I SA/BK 432/22

I SA/Bk 432/22 - Wyrok WSA w Białymstoku
Data orzeczenia
2022-12-14
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2022-10-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Paweł Janusz Lewkowicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
6560
Hasła tematyczne
Podatek dochodowy od osób prawnych
Sygn. powiązane
II FSK 330/23 - Wyrok NSA z 2025-12-09
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 1800
art. 28m ust. 3, art. 28m ust. 1 pkt 2
Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Marian Zalewski, Sędziowie sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz (spr.), asesor sądowy WSA Justyna Siemieniako, Protokolant st. sekretarz sądowy Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 2 grudnia 2022 r. sprawy ze skargi J.S. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...]sierpnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych oddala skargę.
Uzasadnienie
J. S. (dalej jako: "skarżący"), będący stroną postępowania, w dniu [...] maja 2022 r. (data wpływu) wraz z W. S., M. K., E. K., M. W., J. W. (niebędącymi stroną postępowania) złożył do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej jako: "DKIS") wspólny wniosek z [...] maja 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy najem nieruchomości na podstawie umowy będzie wiązał się dla Spółki przekształconej z powstaniem dochodu podlegającego opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek na podstawie art. 28 m ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U z 2021 poz. 1800 ze zm., dalej jako: "u.p.d.o.p.", "ustawa o CIT").
Opisując zdarzenie przyszłe wskazano, że Wnioskodawcy, (dalej: "Wspólnicy") od 2001 r. są wspólnikami A spółki jawnej z siedzibą w B. (dalej: "Spółka przekształcana"), która powstała z przekształcenia spółki cywilnej. Spółka przekształcana ma zostać przekształcona w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: "Spółka przekształcona"). Spółka przekształcona będzie podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, mającym siedzibę na terenie Polski. Spółka przekształcona będzie kontynuować prowadzenie działalności gospodarczej, w szczególności w zakresie handlu hurtowego i detalicznego oraz świadczenia usług budowlanych. Spółka przekształcona zamierza zawiadomić właściwego naczelnika urzędu skarbowego o wyborze opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek. Spółka przekształcana jest właścicielem, m.in. nieruchomości położonej w B. przy ul. (...) (dalej: "Nieruchomość"). Nieruchomość jest zabudowana budynkiem, który pełni funkcję magazynu (dalej: "Magazyn"). Magazyn w ok. 1/3 swojej powierzchni użytkowej jest wykorzystywany przez Spółkę przekształcaną na potrzeby własne. W pozostałej części Magazyn jest wynajmowany na warunkach rynkowych na rzecz podmiotów niepowiązanych ze Spółką przekształcaną. Przed przekształceniem lub po przekształceniu w Spółkę przekształconą nastąpi sprzedaż Nieruchomości po cenie rynkowej na rzecz spółki powiązanej (dalej: "Właściciel"). Właściciel jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych z siedzibą w Polsce. Spółka przekształcona i Właściciel będą podmiotami powiązanymi, ponieważ wspólnikami w obu spółkach będą te same osoby fizyczne.
Sprzedaż Nieruchomości nastąpi przede wszystkim ze względu na potencjał inwestycyjny Nieruchomości. Nieruchomość położona jest w części miasta B. objętej miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, który dopuszcza również inny sposób jej zagospodarowania niż aktualny. W związku z tym rozważa się w przyszłości przeprowadzenie przez inny podmiot niż Spółka przekształcona inwestycji komercyjnej (dalej: "Inwestycja"). Termin rozpoczęcia Inwestycji nie jest jeszcze znany, jak również jej realizacja nie jest przesądzona. Rozpoczęcie Inwestycji będzie zależało, m.in. od sytuacji na rynku oraz otoczenia społeczno-gospodarczego. Prawdopodobne jest, że planowanie i realizowanie Inwestycji będzie przebiegać etapami. Właściciel, po zakupie Nieruchomości, do momentu realizacji Inwestycji, zamierza ją wynajmować w części lub w całości na rzecz Spółki przekształconej. Najem będzie odbywał się w zakresie niezbędnym do prowadzenia przez Spółkę przekształconą na wynajmowanej powierzchni działalności gospodarczej (siedziba, magazyn handlowy). Właściciel z tytułu umowy najmu Nieruchomości (dalej: "Umowa") będzie otrzymywał od Spółki przekształconej czynsz (dalej: "Czynsz"). Czynsz zostanie określony na warunkach rynkowych w rozumieniu art. 11 c u.p.d.o.p.
W związku z tak przedstawionym opisem sformułowano pytanie: "Czy najem Nieruchomości na podstawie Umowy będzie wiązał się dla Spółki przekształconej z powstaniem dochodu podlegającego opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek na podstawie art. 28m u.p.d.o.p.?
Przedstawiając własne stanowisko Wnioskodawcy podnieśli, że najem Nieruchomości na podstawie Umowy nie będzie wiązał się dla Spółki przekształconej z powstaniem dochodu podlegającego opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek na podstawie art. 28m u.p.d.o.p.
Następnie Wspólnicy przytoczyli treść art. 28m ust. 1, ust. 3 i ust. 4 u.p.d.o.p.
W dalszej kolejności podnieśli, że czynsz najmu płacony przez Spółkę przekształconą na rzecz Właściciela będzie świadczeniem pieniężnym (innym niż podzielony zysk), którego beneficjentem będzie podmiot powiązany ze Spółką przekształconą, czyli Właściciel. Z tego względu w ocenie Wnioskodawców, najem Nieruchomości na podstawie Umowy potencjalnie mógłby jedynie być rozpatrywany pod kątem dochodu z tytułu ukrytych zysków, gdyż nie mieści się w żadnej innej kategorii dochodów podlegających opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek. Wspólnicy podkreślili, że definicja ukrytych zysków zawiera jeszcze jedną przesłankę, jaką musi posiadać dane świadczenie, aby zostało uznane za ukryty zysk. Mianowicie świadczenie to musi być wykonane w związku z prawem do udziału w zysku. W ocenie Wnioskodawców, w niniejszej sprawie zapłata Czynszu nie będzie realizowana w związku z prawem Wspólników do udziału w zysku Spółki przekształconej. Wynajmowana część Nieruchomości będzie bowiem dla Spółki przekształconej niezbędna w celu prowadzenia działalności gospodarczej.
Wobec powyższego Wnioskodawcy stwierdzili, że okoliczności związane z zawarciem Umowy są uzasadnione z perspektywy ekonomicznej. W konsekwencji transakcja sprzedaży Nieruchomości i następnie wynajęcie od Właściciela Nieruchomości w zakresie niezbędnym do prowadzenia działalności gospodarczej przez Spółkę przekształconą są zdarzeniami gospodarczymi, które mogłyby zostać przeprowadzone przez podmioty niepowiązane i, uwzględniając założenia biznesowe, mają istotne znaczenie dla Spółki przekształconej i Właściciela.
Zdaniem Wspólników, najem Nieruchomości na podstawie Umowy nie będzie wiązał się dla Spółki przekształconej z powstaniem dochodu podlegającego opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek na podstawie art. 28 m ustawy o CIT, w szczególności dochodu z ukrytych zysków w rozumieniu ust. 1 pkt 2 tego przepisu. Transakcja realizowana będzie na warunkach rynkowych zgodnie z art. 11c ustawy o CIT i nie będzie w żaden sposób związana z udziałem w zyskach. Tym samym zdaniem Wnioskodawców ich stanowisko należy uznać za prawidłowe.
W interpretacji indywidualnej z [...] sierpnia 2022 r. nr [...]DKIS uznał stanowisko Wnioskodawców za nieprawidłowe.
W pierwszej kolejności organ interpretacyjny wyjaśnił, że ustawą z 28 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r. poz. 2123, dalej: "ustawa zmieniająca") wprowadzone zostały do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przepisy regulujące nowe zasady opodatkowania, tj. ryczałt od dochodów spółek kapitałowych – stanowiący alternatywny w stosunku do dotychczasowego sposób opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych. Przepisy powyższe weszły w życie 1 stycznia 2021 r. Ten nowy sposób opodatkowania będący odejściem od dotychczasowych zasad podatkowych, ze względu na swoją specyfikę i odrębność został uregulowany w nowym rozdziale 6b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zatytułowanym "Ryczałt od dochodów spółek kapitałowych" (dodano artykuły od 28c do 28t), a także w przepisach ogólnych ale związanych z rozliczeniami dokonywanymi w ryczałcie.
W dalszej kolejności organ przytoczył treść art. 28f, art. 28m, art. 28n ust.1 pkt 2 i ust. 3, art. 28t ust. 1 pkt 4, art. 28c pkt 1, art. 11a ust.1 pkt 4, art. 11a ust.2, art. 11c u.p.d.o.p.
Następnie DKIS wyjaśnił, że w przepisie art. 28m ust. 3 ustawy o CIT wskazano na otwarty katalog świadczeń, które mogą zostać uznane za dochód z tytułu ukrytych zysków, ale również wskazane zostały przykłady transakcji traktowanych jako taki dochód. Jednym z wymienionych przykładów jest nadwyżka wartości rynkowej transakcji określona zgodnie z art. 11c ponad ustaloną cenę tej transakcji (art. 28m ust. 3 pkt 3u.p.d.o.p). Z treści tego przepisu, zdaniem organu, wynika że wszystko co przewyższa wartość rynkową transakcji stanowi zysk ukryty podlegający opodatkowaniu.
Organ odnosząc się do przedstawionych okoliczności faktycznych podniósł, że Spółka przekształcona nie będzie posiadała własnych podstawowych składników majątku (nieruchomości służącej m.in. na cele siedziby spółki), które są niezbędne do prowadzenia działalności gospodarczej i zamierza je wynajmować od podmiotu powiązanego (Właściciela), po uprzedniej sprzedaży tej nieruchomości na jego rzecz. Istotne jest również to, że wspólnikami w obu tych spółkach będą te same osoby fizyczne a nieruchomość, która będzie wynajmowana przez Spółkę przekształconą od podmiotu powiązanego (Właściciela), stanowiła wcześniej majątek Spółki przekształcanej, co prowadzi do wniosku, że w istocie Wspólnicy nie zadbali o wyposażenie Spółki przekształconej w aktywa niezbędne dla prowadzenia przez nią działalności gospodarczej. W konsekwencji, zdaniem DKIS, czynność tę należy interpretować jako dokapitalizowywanie tego podmiotu. To z kolei oznacza, że wynajmowanie ww. składników majątku od podmiotu powiązanego (Właściciela) stanowi ukryty zysk w rozumieniu art. 28m ust. 3 ustawy o CIT. Tym samym taki ukryty zysk podlega opodatkowaniu Ryczałtem od dochodów spółek.
