I SA/Łd 139/23

I SA/Łd 139/23 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2023-04-14
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2023-02-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Paweł Janicki /przewodniczący sprawozdawca/
Paweł Kowalski
Tomasz Furmanek
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne
Podatkowe postępowanie
Interpretacje podatkowe
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259
art. 165a par 1, art. 14h
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Janicki (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Paweł Kowalski, Asesor WSA Tomasz Furmanek, po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 9 grudnia 2022 r. nr 0113-KDIPT2-3.4011.498.2022.4.GG w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczących podatku dochodowego od osób fizycznych 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 9 grudnia 2022 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, po rozpatrzeniu zażalenia J. K. utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 29 września 2022 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.
Jak wynika z akt sprawy 21 czerwca 2022 r. wpłynął wniosek J. K., uzupełniony pismem z 30 sierpnia 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.
Przedstawiając stan faktyczny, dotyczące zdarzenia przyszłego J. K. ("Wnioskodawca" lub "Podatnik" lub “Wspólnik") podał, że jest wspólnikiem w spółce S. z siedzibą w W. – M. S.C.Sp. z siedzibą w L. (adres: [...] L., G.), zarejestrowanej w Luksemburskim Rejestrze Handlowym i Spółek (R.C.S.) pod numerem [...] ("Spółka"). Podatnik jest wspólnikiem o ograniczonej odpowiedzialności, tj. występuje jako tzw. "limited partner".
Spółka wyemitowała na rzecz Wnioskodawcy specyficzne papiery wartościowe (w terminologii angielskiej partnership shares i dalej określane jako "partnership shares"), inkorporujące w sobie prawa udziałowe – w angielskiej terminologii określane jako "partnership interest" – będące odpowiednikiem w polskiej terminologii ogółu praw i obowiązków wspólnika spółki osobowej uregulowanego w Kodeksie spółek handlowych.
Objęcie praw udziałowych w Spółce (partnership interest) było związane z równoległą emisją ww. specyficznych papierów wartościowych (partnership shares) inkorporujących w sobie te prawa udziałowe w zamian za wkłady, w ten sposób, że: ( 20 000 partnership shares serii A wyemitowanych zostało w zamian za wkład pieniężny; ( 900 000 partnership shares serii B wyemitowanych zostało w zamian za wkład niepieniężny w postaci 3 186 061 (trzy miliony sto osiemdziesiąt sześć tysięcy sześćdziesiąt jeden) udziałów w kapitale zakładowym spółki pod firmą: M.1 Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W.; ( 100 000 partnership shares serii C wyemitowanych zostało w zamian za wkład niepieniężny w postaci ogółu praw i obowiązków Wnioskodawcy jako komandytariusza w spółce pod firmą pod firmą m.2 Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w Ł.; ( 23 581 626 partnership shares serii D wyemitowanych zostało w zamian za wkład niepieniężny w postaci certyfikatów inwestycyjnych, w tym 67 007 certyfikatów inwestycyjnych serii 002 oraz 1 550 certyfikatów inwestycyjnych serii 003, wyemitowanych przez F. z siedzibą w W.. Konkretne kwoty dotyczące wartości wkładów oraz wartości rynkowej emitowanych partnership shares zostały wskazane w umowie Spółki.
Spółka, zgodnie z prawem podatkowym państwa swojej siedziby (L.) jest spółką transparentną na cele podatku dochodowego, co oznacza, że podatnikami podatku dochodowego z tytułu dochodów przez nią osiąganych, są jej wspólnicy, a nie sama Spółka. Spółka wg prawa L. nie posiada osobowości prawnej. Tym samym, przedmiotowa Spółka z siedzibą w W. wpisuje się w zakres pojęcia spółki niebędącej osobą prawną, tak jak obecnie spółka jawna, której wszystkimi wspólnikami są wyłącznie osoby fizyczne lub spółka komandytowa z siedzibą w Polsce w stanie prawnym obowiązującym do końca 2020 r.
