I SA/Łd 174/24

Sprawa dotyczyła wniosku spółki o wydanie interpretacji indywidualnej w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Spółka, działająca w międzynarodowej grupie, nabywała usługi niematerialne od kontrahentów zagranicznych, których wynagrodzenie mogło przekroczyć 2 mln zł rocznie. Wnioskodawca zapytał, czy w przypadku wypłat nieprzekraczających 2 mln zł rocznie, może nie pobierać podatku u źródła, opierając się na certyfikacie rezydencji kontrahenta, bez dalszej szczegółowej weryfikacji przesłanek z art. 44f ust. 4 ustawy o PIT. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał to stanowisko za nieprawidłowe, argumentując, że płatnik zawsze ma obowiązek dochowania należytej staranności przy weryfikacji warunków niepobrania podatku u źródła, niezależnie od kwoty wypłat. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił zaskarżoną interpretację. Sąd uznał, że podstawową regulacją jest art. 29 ust. 2 ustawy PIT, który wymaga certyfikatu rezydencji jako warunku niepobrania podatku. Sąd podkreślił, że obowiązek dochowania należytej staranności, o którym mowa w art. 41 ust. 4aa ustawy PIT, należy oceniać ad casum, uwzględniając charakter i skalę działalności płatnika. Jednakże, sąd uznał za błędne stanowisko organu, że obowiązki płatnika wynikające z art. 41 ust. 12, 15 i art. 44f ust. 4 ustawy PIT (dotyczące szczegółowej weryfikacji i dokumentacji) mają zastosowanie do wypłat nieprzekraczających 2 mln zł rocznie. Sąd stwierdził, że te przepisy dotyczą sytuacji, gdy suma wypłat przekracza 2 mln zł i dotyczą warunków zwrotu podatku od nadwyżki ponad tę kwotę. W przypadku wypłat poniżej 2 mln zł, wystarczające jest posiadanie certyfikatu rezydencji i dochowanie należytej staranności.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający