury VAT nr [...] z dnia [...] listopada 2001 r. Przyjęto również, że płatności z tytułu dwóch faktur , wystawionych przez Sklep A.B. w dniach [...] grudnia 2000 r. , odpowiednio na kwotę 10.170,00 zł oraz 9.161,60 zł - podatnik dokonał jeszcze w roku 2000. Według organu odwoławczego Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej prawidłowo natomiast przyjął , że płatności za faktury wystawione w 2001 r. przez firmę Usługi R.W. zostały uregulowane przez skarżącego w formie i terminach wskazanych na poszczególnych fakturach. Nie uwzględnił twierdzenia podatnika , iż ten zapłacił za większość z tych faktur w 2002 r. , gdyż wcześniej miał zamiar zobowiązania te skompensować z należnością za ciągnik siodłowy z przyczepą , który miał zostać od niego zakupiony przez R.W.. Organ wskazał , że strona nie przedstawiła jakiegokolwiek dowodu na to, że płatności z tytułu wystawionych w 2001 r. miały być skompensowane , nie przedłożyła umowy przedwstępnej dotyczącej zakupu ciągnika, ani też jakiegokolwiek porozumienia z R.W., z którego wynikałoby, że płatności za usługi nabyte przez Z.P. od R.W. będą księgowane jako zapłata na zakup ciągnika. Ponadto organ wziął pod uwagę , iż R.W. wypowiadając się w piśmie z dnia [...] listopada 2007 r. na temat transakcji mających miejsce w 2001 r. pomiędzy jego firmą a przedsiębiorstwem skarżącego nic nie wspomniał o tym , że nie otrzymał w 2001 r. zapłaty od skarżącego za świadczone usługi w związku z planowanym nabyciem od niego ciągnika siodłowego. Według organu odwoławczego organ pierwszej instancji , dokonując oceny w zakresie płatności za usługi wykonane przez firmę R.W., słusznie też wziął pod uwagę , że wyjaśnienia składane w tej mierze przez podatnika zmieniają się w zależności od ustalonego materiału dowodowego. W swojej decyzji organ odwoławczy podzielił też stanowisko organu I instancji co do poniesienia przez Z.P. w 2001 r. wydatku na zakup nieruchomości - domu mieszkalnego w miejscowości [...]. Jak wskazał organ, podatnik w toku postępowania twierdził , iż zakupu przedmiotowego budynku dokonał w formie kompensaty swoich wierzytelności od Spółdzielni Mieszkaniowej, która miała wspólne rozliczenia ze Spółdzielnią, niemniej na powyższą okoliczność nie zostały przedłożone żadne dowody. Z przedstawionego przez pełnomocnika strony pisma z dnia [...] lutego 2002 r. wystawionego przez Spółdzielnię Mieszkaniową wprawdzie wynikało , że spółdzielnia ta oraz Spółdzielnia Budownictwa posiadały nieuregulowane wobec siebie płatności, nie było natomiast w tym piśmie mowy, że przedmiotem ich wzajemnych rozliczeń ma być dom nabyty przez skarżącego w [...]. Według organów również z pisma SM z dnia [...] marca 2007 r. jednoznacznie wynikało , że spółdzielnia ta nie przejęła jakichkolwiek wierzytelności należnych Z.P. od SB.
Skarga na powyższą decyzję Dyrektora Izby Skarbowej wywiedziona została na podstawie następujących zarzutów:
▪ obrazy art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej przez nieuwzględnienie wniosków dowodowych strony składanych w trakcie postępowania pomimo, że mogły one przyczynić się do wyjaśnienia sprawy i zmiany oceny materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie ;
▪ obrazy art. 20 ust. 1 oraz ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przez ustalenie wysokości podatku dochodowego za 2001 rok od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodu w sytuacji, gdy podatnik dysponował dochodami oraz zgromadzonymi w latach poprzednich oszczędnościami pokrywającymi poniesione w 2001roku wydatki;
▪ naruszenia art. 122 Ordynacji podatkowej przez niepodjęcie przez organ skarbowy wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy;
▪ naruszenia art. 187 § 1 oraz art. 191 Ordynacji podatkowej przez oparce rozstrzygnięcia na niepełnym materiale dowodowym;
▪ naruszenia art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej przez prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania do organów skarbowych.
