I SA/Łd 1487/03

I SA/Łd 1487/03 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2004-06-22
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2003-10-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Anna Świderska /sprawozdawca/
Paweł Janicki /przewodniczący/
Piotr Kiss
Symbol z opisem
611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA P. Janicki, Sędziowie P. Kiss, A. Świderska (spr.), Protokolant A. Grosińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 czerwca 2004 roku sprawy ze skargi S. M., W. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 rok oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Urząd Skarbowy w S. odmówił S. i W. małż. M. stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2001 w kwocie 4.046,58 złotych. Na skutek wniesionego przez podatników odwołania Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji.
W toku postępowania ustalono następujący stan faktyczny.
Na podstawie umowy z dnia 8 lutego 1999 roku zawartej z reprezentującym Skarb Państwa T. N., S. M. nabyła 845 akcji zwykłych na okaziciela serii A Spółki Akcyjnej A S.A., którego była pracownikiem. Nabycie akcji nastąpiło nieodpłatnie na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 roku o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych. Następnie w roku 2001 część akcji została sprzedana i z tego tytułu została uiszczona zaliczka na podatek dochodowy w wysokości 3.293,30 złotych. Jednakże w dniu 24 marca 2003 roku wspólnie rozliczający się małżonkowie złożyli wniosek o stwierdzenie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2001. Skarżący, powołując się na przepis art. 52 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uznali, że podatek został zapłacony bezpodstawnie. Organy podatkowe stwierdziły, że zasadą jest opodatkowanie przychodu z tytułu odpłatnego zbycia akcji. Wyjątki od tej zasady zostały przewidziane przez ustawodawcę w art. 52 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zwolnieniem zostały objęte przychody ze zbycia papierów wartościowych, jeżeli zostały one dopuszczone do publicznego obrotu papierami wartościowymi, a ich nabycie nastąpiło na podstawie publicznej oferty lub na giełdzie papierów wartościowych albo w regulowanym pozagiełdowym wtórnym obrocie publicznym. Zdaniem organów podatkowych zbyte przez skarżących akcje zostały dopuszczone do obrotu publicznego na podstawie decyzji Komisji Papierów Wartościowych i Giełd z dnia [...] nr [...], jednakże nie została spełniona druga przesłanka, tj. nabycie tych akcji nie nastąpiło w drodze oferty publicznej. Z uwagi na brak definicji pojęcia "oferty publicznej" na gruncie prawnym organy podatkowe posłużyły się wykładnią językową pojęcia i uznały, że ofertą publiczną jest oferta powszechna, dostępna ogółowi ludzi, dla wszystkich. W przedmiotowej sprawie oferta nabycia akcji nie była skierowana do ogółu ludzi, lecz jedynie do pracowników banku. Ponadto organy podatkowe zauważyły, że w świetle przepisu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o publicznym obrocie papierami wartościowymi nabycie akcji banku, mimo iż dopuszczonych do obrotu publicznego, nie było nabyciem w ramach obrotu publicznego.
W skardze skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej oraz poprzedzającej ją decyzji Urzędu Skarbowego. Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie art. 52 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zdaniem skarżących żaden przepis nie zawiera definicji pojęcia "oferta publiczna", w związku z czym znaczenie pojęcia "oferta publiczna" należy ustalać w oparciu o dyrektywy wykładni językowej. Pojęciu temu należy przypisać znaczenie takie, jakie ma w języku potocznym. O publicznym charakterze ofert decyduje podanie jej do publicznej wiadomości i możliwość zapoznania się z nią nieograniczonej liczby zainteresowanych, nie ma zaś znaczenia, ile osób zapoznało się z nią faktycznie. Skarżący stanęli na stanowisku, że oferta nie przestaje być publiczna przez to, że jest skierowana do wskazanej grupy osób. Z prospektu emisyjnego wynika, że doszło do zaoferowania akcji do sprzedaży w obrocie publicznym, a opublikowanie prospektu przesądza o publicznym charakterze oferty Ministra Skarbu Państwa.