Orzeczenie · 2025-11-26

I SA/Bk 392/25

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Miejsce
Białystok
Data
2025-11-26
NSApodatkoweWysokawsa
podatek dochodowykoszty uzyskania przychoduaportnieruchomościspółka komandytowawartość rynkowakoszt historycznyinwestycje długoterminoweśrodki trwałeustawa o PIT

Przedmiotem skargi była decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Podlaskiego Urzędu Celno – Skarbowego, która określiła skarżącemu zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2019 r. w kwocie 1.777.636,00 zł. Spór dotyczył rozliczenia kosztów uzyskania przychodów ze sprzedaży nieruchomości przez spółkę komandytową A. Sp.k., której wspólnikiem był skarżący. Skarżący argumentował, że kosztem uzyskania przychodu powinna być wartość rynkowa nieruchomości z dnia wniesienia aportem (7.706.758,81 zł), powołując się na przepisy dotyczące środków trwałych i art. 22g ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f. Organy podatkowe oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny uznali, że kosztem uzyskania przychodu jest jedynie faktycznie poniesiony wydatek na nabycie nieruchomości przez spółkę P1. (która wniosła aport), czyli tzw. "koszt historyczny" (47.647,04 zł). Sąd podkreślił, że aport prawa użytkowania wieczystego gruntu do spółki A. nastąpił w 2010 r., a zatem zastosowanie mają przepisy obowiązujące do 31 grudnia 2010 r. Sąd podzielił stanowisko organów, że nieruchomość była traktowana przez spółkę jako inwestycja długoterminowa, a nie środek trwały, a nawet gdyby była środkiem trwałym, kosztem uzyskania przychodu byłby koszt faktycznie poniesiony. Sąd oddalił skargę, uznając, że organy prawidłowo ustaliły zobowiązanie podatkowe.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Ustalanie kosztów uzyskania przychodów ze sprzedaży nieruchomości wniesionych aportem do spółek osobowych, zwłaszcza w kontekście daty wniesienia aportu i rozróżnienia między inwestycją długoterminową a środkiem trwałym.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy głównie aportów wniesionych przed 31 grudnia 2010 r. oraz sytuacji, gdy nieruchomość jest traktowana jako inwestycja długoterminowa.

Zagadnienia prawne (3)

Jaka jest prawidłowa podstawa prawna do ustalenia kosztów uzyskania przychodów z tytułu zbycia przez spółkę komandytową nieruchomości, która została wniesiona aportem?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Kosztem uzyskania przychodu jest faktycznie poniesiony wydatek na nabycie nieruchomości przez spółkę, czyli tzw. "koszt historyczny", a nie wartość rynkowa z dnia wniesienia aportem.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że w przypadku aportu nieruchomości do spółki komandytowej przed 31 grudnia 2010 r., kosztem uzyskania przychodu ze sprzedaży jest "koszt historyczny" poniesiony przez podmiot wnoszący aport, zgodnie z art. 22 ust. 1 i art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. a u.p.d.o.f. Wartość rynkowa z dnia wniesienia aportu nie może być utożsamiana z poniesionym wydatkiem.

Czy nieruchomość wniesiona aportem do spółki komandytowej i ujęta w bilansie jako inwestycja długoterminowa może być traktowana jako środek trwały dla celów podatkowych?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, nieruchomość traktowana jako inwestycja długoterminowa, nawet jeśli spełnia definicję środka trwałego, staje się nim w sensie podatkowym dopiero z chwilą wprowadzenia do ewidencji środków trwałych, czego w tym przypadku nie uczyniono.

Uzasadnienie

Sąd podzielił stanowisko organu, że sporna nieruchomość była dla spółki nieruchomością inwestycyjną, a nie środkiem trwałym, co potwierdzają sprawozdania finansowe i fakt dzierżawy. Nawet gdyby spełniała definicję środka trwałego, dla celów podatkowych kluczowe jest jej ujęcie w ewidencji środków trwałych.

Czy przepis art. 22g ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f. ma zastosowanie do ustalenia wartości początkowej środków trwałych wniesionych aportem do spółki osobowej przed 31 grudnia 2010 r.?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, przepis ten nie ma zastosowania, ponieważ aport miał miejsce w 2010 r., a do przychodów ze zbycia przedmiotu wkładu wniesionego do spółki niebędącej osobą prawną do dnia 31 grudnia 2010 r. stosuje się zasady obowiązujące na dzień 31 grudnia 2010 r.

