I SA/Bk 485/25

I SA/Bk 485/25 - Postanowienie WSA w Białymstoku
Data orzeczenia
2026-02-04
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-12-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Justyna Siemieniako /przewodniczący/
Małgorzata Anna Dziemianowicz /sprawozdawca/
Paweł Janusz Lewkowicz
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celnych
Hasła tematyczne
Umorzenie postępowania
Skarżony organ
Izba Skarbowa
Treść wyniku
Umorzono postępowanie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 161 par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Justyna Siemieniako, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz (spr.), sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz, Protokolant starszy sekretarz sądowy Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 4 lutego 2026 r. sprawy ze skargi P. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z dnia 22 października 2025 r., Nr 2001-IOC.4303.10.2025 w przedmiocie zmiany klasyfikacji taryfowej towaru i określenia należności celno-podatkowych w prawidłowej wysokości p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie sądowe w sprawie. 2. zwrócić skarżącej P. K. kwotę 131 (sto trzydzieści jeden) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego. ,
Uzasadnienie
P. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Białymstoku skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej
w Białymstoku z 22 października 2025 r., Nr 2001-IOC.4303.10.2025, w przedmiocie zmiany klasyfikacji taryfowej towaru i określenia należności celno-podatkowych
w prawidłowej wysokości.
Pismem datowanym na 29 grudnia 2025 r. (data wpływu: 3 lutego 2026 r.) pełnomocnik strony skarżącej cofnął skargę, o czym przewodniczący poinformował na rozprawie 4 lutego 2026 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:
W sprawie należało przyjąć, że skarżąca, która wniosła o umorzenie postępowania bez rozpatrywania sprawy, cofnęła skargę.
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest – zgodnie z dyspozycją art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. – uzależniona od wyniku badania przez Sąd dopuszczalności cofnięcia skargi.
Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest jednak tylko w przypadku ustalenia, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w sprawie czynność procesowa strony skarżącej – z tego punktu widzenia – nie budzi żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne.
W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu. O kosztach postepowania Sąd orzekł po myśli art. 232 § 1 p.p.s.a.