Wnioskodawca otrzyma środki pieniężne tytułem zwrotu równowartości części wkładu ze Spółki. W związku ze zwrotem równowartości części wkładu Wspólnika ze Spółki, Wspólnik otrzyma środki pieniężne. Wspólnik nie otrzyma zatem zwrotu wkładu w naturze (przedmiotem wkładu niepieniężnego były określone wyżej udziały w polskiej spółce z o.o. oraz certyfikaty inwestycyjne w polskim funduszu inwestycyjnym) lecz otrzyma równowartość pieniężną wniesionych wkładów niepieniężnych.
Wspólnik powziął wątpliwość czy wartość rynkowa wniesionych do Spółki wkładów niepieniężnych przedstawionych powyżej będzie odpowiadała wysokości wydatków na nabycie lub objęcie prawa do udziału w Spółce w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o PIT. Tym samym czy wartość rynkowa wniesionych do Spółki wkładów niepieniężnych przedstawionych powyżej będzie stanowiła koszt uzyskania przychodów, gdzie przychodem byłyby otrzymane środki pieniężne tytułem zwrotu równowartości części wkładów Wspólnikowi ze Spółki. Wspólnik powziął również wątpliwość czy z tytułu zwrotu równowartości części wkładów Wspólnikowi ze Spółki powstanie dochód w sytuacji gdy ilość środków pieniężnych otrzymanych przez Wspólnika z tytułu zwrotu równowartości części wkładów będzie proporcjonalnie odpowiadała wartości wkładów wniesionych przez Wspólnika do Spółki. Wg prawa L. oraz umowy Spółki zwrot równowartości części wkładów Wspólnikowi ze Spółki nie wiąże się ze "zmniejszeniem udziału kapitałowego" gdyż pojęcie udziału kapitałowego przewiduje polski Kodeks spółek handlowych. Zwrot równowartości części wkładów wymaga jedynie zmiany umowy Spółki w miejscach gdzie określana jest wartość wkładów faktycznie wniesionych do spółki, gdzie zmiana polega na wpisaniu wartości wkładów po częściowym zwrocie, oraz jednocześnie unicestwiane są w odpowiedniej proporcji partnership shares, zaś pozostanie prawo do udziału w zysku Wspólnika, gdyż nie występuje on ze Spółki.
W piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku Wnioskodawca wskazał, iż jest osobą fizyczną opodatkowaną podatkiem dochodowym od osób fizycznych ("PIT"). Wnioskodawca posiada miejsce zamieszkania w Polsce oraz podlega opodatkowaniu PIT w Polsce od całości swoich dochodów, zatem posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w myśl art. 3 ust. 1 i ust. 1a ustawy PIT. J. K. jest wspólnikiem w spółce S. z siedzibą w W. od momentu jej założenia, tj. 17 grudnia 2018 r. Przedmiotem działalności spółki jest działalność inwestycyjna. Spółka S. to specjalna spółka komandytowa (societe en commandite speciale – S.). Spółka, zgodnie z prawem podatkowym państwa swojej siedziby (L.) jest spółką transparentną na cele podatku dochodowego, co oznacza, że podatnikami podatku dochodowego z tytułu dochodów przez nią osiąganych, są jej wspólnicy, a nie sama Spółka. Spółka wg prawa L. nie posiada osobowości prawnej. Tym samym, przedmiotowa Spółka z siedzibą w W. wpisuje się w zakres pojęcia spółki niebędącej osobą prawną, tak jak obecnie np. spółka jawna, której wszystkimi wspólnikami są wyłącznie osoby fizyczne. Spółka S. nie prowadzi w Polsce działalności gospodarczej. Obecnie spółka luksemburska posiada ogół praw i obowiązków w polskim podmiocie, tj. M. sp. z o.o. sp. j., udziela pożyczek polskim i zagranicznym podmiotom, posiada rachunek maklerski w polskim biurze maklerskim oraz zagranicznym biurze w ramach których nabywa instrumenty notowane na GPW i giełdach zagranicznych oraz inwestuje w polskie i zagraniczne fundusze inwestycyjne. Jednocześnie nie prowadzi innej poza działalnością inwestycyjną działalności.