Uzasadnienie

Sąd powołał się na art. 9 ustawy nowelizującej z 25 listopada 2010 r., który stanowi, że do aportów wniesionych do 31 grudnia 2010 r. stosuje się zasady ustalania kosztów obowiązujące na ten dzień, co oznacza, że kluczowe są art. 22 ust. 1 i art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. a u.p.d.o.f.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Oddalono skargę
Sąd oddalił skargę skarżącego na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, uznając, że organy podatkowe prawidłowo określiły zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2019 r.

Przepisy (15)

Główne

u.p.d.o.f. art. 22 § 1

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

Koszty uzyskania przychodów to koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyłączeniem kosztów wymienionych w art. 23.

u.p.d.o.f. art. 23 § 1

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów, chyba że są one związane z działalnością gospodarczą lub są przedmiotem odpłatnego zbycia.

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 151

Pomocnicze

u.p.d.o.f. art. 5b § 2

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

Przychody wspólnika z udziału w spółce niebędącej osobą prawną uznaje się za przychody ze źródła pozarolniczej działalności gospodarczej.

u.p.d.o.f. art. 8 § 1

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

Przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną określa się proporcjonalnie do prawa do udziału w zysku.

u.p.d.o.f. art. 22g § 1

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

Określa sposób ustalania wartości początkowej środków trwałych wniesionych aportem do spółki, jednakże sąd uznał, że nie ma zastosowania w tej sprawie ze względu na datę wniesienia aportu.

u.p.d.o.f. art. 22c

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

Dotyczy amortyzacji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, nie miał zastosowania w tej sprawie.

Ustawa z dnia 25 listopada 2010 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne art. 9

Do przychodów z odpłatnego zbycia przedmiotu wkładu wniesionego do spółki niebędącej osobą prawną do dnia 31 grudnia 2010 r. stosuje się zasady ustalania kosztów uzyskania przychodu obowiązujące na dzień 31 grudnia 2010 r.

o.p. art. 120

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

o.p. art. 121 § 1

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

o.p. art. 187 § 1

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

o.p. art. 191

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

o.p. art. 210 § 1

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

o.p. art. 210 § 4

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

o.p. art. 2a

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

Argumenty

Skuteczne argumenty

Kosztem uzyskania przychodu ze sprzedaży nieruchomości przez spółkę komandytową jest "koszt historyczny" poniesiony na jej nabycie, a nie wartość rynkowa z dnia wniesienia aportem. • Nieruchomość wniesiona aportem i ujęta jako inwestycja długoterminowa nie jest środkiem trwałym dla celów podatkowych, chyba że zostanie wprowadzona do ewidencji środków trwałych. • Przepis art. 9 ustawy nowelizującej z 25 listopada 2010 r. wyłącza zastosowanie art. 22g ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f. do aportów wniesionych przed 31 grudnia 2010 r.

Odrzucone argumenty

Kosztem uzyskania przychodu powinna być wartość rynkowa nieruchomości z dnia wniesienia aportem, zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f. • Nieruchomość była traktowana przez spółkę jako środek trwały, co uzasadnia przyjęcie kosztu uzyskania przychodu w wysokości wartości początkowej. • Organy podatkowe naruszyły przepisy Ordynacji podatkowej, prowadząc postępowanie w sposób naruszający zaufanie do organów i nie badając materiału dowodowego w sposób wyczerpujący.

Godne uwagi sformułowania

"koszt historyczny" • nieruchomość była dla spółki nieruchomością inwestycyjną, a nie środkiem trwałym • składniki majątkowe, które spełniają definicję środków trwałych, staną się nimi w sensie podatkowym dopiero z chwilą wprowadzenia ich do ewidencji środków trwałych

Skład orzekający

Paweł Janusz Lewkowicz

przewodniczący

Marcin Kojło

członek

Justyna Siemieniako

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ustalanie kosztów uzyskania przychodów ze sprzedaży nieruchomości wniesionych aportem do spółek osobowych, zwłaszcza w kontekście daty wniesienia aportu i rozróżnienia między inwestycją długoterminową a środkiem trwałym."

Ograniczenia: Dotyczy głównie aportów wniesionych przed 31 grudnia 2010 r. oraz sytuacji, gdy nieruchomość jest traktowana jako inwestycja długoterminowa.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy znaczącej kwoty podatku i złożonej interpretacji przepisów dotyczących kosztów uzyskania przychodów przy wnoszeniu aportem nieruchomości. Rozróżnienie między inwestycją a środkiem trwałym oraz wpływ daty aportu na rozliczenia podatkowe są kluczowe dla praktyków.

Aport nieruchomości do spółki: czy rynkowa wartość z 2009 roku to koszt uzyskania przychodu?

Dane finansowe

WPS: 1 777 636 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst