I SA/Bk 71/24

I SA/Bk 71/24 - Wyrok WSA w Białymstoku
Data orzeczenia
2024-03-26
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-02-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Dariusz Marian Zalewski
Justyna Siemieniako /przewodniczący/
Paweł Janusz Lewkowicz /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
6560
Hasła tematyczne
Podatek dochodowy od osób prawnych
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżony akt
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 1800
art. 19 ust. 1 pkt 2); art. 19 ust. 1d i 1e; art. 25 ust. 1g
Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Justyna Siemieniako, Sędziowie sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz (spr.), sędzia WSA Dariusz Marian Zalewski, Protokolant st. sekretarz sądowy Renata Kryńska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 26 marca 2024 r. sprawy ze skargi M. Spółka z o.o. w K. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 14 grudnia 2023 r. nr 0111-KDIB1-2.4010.536.2023.2.MK w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych 1. uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną; 2. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz strony skarżącej M. Spółka z o.o. w K. kwotę 200,00 (słownie: dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
M. sp. z o.o. (dalej: "wnioskodawczyni", "spółka" bądź "skarżąca") zwróciła się do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z wnioskiem, uzupełnionym pismem z 16 listopada 2023 r., o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny/zdarzenie przyszłe:
M. sp. z o.o. została utworzona na podstawie umowy Spółki z dnia 7 sierpnia 2023 r. W KRS została zarejestrowana w dniu [...] sierpnia 2023 r. pod numerem [...], pod adresem [...], woj. podlaskie. Spółkę utworzyło dwóch wspólników. Kapitał zakładowy wynosi 5.000 zł. Przedmiotem działalności spółki jest:
( PKD 43.39.Z Wykonywanie pozostałych robót budowlanych wykończeniowych,
( PKD 45.11.Z Sprzedaż hurtowa i detaliczna samochodów osobowych i furgonetek,
( PKD 46.19.Z Działalność agentów zajmujących się sprzedażą towarów różnego rodzaju,
( PKD 46.23.Z Sprzedaż hurtowa żywych zwierząt,
( PKD 46.32.Z Sprzedaż hurtowa mięsa i wyrobów z mięsa,
( PKD 47.22.Z Sprzedaż detaliczna owoców i warzyw prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach,
( PKD 47.79.Z Sprzedaż detaliczna artykułów używanych prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach, ( PKD 49.41.Z Transport drogowy towarów,
( PKD 77.11.Z Wynajem i dzierżawa samochodów osobowych i furgonetek,
( PKD 77.12.Z Wynajem i dzierżawa pozostałych pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli.
Przedmiot przeważającej działalności przedsiębiorcy PKD 46.23.Z. Spółka z mocy prawa jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Jako rok podatkowy wybrała przedłużony rok podatkowy, tj. okres od rejestracji w KRS do 31 grudnia 2024 r. Przy tworzeniu spółki nie naruszono przesłanek negatywnych, wyłączających możliwość opodatkowania przychodów 9% stawką CIT określonych w art. 19 ust. 1c) ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2587 ze zm.; dalej: "u.p.d.o.p.", "ustawa o CIT"). Spółka nie została utworzona:
1. w wyniku przekształcenia, połączenia lub podziału podatników,
2. w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną wykonującą we własnym imieniu działalność gospodarczą,
3. w wyniku wniesienia przez osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej i wnioskodawcę na poczet kapitału uprzednio prowadzonego przez siebie przedsiębiorstwa, jego zorganizowanej część przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty co najmniej 10.000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1.000 zł, z zastosowaniem odpowiednio przepisy art. 14 u.p.d.o.p.,
4. przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej wnoszące, tytułem wkładów niepieniężnych na poczet kapitału podatnika, składniki majątku uzyskane przez te osoby albo jednostki w wyniku likwidacji innych podatników, jeżeli te osoby albo jednostki posiadały udziały (akcje) tych innych likwidowanych podatników,
5. przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, jeżeli w roku podatkowym, w którym podatnik został utworzony, oraz w roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym, zostało do niego wniesione na poczet kapitału uprzednio prowadzone przedsiębiorstwo, zorganizowana część przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty 10.000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1.000 zł, przy czym wartość tych składników oblicza się, stosując odpowiednio przepisy art. 14 u.p.d.o.p.
Co oznacza, że utworzenie spółki z o.o. nastąpiło bez naruszenia przepisu art. 8 ust. 1a (powinno być art. 19 ust. 1a) u.p.d.o.p. wyłączającego możliwość opodatkowania wg stawki 9%. Rok podatkowy został określony jako przedłużony, w okresie od 8 lipca 2023 r. (dnia rejestracji spółki) do 31 grudnia 2024 r.