Wskazując na powyższe pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz umorzenie postępowania w sprawie, a także domagał się zasądzenia na rzecz skarżącego kosztów postępowania sadowego oraz kosztów zastępstwa procesowego.
W uzasadnieniu zarzutu niedostatecznego wyjaśnienia sprawy poprzez nieuwzględnienie wszystkich wniosków dowodowych pełnomocnik wskazał, że organ odwoławczy w wyniku przeprowadzenia własnego postępowania uznał szereg okoliczności związanych z rozliczeniami podatnika z jego kontrahentami w 2001 roku (m.in. zaliczka w wysokości 95.000 zł, rozliczenia z A.B., I.F. oraz PHU G Sp. z o.o. ), niemniej nie dotyczyło to rozliczeń dokonanych przez skarżącego z R.W.. Według strony skarżącej fakt, że ten kontrahent skarżącego nie wspomniał w swoim oświadczeniu o planowanym rozliczeniu transakcji w formie kompensaty, nie może oznaczać, że strony takiego rozliczenia nie planowały. W skardze podniesiono, że pismo skierowane do R.W. przez organy kontroli skarbowej nie zawierało w swojej treści "prośby o opisanie sposobu planowanego rozliczenia transakcji" a jedynie prośbę o informację , które faktury zostały zapłacone. Z udzielonej odpowiedzi nie można więc obecnie wyciągać wniosków wybiegających poza zakres merytoryczny zadanego pytania. Pełnomocnik skarżącego na tej podstawie utrzymywał , że materiał dowodowy zebrany w sprawie roku 2001 nie jest materiałem pełnym i nie pozwala w sposób obiektywny orzekać w sprawie przed zakończeniem czynności dowodowych mogących mieć znaczący wpływ na orzeczenie co do kontrolowanego okresu. Jak twierdził dalej , organ nie może postępować w ten sposób , iż odrzuca inicjatywę dowodową strony , a jednocześnie zarzuca stronie, iż ta nie robiła nic w celu udowodnienia swoich racji.
Odnośnie zakupu budynku mieszkalnego w miejscowości [...] skarżący podważył ustalenia organów , iż z tytułu tego nabycia skarżący uiścił cenę gotówką na rzecz Spółdzielni, a nie dokonano kompensaty jego wierzytelności od Spółdzielni Mieszkaniowej. Pełnomocnik skarżącego w powyższej kwestii ponownie naprowadzał na przedłożone w trakcie postępowania podatkowego pismo Spółdzielni Mieszkaniowej z dnia [...] lutego 2002 r. , z którego treści wynika , że wymieniona spółdzielnia oraz SB posiadały nieuregulowane wobec siebie płatności. Ponadto wskazywał na przedłożone do akt dwa pisma Spółdzielni skierowane do skarżącego, z których jego zdaniem bez wątpienia wynika , że Spółdzielnia miała wobec Spółdzielni poważne zadłużenia finansowe , co z kolei było przyczyną problemów z uregulowaniem przez tę drugą jednostkę zadłużenia wobec skarżącego. Z treści przedstawionych przez stronę pism wynika także , iż Spółdzielnia gwarantowała spłatę zadłużenia Spółdzielni, co zdaniem skarżącego "wydaje się co najmniej uprawdopodabniać wersję rozliczenia przedstawioną przez Pana P.". W dalszej części uzasadnienia skargi w powyższej kwestii powtórzone zostały argumenty zaprezentowane w odwołaniu , a dotyczące m.in. zbieżności kwot wydatków na zakup oraz wielkością "skompensowanych wierzytelności" oraz "ułomności" dowodu KP jako potwierdzenia wpłaty dokonanej przez skarżącego. W skardze zostało podniesione , że w tej kwestii niezwykle istotne z punktu widzenia postępowania dowodowego byłoby zbadanie raportu kasowego Spółdzielni z dnia dokonanej wpłaty. Jeżeli bowiem z tego raportu wynikałoby, że identyczna kwota została rozchodowana na pokrycie zobowiązań wobec Spółdzielni, a z kolei w raporcie kasowym tej Spółdzielni znalazła się wypłata "podobnej" kwoty na rzecz Z.P., to według strony skarżącej byłoby to niezbitym dowodem, że wyjaśnienia podatnika są logiczne i prawdziwe. W powyższym zakresie skarżący podał też , że pomimo usilnych jego starań nie dotarł do dokumentów Spółdzielni potwierdzających , iż podmiot ten nie zapłacił za faktury wystawione przez skarżącego oraz dokumentów potwierdzających transakcje kompensaty. Jak oświadczył skarżący, ze swej strony poczynił on wszelkie starania w celu udokumentowania