I SA/Bk 41/05

I SA/Bk 41/05 - Wyrok WSA w Białymstoku
Data orzeczenia
2005-03-30
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2005-02-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Sławomir Presnarowicz /przewodniczący sprawozdawca/
Urszula Barbara Rymarska
Włodzimierz Witold Kędzierski
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne
Podatek od nieruchomości
Podatkowe postępowanie
Sygn. powiązane
II FSK 1055/05 - Wyrok NSA z 2006-08-25
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 9 poz 84
art. 3 ust. 1
Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity
Dz.U. 2001 nr 115 poz 1229
Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne.
Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
art. 120, art. 187, art. 191
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Sławomir Presnarowicz (spr.), Sędziowie sędzia NSA Włodzimierz Witold Kędzierski, asesor WSA Urszula Barbara Rymarska, Protokolant Urszula Zajko, po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2005 r. sprawy ze skargi A. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] lutego 2005 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za grunty pod jeziorem 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości, 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. na rzecz skarżącego A. F. kwotę 100,00 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Wójt Gminy W. decyzją z dnia [...] listopada 2004 r. znak: Nr [...] ustalił P.P. G. i A. F. wysokość podatku od nieruchomości za grunty pod jeziorem W. o pow. [...] ha w kwocie [...] złotych za okres od 01.01.2004 r. do 31 sierpnia 2004 r. W uzasadnieniu tejże decyzji organ podatkowy wskazywał między innymi, że na podstawie umowy zawartej w dniu [...] lutego 1999 r. P. P. G. i A. F. byli do dnia 9 sierpnia 2004 r. dzierżawcami tzw. nieruchomości jeziorowej jeziora W. o pow. [...] ha, a zgodnie z zawiadomieniem Starostwa Powiatowego w S. po modernizacji operatu ewidencji gruntów powierzchnia ta wynosi [...] ha. W związku z zawarciem w dniu [...] sierpnia 2004 r. aneksu Nr [...] od dnia [...] sierpnia 2004 r., podatnicy P.P. G. i A. F. są dzierżawcami prawa rybackiego użytkowania jeziora W. o pow. [...] ha i aktualnie dzierżawa nie obejmuje gruntów pod jeziorem.
Ponadto P.P. G. i A. F. zadeklarowali do opodatkowania węgornię o wartości brutto [...] zł, a także użytki rolne o pow. łącznej [...] ha w klasie V-VI oraz nieużytki o pow. [...] ha. Ustalono, że wyżej wymienieni podatnicy nie prowadzą działalności gospodarczej. Dlatego też dzierżawiona węgornia nie podlega opodatkowaniu.
W odwołaniu od powyższej decyzji P.P. G. i A. F., wnosili o zaprzestanie naliczania podatku od nieruchomości stanowiących grunty pod wodami płynącymi za okres od l stycznia 2004 r. do 31 sierpnia 2004 r., a także o zwrot zapłaconego podatku za 2002 i 2004 rok wraz z odsetkami. Odwołujący się wskazywali, że obowiązująca od l stycznia 2002 r. ustawo Prawo wodne w art. 217 ust. 5 stanowi, że Agencja Nieruchomości Rolnych w terminie 10 lat od dnia wejścia w życie tej ustawy, w stosunku do jezior wykonuje uprawnienia Skarbu Państwa wyłącznie w zakresie rybactwa śródlądowego (prawo rybackiego użytkowania wód). Podmiot ten utracił więc uprawnienia właścicielskie w stosunku do gruntu pod wodami płynącymi na rzecz innych jednostek, w tym regionalnego zarządu gospodarki wodnej oraz marszałków województw. Odwołujący się twierdzili, że zgodnie z art. 3 ust. l pkt 4 lit. a ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych, do świadczenia obowiązku podatkowego jest zobowiązany posiadacz nieruchomości, jeżeli posiadanie wynika z umowy zawartej z właścicielem tj. Agencją. Zatem skoro Agencja od l stycznia 2002 r. utraciła uprawnienia właścicielskie w stosunku do gruntów pokrytych wodami, to należy wnioskować jak na wstępie. Odwołujący się podatnicy przesłali w załączeniu kserokopię aneksu nr [...] z dnia
[...] sierpnia 2004 r., zawierającego jednolity tekst umowy dostosowany do aktualnie obowiązujących przepisów.
Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2005 r., znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., zwróciło sprawę organowi I instancji w celu dokonania wymiaru uzupełniającego w trybie art. 230 § l ustawy Ordynacja podatkowa, stwierdzając iż wysokość podatku od nieruchomości za 2004 r. dla P.P. G. i A. F. powinno dotyczyć całego roku kalendarzowego, a nie tylko za 8 miesięcy tj. od l stycznia 2004 r. do 31 sierpnia 2004 r., jak orzekł organ I instancji w decyzji z dnia [...] listopada 2004 r.
Decyzją z dnia [...] stycznia 2005 r. znak: [...] Wójt Gminy W., działając na podstawie między innymi art. 230 ustawy Ordynacja podatkowa - dokonał wymiaru uzupełniającego dla P.P. G. i A. F. poprzez zmianę decyzji nr [...] z dnia [...] listopada 2004 r. ustalającej wysokość podatku od nieruchomości za grunty pod jeziorem W. o pow. [...] ha w kwocie [...] złotych za okres od l stycznia do 31 sierpnia 2004 r. i ustalił wysokość podatku za okres od l września 2004 r. do 31grudnia 2004 r. za grunty pod jeziorem W. o pow. [...] ha w kwocie [...] złotych. Organ podatkowy I instancji przyznawał, iż mimo faktu, że od l stycznia
2002 r. zgodnie z art. 217 ust. 4 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne - obecnie Agencja Nieruchomości Rolnych wykonuje uprawnienia Skarbu Państwa jedynie w zakresie rybactwa śródlądowego, a uprawnienia właścicielskie sprawuje między innymi Marszałek Województwa to odwołujący się są nadal dzierżawcami całej nieruchomości (wód i gruntów pod tymi wodami), a tym samym są podatnikami podatku od nieruchomości. Stąd też podatek ten należało uzupełnić dodatkowym wymiarem za okres od l września do 31 grudnia 2004 r. w kwocie [...] złotych.
Od decyzji tej odwołanie wniósł P.A. F. wnosząc o zaprzestanie naliczania podatku od nieruchomości stanowiących grunty pod wodami płynącymi, za łączny okres od l stycznia do 31 grudnia 2004 r. w kwocie łącznej [...] złotych. Odwołujący się wniósł też o zwrot niesłusznie naliczonego podatku za 2002 i 2003 rok, powołując w swoim uzasadnieniu w całości argumenty zawarte w odwołaniu od decyzji Wójta Gminy W.
z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...].
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzją z dnia [...] lutego 2005 r. znak: [...] i [...] utrzymało w mocy decyzję organu podatkowego I instancji. W uzasadnieniu tegoż rozstrzygnięcia organ odwoławczy podkreślał, iż stosownie do treści art. 3 ust. l pkt 4a ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych podatnikami podatku od nieruchomości są między innymi osoby fizyczne będące posiadaczami nieruchomości lub ich części albo obiektów budowlanych lub ich części stanowiących własność Skarbu Państwa, jeżeli posiadanie wynika z umowy zawartej z właścicielem Agencją Nieruchomości Rolnych lub z innego tytułu prawnego. Z akt sprawy wynika, iż P.P. G. i A. F. od l lutego 1999 r. są dzierżawcami nieruchomości jeziorowej jeziora W. w obrębie S., tj. działki o nr geodezyjny [...] o pow. [...] ha (patrz umowa z dnia [...] lutego 1999 r., zawiadomienie o zmianie Starostwa Powiatowego w S. z [...] lutego 2002 r.). Faktu tego podatnicy nie ujawnili
