I SA/Łd 17/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, uznając, że wynagrodzenie inkasenta opłaty targowej nie podlega opodatkowaniu VAT.
Sprawa dotyczyła opodatkowania podatkiem VAT wynagrodzenia J. P. za inkasowanie opłaty targowej na rzecz Gminy T. Organy podatkowe uznały, że usługa ta, sklasyfikowana jako usługi agencji inkasa, podlega opodatkowaniu stawką 22%. Podatnik argumentował, że jego czynności, jako inkasenta, są związane z pobieraniem danin publicznych i powinny być zwolnione z VAT, powołując się na przepisy wykonawcze. Sąd administracyjny przychylił się do stanowiska podatnika, uznając, że wynagrodzenie inkasenta nie stanowi świadczenia usług podlegającego opodatkowaniu VAT, a nawet jeśli by tak było, podlegałoby zwolnieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi rozpatrzył skargę J. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, która utrzymała w mocy decyzję organu pierwszej instancji określającą zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za 2003 r. Organy podatkowe uznały, że J. P. błędnie traktował świadczone usługi inkasowania opłaty targowej na rzecz Gminy T. jako zwolnione od VAT. Według organów, usługa ta, sklasyfikowana w PKWiU jako 'Usługi świadczone przez agencje inkasa', podlegała opodatkowaniu stawką 22%, ponieważ nie mieściła się w katalogu usług zwolnionych. Podatnik w odwołaniu zarzucił naruszenie przepisów wykonawczych do ustawy o VAT, twierdząc, że jego czynności są związane z pobieraniem podatków przez urzędy publiczne i powinny być zwolnione. Sąd administracyjny uznał skargę za uzasadnioną. Sąd podzielił stanowisko skarżącego, że wynagrodzenie z tytułu wykonywania funkcji inkasenta nie podlega opodatkowaniu VAT. Podkreślono, że inkasent, podobnie jak płatnik, wykonuje czynności z zakresu administracji publicznej zleconej z mocy prawa. Sąd stwierdził, że klasyfikacja statystyczna usług agencji inkasa nie przesądza o obowiązku opodatkowania VAT, jeśli czynność dotyczy danin publicznoprawnych. Ponadto, sąd uznał, że nawet gdyby czynności inkasenta uznać za usługi w rozumieniu ustawy VAT, to prowizje z tego tytułu podlegałyby zwolnieniu na podstawie przepisów wykonawczych, jako związane ze świadczeniem usług zwolnionych (pobieranie podatków przez urzędy publiczne). W konsekwencji, sąd uchylił zaskarżoną decyzję.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, wynagrodzenie inkasenta opłaty targowej pobieranej na rzecz gminy nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że czynności inkasenta są związane z wykonywaniem funkcji z zakresu administracji publicznej zleconej z mocy prawa i nie stanowią świadczenia usług w rozumieniu ustawy VAT. Nawet jeśli uznać je za usługi, podlegają zwolnieniu z VAT jako związane ze świadczeniem usług zwolnionych (pobieranie podatków przez urzędy publiczne).
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (14)
Główne
u.p.d.o.u.i.p.a. art. 2 § ust.1
Ustawa o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym
rozp. MF z 22.03.2002 art. 67 § ust.1 pkt 5 lit. a
Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym
P.p.s.a. art. 145 § par.1 pkt 1 lit.a
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 152
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
u.k.s. art. 24 § 1 lit. a
Ustawa o kontroli skarbowej
u.k.s. art. 31 § 1
Ustawa o kontroli skarbowej
u.p.d.o.u.i.p.a. art. 10 § ust.2
Ustawa o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym
u.p.d.o.u.i.p.a. art. 15 § ust.1
Ustawa o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym
u.p.d.o.u.i.p.a. art. 18 § ust.1
Ustawa o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym
u.p.d.o.u.i.p.a. art. 16 § ust.1 pkt 2
Ustawa o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym
Ord. pod. art. 9
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Ord. pod. art. 28 § par.1-2
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Ord. pod. art. 39 § par.2
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Ord. pod. art. 28 § par.4
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wynagrodzenie inkasenta opłaty targowej nie podlega opodatkowaniu VAT, ponieważ jest to czynność z zakresu administracji publicznej zleconej z mocy prawa. Nawet jeśli uznać czynności inkasenta za usługi, podlegają one zwolnieniu z VAT na podstawie przepisów wykonawczych, jako związane ze świadczeniem usług zwolnionych (pobieranie podatków przez urzędy publiczne). Klasyfikacja statystyczna PKWiU nie przesądza o opodatkowaniu VAT, jeśli czynność dotyczy danin publicznoprawnych.
Odrzucone argumenty
Usługa inkasowania opłaty targowej, sklasyfikowana jako usługi agencji inkasa, podlega opodatkowaniu VAT stawką 22%, gdyż nie mieści się w katalogu usług zwolnionych. Pismo Ministerstwa Finansów nie wiąże organów podatkowych w rozpatrywanej sprawie.
Godne uwagi sformułowania
Instytucja inkasenta, jego zadania i podstawowe obowiązki zostały określone w prawie podatkowym. Zobowiązany jest on do wykonywania czynności w interesie odpowiedniego organu administracji publicznej, będącego beneficjentem dochodów podatkowych. Według oceny Sądu w świetle powyższych unormowań nie można przyjąć, że czynności wykonywane przez inkasentów /a także płatników/ stanowią świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu na podstawie art.2 ustawy VAT. Klasyfikacja dokonana przez organy statystyczne niewątpliwie będzie miała zastosowanie do osób lub firm zajmujących się inkasowaniem /ściąganiem/ wszelkich innych należności, nie będących zobowiązaniami z tytułu danin publicznoprawnych i których obowiązek wykonania nie wynika z odpowiednich przepisów prawa. Nie ulega wątpliwości, że świadczenia wynikające z czynności polegających na ściąganiu podatków przez właściwe urzędy publiczne, sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu o symbolu 75 /poz.16 zał. Nr 2 do ustawy VAT/ są zwolnione od omawianego podatku.
Skład orzekający
Paweł Janicki
przewodniczący
Arkadiusz Cudak
członek
Piotr Kiss
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Uzasadnienie zwolnienia z VAT wynagrodzenia inkasentów opłat publicznoprawnych oraz podkreślenie prymatu przepisów prawa podatkowego nad klasyfikacją statystyczną w kontekście opodatkowania VAT."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy stanu prawnego obowiązującego w 2003 r. i interpretacji przepisów wykonawczych do ustawy o VAT z tamtego okresu. Może wymagać analizy pod kątem zmian przepisów w późniejszym czasie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak ważne jest prawidłowe rozumienie charakteru prawnego czynności w kontekście podatkowym, a nie tylko jej klasyfikacji statystycznej. Pokazuje też, jak sądy interpretują przepisy wykonawcze w kontekście usług publicznych.