dokonanej kompensaty(liczne pisma , monity , rozmowy telefoniczne kierowane początkowo do Syndyka SM, następnie do Archiwum), zatem wszelkie wątpliwości powinny zostać rozstrzygnięte na korzyść podatnika. W aspekcie wyżej podniesionych wątpliwości skarżący twierdził , iż w trakcie postępowania podatkowego organ kontroli skarbowej naruszył również przepisy regulujące kwestie oceny zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie. Powołując się na zasadę prawdy obiektywnej wyrażoną w art. 122 Ordynacji podatkowej oraz na własna analizę zgromadzonego materiału dowodowego twierdził , że w sprawie można dojść do wniosku, iż organ odwoławczy nie zbadał dokładnie wszystkich okoliczności związanych ze sprawą a zgromadzony materiał dowodowy został oceniony wbrew przytoczonej zasadzie ogólnej postępowania, co przejawia się w wielu aspektach sprawy , a w sposób najbardziej widoczny w kwestii rozliczeń pomiędzy spółdzielniami mieszkaniowymi i podatnikiem. Według strony skarżącej organ podatkowy w ewidentny sposób ocenił zgromadzony materiał dowodowy w sprawie na niekorzyść skarżącego.
Strona skarżąca wskazała też na toczące się, w momencie składania skargi w niniejszej sprawie , postępowanie sądowoadministracyjne, wszczęte z jej skargi na decyzję kasacyjną Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] września 2007 r. nr [...]. Zdaniem strony wyżej wymieniona decyzja nie miała charakteru orzeczenia kasacyjnego , bowiem organ odwoławczy w swoim orzeczeniu "rozstrzygnął niejako kwestie zakupu przez podatnika domu mieszkalnego". Jak twierdziła strona , wcześniejsze rozstrzygnięcie , o którym mowa , zdeterminowało niestety dalsze postępowanie organu I instancji , który mimo kolejnych dowodów przedkładanych przez podatnika nie dopuszczał możliwości zmiany swojego stanowiska w tej sprawie , będąc niejako chroniony wcześniej wyrażonym stanowiskiem organu odwoławczego.
W piśmie będącym odpowiedzią na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi wskazując , że zarzuty w niej zgłoszone są bezzasadne. W znaczącej części organ powtórzył stanowisko i argumentację zawarte w zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutu nieprzeprowadzenia zawnioskowanego przez skarżącego dowodu z zeznań świadków organ przyznał , iż dowód taki nie został przeprowadzony ani przez organ kontroli skarbowej , ani też w postępowaniu odwoławczym , jednocześnie jednak podtrzymał stanowisko, że okoliczności mające być przedmiotem dowodu zostały w toku postępowania wyjaśnione innymi dowodami i uznane na korzyść skarżącego. Organ zwrócił także uwagę, że zarzut powyższy o nieprzeprowadzeniu dowodu nie może odnosić się do okoliczności związanych z rozliczeniami skarżącego z tytułu faktur wystawionych przez R.W., bowiem skarżący nie wnosił o przesłuchanie tej osoby w charakterze świadka. W związku z powoływaniem się strony skarżącej na wcześniejszą skargę złożoną do tut. Sądu na decyzję kasacyjną z dnia [...] września 2007 r. i twierdzeniem strony skarżącej o wadliwości tej decyzji jako przesądzającej treść rozstrzygnięcia organu , któremu sprawę przekazano do ponownego rozpatrzeni w odpowiedzi na skargę organ informacyjnie podał , że wyrokiem z dnia 17 kwietnia 2008 r. ( sygn. akt I SA/Go 1082/07) skarga Z.P. została oddalona.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie , nie zachodzą bowiem podstawy do stwierdzenia , że zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Skarbowej wydana została z naruszeniem prawa , które w świetle art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 , ze zm. , zwanej P.p.s.a.) uzasadniałoby jej uchylenie . Zgodnie z cytowanym przepisem sąd administracyjny uchyla bowiem decyzję w całości lub w części , jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego , które miało wpływ na wynik sprawy (lit.a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit.b), inne naruszenie przepisów postępowania , jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit.c).