Na powyższą interpretację skarżący wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, zarzucając naruszenie:
1) art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.; dalej jako: "o.p.") przez brak wezwania skarżącego do uzupełnienia wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej w celu wyjaśnienia okoliczności wyposażenia spółki w niezbędne aktywa,
2) art. 28m ust. 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2021 r. poz. 1800 ze zm.; dalej jako: "ustawa o CIT) przez jego niewłaściwą wykładnię polegającą na uznaniu, iż brak wyposażenia spółki w aktywa może przesądzać u uznaniu świadczenia za ukryte zyski,
3) art. 84 w zw. z art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. Nr 78, poz. 483 ze zm.; dalej: "Konstytucja") przez naruszenie zasady nullum tributum sine lege polegające na oparciu rozstrzygnięcia o ogólne wyjaśnienia przepisów prawa podatkowego dotyczące stosowania tych przepisów (objaśnienia podatkowe), czyli akt niemający mocy normatywnej,
4) art. 28m ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 28m ust. 3 ustawy o CIT przez niewłaściwą ocenę co do ich zastosowania polegającą na uznaniu, iż w analizowanym zdarzeniu przyszłym czynsz najmu będzie stanowił dochód z tytułu ukrytych zysków podlegający opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek,
5) art. 121 § 1 w zw. żart. 14h o.p. przez wydanie interpretacji indywidualnej w sposób naruszający zasadę zaufania do organów podatkowych.
Mając powyższe na względzie, strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej w całości oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm., w skrócie "p.u.s.a."), sąd administracyjny przeprowadza kontrolę pod względem zgodności z prawem aktów wydawanych przez organy administracji publicznej. Z przepisu art. 1 p.u.s.a. wynika, że sądowoadministracyjna kontrola administracji publicznej zawsze powinna uwzględniać trzy aspekty, a mianowicie: 1) ocenę zgodności rozstrzygnięcia z prawem materialnym; b) ocenę dochowania wymaganej procedury; c) ocenę respektowania reguł kompetencji. Kontrola ta polega więc na wszechstronnym zbadaniu stanu faktycznego i prawnego sprawy, a sąd powinien poddać szczególnie gruntownej ocenie i analizie te wszystkie aspekty sprawy, w odniesieniu do których istnieją wątpliwości, a ustalenia organów są odmienne od wniosków i twierdzeń strony. Należy również dodać, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: "p.p.s.a.")).
Odnosząc się do zarzutów naruszenia przez organ art. 28m ust. 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2021 r. poz. 1800 ze. zm.) przez jego niewłaściwą wykładnię polegającą na uznaniu, iż brak wyposażenia spółki w aktywa może przesądzać w uznaniu świadczenia za ukryte zyski oraz zarzutów rzekomego naruszenia art. 28m ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 28m ust. 3 ustawy o CIT przez niewłaściwą ocenę co do ich zastosowania polegającą na uznaniu, iż w analizowanym zdarzeniu przyszłym, czynsz najmu będzie stanowił dochód z tytułu ukrytych zysków podlegający opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek, wyjaśnić należy, iż w uproszczeniu, istotą sporu między stronami, jest możliwość skorzystania przez Skarżącego z opodatkowania w formie ryczałtu (tzw. Estoński CIT) poprzez zamiar podjęcia działań zmierzających w zasadzie do ominięcia opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek dochodów odpowiadających wysokości ukrytych zysków (dochód z tytułu ukrytych zysków) w stosowaniu zryczałtowanej formy opodatkowania, o którym mowa w art. 28m ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przez które rozumie się świadczenia pieniężne, niepieniężne, odpłatne, nieodpłatne lub częściowo odpłatne, wykonane w związku z prawem do udziału w zysku, inne niż podzielony zysk, których beneficjentem, bezpośrednio lub pośrednio, jest udziałowiec, akcjonariusz albo wspólnik lub podmiot powiązany bezpośrednio lub pośrednio z podatnikiem lub z tym udziałowcem, akcjonariuszem albo wspólnikiem (...). Jak wskazano zasadnie w kwestionowanej interpretacji ustawą z dnia 28 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r. poz. 2123, dalej: "ustawa zmieniająca") wprowadzone zostały do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przepisy regulujące nowe zasady opodatkowania, tj. ryczałt od dochodów spółek kapitałowych - stanowiący alternatywny (korzystniejszy) w stosunku do dotychczasowego sposób opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych. Przepisy powyższe weszły w życie 1 stycznia 2021 r. Ten nowy sposób opodatkowania, będący odejściem od dotychczasowych zasad podatkowych, ze względu na swoją specyfikę i odrębność, został uregulowany w nowym rozdziale 6b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zatytułowanym "Ryczałt od dochodów spółek kapitałowych" (dodano artykuły od 28c do 28t), a także w przepisach ogólnych ale związanych z rozliczeniami dokonywanymi na zasadach ww. ryczałtu. Na podstawie bowiem art. 28j ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, opodatkowaniu ryczałtem może podlegać podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, jeżeli spełnia łącznie warunki określone w przepisie art. 28j ustawy o CIT. Zgodnie z art. 28f ust. 1 ustawy CIT, opodatkowanie ryczałtem obejmuje okres bezpośrednio po sobie następujących 4 lat podatkowych wskazany przez podatnika w zawiadomieniu, o którym mowa w art. 28j ust. 1 pkt 7 opodatkowanie ryczałtem przedłuża się