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Z uwagi na fakt, że strona skarżąca nie przedstawiła żadnych nowych okoliczności, które mogłoby wpłynąć na zmianę rozstrzygnięcia, Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Jak wynika z przepisów art. 10 ust. 1 pkt 7 w związku z art. 17 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 roku Nr 14 poz. 176 z późn. zm.) źródłem uzyskania przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym także przychody z odpłatnego zbycia tytułu własności udziałów w spółkach, akcji oraz innych papierów wartościowych. Co do zasady zatem przyjęto, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega dochód z odpłatnego zbycia akcji. Ustawodawca przewidział wyjątek od wyżej wymienionej zasady. Zgodnie z przepisem art. 52 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w okresie od dnia 1 stycznia 2001 roku do dnia 31 grudnia 2003 roku zwolnione były od tego podatku dochody uzyskane z odpłatnego zbycia papierów wartościowych, które zostały dopuszczone do publicznego obrotu papierami wartościowymi, a ich nabycie nastąpiło na podstawie publicznej oferty lub na giełdzie papierów wartościowych albo w regulowanym pozagiełdowym wtórnym obrocie publicznym. Przepisy ustawy uzależniały więc zwolnienie sprzedaży akcji od podatku dochodowego od dopuszczenia ich do obrotu publicznego oraz nabycia ich na podstawie oferty publicznej. Pozostaje poza sporem między stronami, że w zakresie publicznego obrotu w rozpatrywanej sprawie znajduje zastosowanie definicja zawarta w przepisach ustawy z dnia 2 sierpnia 1997 roku – Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi (Dz.U.Nr roku Nr 58 poz. 239 z późn. zm.). Zgodnie z przepisem art. 2 ust. 1 tej ustawy publicznym obrotem papierami wartościowymi jest proponowanie nabycia lub nabywanie emitowanych w serii papierów wartościowych przy wykorzystaniu środków masowego przekazu albo w inny sposób, jeżeli proponowane nabycie skierowane jest do więcej niż 300 osób albo do nieoznaczonego adresata. Jak wynika akt sprawy decyzją Komisji Papierów Wartościowych i Giełd z dnia [...] nr [...] akcje serii A Spółki Akcyjnej Bank A S.A. zostały dopuszczone do obrotu publicznego. Oznacza to, że co do zasady proponowanie nabycia i nabycie akcji serii A Banku A S.A. przy wykorzystaniu środków masowego przekazu albo w inny sposób, jeżeli proponowane nabycie skierowane jest do więcej niż 300 osób albo do nieoznaczonego adresata odbywało się w ramach publicznego obrotu papierami wartościowymi. Jednakże ustawodawca określił przypadki nabycia, które mimo spełnienia powyższych warunków nie stanowiły nabycia w ramach publicznego obrotu papierami wartościowymi. Przepisem art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy wyłączono spod pojęcia publicznego obrotu papierami wartościowymi proponowanie nabycia akcji spółki powstałej z przekształcenia przedsiębiorstwa państwowego w jednoosobową spółkę Skarbu Państwa na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 roku o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych (Dz. U. Nr 118, poz. 561 z późn. zm.), jeżeli stronami umów są pracownicy tej spółki.
Skarżąca nabyła akcje Banku na podstawie przepisów art. 36 ustawy o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych (w brzmieniu obowiązującym w roku 1999), zgodnie z którym uprawnionym pracownikom prywatyzowanego podmiotu przysługiwało na zasadach preferencyjnych ustawowe prawo nabycia określonej ilości akcji spółki należących do Skarbu Państwa. Zakup akcji nie nastąpił zatem w drodze oferty czy rokowań pomiędzy zbywcą akcji a pracownikiem, gdyż uprawnienie pracownika do zakupu akcji wynikało bezpośrednio z przepisów ustawy. Udostępnianie akcji pracownikom stanowi wyjątek od zasady, iż akcje należące do Skarbu Państwa mogą być zbywane jedynie według trybu określonego w art. 33 ustawy o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych. Z powyższego przepisu wynika bowiem, że z zastrzeżeniem art. 36 akcje należące do Skarbu Państwa są zbywane w trybie oferty ogłoszonej publicznie, przetargu publicznego lub rokowań podjętych na podstawie publicznego zaproszenia. W świetle powyższego należy stwierdzić, że jedynie nabycie akcji dokonane w trybie, o którym mowa w art. 33 ustawy może spełniać wymóg nabycia w drodze publicznej oferty. Tryb zbycia akcji pracownikom jest odrębny od innych sposobów zbywania akcji wymienionych w przepisie art. 33 w/w ustawy, a więc i oferty publicznej. Powołany zaś przez stronę skarżącą fakt zamieszczenia w publicznym prospekcie sprzedaży akcji nie może mieć istotnego znaczenia dla kwestii oceny trybu nabywania akcji przez pracowników, skoro tryb ten jest odrębnie określony w ustawie o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych.
W świetle powyższego należy uznać za prawidłowe i znajdujące oparcie w przepisach prawa stanowisko organów podatkowych, iż w rozpatrywanej sprawie dochód ze sprzedaży akcji nie podlega zwolnieniu od podatku dochodowego od osób fizycznych.
Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271), Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.