W punkcie wyjścia wskazać też należy , że konstrukcja podatku dochodowego od osób fizycznych, przyjęta w u.p.d.o.f. , określa zasadę nieograniczonego obowiązku podatkowego , wynikającą z art. 3 ust. 1 tej ustawy , w myśl którego osoby fizyczne mające miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub przebywające czasowo na tym terytorium w danym roku podatkowym dłużej niż 183 dni , podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swych dochodów , bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów . Art. 10 ust. 1 ustawy stanowi katalog źródeł przychodów , zaliczając do nich także inne źródła ( pkt 9 ) , a za przychody z innych źródeł , w myśl art. 20 ust. 1 cyt. ustawy , uważa się m.in. przychody nie znajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach .
Na gruncie art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f. stwierdzić też trzeba , iż w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 1998 r. nie jest wystarczające tylko wskazanie , jako źródła pokrycia wydatków , posiadanych przedtem zasobów majątkowych oraz uprawdopodobnienie ich istnienia . Stosownie bowiem do przytoczonych przepisów , w brzmieniu obowiązującym w roku 2001, którego dotyczy zaskarżona decyzja , wysokość przychodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nie ujawnionych ustala się na podstawie poniesionych przez podatnika w roku podatkowym wydatków i wartości zgromadzonego w tym roku mienia , jeżeli wydatki te i wartości nie znajdują pokrycia w mieniu zgromadzonym w roku podatkowym oraz w latach poprzednich , pochodzącym z przychodów opodatkowanych lub wolnych od opodatkowania .
Spór w niniejszej sprawie dotyczy m.in. tego, czy dokonane na potrzeby prowadzonego postępowania ustalenia organów dotyczące dochodu z działalności gospodarczej prowadzonej przez podatnika w 2001 r. pod nazwą Przedsiębiorstwo Wielobranżowe Z.P. miały podstawę w prawidłowo zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, w tym w szczególności , czy nieuwzględnienie wniosków dowodowych zgłoszonych przez pełnomocnika skarżącego w piśmie z dnia [...] listopada 2007 r. stanowiło obrazę art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej przez to , że - jak utrzymywała strona skarżąca - dowody te (przesłuchania świadków) mogły przyczynić się do wyjaśnienia sprawy i zmiany oceny materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie. W myśl wyżej wskazanego art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Już z samego brzmienia tego przepisu wynika , że na gruncie postępowania podatkowego nie istnieje hierarchia dowodów , stąd nie można w pełni podzielić jako słusznego twierdzenia skarżącego , iż wyjaśnienia złożone na piśmie przez jego kontrahentów, w szczególności dotyczące zapłaty za konkretne faktury wystawione przez nich Z.P. w 2001 r. , jak również rozliczeń wzajemnych w tym okresie mają inną rangę dowodową (w znaczeniu ich mniejszej wagi jak zdaje się wynikać ze skargi) niż dowód z przesłuchania świadka. Sąd podziela w ty względzie stanowisko organu odwoławczego wyrażone w zaskarżonej decyzji, iż to organ podatkowy jako prowadzący postępowanie decyduje jakie dowody należy przeprowadzić dla wyjaśnienia okoliczności faktycznych mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy i że kryterium decydującym , poza zgodnością z prawem środka dowodowego, powinno być wyłącznie przyczynienie się danego dowodu do wyjaśnienia tych okoliczności. Do organu prowadzącego postępowanie należy zdecydowanie , jakiego rodzaju dowodem dana okoliczność ma zostać wykazana. Nie było więc niezgodne z prawem i zasadą swobody gromadzenia dowodów wyrażoną w art. 180 § 1 ordynacji podatkowej zwrócenie się do wystawców faktur VAT o wyjaśnienie kwestii płatności z tytułu niektórych faktur. Organ wskazywał przy tym , że nastąpiło to w trybie art. 82 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej , bowiem chodziło niewątpliwie o informacje od podmiotów prowadzących działalność gospodarczą, których treść była związana z obrotem i stosunkami gospodarczymi, jakie miały miejsce w 2001 r. pomiędzy wystawcami faktur a Z.P. jak przedsiębiorcą. W końcu , informacje o jakie wystąpił organ kontroli skarbowej były powiązane, i to rzeczywiście , a nie tylko potencjalnie, z wymiarem podatku, w zakresie którego toczyło się postępowanie . Zwrócić przy tym należy uwagę , że organ I instancji odmawiając przeprowadzenia dowodu z przesłuchania świadków wskazanych we wniosku strony z dnia [...] listopada 2007 r. w swoim postanowieniu z dnia [...] listopada 2007 r. powołał się na art. 188 Ordynacji podatkowej. W myśl tego przepisu żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu są okoliczności mające znaczenie dla sprawy, chyba że okoliczności te stwierdzone są wystarczająco innym dowodem. Z kolei z uzasadnienia wyżej wymienionego postanowienia organu I instancji wynika, że organ ten przyjął , iż wniosek o przesłuchanie świadka I.F. nie dotyczy okoliczności mających znaczenie dla sprawy , bowiem wymieniona we wniosku strony faktura nr [...] z dnia [...] października 2000 r. dotycząca sprzedaży naczepy przez skarżącego nie była uwidoczniona w ewidencji środków trwałych , nie została też przedłożona jako dowód przez samego skarżącego. Co do pozostałych dowodów z przesłuchania świadków organ kontroli skarbowej stwierdził , że okoliczności , co do których mieliby być słuchani jako świadkowie G.S., M.J. , A.B. i W.J. zostały już wyjaśnione w drodze pisemnych oświadczeń tych osób. Sąd uznał , że w okolicznościach niniejszej sprawy można było przyjąć , iż owe pisemne wyjaśnienia w zdecydowanej większości mogły zostać przyjęte jako inny dowód w rozumieniu art. 188 Ordynacji podatkowej , wystarczająco stwierdzający okoliczności , które miały być przedmiotem dowodu w postaci przesłuchania świadków zgłoszonych przez stronę. Należy bowiem zwrócić uwagę, że na podstawie pisemnych wyjaśnień oraz dokumentów przedłożonych przy wniosku z dnia [...] listopada 2007 r. w kilku przypadkach organ I instancji , a w kilku przypadkach także organ odwoławczy, orzekły na korzyść strony. Odnosiło się do m.in. do faktur wystawionych przez firmę G należącą do M.J., gdzie kwota 15.268,46 zł nie została uznana przez organ kontroli skarbowej jako wydatek poniesiony w 2001 r. , doprowadziło również do stwierdzenia przez ten organ, że zapłata za nabycie środka trwałego ładowarki [...] od firmy G Sp. z o.o. należącej do W.J. (faktura [...] z dnia [...] marca 2001r. kwota 59.999 zł) nastąpiła w formie kompensaty za świadczone przez skarżącego w 2000 r. usługi transportowe. W postępowaniu pierwszej instancji przyjęto też po stronie przychodu osiągniętego w 2001 r. kwotę 24.400 zł tytułem sprzedaży naczepy firmie Usługi I.F.. Natomiast w postępowaniu odwoławczym organ II instancji , jakkolwiek przyznał , że odmowa przeprowadzenia dowodu z przesłuchania świadka G.S. nie miała podstaw , bowiem wniosek dowodowy dotyczył kwestii zaliczki , a więc innej okoliczności niż rozliczenie faktur , co było przedmiotem pisemnych wyjaśnień , na które to dowody powołał się organ I instancji w swoim postanowieniu z dnia [...] listopada 2007 r. - po uzupełnieniu materiału dowodowego o dodatkowe wyjaśnienia pisemne G.S. odnośnie wpłaty w 2001 r. zaliczki na zakup ciągnika , również na korzyść strony postanowił uznać po stronie przychodu roku 2001 kwotę 95.000 zł wpłaconą tytułem wyżej wymienionej zaliczki przez G.S. - S. Ponadto organ odwoławczy , wziąwszy pod uwagę informację firmy S G.S. jako wystawcy faktury VAT nr [...] z dnia [...] listopada 2001 r. ( wpłata gotówką , brak dowodu wpłaty) , po dokonaniu dodatkowej analizy szeregu transakcji mających miejsce między tą firmą a skarżącym w 2001 r. oraz ze względu na brak dowodu przeciwnego postanowił uznać , że skarżący