I SA/Łd 1132/06

I SA/Łd 1132/06 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2006-11-17
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-07-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Bogdan Lubiński /przewodniczący sprawozdawca/
Cezary Koziński
Paweł Janicki
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Stwierdzono nieważność postanowienia I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bogdan Lubiński (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Paweł Janicki, Asesor WSA Cezary Koziński, Protokolant Tomasz Furmanek, po rozpoznaniu w Łodzi na rozprawie w dniu 17 listopada 2006 r. sprawy ze skargi B. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie postanowienia o uznaniu za nieuzasadnione zarzutów w sprawie postępowania egzekucyjnego. 1. stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Ł. z dnia [...]; 2. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. kwotę 100 zł (sto) tytułem zwrotu wpisu sądowego.
Uzasadnienie
I SA/Łd 1132/06
UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego dla Ł. w Ł. z dnia [...] B. M. została zobowiązana do naprawienia szkody, poprzez zapłatę na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dalej ZUS) kwoty nie mniejszej niż 3 183, 45 z tytułu nienależnie pobieranej renty, przyznanej na podstawie sfałszowanych dokumentów.
W związku z powyższym, decyzją z dnia [...] ZUS określił faktyczną wysokość nienależnie pobranych świadczeń w kwocie 7 193, 22 z odsetkami.
W oparciu o w/w decyzje ZUS wystawił na B. M. tytuły wykonawcze, które wraz z zawiadomieniami o zajęciu wynagrodzenia zostały doręczone skarżącej w dniu 6 marca 2006 r.
W dniu 14 marca 2006 r. skarżąca złożyła do Dyrektora ZUS pismo zawierające zarzuty na postępowanie egzekucyjne.
Postanowieniem z dnia [...] ZUS uznał zarzuty za bezzasadne. W tym samym dniu, stosownie do treści art. 34 § 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji Dyrektor ZUS, po otrzymaniu postanowienia w sprawie stanowiska wierzyciela, uznał zarzuty złożone przez skarżąca, za bezzasadne.
W dniu 3 kwietnia 2006 r B.M. złożyła zażalenie na powyższe postanowienie.
Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie Dyrektora ZUS.
W postanowienie organu II instancji strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Sąd Administracyjny, stosownie do treści art. 124 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powoływaną podstawą prawną.
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1269) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji bądź aktów sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia, np. przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a lub c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Przystępując do oceny zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia należy w punkcie wyjścia przywołać art. 32 ustawy z dnia 17 czerwca o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U z 2005 nr 229 poz1954 – z późn. zm.). Przepis ten stanowi, iż organ egzekucyjny lub egzekutor, przystępując do czynności egzekucyjnych, doręcza zobowiązanemu odpis tyłu wykonawczego oraz poucza zobowiązanego, że służy mu w terminie 7 dni prawo zgłoszenia do organu egzekucyjnego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego (art. 27 § 1 pkt 9 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji).
Warunkiem skuteczności czynności procesowej – wniesienia zarzutu – jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność zarzutu. Organ odwoławczy obowiązany jest zatem w postępowaniu wstępnym zbadać, czy zarzut został wniesiony w przewidywanym przepisami terminie.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy trzeba zważyć, iż zarzut w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego został złożony w dniu 14 marca 2006 r., natomiast tytuły wykonawcze wraz z zawiadomieniami o zajęciu wynagrodzenia zostały doręczone skarżącej w dniu 6 marca 2006 r. Wynika z powyższego, iż zarzut został złożony po upływie 7 dniowego terminu. Ostatnim dniem do skutecznego złożenia zarzutu był dzień 13 marca 2006 r.
Rozpatrzenie zarzutu wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony stanowi rażące naruszenie prawa.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 i art. 200 ustawy prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi Sąd orzekł jak w sentencji.