W uzupełnieniu wniosku wnioskodawca wskazał, że wniósł do spółki wkłady w zamian za Partnership shares, w ten sposób, że: ( 20 000 partnership shares serii A wyemitowanych zostało w zamian za wkład pieniężny w wysokości 20 000 Euro; ( 900 000 partnership shares serii B wyemitowanych zostało w zamian za wkład niepieniężny w postaci 3 186 061 (trzy miliony sto osiemdziesiąt sześć tysięcy sześćdziesiąt jeden) udziałów w kapitale zakładowym spółki pod firmą: M.1 Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W.; ( 100 000 partnership shares serii C wyemitowanych zostało w zamian za wkład niepieniężny w postaci ogółu praw i obowiązków Wnioskodawcy jako komandytariusza w spółce pod firmą M.2 Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w Ł.; ( 23 581 626 partnership shares serii D wyemitowanych zostało w zamian za wkład niepieniężny w postaci certyfikatów inwestycyjnych, w tym 67007 certyfikatów inwestycyjnych serii 002 oraz 1 550 certyfikatów inwestycyjnych serii 003, wyemitowanych przez F. z siedzibą w W..
Zatem, przedmiotem wkładu niepieniężnego były między innymi (ale nie tylko) udziały w polskiej spółce z o.o. oraz certyfikaty inwestycyjne w polskim funduszu inwestycyjnym, natomiast przedmioty wkładów zostały dokładnie i wyczerpująco opisane powyżej w opisie zdarzenia przyszłego wniosku. Równowartość częściowego zwrotu wkładu, otrzymana w środkach pieniężnych, nie będzie przekraczała wartości wkładu wniesionego przez Wnioskodawcę do spółki S..
W oparciu o tak przedstawiony opis stanu faktycznego Wnioskodawca zadał organowi następujące pytania:
1. Czy w przypadku powstania przychodu z tytułu zwrotu równowartości części wkładów Wnioskodawcy ze Spółki, określona w umowie Spółki lub umowie aportowej wartość wkładów niepieniężnych na moment wniesienia tych wkładów do Spółki, nie wyższa niż wartość rynkowa tych wkładów z dnia wniesienia, stanowić będzie koszt uzyskania tych przychodów jako wydatki na nabycie lub objęcie prawa do udziału w Spółce?
2. Czy w przypadku powstania przychodu z tytułu zwrotu równowartości części wkładów Wspólnika ze Spółki, powstanie dochód dopiero od momentu gdy ilość (wartość) środków pieniężnych otrzymanych przez Wspólnika z tytułu wszystkich zwrotów równowartości części wkładów przekroczy określoną w umowie Spółki lub umowie aportowej wartość wszystkich wkładów pieniężnych i niepieniężnych wniesionych przez Wspólnika do Spółki – nie wyższą niż wartość rynkowa wkładów niepieniężnych?
3. Czy dochód u Wnioskodawcy z tytułu zwrotu równowartości wkładów Wspólnika ze Spółki wystąpi dopiero od momentu gdy Wspólnikowi zostanie zwrócona równowartość 100% wniesionych wkładów niepieniężnych – do wartości nie wyższej niż ich wartość rynkowa – i wkładów pieniężnych?
