I SA/Bk 400/25

I SA/Bk 400/25 - Wyrok WSA w Białymstoku
Data orzeczenia
2025-12-03
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-10-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Justyna Siemieniako /przewodniczący/
Marcin Kojło /sprawozdawca/
Paweł Janusz Lewkowicz
Symbol z opisem
6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ
Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2025 poz 132
art. 34 par. 2 pkt 3 lit. a
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Justyna Siemieniako, Sędziowie sędzia WSA Marcin Kojło (spr.), sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz, , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 grudnia 2025 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi P. S. na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 25 lipca 2025 r., nr 010000.71.2025-RED-3-NIP5461308187-2 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zarzutów na postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżonym do sądu postanowieniem z dnia 25 lipca 2025 r. nr 010000.71.2025-RED-3-NIP54-61308187-2, Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych - na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm., dalej: "k.p.a.") w związku z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2025 r. poz. 132 ze zm., dalej: "u.p.e.a.") oraz w związku z art. 83 ust. 4 i art. 83c ust. 1a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 350 ze zm.) - utrzymał w mocy postanowienie z 7 maja 2025 r. znak: 010000.71.2025-RED-3-NIP5461308187KCH-4 stwierdzające niedopuszczalność zarzutów P. S. (dalej jako: "skarżący") wynikających z art. 33 § 2 pkt 1, 2, 4 i 5 u.p.e.a. wniesionych pismem z 14 kwietnia 2025 r. na postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych o nr: od [...] do [...] z 1 sierpnia 2024 r.
W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ wskazał, że w prowadzonym przez Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku postępowaniu egzekucyjnym na podstawie ww. tytułów wykonawczych dokonano zajęcia wynagrodzenia za pracę w P. Sp. z o.o. Sp.k. zawiadomieniami o nr: [...],[...],[...] z 4 kwietnia 2025 r.
Pismem z 14 kwietnia 2025 r. pełnomocnik skarżącego wniósł skargę na czynności egzekucyjne w postaci zajęcia wynagrodzenia za pracę oraz zarzuty na prowadzone postępowanie egzekucyjne. Zarzucił naruszenie: art. 33 § 2 pkt 1, 2, 4-6 u.p.e.a., art. 27 § 3 w związku z art. 26 § 5 u.p.e.a., art. 24 ust 4 u.p.e.a., art. 26 § 5 w zw. z art. 15 u.p.e.a. Jednocześnie wniósł o umorzenie postępowania egzekucyjnego, zawieszenie postępowania egzekucyjnego do czasu rozpatrzenia zarzutów, uchylenie w całości zaskarżonych zajęć oraz wstrzymanie dalszej realizacji środka egzekucyjnego do dnia, w którym postanowienie w sprawie skargi na czynność egzekucyjną stanie się ostateczne.
Prezes ZUS wskazał, że jak wynika z akt sprawy, pismem z 13 sierpnia 2024 r. pełnomocnik skarżącego wniósł zarzuty na postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych o nr: od [...] do [...] z 1 sierpnia 2024 r. w oparciu o art. 33 § 2 pkt 1, 2, 4, 5 u.p.e.a. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Białymstoku postanowieniem z 2 września 2024 r. znak: 010000.71.2024-RED-3-NIP5461308187-KCH-2 oddalił w/w zarzuty, uznając je za niezasadne. W uzasadnieniu postanowienia wierzyciel odniósł się do zarzutu nieistnienia obowiązku, określenia egzekwowanego obowiązku niezgodnie z jego źródłem, braku uprzedniego doręczenia upomnienia oraz przedawnienia należności objętych postępowaniem egzekucyjnym. Ponadto, niespełnienie w tytule wymogów określonych w art. 27 u.p.e.a. oraz niedopuszczalność egzekucji administracyjnej lub zastosowanego środka egzekucyjnego została rozstrzygnięta postanowieniem Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku z 2 września 2024 r. znak: 010000.71.2024-RED-3-NIP5461308187-KCH-3, w którym odmówiono umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie w/w tytułów wykonawczych. Postanowienia te zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 18 września 2024 r. W wyniku wniesionych zażaleń Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku postanowieniem z 31 października 2024 r. znak: 2001-IEE.7192.118.2024 utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku z 2 września 2024 r. znak: 010000.71.2024-RED-3-NIP5461308187-KCH-3. Natomiast Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych postanowieniem z 28 października 2024 r. znak: 010000.71.2024-RED-3-NIP5461308187 utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Białymstoku
z 2 września 2024 r. znak: 010000.71.2024-RED-3-NIP5461308187-KCH-2. Postanowienia te są prawomocne.