w złożonych informacjach o nieruchomościach. W związku z wejściem w życie z dnia
l stycznia 2002 r. ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne (Dz. U. nr 115, poz. 1229
ze zm.) do 31 grudnia 2005 r. w stosunku do jezior zaliczanych do wód, o których mowa
w art. 11 ust. l pkt 2 i 4 uprawnienia Skarbu Państwa w zakresie rybactwa śródlądowego wykonuje Agencja Nieruchomości Rolnych (...). Ustęp 6 tego przepisu stanowi,
że po upływie terminu, o którym mowa w art. 5a, w miejsce Agencji Nieruchomości Rolnych w umowy dotyczące wykonywania rybactwa śródlądowego wstępuje z mocy prawa dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej. Jak z powyższego wynika cytowany przepis dotyczy tylko zmian uprawnień Skarbu Państwa w zakresie wykonywania rybactwa śródlądowego, co jest zresztą treścią załączonego przez podatnika do akt sprawy aneksu
nr [...] z dnia [...] sierpnia 2004 r. bowiem tylko w zakresie prawa rybackiego użytkowania jeziora - Agencja Nieruchomości Rolnych sprawuje uprawnienia Skarbu Państwa i tylko
do 31 grudnia 2005 r. jak wynika z cyt. wyżej przepisu. Natomiast jeśli chodzi o grunt pod jeziorami, to według wypisu z rejestru gruntów Starostwa Powiatowego w S. z dnia [...] stycznia 2005 r. działka o nr geodezyjnym nr [...], tj. jezioro W. o pow. [...] ha będąca własnością Skarbu Państwa, a w stosunku do którego uprawnienia właścicielskie Skarbu Państwa sprawuje aktualnie, zgodnie z art. 11 ust. l pkt 4 Marszałek Województwa P. (dotychczas tj. do końca 2001 r. Agencja Nieruchomości Rolnych) i wobec trwania tejże umowy dzierżawy (podatnik nie przedstawił dotychczas dokumentu potwierdzającego rozwiązanie umowy dzierżawy z podmiotem sprawującym aktualnie uprawnienia właścicielskie w stosunku do gruntów Skarbu Państwa pod jeziorami
tj. Marszałkiem Województwa), należało stwierdzić że obowiązek podatkowy w stosunku do całej nieruchomości nadal trwa. Zmiana, o której mowa wynika z treści art. 14 ust. 3 ustawy Prawo wodne, który stanowi, że gospodarowanie gruntami stanowiącymi własność Skarbu Państwa, o których mowa w ust. 2 tego przepisu tj. grunty pokryte płynącymi wodami powierzchniowymi wykonują w imieniu i na rzecz Skarbu Państwa odpowiednio organy,
o których mowa w art. 11 ust. l tej ustawy. Z powyższego w ocenie organu odwoławczego wynika, iż zmiana przepisów Prawa wodnego polegająca na zmianie zakresu i podmiotu nadzoru nad rybackim użytkowaniem jezior oraz zmianie podmiotu sprawującego uprawnienia właścicielskie w stosunku do gruntów Skarbu Państwa pod jeziorami, nie spowodowała bezpośrednio wygaśnięcia obowiązku podatkowego wobec posiadaczy nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa dopóki posiadanie to wynika
z umowy zawartej z właścicielem. Bezspornym jest więc w sprawie, iż wysokość podatku od nieruchomości na 2004 r. ustalona dla P.P. G. i A. F. w obu zaskarżonych decyzjach jest prawidłowa i zgodna z obowiązującymi przepisami.