“Czy inkasent opłaty targowej płaci VAT? Sąd administracyjny wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Łd 17/06 - Wyrok WSA w Łodzi Data orzeczenia 2006-04-19 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2006-01-06 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Sędziowie Arkadiusz Cudak Paweł Janicki /przewodniczący/ Piotr Kiss /sprawozdawca/ Symbol z opisem 6110 Podatek od towarów i usług Sygn. powiązane I FSK 987/06 - Wyrok NSA z 2007-07-10 Skarżony organ Dyrektor Izby Skarbowej Treść wyniku Uchylono zaskarżoną decyzję Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Janicki, Sędziowie : Sędzia NSA Arkadiusz Cudak, Sędzia NSA Piotr Kiss (spr.), Protokolant asystent sędziego Żywilla Krac, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2003 r. 1) uchyla zaskarżoną decyzję; 2) określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] znak [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. – w oparciu o przepisy art. 24 ust. 1 lit. a oraz art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (tj. Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 65 ze zm.) oraz art.2 ust.1, art.10 ust.2, art.15 ust.1 i art.18 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz. U. nr 11, poz. 50 ze zm./, zwaną dalej ustawą VAT - określił J. P., prowadzącemu Przedsiębiorstwo Handlowo–Usługowe A zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2003 r. w wskazanych wysokościach. W uzasadnieniu decyzji powołano się na wyniki kontroli skarbowej działalności gospodarczej podatnika, w czasie której stwierdzono, że podatnik błędnie kwalifikował świadczone na rzecz Gminy T. usługi w zakresie inkasowania opłaty targowej, traktując je jako zwolnione od podatku od towarów i usług, podczas gdy zdaniem organu winny one podlegać opodatkowaniu według stawki podstawowej 22%. W toku postępowania organ pierwszej instancji wystąpił do Urzędu Statystycznego w Ł. z prośbą o wydanie opinii w zakresie klasyfikacji statystycznej dotyczącej usługi pobierania i odprowadzania za wynagrodzeniem przez podatnika na rzecz Gminy T. opłaty targowej. W odpowiedzi Główny Urząd Statystyczny w W. stwierdził, że stosownie do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 6 kwietnia 2004 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (dalej PKWiU), usługi pobierania opłat targowych na rzecz gminy od osób fizycznych i prawnych oraz jednostek organizacyjnych nie posiadających osobowości prawnej mieszczą się w grupowaniu PKWiU 74.87.12-00.00 "Usługi świadczone przez agencje inkasa", a wcześniej zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. (Dz. U. nr 45, poz. 264 ze zm.) mieściły się w podobnym grupowaniu PKWiU 74.84.12.-00.00. Z tych też względów, mając na uwadze, że przedstawiona usługa nie mieści się w katalogu usług zwolnionych od podatku od towarów i usług wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy VAT, organ pierwszej instancji stwierdził, że podatnik zaniżył wysokość podatku należnego za poszczególne miesiące 2003 r. stosując zwolnienie od podatku zamiast opodatkowania otrzymanej prowizji według stawki podstawowej. W odwołaniu od przedmiotowej decyzji podatnik wniósł o jej uchylenie zarzucając rażące naruszenie prawa, w szczególności poprzez nieuwzględnienie obowiązujących w roku 2003 przepisów wykonawczych do ustawy o VAT. W uzasadnieniu odwołania podatnik stwierdził, że organem podatkowym właściwym w sprawie opłaty targowej jest burmistrz, który to organ traktować należy jako urząd publiczny. Do jego zadań należy m.in. ściąganie opłaty na targowiskach, a czynność ta sklasyfikowana jest w PKWiU jako"Usługi ściągania podatków przez urzędy publiczne" pod symbolem 75.11.12.-00.10. Zgodnie z postanowieniami ustawy o VAT powyższe usługi są zwolnione od podatku od towarów i usług i według podatnika również jego usługi jako związane z usługami zwolnionymi od podatku, podlegają zwolnieniu od opodatkowania na podstawie wskazanego przepisu rozporządzenia wykonawczego do ustawy o VAT. Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. decyzją z dnia [...] znak [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy, wskazując na opinię Głównego Urzędu Statystycznego – zgodnie z którą usługi pobierania opłat targowych na rzecz gminy mieściły się w grupowaniu PKWiU 74.84.12.