Organ wyjaśnił, że w niniejszej sprawie zarzuty wniesione w oparciu o art. 33
§ 2 pkt 1,2,4 i 5 u.p.e.a. były już przedmiotem postępowania administracyjnego zakończonego prawomocnym postanowieniem z 2 września 2024 r. znak: 010000.71.2024-RED-3-NIP5461308187-KCH-2. Wobec powyższego, z uwagi na niemożność ponownego merytorycznego rozpatrzenia tych samych zarzutów, wierzyciel zasadnie stwierdził ich niedopuszczalność na podstawie art. 34 § 2 pkt 3 lit. a) u.p.e.a.
Z takim rozstrzygnięciem nie zgodził się skarżący. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku działający w jego imieniu pełnomocnik podniósł zarzuty naruszenia:
1. art. 24 ust. 4 - 6 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych, poprzez nieuwzględnienie zarzutu przedawnienia, gdyż należności z tytułu składek ulegają przedawnieniu po upływie 5 lat, licząc od dnia,
w którym stały się wymagalne.
2 . art. 54 § 1 pkt 1 i § 2-3 w związku z art. 15 § 1, art. 33 § 1 i § 2 pkt 1, 4 5
i § 5 pkt 3 i art. 59 § 1 pkt 3 i 7 u.p.e.a. poprzez dokonanie zajęcia wynagrodzenia za pracę w P. sp. z o.o. sp.k. zawiadomieniami o nr [...],[...],[...] z 4 kwietnia 2025 r. w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym na podstawie tytułów wykonawczych o nr od [...] do [...] z 1 sierpnia 2024 r. pomimo podnoszonego przez skarżącego zarzutu przedawnienia, gdyż zobowiązanie przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od daty wymagalności, w którym upłynął termin płatności składek, a zatem po upływie określonego czasu zobowiązanie, chociaż niezapłacone, wygasa z mocy prawa łącznie z odsetkami za zwłokę; egzekucja administracyjna przeciwko skarżącemu była wszczęta z naruszeniem przepisów procedury, co daje podstawę do wniesienia zarzutu w zakresie prowadzonego postępowania, bowiem nie doręczono mu żadnego upomnienia zawierającego wezwanie do wykonania obowiązku; przedawnienie zobowiązania uwzględniane jest z urzędu, skutkiem jest wygaśnięcie zobowiązań, a organ po upływie terminu przedawnienia nie może skutecznie żądać zapłaty zaległej należności, a zatem zobowiązanie skarżącego względem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych jest przedawnione i nie powinno być dochodzone.
3. art. 35 § 1 u.p.e.a. poprzez oddalenie wniosku o zawieszenie postępowania egzekucyjnego do czasu wydania ostatecznego postanowienia w sprawie tego zarzutu pomimo, że nadal skarżący podtrzymuje, że zarzuty zostały przez niego
w terminie.
4. art. 33 § 1 i § 2 pkt 6c u.p.e.a. w związku z art. 15 § 1 - 1b, art. 26 § 1, 1e, 3a i 5, art. 27 § 1 i art. 18 u.p.e.a. w związku z art. 39 k.p.a. poprzez uznanie, że zarzuty zostały wniesione po terminie, pomimo, że nie zostało doręczone upomnienie przed wszczęciem egzekucji.
5. art. 33 § 2 pkt 1, 2, 4 i 5 u.p.e.a. poprzez uznanie za niedopuszczalne wniesienie zarzutów wynikających z art. 33 § 2 pkt 1,2 ,4 i 5 wniesione pismem z 14 kwietnia 2025 r. na postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych o nr od [...] do [...].
6. art. 107 § 3 k.p.a., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na tym, że organ nie poczynił żadnych wyjaśnień w zakresie tego, czy należności te nie wygasły w całości lub w części na skutek upływu terminu przedawnienia ani czy zaistniały okoliczności, które miały wpływ na bieg przedawnienia, powodujące jego zawieszenie lub przerwę, stosownie do treści art. 24 ustawy z dnia 13 października 1998 r, o systemie ubezpieczeń społecznych, co uniemożliwia pełną kontrolę legalności zaskarżonego postanowienia.
7. art. 7 w zw. z art. 6 k.p.a., poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy i wydanie decyzji opartej na okolicznościach, które nie zostały wyjaśnione w sposób prawidłowy, podczas gdy z zebranego materiału dowodowego wynika, że gdyby okoliczności sprawy zostały wyjaśnione w sposób prawidłowy, nie doszłoby do wydania zaskarżonego postanowienia w takim kształcie.
8. art. 77 § 1 k.p.a. poprzez oparcie zaskarżonego postanowienia na niekompletnym materiale dowodowym i niedokonanie oceny zebranego materiału dowodowego w sposób wyczerpujący, podczas gdy z ustalonych faktów oraz zebranego materiału dowodowego wynika, że zebranie kompletnego materiału dowodowego oraz dokonanie prawidłowej oceny stanu faktycznego skutkowałoby niewydaniem zaskarżonego postanowienia.
W oparciu o powyższe skarżący wniósł o:
1. zmianę w całości zaskarżonego postanowienia i stwierdzenie za dopuszczalne wniesienie zarzutów wynikających z art. 33 § 2 pkt 1, 2, 4 i 5 u.p.e.a.
2. uchylenie w całości postanowienia Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 25 lipca 2025 r. 010000.71.2025-RED-3-NIP5461308187-2 oraz postanowienia Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku z 7 maja 2025 r. nr 010000.71.2025-RED-3-NIP5461308187KCH-4 i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowy I instancji;
3. zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego wraz z odsetkami za ustawowymi za opóźnienie
w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, którym je zasądzono, do dnia zapłaty.
Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 34 § 2 pkt 3 lit. a) u.p.e.a., wierzyciel wydaje postanowienie,
w którym stwierdza niedopuszczalność zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej, jeżeli zarzut jest albo był przedmiotem rozpatrzenia w odrębnym postępowaniu podatkowym, administracyjnym lub sądowym.
Z akt sprawy wynika, że wobec skarżącego prowadzone jest postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułów wykonawczych o nr: od [...] do [...] z 1 sierpnia 2024 r. W toku tego postępowania skarżący pismem z 13 sierpnia 2024 r. wniósł zarzuty opierając je na art. 33 § 2 pkt 1, 2, 4, 5 u.p.e.a. Zarzuty te zostały rozpatrzone negatywnie postanowieniem ZUS Oddział
w Białymstoku z dnia 2 września 2024 r. znak: 010000.71.2024-RED-3-NIP5461308187-KCH-2 utrzymanym w mocy przez Prezesa ZUS postanowieniem
z dnia 28 października 2024 r. znak: 010000.71.2024-RED-3-NIP5461308187.
Po dokonaniu zajęcia wynagrodzenia za pracę (zawiadomienia z 4 kwietnia 2025 r.) skarżący wniósł skargę na te czynności egzekucyjne oraz ponownie zarzuty na prowadzone postępowanie egzekucyjne. Swoje zarzuty oparł na art. 33 § 2 pkt 1, 2, 4-6 u.p.e.a.
W związku z tym, że zarzuty oparte na art. 33 § 2 pkt 1, 2 ,4 i 5 u.p.e.a. były już przedmiotem postępowania organ trafnie stwierdził ich niedopuszczalność, do czego obligowała go treść art. 34 § 2 pkt 3 lit. a) u.p.e.a. Zarzut zgłoszony na podstawie art. 33 § 2 pkt 6 u.p.e.a został rozpatrzony przez organ odrębnym postanowieniem.
W związku z powyższym zarzuty skargi nie mogły zostać uwzględnione. Sąd zatem skargę oddalił orzekając na podstawie art. 151 z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.). Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, do czego uprawniał art. 119 pkt 3 ww. ustawy procesowej. Zgodnie z tym przepisem sprawa, w której przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym może być rozpoznana w trybie uproszczonym. Sąd rozpoznaje takie sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów
(art. 120 tej ustawy).