Nie zgadzając się z tym rozstrzygnięciem P.P. G. i A. F., zaskarżyli je w dniu 21 lutego 2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. W swojej skardze podatnicy wnosili o zaprzestanie naliczania podatku od nieruchomości stanowiących grunty pod wodami płynącymi. Ponadto skarżący P. P. G. i A. F. wskazywali, iż zgodnie z postanowieniem umowy zawartej z Agencją Własności Rolnej Skarbu Państwa Ośrodek Terenowy w S., płacili na rzecz gminy podatek od gruntu pod wodami płynącymi zgodnie z przepisami ustawy z dnia 12 stycznia 1991 roku o podatkach i opłatach lokalnych. W dniu l stycznia 2002 roku weszła w życie ustawa z dnia 18 lipca 2001 roku - Prawo wodne, gdzie zgodnie z treścią art. 217 ust. 5 Agencja Własności Rolnej Skarbu Państwa w terminie 10 lat od dnia wejścia w życie ustawy w stosunku do jezior wykonuje uprawnienia Skarbu Państwa wyłącznie w zakresie rybactwa śródlądowego (prawo rybackiego użytkowania wód). Instytucja ta utraciła więc uprawnienia właścicielskie w stosunku do gruntu pod wodami płynącymi, na rzecz innych jednostek, w tym RZGW oraz Marszałków właściwych województw. Zgodnie z treścią art. 3 ust. l pkt 4 lit. a ustawy z dnia 12 stycznia 1991 roku o podatkach i opłatach lokalnych, do świadczenia obowiązku podatkowego jest zobowiązany posiadacz nieruchomości, jeżeli posiadanie wynika z umowy zawartej z właścicielem tj. Agencją. Ponieważ Agencja od dnia l stycznia 2002 roku utraciła uprawnienia właścicielskie
w stosunku do gruntów pokrytych wodami, w związku z czym skarżący wnioskują
o zaprzestanie naliczania podatku od nieruchomości stanowiących grunty pod wodami płynącymi.
Jednocześnie P.P. G. i A. F. poinformowali, iż Samorządowe Kolegium Odwoławczego w S. dnia [...] marca 2003 r. w identycznej sprawie
nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i umorzyło postępowanie w sprawie, przyznając Panu Markowi B. rację, że nie musi płacić podatku za dno jeziora dla Gminy. Skarżący nadmienili, że obecnie nie znają dzierżawcy, który płaci podatek za dno jeziora. Ich zdaniem żadna Gmina nie pobiera podatku od dna jeziora od dzierżawców jezior od 2002 r. P.P. G. i A. F. wyjaśnili, iż dzierżawią jeziora w innych gminach i w tamtych gminach nie płacę podatku od dna jeziora, tylko Gmina W. jest wyróżniona.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. nie podzieliło zarzutów zawartych w tym piśmie skarżącego i wniosło o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna, z uwagi na naruszenie przepisów postępowania podatkowego, mogące mieć istotny wpływ na wynik przedmiotowej sprawy.
W rozpatrywanej sprawie, w ocenie Sądu, zgromadzony przez organy podatkowe materiał dowodowy znajdujący się w aktach, nie pozwala na udzielenie odpowiedzi
na pytanie, czy w stanie prawnym obowiązującym w 2004 r., w okresie od 1 stycznia 2004 r. do 31 grudnia 2004 r., na P.P. G. i A. F. (ewentualnie na innych podmiotach), ciąży obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości za grunty pod Jeziorem W., położonego na terenie Gminy W..
Stosownie do treści art. 3 ust. 1 cytowanej wyżej ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, w stanie prawnym obowiązującym w 2004 r., podatnikami podatku
od nieruchomości są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki nieposiadające osobowości prawnej, będące:
1) właścicielami nieruchomości lub obiektów budowlanych, z zastrzeżeniem ust. 3,
2) posiadaczami samoistnymi nieruchomości lub obiektów budowlanych,
3) użytkownikami wieczystymi gruntów,
4) posiadaczami nieruchomości lub ich części albo obiektów budowlanych lub ich części, stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, jeżeli posiadanie:
a) wynika z umowy zawartej z właścicielem, Agencją Własności Rolnej Skarbu Państwa lub z innego tytułu prawnego, z wyjątkiem posiadania przez osoby fizyczne lokali mieszkalnych niestanowiących odrębnych nieruchomości,
b) jest bez tytułu prawnego, z zastrzeżeniem ust. 2.
Jednocześnie ustawodawca wskazał, poprzez wnioskowanie a contrario unormowań zawartych w art. 2 ust. 3 pkt 2 wspomnianej ustawy o podatkach i opłatach lokalnych,
iż grunty pod wodami płynącymi – jeziora, podlegają opodatkowaniu podatkiem
od nieruchomości.