Wnioskodawca przedstawiając własne stanowisko w sprawie stwierdził, że w przypadku powstania przychodu z tytułu zwrotu równowartości części wkładów niepieniężnych Wnioskodawcy ze Spółki wartość wkładów, jaką te wkłady prezentują na moment ich wniesienia do Spółki (określona w umowie Spółki lub umowie aportowej wartość wkładów na moment wniesienia do Spółki, nie wyższa niż wartość rynkowa wkładów z dnia wniesienia) stanowić będzie wysokość kosztów uzyskania ww. przychodów jako wydatków na nabycie lub objęcie prawa do udziału Spółce. Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku powstania przychodu z tytułu zwrotu równowartości części wkładów Wspólnika w Spółce, po stronie Wspólnika nie powstanie dochód w sytuacji gdy ilość (wartość) środków pieniężnych otrzymanych przez Wspólnika tytułem zwrotu wartości części wkładów nie przekroczy wartości wszystkich wkładów, niepieniężnych i pieniężnych wniesionych przez Wspólnika do Spółki. Zdaniem Wnioskodawcy, dochód u Wnioskodawcy z tytułu zwrotu równowartości wkładów niepieniężnych wystąpi dopiero od momentu gdy Wspólnikowi zostanie zwrócona równowartość 100% wniesionych wkładów niepieniężnych – do wartości nie wyższej niż ich wartość rynkowa – i wkładów pieniężnych. W ten sposób w razie powstania przychodu z tytułu zwrotu ze Spółki równowartości części wkładów dochód będzie powstawał dopiero wówczas gdy Wnioskodawca otrzyma ze Spółki środki pieniężne w wysokości wyższej niż określona w umowie Spółki lub umowie aportowej wartość wkładów na moment wniesienia 6/20 tych wkładów do Spółki, nie wyższa niż wartość rynkowa wkładów z dnia wniesienia. Z ekonomicznego punktu widzenia Wnioskodawca nie jest efektywnie przysporzony dopóki ze Spółki nie otrzyma tej nadwyżki środków pieniężnych ponad rynkową wartość wkładów niepieniężnych i kwoty wkładów pieniężnych do niej wniesionych. Rynkowa wartość wkładów niepieniężnych faktycznie wniesionych do Spółki jest bowiem majątkiem który wyszedł z majątku Wnioskodawcy, Wnioskodawca zatem go utracił, stąd należy przyjąć że rynkowa wartość wkładów niepieniężnych jest wydatkiem na nabycie praw do udziału przez Wnioskodawcę w Spółce. Wydatki te są kosztem uzyskania przychodów, o ile powstaje przychód w momencie otrzymania środków pieniężnych ze Spółki tytułem zwrotu ze Spółki równowartości części wkładów.
Postanowieniem z 29 września 2022 r., wydanym na podstawie art. 13 § 2a i art. 165a § 1 i 2 w zw. z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.), dalej: "O.p.", Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej odmówił wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej z uwagi na zaistnienie negatywnej przesłanki uniemożliwiającej wydanie interpretacji indywidualnej.
Po rozpatrzeniu zażalenia Wnioskodawcy, postanowieniem z 9 grudnia 2022 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej utrzymał w mocy własne postanowienie z 29 września 2022 r.
Podzielając stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu, organ wskazał, że w postanowieniu z 29 września 2022 r. organ I instancji zasadnie uznał, że analiza treści złożonego przez Wnioskodawcę wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wskazuje, że jest to w istocie wniosek o udzielenie porady z zakresu obowiązków podatkowych, w celu optymalizacji obciążeń podatkowych, a nie wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w rozumieniu art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa. Zdaniem organu nie jest zdarzeniem przyszłym przedstawienie w trybie hipotetycznym kilku możliwości faktycznego działania Wnioskodawcy.
W ocenie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, biorąc pod uwagę sposób skonstruowania wniosku organ nie może wypowiedzieć się w oczekiwanym przez Wnioskodawcę zakresie i nie ma możliwości udzielenia odpowiedzi w formie wydania indywidualnej interpretacji, ponieważ naruszyłoby to intencję ustawodawcy co do istoty i funkcji instytucji interpretacji indywidualnej. Wniosek, którego celem jest zaznajomienie się przez strony z wykładnią określonego przepisu prawa podatkowego z przyczyn poznawczych, wykracza poza zakres przedmiotowy interpretacji przepisów prawa podatkowego. W postanowieniu organu I instancji zasadnie zatem uznano, że brak pewności co do kształtu opisanego zdarzenia przyszłego, treści realizowanych w nim czynności, nie pozwala na prawidłowe dokonanie oceny stanowiska Wnioskodawcy w sprawie skutków podatkowych tego zdarzenia przyszłego, ani na prawidłowe skonstruowanie uzasadnienia prawnego tej oceny.