W uzupełnieniu wniosku wskazano, że przewidywana wartość przychodu (ogółem) w przedłużonym roku podatkowym, w którym spółka zamierza stosować 9% stawkę podatku przekroczy wyrażoną w złotych kwotę odpowiadającą równowartości 2.000.000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez NBP na pierwszy dzień roboczy roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1.000 zł. Spółka posiada rok podatkowy w przedziale od 8 lipca 2023 r. do 31 grudnia 2024 r. Wyjaśniono również, że nie ma rozbieżności pomiędzy datą umowy spółki – 7 lipca 2023 r., a datą 8 lipca 2023 r. wskazaną jako początkowy dzień roku podatkowego, ponieważ spółka została zarejestrowana w KRS 8 lipca 2023 r. Wpis taki ma charakter konstytutywny co oznacza, że z dniem 8 lipca 2023 r. spółka funkcjonuje w obrocie gospodarczym i w dniu tym rozpoczęła prowadzenie działalności gospodarczej.
W związku z tak przedstawionym stanem faktycznym, spółka zadała następujące pytania:
1. Czy M. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością może stosować do uzyskiwanych przychodów stawkę 9% podatku dochodowego od osób prawnych?
2. Czy wybór przedłużonego roku podatkowego rozpoczynającego się w II półroczu 2023 r. - tj. w okresie od 8 lipca 2023 do 31 grudnia 2024 r., nie pozbawi wnioskodawcy prawa do 9% stawki podatku dochodowego od osób prawnych za cały wybrany przedłużony rok podatkowy?
W zakresie odpowiedzi na pytanie 1 wnioskodawczyni uważa, że będzie mogła korzystać ze stawki 9% podatku dochodowego od osób prawnych przy zachowaniu wskazanego stanu faktycznego. Jej stanowisko jest zgodne z wyjaśnieniem zamieszczonym na stronie gov.pl - Serwisie informacyjno-usługowym dla przedsiębiorcy, dotyczącym możliwości stosowania 9% stawki CIT.
Odnośnie pytania nr 2 spółka uważa, że możliwość stosowania 9% stawki CIT dotyczy całego roku podatkowego. Przepis art. 8 ust. 2a u.p.d.o.p. dopuszcza możliwość ustanowienia roku podatkowego niepokrywającego się z rokiem kalendarzowym, z zastrzeżeniem że ma się on rozpoczynać w II półroczu roku, w którym rozpoczyna się działalność i może trwać do 31 grudnia roku następnego. W niniejszej sprawie od 8 lipca 2023 r. do 31 grudnia 2024 r.
Interpretacją indywidualną z dnia 14 grudnia 2023 r. nr 0111-KDIB1-2.4010.536.2023.2.MK Dyrektor KIS uznał stanowisko spółki za nieprawidłowe. Powołując treść przepisów ustawy o CIT, organ interpretacyjny wyjaśnił, że na gruncie analizowanej sprawy spółka nie będzie uprawniona do stosowania stawki podatku w wysokości 9%, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT. Z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika, że co do zasady, podatek dochodowy od osób prawnych jest obliczany według stawki 19% na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Niektórzy podatnicy mogą jednak korzystać z opodatkowania podatkiem dochodowym według stawki 9%. Jest tak w przypadku podatników, u których przychody osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczyły równowartości 2.000.000 euro, o ile podatnicy ci posiadają status małego podatnika (art. 19 ust. 1d ustawy o CIT) lub rozpoczynają prowadzenie działalności gospodarczej (art. 19 ust. 1e ustawy o CIT). Z uzupełnienia wniosku wynika, że wartość przychodu (ogółem) w przedłużonym roku podatkowym przekroczy kwotę odpowiadającą równowartości 2.000.000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez NBP na pierwszy dzień roboczy roku podatkowego. Skoro w roku podatkowym (okres 8 lipca 2023 r. – 31 grudnia 2024 r.) zostanie przekroczony limit uprawniający do zastosowania 9% stawki podatku wynikający z art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, to w takim przypadku spółka nie będzie uprawniona do stosowania obniżonej stawki podatku, w konsekwencji stawka podatku dla wnioskodawczyni będzie wynosić 19%.
Dyrektor KIS zauważył również, że w przepisach nie przewidziano możliwości proporcjonalnego przeliczania wysokości wskazanego w przepisie art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT limitu stosownie do długości roku podatkowego – w przypadku podmiotów, których rok jest dłuższy lub krótszy niż 12 miesięcy. Gdyby wolą ustawodawcy było takie postępowanie – wskazałby na to w ocenie organu interpretacyjnego wprost, jak w przypadku np. przepisów art. 15c ust. 14 pkt 1, art. 15e ust. 12, art. 25 ust. 6a, art. 26 ust. 2i bądź art. 28j ust. 12 ustawy o CIT.
Nie zgadzając się z wydaną interpretacją, spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. Zarzuciła naruszenie art. 19 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.p. przez dowolną i błędną jego interpretację, w wyniku której uznano, że w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym przychód spółki przekraczający kwotę odpowiadająca równowartości 2.000.00 euro przeliczonego według kursu ogłaszanego przez NBP na pierwszy dzień roboczy roku podatkowego nie będzie uprawniał spółki do stosowania obniżonej 9% stawki podatku, zaś stawka podatku dla spółki wynosić będzie 19%. Mając na uwadze powyższe, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej we wskazanej części oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor KIS podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie oraz wniósł o jej oddalenie.