W związku z wejściem w życie od 1 stycznia 2002 r. ustawy z dnia 18 lipca 2001 r.-Prawo wodne (Dz. U. Nr 115, poz. 1229 ze zm.), w świetle również tego aktu prawnego, począwszy od tej daty, należy ustalać krąg podmiotów zobowiązanych do uiszczania podatku od nieruchomości od gruntów pod jeziorami, czyli pod wodami publicznymi. W myśl art. 11 ust. 1 tejże ustawy, prawa właścicielskie w stosunku do wód publicznych stanowiących własność Skarbu Państwa, wykonują następujące podmioty:
1) minister właściwy do spraw gospodarki morskiej - w stosunku do wód morza terytorialnego oraz morskich wód wewnętrznych wraz z wodami Zatoki Gdańskiej,
2) Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej - w stosunku do wód istotnych dla kształtowania zasobów wodnych oraz ochrony przeciwpowodziowej, w szczególności wód podziemnych oraz śródlądowych wód powierzchniowych:
a) w potokach górskich i ich źródłach,
b) w ciekach naturalnych, od źródeł do ujścia, o średnim przepływie z wielolecia równym lub wyższym od 2,0 m3/s w przekroju ujściowym,
c) w jeziorach oraz sztucznych zbiornikach wodnych, przez które przepływają cieki, o których mowa w lit. b),
d) granicznych,
e) w śródlądowych drogach wodnych,
3) dyrektor parku narodowego - w stosunku do wód znajdujących się w granicach parku,
4) marszałek województwa, jako zadanie z zakresu administracji rządowej wykonywane przez samorząd województwa - w stosunku do wód istotnych dla regulacji stosunków wodnych na potrzeby rolnictwa, służących polepszeniu zdolności produkcyjnej gleby
i ułatwieniu jej uprawy, oraz w stosunku do pozostałych wód nie wymienionych
w pkt 1-3.
Na mocy przepisu przejściowego art. 217 ust. 4 cytowanej ustawy Prawo wodne, jeżeli stanowiące własność Skarbu Państwa wody oraz grunty pokryte tymi wodami zostały przed dniem wejścia w życie ustawy oddane w użytkowanie, wydzierżawione lub wynajęte, z dniem wejścia w życie ustawy w prawa i obowiązki oddającego w użytkowanie, wydzierżawiającego lub wynajmującego, wstępują odpowiednio organy, o których mowa w cytowanym powyżej art. 11 ust. 1, z pewnymi wyjątkami. Natomiast zgodnie z treścią art. 217 ust. 5a omawianej ustawy Prawo wodne, w terminie do dnia 31 grudnia 2005 r. w stosunku do jezior zaliczanych do wód, o których mowa w przywoływanym wyżej art. 11 ust. 1 pkt 2 i 4, uprawnienia Skarbu Państwa w zakresie rybactwa śródlądowego wykonuje Agencja Nieruchomości Rolnych, na warunkach określonych przepisami ustawy z dnia
19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa
(Dz. U. z 2001 r. Nr 57, poz. 603, z późn. zm.).
Analiza cytowanych wyżej unormowań ustawy Prawo wodne w odniesieniu do stanu faktycznego rozpatrywanej sprawy, w ocenie Sądu pozwala na stwierdzenie, iż Marszałek Województwa P. z mocy prawa począwszy od 1 stycznia 2002 r. (czyli także przez cały 2004 r.), w stosunku do gruntów pod Jeziorem W., powinien wykonywać uprawnienia właścicielskie (cytowany art. 11 ust. 1 pkt 4 Prawa wodnego). Jeśli tak jest faktycznie, to od wymienionej daty (w danym okresie 2004 r.) Marszałek Województwa P. wstąpił w prawa i obowiązki Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa, czyli wydzierżawiającego uprzednio skarżącym grunty pod Jeziorem W. Niestety, Sąd potwierdzenia powyższej okoliczności, nie znajduje w materiale dowodowym rozpatrywanej sprawy. W aktach sprawy znajdują się co prawda dwa wypisy z rejestru gruntów, ale żaden z nich nie potwierdza stanu prawnego, co do władztwa nad gruntami pod Jeziorem W., odnoszącego się do roku 2004. Pierwszy z dnia 8 lutego 2002 r. noszący nazwę "Zawiadomienie o zmianie" informuje, iż właścicielem jest Skarb Państwa, zaś dysponentem Agencja Własności Rolnej Skarbu Państwa z siedzibą w S.. Drugi dokument "Wypis z rejestru gruntów", według stanu z dnia 5 stycznia 2005 r. podaje, że właścicielem jest Skarb Państwa, zaś administratorem Marszałek Województwa P.. Ostatni z opisanych "wypisów" nie zawiera informacji, od jakiej daty pozostaje administratorem gruntów pod Jeziorem W., Marszałek Województwa P.. W szczególności nie wiadomo, czy Marszałek Województwa P. był administratorem (wykonywał uprawnienia właścicielskie) opisywanych gruntów jeziornych przez cały 2004 r. Czy też należy przyjąć,
iż Agencja Własności Rolnej Skarbu Państwa (po zmianach nazewniczych Agencja Nieruchomości Rolnych) w danym roku posiadała wymienione uprawnienia. Sąd
w kontekście tego co zostało wyżej powiedziane zauważa, iż nie bez znaczenia w sprawie stanowi również zapis wyrażony w art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r., Nr 100, poz. 1086 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem, podstawą między innymi wymiaru podatków i świadczeń, stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków.
Ustalenie powyższych okoliczności, posiada zasadnicze znaczenie w rozpatrywanej sprawie. Jeśli bowiem potwierdziłoby się, że Marszałek Województwa P. wstąpił
w prawa i obowiązki Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa, czyli wydzierżawiającego uprzednio skarżącym grunty pod Jeziorem W., to wówczas do wyjaśnienia pozostaje kwestia, czy nastąpiło, czy też nie nastąpiło rozwiązanie zawartej przez skarżących w dniu
[...] marca 1996 r. umowy dzierżawy. Wyjaśnienie kwestii podmiotowych tu opisanych, jest również istotne w odniesieniu do zawartego aneksu nr [...] z dnia 10 sierpnia 2004 r. Jeśli bowiem Marszałek Województwa P. wstąpił w prawa i obowiązki Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa, to niezrozumiałym pozostaje dlaczego Agencja Nieruchomości Rolnych w dalszym ciągu w przywołanym aneksie, nawiązuje do treści umowy z dnia [...] marca 1996 r. Agencja Nieruchomości Rolnych w takiej sytuacji, nie powinna być już podmiotem uprawnionym do zmiany umowy dzierżawy z dnia [...] marca 1996 r. Ustanowienie umowne prawa rybackiego użytkowania Jeziora W. na rzecz skarżących, nawiązujące do postanowień ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym (Dz. U. z 1999 r., Nr 66, poz. 750 ze zm.), kształtuje zupełnie nową, odmienną treść praw i obowiązków stron. W takim bowiem przypadku, gdyby okazało się, że jest to jedyna obowiązująca skarżących umowa i nie miałby miejsca fakt posiadania przez skarżących przedmiotowych gruntów jeziornych bez tytułu prawnego, to wówczas nie ciążyłby na nich w 2004 r. za opisywany grunt, obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości. Obowiązek ów spoczywałby na podmiocie określonym w art. 3 ust. 1 pkt 1 cytowanej wyżej ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, czyli na właścicielu danych gruntów.
Sąd zwraca uwagę organowi odwoławczemu, iż kwestie wyżej podnoszone w ogóle nie były wyjaśniane z udziałem zainteresowanych podmiotów, co uchybia treści art. 120, art. 187, art. 191 i art. 210 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tekst jedn.
Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60).
Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy art. 145 § l pkt 1 lit. c) oraz § 2 ustawy
z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S..
Orzeczenie o niewykonywaniu zaskarżonego aktu wydano na podstawie art. 152, zaś
o kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 2, § 3 i § 4 przywoływanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.