Podkreślając funkcję gwarancyjną i informacyjną interpretacji indywidualnych Dyrektor wskazał, że opis zdarzenia przyszłego pozbawiony cech wyczerpującego przedstawienia i zindywidualizowania, nie może stanowić podstawy faktycznej interpretacji indywidualnej. Brak pewności co do kształtu opisanego zdarzenia przyszłego, treści realizowanych w nim czynności, nie pozwala bowiem na prawidłowe dokonanie oceny stanowiska wnioskodawcy w sprawie skutków podatkowych tego zdarzenia przyszłego, ani na prawidłowe skonstruowanie uzasadnienia prawnego tej oceny. Jednocześnie, w ocenie organu, gdyby na gruncie tak skonstruowanego wniosku doszło do wydania interpretacji indywidualnej, zakres ochrony byłby równie nieskonkretyzowany, jak zakres zdarzenia przyszłego. W takim przypadku, gdyby doszło do wydania interpretacji indywidualnej, stwierdzenie, czy powstała "rozbieżność" pomiędzy opisanym zdarzeniem przyszłym a rzeczywiście zaistniałym stanem faktycznym, zależałoby od przyjętego zakresu rodzajowo, ogólnie określonych okoliczności faktycznych opisanych we wniosku lub znaczenia okoliczności faktycznych nieprecyzyjnie, niejednoznacznie opisanych we wniosku. Zatem w ocenie Dyrektora KIS w postanowieniu organu I instancji słusznie uznano, że poglądowy opis zdarzenia przyszłego zaprezentowany we wniosku, treść postawionych pytań i przedstawione przez Wnioskodawcę własne stanowisko w sprawie oceny prawnej zdarzenia przyszłego spowodowały, że organ nie miał możliwości dokonania oceny stanowiska Wnioskodawcy w ramach interpretacji przepisów prawa podatkowego, wydawanej w trybie art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. Zaistniała zatem "inna przyczyna", o której mowa w art. 165a § 1 ww. ustawy, stanowiąca przesłankę odmowy wszczęcia postępowania w przedmiotowej sprawie.
W skardze do sądu administracyjnego J. K. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 9 grudnia 2022 r. oraz postanowienia organu I instancji podnosząc zarzuty naruszenia przepisów postępowania:
1. art. 233 § 1 pkt 1 O.p. i art. 239 O.p. w zw. z 14h o.p. oraz art. 165a § 1 O.p. poprzez niewłaściwe zastosowanie i utrzymanie w mocy postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania z wniosku o wydanie interpretacji indywidulanej, pomimo że w sprawie nie zaistniały przesłanki warunkujące odmowę wszczęcia postępowania, a Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej powinien był w wyniku rozpoznania zażalenia Skarżącego uchylić swoje własne postanowienie w tym przedmiocie jako wydane z naruszeniem przepisów art. 165a § 1 w zw. z art. 14h oraz art. 14b O.p. i wydać interpretację indywidualną;
2. art. 165a § 1 w zw. z art. 14h oraz art. 14b O.p. poprzez błędne uznanie, że w sprawie zaistniały przesłanki odmowy wszczęcia postępowania z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, w sytuacji gdy nie zaistniały określone w art. 165a § 1 O.p. przesłanki warunkujące rozstrzygnięcie o wskazanej treści i w konsekwencji zaniechanie wydania interpretacji indywidualnej w sprawie, do czego Organ był zobligowany na podstawie art. 14b § 1 O.p.;
3. art. 165a § 1 O.p. w zw. z art. 14h O.p. poprzez błędne przyjęcie, że w niniejszej sprawie zachodzą przyczyny uniemożliwiające wszczęcie postępowania (...);
4. art. 120 oraz art. 121 § 1 w zw. z art. 14h O.p. poprzez prowadzenie postępowania w sposób naruszający zasadę legalizmu i zaufania do organów podatkowych, i w konsekwencji utrzymanie w mocy postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania oraz niewydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, w sytuacji, gdy taki obowiązek ciążył na organie.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga jest zasadna.
W pierwszym rzędzie zaznaczyć należy, że rozstrzygając spór między stronami sąd nie stracił z pola widzenia okoliczności, iż zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku interpretacyjnym może nastręczać trudności w interpretacji przepisów prawa podatkowego. Wynika to przede wszystkim z nieznanego polskiemu prawa charakteru spółki, której wspólnikiem jest wnioskodawca, odmiennego statusu wspólnika w tejże spółce, a zwłaszcza przysługujących mu uprawnień nazwanych prawami udziałowymi.