na kolejne okresy bezpośrednio po sobie następujących 4 lat podatkowych, chyba że podatnik złoży informację o rezygnacji z opodatkowania ryczałtem w deklaracji, o której mowa w art. 28r ust. 1, składanej za ostatni rok podatkowy, w którym podatnik był opodatkowany ryczałtem (art. 28f ust. 2 ustawy o CIT). Opodatkowanie ryczałtem oznacza dla podatnika zmianę zasad w zakresie przedmiotu opodatkowania. Ustawa o CIT wprowadza w zakresie ryczałtu nowe kategorie dochodów (przedmiotu opodatkowania) nie podlegających reżimowi dotychczasowych przepisów ustawy. Dochodów tych nie łączy się z dochodami opodatkowanymi według ogólnych zasad CIT (art. 7 ustawy o CIT) dla celów ustalenia podstawy opodatkowania. Zgodnie z art. 28m ustawy CIT, opodatkowaniu ryczałtem podlega dochód odpowiadający: 1) wysokości zysku netto wypracowanego w okresie opodatkowania ryczałtem w części, w jakiej zysk ten został uchwałą o podziale lub pokryciu wyniku finansowego netto przeznaczony: a) do wypłaty udziałowcom, akcjonariuszom albo wspólnikom (dochód z tytułu podzielonego zysku) lub 14 b) na pokrycie strat powstałych w okresie poprzedzającym okres opodatkowania ryczałtem (dochód z tytułu zysku przeznaczonego na pokrycie strat); 2) wysokości ukrytych zysków (dochód z tytułu ukrytych zysków); 3) wysokości wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą (dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą); 4) nadwyżce wartości rynkowe] składników przejmowanego majątku lub wniesionego w drodze wkładu niepieniężnego ponad wartość podatkową tych składników (dochód z tytułu zmiany wartości składników majątku) - w przypadku łączenia, podziału, przekształcenia podmiotów lub wniesienia w drodze wkładu niepieniężnego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części; 5) sumie zysków netto osiągniętych w każdym roku podatkowym stosowania opodatkowania ryczałtem w części, w jakiej te zyski nie były zyskami podzielonymi lub nie zostały przeznaczone na pokrycie straty (dochód z tytułu zysku netto) - w przypadku podatnika, który zakończył opodatkowanie ryczałtem; 6) wartości przychodów i kosztów podlegających zgodnie z przepisami o rachunkowości zarachowaniu w roku podatkowym i uwzględnieniu w zysku (stracie) netto, które nie zostały uwzględnione w tym zysku (stracie) netto (dochód z tytułu nieujawnionych operacji gospodarczych). Jak wynika z art. 28m ust. 2 ustawy o CIT, przepis ust. 1 pkt 1 stosuje się odpowiednio do wypłaty zaliczki na poczet przewidywanej dywidendy (podzielonego zysku). Stosownie do treści art. 28m ust. 3 ustaw o CIT, przez ukryte zyski, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się świadczenia pieniężne, niepieniężne, odpłatne, nieodpłatne lub częściowo odpłatne, wykonane w związku z prawem do udziału w zysku, inne niż podzielony zysk, których beneficjentem, bezpośrednio lub pośrednio, jest udziałowiec, akcjonariusz albo wspólnik lub podmiot powiązany bezpośrednio lub pośrednio z podatnikiem lub z tym udziałowcem, akcjonariuszem albo wspólnikiem, w szczególności: 1) kwotę pożyczki (kredytu) udzielonej przez podatnika udziałowcowi, akcjonariuszowi albo wspólnikowi, w tym za pośrednictwem tworzonych z zysku funduszy, lub podmiotowi powiązanemu z udziałowcem, akcjonariuszem lub wspólnikiem oraz odsetki, prowizje, wynagrodzenia i opłaty od pożyczki (kredytu) udzielonej przez te podmioty podatnikowi; 2) świadczenia wykonane na rzecz: a) fundacji prywatnej lub rodzinnej, podmiotu równoważnego takiej fundacji lub przedsiębiorstwa prowadzonego przez taką fundację albo taki podmiot, lub na rzecz beneficjentów takiej fundacji lub takiego podmiotu, b) trustu lub innego podmiotu albo stosunku prawnego o charakterze powierniczym; 3) nadwyżkę wartości rynkowej transakcji; 4) nadwyżkę zwróconej kwoty dopłaty, wniesionej do spółki zgodnie z odrębnymi przepisami, ponad kwotę wniesionej dopłaty, przy czym jeżeli dopłata została wniesiona w walucie obcej, przeliczenia tej kwoty na złote dokonuje się według średniego kursu waluty obcej ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na dzień odpowiednio zwrócenia dopłaty i faktycznego jej wniesienia; 5) wypłacone z zysku wynagrodzenie z tytułu umorzenia udziału (akcji), ze zmniejszenia wartości udziału (akcji), z wystąpienia wspólnika ze spółki, ze zmniejszenia udziału kapitałowego wspólnika w spółce; 6) równowartość zysku przeznaczonego na podwyższenie kapitału zakładowego; 7) darowizny, w tym prezenty i ofiary wszelkiego rodzaju; 8) wydatki na reprezentację; 9) dopłaty wypłacone w przypadku połączenia lub podziału podmiotów; 10) odsetki od udziału kapitałowego, wypłacane na rzecz wspólnika przez spółkę; 11) zysk przeznaczony na uzupełnienie udziału kapitałowego wspólnika spółki; 12) świadczenia pieniężne i niepieniężne wypłacone w przypadku zmniejszenia udziału kapitałowego wspólnika w spółce. Do ukrytych zysków, o których mowa w ust. 1 pkt 2, zgodnie z art. 28m ust. 4 ustawy o CIT nie zalicza się: 1) wynagrodzeń z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 oraz art. 13 pkt 7, 8 i 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłaconych osobie fizycznej - w części, w jakiej suma tych wynagrodzeń i zasiłków wypłacona w danym miesiącu tej osobie nie przekracza pięciokrotności średniego miesięcznego wynagrodzenia wypłacanego przez podatnika z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 oraz art. 13 pkt 7, 8 i 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie więcej jednak niż pięciokrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw, przy czym średnie i przeciętne miesięczne wynagrodzenie ustala się za miesiąc poprzedzający miesiąc dokonania wypłat osobie fizycznej; 2) wydatków i odpisów amortyzacyjnych oraz odpisów z tytułu trwałej utraty wartości, związanych z używaniem samochodów osobowych, środków transportu lotniczego, taboru pływającego oraz innych składników majątku; a) w pełnej wysokości - w przypadku składników majątku wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności gospodarczej, b) w wysokości 50% - w przypadku składników majątku, które nie są wykorzystywane wyłącznie na cele działalności gospodarczej; 3) kwoty pożyczki (kredytu) zwróconej przez podatnika udziałowcowi akcjonariuszowi lub wspólnikowi lub podmiotowi powiązanemu, z wyłączeniem odsetek, prowizji, wynagrodzeń i opłat. W myśl natomiast art. 28m ust. 5 ustawy o CIT w przypadku, o którym mowa w ust. 4 pkt 2 lit. a, ciężar dowodu, że składnik majątku jest wykorzystywany wyłącznie na cele działalności gospodarczej, spoczywa na podatniku. Przy czym, jak wynika z art. 28m ust. 6 ustaw o CIT, wartość rynkową składnika majątku, o której mowa w ust. 1 pkt 4, określa się: 1) zgodnie z art. 14 ust. 2 - w przypadku papierów wartościowych oraz składników majątku, z których przeniesieniem nie wiąże się zmiana istotnych ekonomicznie funkcji, aktywów lub ryzyk; 2) zgodnie z art. 11c - w przypadkach innych niż określone w pkt 1. Przez wartość podatkową składnika majątku, o której mowa w ust. 1 pkt 4, rozumie się wartość niezaliczoną uprzednio w jakiejkolwiek formie do kosztów lub wartość obciążającą wynik finansowy netto w jakiejkolwiek innej formie, jaka zostałaby przyjęta przez podatnika za taki koszt, gdyby składnik ten został przez niego odpłatnie zbyty (art. 28m ust. 7 ustawy o CIT). Jednocześnie, stosownie do treści art. 28m ust. 8 ustawy o CIT, wartość nieodpłatnych i częściowo odpłatnych świadczeń, o której mowa w ust. 3, określa się zgodnie z art. 12 ust. 5- 6a. Stosownie do art. 28n ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, podstawę opodatkowania ryczałtem stanowi suma dochodu z tytułu ukrytych zysków i dochodu z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą ustalona w miesiącu, w którym wykonano świadczenie lub dokonano wypłaty lub wydatku. W myśl art. 28n ust. 3 ustawy o CIT, przy obliczaniu podstawy opodatkowania podatnik opodatkowany ryczałtem uwzględnia zdarzenia zaistniałe przed pierwszym rokiem opodatkowania ryczałtem, jeżeli rozliczenie tych zdarzeń jest kontynuowane zgodnie z przyjętymi przez tego podatnika zasadami rachunkowości. Zgodnie z art. 28t ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, Podatnik jest obowiązany do zapłaty ryczałtu od dochodu z tytułu ukrytych zysków i dochodu z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą - do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano wypłaty, wydatku lub wykonania świadczenia. Z wyżej przytoczonych przepisów wynika zatem, że przedmiotem opodatkowania w systemie ryczałtu od dochodów spółek kapitałowych jest - co do zasady - efektywna dystrybucja zysku ze spółki kapitałowej do jej udziałowca/akcjonariusza/wspólnika, przy czym przepisy nie ograniczają się wyłącznie do opodatkowania dywidend, ale uwzględniają również inne formy dystrybucji. Istotą przyjętego modelu jest odroczenie opodatkowania dystrybuowanego zysku do dnia podjęcia uchwały o przeznaczeniu tego zysku i wypłat równoważnych takiej dystrybucji. Intencją ustawodawcy jest zatem uwzględnienie w katalogu dochodów do opodatkowaniem także innych, alternatywnych niż dywidenda, świadczeń dokonanych na rzecz udziałowców/akcjonariuszy albo wspólników lub podmiotów powiązanych bezpośrednio lub pośrednio z podatnikiem lub z tymi udziałowcami/akcjonariuszami/wspólnikami, (tzw. ukryte zyski). Wypłata ukrytych zysków oznacza powstanie dla spółki odpowiadającego im dochodu, podlegającego opodatkowaniu ryczałtem. Ukryte zyski stanowić zatem będą dla podatnika wszelkie świadczenia spółki, wykonane w związku z prawem do udziału w zysku, inne niż podzielony zysk o charakterze pieniężnym, niepieniężnym, odpłatnym, nieodpłatnym lub częściowo odpłatnym (wartość nieodpłatnych i częściowo odpłatnych świadczeń określa się zgodnie z art. 12 ust. 5-6a ustawy o CIT), wykonane bezpośrednio lub pośrednio na rzecz udziałowca/akcjonariusza/wspólnika lub podmiotu powiązanego, wykonane bezpośrednio lub pośrednio z podatnikiem lub z tym udziałowcem/akcjonariuszem/wspólnikiem. Stosownie do art. 28c pkt 1 ustawy o CIT, ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o podmiotach powiązanych - oznacza to podmioty powiązane w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4, przy czym wielkość udziałów i praw, o których mowa w art. 11a ust. 2 pkt 1 lit. a-c, wynosi, z zastrzeżeniem art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. g, co najmniej 5%. W myśl art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o podmiotach powiązanych - oznacza to, podmioty, z których jeden podmiot wywiera znaczący wpływ na co najmniej jeden inny podmiot, lub podmioty, na które wywiera znaczący wpływ: (ten sam inny podmiot lub małżonek, krewny lub powinowaty do drugiego stopnia osoby fizycznej wywierającej znaczący wpływ na co najmniej jeden podmiot), lub spółkę niebędącą osobą prawną i jej wspólnika, lub spółkę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1, i jej komplementariusza, lub