-00.00 "Usługi świadczone przez agencję inkasa" stwierdził, że ponieważ wyżej wymieniona klasyfikacja nie mieści się w wykazie usług zwolnionych od podatku od towarów i usług wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy o VAT – podatnik stosując zwolnienie od podatku zaniżył wysokość podatku należnego za poszczególne miesiące 2003r. Odnośnie zarzutu nie uwzględnienia rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że w załączniku nr 2 do ustawy o VAT, który zawiera wykaz usług zwolnionych od podatku, usługa o symbolu PKWiU 74.87.12 - 00.00 "Usługi świadczone przez agencje inkasa" nie jest ujęta. W związku z powyższym powołana przez skarżącego norma prawna nie będzie miała tutaj zastosowania. Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej jeżeli organ władzy publicznej sceduje pobieranie opłaty targowej oraz pozostałych zobowiązań podatkowych na określony podmiot, to działalność taka nie podlega wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Działalność polegająca na pobieraniu opłaty targowej na zlecenie sklasyfikowana jest w grupowaniu PKWiU 74.87.12 - 00.00 "Usługi świadczone przez agencje inkasa" i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawki podstawowej. W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej skarżący zarzucił organowi odwoławczemu nieuwzględnienie przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. Zdaniem podatnika z powołanego rozporządzenia wykonawczego jednoznacznie wynika, iż zwalnia się od podatku od towarów i usług prowizje i inne wynagrodzenia z tytułu wykonania umów agencyjnych, zlecenia i pośrednictwa lub innych umów o podobnym charakterze związane ze świadczeniem usług zwolnionych od podatku, zgodnie z załącznikiem nr 2 do ustawy. Ponadto skarżący podniósł również, iż wykonywał czynności wymienione w art. 28 Ordynacji podatkowej, a więc czynności, które nie są objęte dyspozycją art. 2 ustawy o VAT, gdyż jego zdaniem wynagrodzenie inkasenta nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Na potwierdzenie swojego stanowiska podatnik załączył pismo Ministerstwa Finansów z dnia [...] Nr [...]. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wnosząc o jej oddalenie podtrzymał w całości swoje stanowisko i argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do treści powołanego przez podatnika pisma Ministerstwa Finansów z dnia [...] organ stwierdził, że cytowane pismo nie wiąże organów podatkowych w rozpatrywanej sprawie, gdyż urzędowa interpretacja przepisów prawa podatkowego dokonana przez Ministerstwo Finansów nie mieści się w katalogu źródeł prawa powszechnie obowiązującego, a powołane pismo Ministerstwa może być dla organów podatkowych jedynie pewną wskazówką przy rozpatrywaniu określonej sprawy, nie jest jednak wiążące dla tych organów przy rozpatrywaniu indywidualnej sprawy. Jednocześnie Dyrektor Izby Skarbowej powołał się na stanowisko Ministerstwa Finansów zawarte w piśmie z [...], zgodnie z którym wpływy uzyskane z podatków i opłat lokalnych (w tym również opłaty targowej) nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, natomiast działalność polegająca na pobieraniu opłaty targowej na zlecenie (ściąganie należności w czyimś imieniu) sklasyfikowana w grupowaniu PKWiU 74.84.12-00.00 "Usługi świadczone przez agencje inkasa" jest czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawki podatku w wysokości 22%. Podstawę opodatkowania czynności wynikających z umowy zlecenia, agencyjnej lub pośrednictwa dla zleceniobiorcy lub innej osoby świadczącej usług o podobnym charakterze stanowi kwota prowizji lub innych postaci wynagrodzeń za wykonanie usługi, zmniejszona o kwotę podatku (art. 16 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT). Rozpatrując sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Skargę należy uznać za uzasadnioną. Przedmiotem sporu w rozpoznawanej sprawie jest rozstrzygnięcie kwestii, czy wynagrodzenie skarżącego z tytułu otrzymywanej prowizji za inkasowanie opłaty targowej pobieranej na rzecz Gminy T. od osób dokonujących sprzedaży towarów na targowisku A w T. podlegało w poszczególnych miesiącach 2003 r. opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie obowiązujących wówczas przepisów ustawy z