Jednak powyższa okoliczność, z braku podstaw prawnych, nie może powodować odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego. Art. 165a § 1 O.p. w związku z art. 14h O.p., na które ostatecznie powołał się organ odmawiając wszczęcia postępowania ma pojemną treść, lecz z całą pewnością nie obejmuje przypadku trudności z wykładnią przepisów prawa.
Tymczasem, wbrew stanowisku organu, zarówno zdarzenie przyszłe, jak i pytania zawarte we wniosku interpretacyjnym nie mają charakteru hipotetycznego. Zdarzenie przyszłe, zwłaszcza po uzupełnieniu na skutek żądania organu, nie budziło zastrzeżeń co do kompletności przedstawionych faktów.
Z kolei pytania dotyczą skutków podatkowych otrzymania przez wnioskodawcę środków pieniężnych tytułem zwrotu równowartości części wkładu ze spółki prawa luksemburskiego. Pierwsze z nich dotyczy tego, czy w przypadku powstania przychodu z tytułu zwrotu równowartości części wkładów wartość tych wkładów z chwili ich wniesienia do spółki stanowić będzie koszt podatkowy. Drugie dotyczy warunków powstania dochodu w takiej samej sytuacji zwrotu części wkładów do spółki, a trzecie odnosi się do momentu powstania tego dochodu. Podnieść należy, że żadne z pytań nie wykraczało poza ramy zdarzenia przyszłego wskazanego we wniosku inicjującym postepowanie. Ponadto swoje stanowisko w zakresie odpowiedzi na pytanie wnioskodawca przedstawił w sposób nie budzący zastrzeżeń organu.
Jednocześnie brak wskazania konkretnego przepisu prawa podatkowego, który ma być interpretowany, nie dyskwalifikuje wniosku, gdyż po pierwsze z przepisów Ordynacji podatkowej nie wynika obowiązek jego przytoczenia, zaś po drugie nie budzi wątpliwości okoliczność, że przedmiotem pytań są kwestie związane z wykładnią przepisów praw podatkowego, to jest ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zresztą w zaskarżonym postanowieniu organ nie zarzucił stronie wyjścia poza granice akcji procesowej przewidzianej w art. 14b O.p.
W tej sytuacji nie można przyznać racji organowi twierdzącemu, że opis zdarzenia przyszłego, pytania i stanowisko wnioskodawcy mają charakter hipotetyczny i dotyczą kilku możliwości faktycznego działania. Stwierdzić zaś należy, że wymienione elementy wniosku są konkretne i wystarczająco sprecyzowane.
Z powyższych względów równie nieuzasadnione jest twierdzenie organu, iż wniosek ma charakter poglądowy i złożony wyłącznie z przyczyn poznawczych. Taki pogląd organu jest jedynie przypuszczeniem, które nie znajduje odbicia w treści wniosku o wydanie interpretacji.
Za niezasadny należy też uznać pogląd organu, że wydana w rozpoznawanej sprawie interpretacja nie spełniałaby swej funkcji. Wręcz przeciwnie, zauważyć należy, że w świetle treści wniosku interpretacyjnego wydana interpretacja spełniałaby funkcję informacyjną i gwarancyjną dla wnioskodawcy, także w przypadku, gdyby jego stanowisko zostało uznane za nieprawidłowe.
Z kolei, jeśli organ dopatrywał się w treści wniosku dążenia do zoptymalizowania obciążeń podatkowych, co zaakcentowano w treści zaskarżonego postanowienia, winien zachować się po myśli art. 14b § 5c w związku z art. 119a O.p. Z braku takiego działania należy uznać powyższą sugestię organu za nieuprawnioną.
Uwzględniając wszystkie powyższe spostrzeżenia przyjąć należało, że w rozpoznawanej sprawie doszło do naruszenia art. 165a § 1 w związku art. 14 h O.p.
W toku ponowionego postępowania organ uwzględni powyższe wywody.
Mając na uwadze wszystkie powyższe okoliczności na podstawie art. 145 § 1 punkt 1 litera c i art. 200 ppsa należało orzec jak w sentencji.
mko