spółkę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt la, i jej wspólnika, lub podatnika i jego zagraniczny zakład, a w przypadku podatkowej grupy kapitałowej - spółkę kapitałową wchodzącą w jej skład i jej zagraniczny zakład. Stosownie do art. 11a ust. 2 ustawy o CIT, przez wywieranie znaczącego wpływu, o którym mowa w ust. 1 pkt 4 lit. a i b, rozumie się: 1) posiadanie bezpośrednio lub pośrednio co najmniej 25%: a) udziałów w kapitale lub 17 b) praw głosu w organach kontrolnych, stanowiących lub zarządzających, lub udziałów lub praw do udziału w zyskach, stratach, lub majątku, lub ich ekspektatywy, w tym jednostek uczestnictwa i certyfikatów inwestycyjnych, lub 2) faktyczną zdolność osoby fizycznej do wpływania na podejmowanie kluczowych decyzji gospodarczych przez osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, lub 3) pozostawanie w związku małżeńskim albo występowanie pokrewieństwa lub powinowactwa do drugiego stopnia. Zgodnie z art. lic ustawy o CIT: 1) podmioty powiązane są obowiązane ustalać ceny transferowe na warunkach, które ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane; 2) jeżeli w wyniku istniejących powiązań zostaną ustalone lub narzucone warunki różniące się od warunków, które ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane, i w wyniku tego podatnik wykazuje dochód niższy (stratę wyższą) od tego, jakiego należałoby oczekiwać, gdyby wymienione powiązania nie istniały, organ podatkowy określa dochód (stratę) podatnika bez uwzględnienia warunków wynikających z tych powiązań; 3) określając wysokość dochodu (straty) podatnika w sytuacji, o której mowa w ust. 2, organ podatkowy bierze pod uwagę faktyczny przebieg i okoliczności zawarcia i realizacji transakcji kontrolowanej oraz zachowanie stron tej transakcji; 4) w przypadku, gdy organ podatkowy uzna, że w porównywalnych okolicznościach podmioty niepowiązane kierujące się racjonalnością ekonomiczną nie zawarłyby danej transakcji kontrolowanej lub zawarłyby inną transakcję, lub dokonałyby innej czynności, zwanych dalej "transakcją właściwą", uwzględniając: 1) warunki, które ustaliły między sobą podmioty powiązane, 2) fakt, że warunki ustalone między podmiotami powiązanymi uniemożliwiają określenie ceny transferowej na takim poziomie, na jaki zgodziłyby się podmioty niepowiązane kierujące się racjonalnością ekonomiczną uwzględniając opcje realistycznie dostępne w momencie zawarcia transakcji - organ ten określa dochód (stratę) podatnika bez uwzględnienia transakcji kontrolowanej, a w przypadku gdy jest to uzasadnione, określa dochód (stratę) podatnika z transakcji właściwej względem transakcji kontrolowanej. Podstawą zastosowania ust. 4 nie może być wyłącznie: trudność w weryfikacji ceny transferowej przez organ podatkowy albo brak porównywalnych transakcji występujących pomiędzy podmiotami niepowiązanymi w porównywalnych okolicznościach. Za okres objęty uprzednim porozumieniem cenowym, porozumieniem inwestycyjnym, o którym mowa w art. 20zs § 1 Ordynacji podatkowej, albo porozumieniem podatkowym, o którym mowa w art. 20zb pkt 2 Ordynacji podatkowej, organ podatkowy nie określa zobowiązania podatkowego (wysokości straty) w zakresie, w jakim wykazany przez podatnika dochód (strata) został ustalony zgodnie z tym porozumieniem. Zdaniem Sądu organ dokonał właściwej wykładni art. 28m ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz art. 28m ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 28m ust. 3 ustawy o CIT wskazując, że zgodnie z treścią art. 28m ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT opodatkowaniu ryczałtem podlega m.in. dochód odpowiadający wysokości ukrytych zysków (dochód z tytułu ukrytych zysków). Organ wskazał, że definicję ukrytych zysków zawiera art. 28m ust. 3 ustawy o CIT, zgodnie z którym przez ukryte zyski rozumie się świadczenia pieniężne, niepieniężne, odpłatne, nieodpłatne lub częściowo odpłatne, wykonane w związku z prawem do udziału w zysku, inne niż podzielony zysk, których beneficjentem, bezpośrednio lub pośrednio, jest udziałowiec albo akcjonariusz lub podmiot powiązany bezpośrednio lub pośrednio z podatnikiem lub z tym udziałowcem lub akcjonariuszem. W przepisie art. 28m ust. 3 ustawy o CIT wskazano zatem na otwarty katalog świadczeń, które mogą zostać uznane za dochód z tytułu ukrytych zysków, ale również wskazane zostały przykłady transakcji traktowanych jako taki dochód. Jednym z wymienionych przykładów jest nadwyżka wartości rynkowej transakcji określona zgodnie z art. lic ponad ustaloną cenę tej transakcji (art. 28m ust. 3 pkt 3 ustawy o CIT). Z treści tego przepisu wynika zatem, że wszystko co przewyższa wartość rynkową transakcji stanowi zysk ukryty podlegający opodatkowaniu. Wskazać należy, że katalog ukrytych zysków ma otwarty charakter, zatem wyszczególnienie części z nich w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych nie oznacza, że są to jedyne kategorie dochodu uznane za ukryte zyski. Z art. 28m ust. 3 ustawy o CIT wynika, że za ukryty zysk można uznać każde świadczenie, którego beneficjentem jest wspólnik lub inny podmiot powiązany i które jest wykonane w związku z prawem do udziału w zysku, innym niż podzielony zysk. W praktyce może to oznaczać np. świadczenia powstałe w wyniku uzgodnień, których nie zawarłyby podmioty niepowiązane. Ocena, czy transakcja mogłaby zostać zawarta między podmiotami niepowiązanymi nie powinna się zatem ograniczać jedynie do oceny ustalonej ceny transakcji (według