Pismem z dnia 28 lutego 2024 r. spółka złożyła stanowisko w sprawie odpowiedzi na skargę. Wskazała, że stanowisko organu interpretacyjnego jest sprzeczne z przepisem art. 25 ust. 1g u.p.d.o.p., z którego wynika, iż stawkę 19% należy' stosować po przekroczeniu limitu 2.000.000 euro. W tym stanie sprawy nawet przy przyjęciu, że stanowisko skarżącej przedstawione we wniosku o wydanie interpretacji jest nieprawidłowe, to żądanie uchylenia zaskarżonej interpretacji w świetle przepisu art. 25 ust. 1 g u.o.p.d.o.p. jest zasadne.
Wojewódzki Sądu Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm., w skrócie "p.u.s.a."), sąd administracyjny przeprowadza kontrolę pod względem zgodności z prawem aktów wydawanych przez organy administracji publicznej. Z przepisu art. 1 p.u.s.a. wynika, że sądowoadministracyjna kontrola administracji publicznej zawsze powinna uwzględniać trzy aspekty, a mianowicie: 1) ocenę zgodności rozstrzygnięcia z prawem materialnym; b) ocenę dochowania wymaganej procedury; c) ocenę respektowania reguł kompetencji. Kontrola ta polega więc na wszechstronnym zbadaniu stanu faktycznego i prawnego sprawy, a sąd powinien poddać szczególnie gruntownej ocenie i analizie te wszystkie aspekty sprawy, w odniesieniu do których istnieją wątpliwości, a ustalenia organów są odmienne od wniosków i twierdzeń strony. Należy również dodać, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: "p.p.s.a.")).
Istota sporu niniejszej sprawy sprowadza się do udzielenia odpowiedzi na pytanie na jakich zasadach można skorzystać z uprawnienia do stosowania niższej stawki w podatku dochodowym od osób prawnych w sytuacji rozpoczęcia działalności gospodarczej, przy założeniu, że pierwszy rok podatkowy będzie dłuższy niż kolejne, następujące po sobie 12 miesięcy kalendarzowych oraz biorąc pod uwagę, że w trakcie tego roku zostanie przekroczona kwota graniczna 2.000.000 euro.
Zgodnie z brzmieniem art. 25 ust. 1g p.d.o.p. podatnicy rozpoczynający działalność, z zastrzeżeniem art. 19 ust. 1a, w pierwszym roku podatkowym oraz mali podatnicy, z zastrzeżeniem art. 19 ust. 1c, mogą obliczać zaliczki przy zastosowaniu stawki podatku określonej w art. 19 ust. 1 pkt 2 za miesiące lub kwartały, w których ich przychody osiągnięte od początku roku podatkowego nie przekroczyły wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł. Począwszy od następnego miesiąca lub kwartału, podatnicy są obowiązani do stosowania stawki podatku, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 1. Już z tego przepisu wynika, że Skarżący, spełniający kryteria ustawowe, ma prawo do zastosowania obniżonej, preferencyjnej stawki podatku od momentu rozpoczęcia działalności, do momentu przekroczenia kwoty granicznej. Tymczasem organ interpretacyjny odmówił podatnikowi prawa do stosowania tej stawki w ogóle, tylko ze względu na fakt, iż podatnik poinformował organ o tym, że w trakcie pierwszego roku podatkowego przekroczy 2.000.000 euro. Stanowisko organu w tym zakresie jest oczywiście nieuzasadnione.
Ponadto należy wskazać, że zgodnie z art. 19 ust. 1d stawkę 9% mogą stosować podatnicy posiadający status małego podatnika, na co słusznie wskazuje organ w wydanej interpretacji. Organ jednak nie zauważa brzmienia art. 19 ust. 1e, który to przepis wyłącza regulacje zawarte w art. 19 ust. 1d wobec podatników rozpoczynających działalność gospodarczą. Jest to o tyle uzasadniona regulacja, że przy rozpoczynaniu działalności gospodarczej nie można określić statusu małego podatnika ponieważ do tego potrzebne są przychody z poprzedniego roku podatkowego.
Nie istotny jest tu także rok podatkowy. Podatnicy rozpoczynający działalność gospodarczą mają prawo wyboru długości roku podatkowego. Ważne jest natomiast, że kwota graniczna dotyczyć będzie w takiej sytuacji całego trwania roku podatkowego, a nie roku kalendarzowego.
Reasumując wskazać należy, że w rozpoznawanej sprawie Skarżący będzie mógł zastosować stawkę preferencyjną, od momentu rozpoczęcia pierwszego roku podatkowego (czyli od 8 lipca 2023 r.) do momentu przekroczenia kwoty 2.000.000 euro przychodów. Począwszy natomiast od miesiąca (kwartału) następującego po miesiącu (kwartale) w którym kwota ta została przekroczona, Skarżący zobowiązany będzie do zastosowania stawki podstawowej wynikającej z art. 19 ust. 1 pkt 2) p.d.o.p.
Ze względu na powyższe, na podstawie art. 146 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji. O kosztach Sąd rozstrzygnął na podstawie art. 200 p.p.s.a.