nie zrealizował w 2001 r. zapłaty w kwocie 3.274,20 zł za wyżej wymienioną fakturę. W postępowaniu odwoławczym zmieniona też została kwalifikacja dotycząca wydatku wynikającego z faktur wystawionych przez Sklep A.B. ( nr [...]0 z dnia [...] grudnia 2000 r. na kwotę 10.170 zł i nr [...] z dnia [...] grudnia 2000 r. na kwotę 9.160,60 zł.). Organ odwoławczy dał wiarę wyjaśnieniom podatnika , nie dysponując dowodami przeciwnymi w postaci dokumentów księgowych czy wyciągów bankowych od wystawcy faktur, że mimo ujęcia tych faktur w podatkowej księdze przychodów i rozchodów firmy PW Z.P. za 2001 r. , płatności z tytułu wyżej wskazanych dwóch faktur zostały dokonane przez skarżącego w momencie zakupu , to jest jeszcze w 2000 r.
Takie postępowanie organów podatkowych obu instancji w ocenie Sądu nie może być uznane za nieprawidłowe, a gdyby nawet przyjąć , że w pewnym zakresie (w szczególności w kwestii zaliczki od G.S.) w postępowaniu dowodowym doszło do naruszenia art. 188 § 1 Ordynacji podatkowej , to można w tym przypadku mówić o naruszeniu innych przepisów postępowania , ale które , z uwagi na przyjęcie ustaleń korzystnych dla strony, nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit.c P.p.s.a. Takie zaś naruszenie nie może prowadzić do uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji. W odniesieniu do zarzutów związanych z załatwieniem wniosku dowodowego strony z dnia [...] listopada 2007 r. warto wskazać pogląd wyrażany niejednokrotnie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (np. w wyroku NSA z dnia 20 marca 2007 r. , sygn. akt I FSK 416/06 - LEX nr 354681) , że jeżeli strona zgłasza dowód, to w świetle art. 188 Ordynacji podatkowej organ podatkowy może nie uwzględnić wniosku, gdy żądanie dotyczy tezy dowodowej stwierdzonej na korzyść strony. Skład orzekający w pełni akceptuje ten pogląd , a dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji wziął więc pod uwagę , co wykazano powyżej, że niemal w pełnym zakresie wniosku z dnia [...] listopada 2007 r. organy orzekły na korzyść skarżącego. Nie można przy tym przyjmować , że wynikało to z dowolnego ustalenia okoliczności bądź ich niewyjaśnienia , bowiem w ocenie Sądu w postępowaniu organów , a w szczególności organu odwoławczego, zauważalne było nietłumaczenie wątpliwości na niekorzyść strony, przede wszystkim z uwagi na brak dokumentacji oraz upływ czasu.
Sąd nie stwierdził też, by z naruszeniem prawa przyjęto , że płatności za faktury wystawione w 2001 r. przez firmę Usługi R.W. skarżący uregulował inaczej niż to wynikało z zapisów w tych dokumentach. Organy oceniły całokształt okoliczności w tym przedmiocie i słusznie nie dały wiary gołosłownym twierdzeniom podatnika. Przy dokonywaniu tej oceny znaczącą wagę , i słusznie , przypisano zachowaniu samego skarżącego, który ewidentnie zmieniał swoje oświadczenia w zależności od stanu sprawy i poczynionych przez organy ustaleń co do rozliczeń w ramach prowadzonej działalności gospodarczej , a mających wpływ na ustalenie podstawy opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. W świetle poczynionych ustaleń prawidłowo uznano też za niewiarygodne twierdzenie skarżącego o dokonaniu przedmiotowych płatności w większości w 2002 r. ze względu na zamiar skompensowania zobowiązań podatnika z należnością za ciągnik siodłowy z przyczepą , który miał nabyć od niego R.W.. Zasadnie organy wskazały na brak potwierdzenia dla tego rodzaju opcji w jakimkolwiek dokumencie. Zastanawiać może przede wszystkim, dlaczego bezpośredni zainteresowany R.W. w swoim piśmie z dnia [...] listopada 2007 r. , jakkolwiek utrzymywał , że nie otrzymał zapłaty za niektóre faktury wystawione w 2001 r. firmie skarżącego, nie wspomniał nawet najogólniej o planowanym w tamtym okresie nabyciu ciągnika w ramach kompensaty i sam miał uregulowane wszystkie należności wynikające z faktur wystawionych mu przez PW Z.P..