wartości rynkowej), ale powinna również uwzględnić fakt, czy doszłoby w ogóle do zawarcia danej transakcji, gdyby nie uczestniczyły w niej podmioty powiązane (tj. czy doszłoby do takiej transakcji między podmiotami niepowiązanymi). Dokonując takiej oceny, należy uwzględnić potrzeby spółki z punktu widzenia przedmiotu jej działalności, zasadności zakupu lub świadczenia takiej transakcji w aspekcie sytuacji majątkowej spółki, czy faktycznych jej potrzeb biznesowych. W relacji spółka - wspólnicy istotne w przedmiotowej ocenie jest to, czy wspólnicy zadbali o wyposażenie spółki w aktywa niezbędne dla prowadzonej działalności gospodarczej i czy ewentualny niedobór tych aktywów nie jest przyczyną działań polegających na dokapitalizowywaniu w następstwie tego spółki, tj. dokapitalizowywaniu w innej formie niż w postaci wkładu do spółki. Również inne świadczenia ekwiwalentne dywidendzie, czyli świadczenia, które pod pozorem inaczej nazwanej czynności prawnej (jednej lub wielu) prowadzą de facto do korzyści wspólników, która bez wykonania tego świadczenia zostałaby zrealizowana w postaci dywidendy kreują dochód z tytułu ukrytych zysków. W okolicznościach sprawy przedstawionych we wniosku Skarżący planuje, przed przekształceniem lub po przekształceniu w Spółkę przekształconą sprzedaż Nieruchomości po cenie rynkowej na rzecz spółki powiązanej. Właściciel jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych z siedzibą w Polsce. Spółka przekształcona i Właściciel będą podmiotami powiązanymi, ponieważ wspólnikami w obu spółkach będą te same osoby fizyczne. Jak twierdzi Skarżący sprzedaż nieruchomości nastąpi przede wszystkim ze względu na potencjał inwestycyjny nieruchomości. Nieruchomość położona jest w części miasta objętej miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, który dopuszcza również inny sposób jej zagospodarowania niż aktualny. W związku z tym rozważa się w przyszłości przeprowadzenie przez inny podmiot niż Spółka przekształcona inwestycji komercyjnej. Termin rozpoczęcia Inwestycji nie jest jeszcze znany, jak również jej realizacja nie jest przesądzona. Rozpoczęcie inwestycji będzie zależało, m.in. od sytuacji na rynku oraz otoczenia społeczno-gospodarczego. Prawdopodobne jest, że planowanie i realizowanie Inwestycji będzie przebiegać etapami. Właściciel, po zakupie nieruchomości, do momentu realizacji inwestycji, zamierza ją wynajmować w części lub w całości na rzecz Spółki przekształconej. Najem będzie odbywał się w zakresie niezbędnym do prowadzenia przez Spółkę przekształcona na wynajmowanej powierzchni działalności gospodarczej (siedziba, magazyn handlowy). Właściciel z tytułu umowy najmu nieruchomości będzie otrzymywał od Spółki przekształconej czynsz. W związku z powyższym, w tak przedstawionych okolicznościach, zauważyć należy - wbrew temu co twierdzi pełnomocnik Skarżącego - że Spółka przekształcona nie będzie posiadała własnych podstawowych składników majątku (nieruchomości służącej m.in. na cele siedziby spółki), które są niezbędne do prowadzenia działalności gospodarczej i zamierza je wynajmować od podmiotu powiązanego (Właściciela), po uprzedniej sprzedaży tej nieruchomości na jego rzecz. Istotne jest również to, że wspólnikami w obu tych spółkach będą te same osoby fizyczne a nieruchomość, która będzie wynajmowana przez Spółkę przekształconą od podmiotu powiązanego (Właściciela), stanowiła wcześniej majątek Spółki przekształcanej, co prowadzi do wniosku, że w istocie Wspólnicy nie zadbali o wyposażenie Spółki przekształconej w aktywa niezbędne dla prowadzenia przez nią działalności gospodarczej. W konsekwencji czynność tę należy interpretować jako dokapitalizowywanie tego podmiotu. To z kolei oznacza, że wynajmowanie ww. składników majątku od podmiotu powiązanego (Właściciela) stanowi ukryty zysk w rozumieniu art. 28m ust. 3 ustawy o CIT. Tym samym taki ukryty zysk podlega opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek. A zatem, jak zostało to już wskazane, najem nieruchomości na podstawie umowy będzie wiązał się dla Spółki przekształconej z powstaniem dochodu podlegającego opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek na podstawie art. 28m ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Podkreślić należy, że takie rozumienie art. 28m ust. 3 pkt 3 ustawy o CIT przedstawiono w projekcie "Przewodnika do Ryczałtu od dochodu spółek kapitałowych" z 8 grudnia 2020 r., stanowiącego ogólnodostępne wyjaśnienia przepisów prawa podatkowego dotyczące stosowania tych przepisów - objaśnienia podatkowe. Mając na względzie powyższe, nie sposób zgodzić się ze Skarżącym, że z opisu zdarzenia przyszłego w żaden sposób nie wynikło, że Spółka przekształcona nie zostanie wyposażona w niezbędne aktywa. Należy jeszcze raz podkreślić, że jak wskazał Skarżący, Właściciel, po zakupie nieruchomości, do momentu realizacji Inwestycji, zamierza ją wynajmować w części lub w całości na rzecz Spółki przekształconej. Najem będzie odbywał się w zakresie niezbędnym do prowadzenia przez Spółkę przekształcona na wynajmowanej powierzchni działalności gospodarczej (siedziba, magazyn handlowy). Właściciel z tytułu umowy najmu Nieruchomości będzie otrzymywał od Spółki przekształconej czynsz. Najemcą nieruchomości będzie Spółka przekształcona, która będzie wykorzystywać wynajmowaną Nieruchomości na własne cele gospodarcze związane z prowadzona działalnością. Właściciel w oparciu o nabytą Nieruchomość będzie rozwijał prowadzoną działalność gospodarczą. Nieruchomość będzie stanowiła istotny składnik majątku Właściciela. Ponadto czynsz będzie określony na warunkach rynkowych w rozumieniu art. 11c ustawy o CIT, a okoliczności związane z zawarciem umowy są uzasadnione z perspektywy ekonomicznej. W kontekście powyższego zarzut naruszenia art. 84 oraz art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej nie zasługuje na uwzględnienie. Wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej interpretacja indywidualna spełnia wymogi określone w art. 14c Ordynacji podatkowej, gdyż zawiera wszystkie istotne składniki interpretacji. W jego wyniku, organ wydając interpretację, przedstawia swój pogląd dotyczący rozumienia treści przepisów prawa podatkowego i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do sytuacji indywidualnej wskazanej przez Skarżącego. Nie można zatem utożsamiać "trybu interpretacji" z postępowaniem podatkowym, w którym dochodzi do nałożenia na podatnika konkretnych zobowiązań. Reasumując, interpretacja indywidulna ma przede wszystkim charakter informacyjny dla podatnika, który chce się dowiedzieć jak zachowają się organy podatkowe w przedstawionym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i nie nakłada na podatnika żadnych obowiązków, z których nałożeniem pożądane i konieczne byłoby dokonanie szerokiego ich uzasadnienia. Interpretacja indywidualna jest wyłącznie wyrazem poglądu organów podatkowych na przedstawioną we wniosku sprawę, w świetle obowiązujących przepisów prawa podatkowego, a Skarżący nie ma obowiązku się do niej zastosować. Ponadto odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.), przez brak wezwania Skarżącego do uzupełnienia wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej w celu wyjaśnienia okoliczności wyposażenia spółki w niezbędne aktywa, wskazać należy, że wbrew twierdzeniu Skarżącego, Organ nie miał obowiązku wezwania do uzupełninia braków formalnym wniosku, w zakresie wskazanym przez Skarżącego bowiem zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Jak wynika z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Natomiast zgodnie z art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie. W myśl natomiast art. 14h Ordynacji podatkowej, w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej stosuje się odpowiednio przepisy art. 120, art. 121 § 1, art. 125, art. 126, art. 129, art. 130, art. 135, art. 140, art. 143, art. 165 § 3b, art. 165a, art. 168, art. 169 § 1-2 i 4, art. 170, art. 171, art. 208, art. 213 w zakresie uzupełniania lub sprostowania co do skargi do sądu administracyjnego, art. 214, art. 215 § 1 i 3 oraz przepisy rozdziałów 3a, 5, 6, 7,10,14,16 i 23 działu IV. Jak stanowi art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej, jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia. Wnoszący skargę słusznie zauważył, że zgodnie z procedurą w przypadku powzięcia wątpliwości w zakresie opisu zdarzenia przyszłego i własnego stanowiska w sprawie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej Organ powinien wezwać Skarżącego do sprecyzowania okoliczności które uważa za zbyt ogólne. Jednakże treść wniosku, tj. przedstawiony opis zdarzenia przyszłego oraz stanowisko Skarżącego w sprawie, nie nasuwały wątpliwości, które Organ interpretacyjny miałby obowiązek wyjaśnić lub doprecyzowywać. Organ na podstawie przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego przez Skarżącego, wydał interpretację indywidualną. W tym miejscu warto przywołać wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 10 grudnia 2015 r., sygn. akt I SA/Po 1633/15, w którym Sąd wskazał, że z uregulowań przytoczonego przepisu wynika, że to na podmiocie występującym z wnioskiem o wydanie interpretacji spoczywa obowiązek przedstawienia opisu stanu faktycznego lub też opisu zdarzenia przyszłego. Z powyższego wynika, że organ interpretacyjny wydając interpretację dokonuje wykładni przepisów prawa podatkowego na potrzeby przedstawionego przez zainteresowanego stanu faktycznego lub też zdarzenia przyszłego. Zgodnie bowiem z postanowieniami art. 14c § 1 O.p. interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie. W odniesieniu do zarzutów dotyczących naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 121 § 1 w związku z art. 14h Ordynacji podatkowej, należy stwierdzić, że zasada prowadzenia postępowania podatkowego w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych nie może być rozumiana jako bezwzględna konieczność nakazu wykładni zawsze na korzyść podatnika. Organ, wbrew twierdzeniom Skarżącego, odniósł się na etapie postępowania o wydanie interpretacji do argumentów Skarżącego wymienionych w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego, uargumentował swoje stanowisko i wskazał prawidłowe stanowisko w sprawie objętej treścią wniosku. Przestawione w interpretacji stanowisko Organu było jasne i czytelne. Strona uzyskała zatem jasną i precyzyjną odpowiedź na postawione przez siebie pytania, z którą to odpowiedzią się nie zgadza. Podsumowując, Organ wydając skarżoną interpretację indywidualną dokonał pełnej oceny stanowiska Wnioskodawcy, wskazał prawidłowe stanowisko wraz z uzasadnieniem prawnym i swoją ocenę poparł odpowiednią normą prawną. W uzasadnieniu własnego stanowiska Organ podatkowy wyjaśnił Skarżącemu przesłanki, którymi się kierował przy przedstawieniu wykładni prawa podatkowego.
Ze względu na powyższe, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji orzeczenia.