dn.08.01.1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11, poz.50 ze zm./ oraz przepisów wykonawczych do tej ustawy. Należy podzielić stanowisko strony skarżącej, iż brak jest dostatecznych podstaw do uznania, że wynagrodzenie otrzymywane z tytułu wykonywania funkcji inkasenta podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Instytucja inkasenta, jego zadania i podstawowe obowiązki zostały określone w prawie podatkowym / por. m.in. art.9, art. 28 par.1-2 i art.39 par.2 ustawy z dn.29.08.1997r. Ordynacja podatkowa - tj. Dz.U. z 2005r. nr. 8, poz.60 ze zm./ i inkasent /podobnie jak płatnik/ jest podmiotem stosunków podatkowoprawnych, spełniającym funkcje z zakresu administracji publicznej zleconej. Zobowiązany jest on do wykonywania czynności w interesie odpowiedniego organu administracji publicznej, będącego beneficjentem dochodów podatkowych, przy czym obowiązek wykonywania funkcji inkasenta powstaje zawsze i wyłącznie na skutek zaistnienia okoliczności, z którymi przepis prawa łączy powstanie takiego obowiązku /por. komentarz do Ordynacji podatkowej pod red. B.Brzezińskiego i in., str.38 i nast./. Zgodnie z art.28 par.1 Ordynacji podatkowej płatnikom i inkasentom z tytułu terminowego wpłacania pobranych podatków przysługuje zryczałtowane wynagrodzenie, w wysokości i na zasadach określonych przez Ministra Finansów, przy czym wynagrodzenie dla płatników i inkasentów z tytułu podatków stanowiących dochody gminy ustala właściwa rada gminy /par.4 art.28 cyt. ustawy/. Według oceny Sądu w świetle powyższych unormowań nie można przyjąć, że czynności wykonywane przez inkasentów /a także płatników/ stanowią świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu na podstawie art.2 ustawy VAT. W odniesieniu do powołania się w decyzjach organów podatkowych na dokonane przez organy statystyczne zaklasyfikowanie usług świadczonych przez agencje inkasa do grupowania PKWiU, nie mieszczącego się w katalogu usług zwolnionych od opodatkowania podatkiem od towarów i usług należy uznać, że ostateczna ocena charakteru prawnego danej czynności, a w szczególności ustalenia, czy stanowi ona czynność podlegającą opodatkowaniu na podstawie art. 2 ustawy VAT, należy do właściwych organów podatkowych. Klasyfikacja dokonana przez organy statystyczne niewątpliwie będzie miała zastosowanie do osób lub firm zajmujących się inkasowaniem /ściąganiem/ wszelkich innych należności, nie będących zobowiązaniami z tytułu danin publicznoprawnych i których obowiązek wykonania nie wynika z odpowiednich przepisów prawa. Ponadto w rozpoznawanej sprawie należy podzielić stanowisko skarżącego, iż nawet w przypadku uznania, że wykonywane przez niego czynności inkasenta mieszczą się w pojęciu usług, o których mowa w art.2 ustawy VAT, to zgodnie z przepisami par.67 ust.1 pkt 5 lit. a rozporządzenia Ministra Finansów z dn.22.03.2002rw sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym./Dz.U nr 27, poz.268 ze zm./, zwolnieniu od opodatkowania podlegały prowizje i inne wynagrodzenia z tytułu wykonania umów agencyjnych, zlecenia i pośrednictwa lub innych umów o podobnym charakterze związane ze świadczeniem usług zwolnionych od podatku zgodnie z załącznikiem nr 2 do ustawy VAT. Nie ulega wątpliwości, że świadczenia wynikające z czynności polegających na ściąganiu podatków przez właściwe urzędy publiczne, sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu o symbolu 75 /poz.16 zał. Nr 2 do ustawy VAT/ są zwolnione od omawianego podatku. Należy również uznać, że czynności płatników i inkasentów podatków są bezpośrednio związane ze świadczeniem usług na rzecz odpowiednich organów podatkowych, albowiem są one wykonywane z mocy prawa w imieniu tych organów, w związku z tym otrzymywane przez te podmioty świadczenia korzystają ze zwolnienia od podatku VAT. Stąd też według oceny Sadu w przypadku skarżącego brak było dostatecznych podstaw do opodatkowania podatkiem VAT otrzymanego przez niego wynagrodzenia z tytułu inkasa na rzecz Gminy T. opłaty targowej, należnej od sprzedawców towarów na targowisku. Z tych wszystkich względów należało na podstawie art. 145 par.1 pkt 1 lit.a oraz art.152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz.1270 ze zm./ orzec jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI