Orzeczenie · 2025-12-17

I SA/BK 433/25

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku

Miejsce

Białystok

Data

2025-12-17

NSApodatkoweWysokawsa

VATdziałalność gospodarczazarząd majątkiem prywatnymnieruchomościsprzedaż działekuzbrojenie terenupodział nieruchomościwarunki zabudowyNSAWSA

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku rozpoznał sprawę ze skargi C. G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku, która utrzymała w mocy decyzję Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Białymstoku określającą skarżącemu zobowiązanie w podatku od towarów i usług za okres od czerwca 2016 r. do maja 2019 r. Organy podatkowe uznały, że skarżący, sprzedając działki niezabudowane przeznaczone pod zabudowę oraz działkę zabudowaną budynkiem mieszkalnym, działał jako podatnik VAT, prowadząc zorganizowaną, powtarzalną i ciągłą działalność gospodarczą. Skarżący kwestionował tę kwalifikację, zarzucając organom naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej oraz błędną wykładnię art. 15 ustawy o VAT. Sąd pierwszej instancji pierwotnie uchylił decyzje organów, uznając niewystarczające ustalenia faktyczne. Po rozpoznaniu skargi kasacyjnej przez NSA, który wskazał na wystarczalność ustaleń faktycznych i konieczność kontroli ich oceny prawnej, WSA ponownie rozpoznał sprawę. Tym razem sąd uznał skargę za zasadną, stwierdzając, że działania skarżącego, takie jak podział działek, uzyskanie warunków zabudowy czy uzbrojenie terenu, nie wykraczały poza ramy zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Sąd podkreślił, że nabycie nieruchomości nastąpiło wiele lat wcześniej z deklarowanym celem rolniczym lub rodzinnym, a późniejsze działania były rozłożone w czasie i nie wykazywały cech profesjonalnej aktywności handlowej. Kluczowe znaczenie miały wyjaśnienia syna skarżącego, który przekonał rodziców do sprzedaży działek na cele jego rozwijającej się działalności gospodarczej, przy czym płatność została odroczona. Sąd uznał, że sprzedaż nie nosiła cech działalności gospodarczej, a była wyrazem wsparcia rodziców dla syna. W konsekwencji, sąd uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji oraz umorzył postępowanie podatkowe.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka

Do czego można powołać

Ustalenie kryteriów odróżniających zwykły zarząd majątkiem prywatnym od działalności gospodarczej w kontekście opodatkowania VAT sprzedaży nieruchomości.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego, gdzie kluczowe były okoliczności nabycia nieruchomości, długi okres posiadania, brak działań marketingowych oraz rodzinne powiązania przy sprzedaży.

Zagadnienia prawne (2)

Czy sprzedaż działek gruntu, nabytych wiele lat wcześniej z zamiarem wykorzystania na cele rolnicze lub rodzinne, a następnie podzielonych i uzbrojonych, stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, takie działania nie stanowią działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, a jedynie zwykły zarząd majątkiem prywatnym.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że mimo podziału działek, uzyskania warunków zabudowy i uzbrojenia terenu, brak było cech profesjonalnej aktywności handlowej. Kluczowe było pierwotne nabycie z zamiarem innym niż sprzedaż, rozłożenie działań w czasie, brak działań marketingowych oraz okoliczności sprzedaży synowi z odroczonym terminem płatności.

Czy doręczenie protokołu kontroli podatkowej w formie papierowej pełnomocnikowi będącemu radcą prawnym, mimo wniosku o doręczanie korespondencji środkami komunikacji elektronicznej, stanowi naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy?

Odpowiedź sądu

Nie, takie doręczenie stanowiło wprawdzie naruszenie art. 144 § 5 Ordynacji podatkowej, jednak nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy, gdyż nie pozbawiło strony praw procesowych.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że doręczenie w formie papierowej, choć niezgodne z wnioskiem o doręczanie elektroniczne, nie uniemożliwiło stronie obrony jej praw i nie wpłynęło na wynik sprawy, zwłaszcza że protokół został skutecznie doręczony w formie tradycyjnej.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Uchylono decyzję

Uchylono zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Białymstoku.

Przepisy (16)

Główne

u.p.t.u. art. 15 § ust. 1 i ust. 2

Ustawa o podatku od towarów i usług

Działalność gospodarcza obejmuje wykorzystywanie towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Sprzedaż działek nabytych wiele lat wcześniej z zamiarem innym niż sprzedaż, bez cech profesjonalnej aktywności handlowej, nie stanowi działalności gospodarczej.

u.p.t.u. art. 5 § ust. 1 pkt 1

Ustawa o podatku od towarów i usług

Czynność dostawy działek podlega opodatkowaniu VAT, jeśli stanowi odpłatną dostawę towarów w ramach działalności gospodarczej.

u.p.t.u. art. 7 § ust. 1

Ustawa o podatku od towarów i usług

Odpłatna dostawa towarów podlega opodatkowaniu VAT.

Pomocnicze

o.p. art. 191

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

Zasada swobodnej oceny dowodów. Organy błędnie oceniły materiał dowodowy.

o.p. art. 120

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

Zasada praworządności. Zarzut naruszenia przez organy pierwszej i drugiej instancji.

o.p. art. 121

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

Zasada pogłębiania zaufania do organów. Zarzut naruszenia przez organy pierwszej i drugiej instancji.

o.p. art. 126

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

Doręczanie pism. Zarzut bezprawnego doręczenia protokołu kontroli.

o.p. art. 144 § § 5

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

Doręczanie pism pełnomocnikowi będącemu radcą prawnym za pomocą środków komunikacji elektronicznej lub w siedzibie organu. Doręczenie w formie papierowej było naruszeniem, ale nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy.

p.p.s.a. art. 133 § § 1