W tym miejscu trzeba dodać , iż zarzuty związane z nieprawidłowym załatwieniem wniosku dowodowego z dnia [...] listopada 2007 r. nie mogą być rozpatrywane w kontekście ustaleń dotyczących rozliczeń z firmą Usługi R.W., a to z tego względu , iż tym wnioskiem nie został w ogóle objęty dowód z przesłuchania R.W. w charakterze świadka.
W drugiej zasadniczej kwestii spornej, a mianowicie wydatku na zakup nieruchomości - domu mieszkalnego w miejscowości [...] Sąd stwierdza, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie dawał podstaw do przyjęcia twierdzenia podatnika , który utrzymywał, iż zakup ten został dokonany w ten sposób , iż nastąpiła kompensata jego wierzytelności przysługujących mu od SB z należnością za nieruchomość nabytą przez skarżącego od SM, w ramach rozliczeń między tymi Spółdzielniami. Nie ulega wątpliwości , że z przedłożonych przez podatnika dowodów (pismo SM z dnia [...] lutego 2002 r.) wynika jedynie, że wymienione spółdzielnie mieszkaniowe rzeczywiście miały nieuregulowane wzajemne płatności. Jednak w ocenie Sądu istotniejszy dla sprawy jest dokument uzyskany przez organ w ramach prowadzonego postępowania od SM, a mianowicie pismo otrzymane w dniu [...] marca 2007 r. z wyraźnym oświadczeniem , że Spółdzielnia ta nie przejęła jakiejkolwiek wierzytelności należnej Z.P. od SB.
Sąd przyjął na podstawie akt sprawy , że ocena wiarygodności oświadczeń skarżącego oraz wyjaśnień innych przedsiębiorców i podmiotów przede wszystkim co do wzajemnych rozliczeń w 2001 r. została przeprowadzona rzetelnie . Jest ona spójna i racjonalna , zasadnie przy tym organ powołał się i na zasady doświadczenia życiowego . W ocenie Sądu przeprowadzone postępowanie podatkowe nie było dotknięte wadami przypisywanymi mu w skardze, w postaci niepodjęcia przez organ wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz oparcia rozstrzygnięcia na niepełnym materiale dowodowym, nie doszło więc do naruszenia art. 122 , art. 187 § 1 oraz art. 191 Ordynacji podatkowej. Nie można również podzielić poglądu skarżącego o uchybieniu zasadzie określonej w art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej o prowadzeniu postępowania w sposób nie budzący zaufania do organów skarbowych. Jak zdaje się bowiem wynikać z treści skargi, strona skarżąca naruszenie prawa w tym zakresie upatruje przede wszystkim w fakcie odmiennych ustaleń niż twierdzenia skarżącego , co w istocie nie pozostaje w związku z realizacją zasady zaufania.
W końcu należy też stwierdzić, że wobec prawomocnego orzeczenia o oddaleniu skargi na decyzję kasacyjną Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] września 2007 r. (sprawa o sygn. I SA/Go 1082/07) i związanie tym wyrokiem na zasadzie art. 170 P.p.s.a. , Sąd orzekający w niniejszej sprawie nie znajduje podstaw do odnoszenia się do zarzutów sformułowanych w związku z wyżej wymienioną decyzją kasacyjną.
Mając na względzie powyższe , na podstawie art. 151 P.p.s.a. , Sąd orzekł zatem jak w sentencji .
( - ) Alina Rzepecka ( - ) Krystyna Skowrońska-Pastuszko ( - ) Barbara Rennert