I SA/Bk 359/14

I SA/Bk 359/14 - Wyrok WSA w Białymstoku
Data orzeczenia
2015-01-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2014-07-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Urszula Barbara Rymarska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne
Podatkowe postępowanie
Sygn. powiązane
II FSK 1297/15 - Wyrok NSA z 2017-05-31
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 749
art.23 par.4 i par.5, art.53a
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz, sędzia WSA Jacek Pruszyński, sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 14 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi P. M. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości odsetek za zwłokę od niezapłaconych w terminie płatności części zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za miesiące od stycznia do grudnia 2009 roku 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w B.
z dnia [...] maja 2014 r. nr [...], uchylająca w całości decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] i określająca P. M. G. wysokość odsetek za zwłokę od niezapłaconych w terminie płatności zaliczek
na podatek dochodowy od osób fizycznych za miesiące styczeń-wrzesień oraz listopad-grudzień 2009 r. w kwocie 12.431,00 zł.
Z zaskarżonej decyzji wynika, że skarżone w sprawie rozstrzygnięcie jest konsekwencją decyzji Dyrektora Izby Skarbowej nr [...], w której uchylona została decyzja w przedmiocie określenia małżonkom G. zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2009 i określone zostało zobowiązanie w tym podatku w kwocie 199.524,00 zł, lecz na podstawie innego przepisu prawa - art. 23 § 4 Ordynacji podatkowej, tj. w drodze oszacowania podstawy opodatkowania.
Organ stwierdził, że skoro podstawa opodatkowania w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2009 określona została w trybie art. 23 § 4 Ordynacji podatkowej, tym samym przepis ten jest właściwy również w niniejszej decyzji. W prowadzonej w 2009 r. przez skarżącego działalności gospodarczej należało uwzględnić dochód, osiągnięty w poszczególnych miesiącach, będący podstawą naliczenia zaliczek miesięcznych na podatek dochodowy od osób fizycznych. Dlatego też z tytułu prowadzonej przez stronę działalności gospodarczej należało określić odsetki za zwłokę od zaniżonych w poszczególnych miesiącach 2009 r. zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.
Organ zwrócił przy tym uwagę na regulację dotyczącą obliczania i wpłacania miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych przez podatników osiągających dochody z działalności gospodarczej, o której mowa w art. 14
(art. 44 ust. 1 pkt 1, ust. 3 i ust. 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych).
W skardze do Sądu skarżący wniósł o uchylenie przedmiotowych decyzji
i skierowanie sprawy do ponownego rozpatrzenia celem wyliczenia rzeczywistej lub przynajmniej zbliżonej do rzeczywistej podstawy opodatkowania. Zarzucił naruszenie art. 5, 6, 23 § 1, 120, 121, 122, 124, 180, 187 Ordynacji podatkowej oraz art. 24b ust. 1, 2 i art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu skarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga okazała się zasadna.
Spór w sprawie jest konsekwencją przyjętego przez organy sposobu wyliczenia podstawy opodatkowania za 2009 r. w drodze szacowania
z zastosowaniem metody nienazwanej.
Zdaniem Sądu zebrane w sprawie dowody wskazują jednoznacznie,
że podejmowane przez skarżącego czynności związane ze sprzedażą samochodów osobowych spełniały w 2009 r. znamiona działalności gospodarczej, o której mowa
w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wyrokiem w sprawie o sygn. I SA/Bk 358/14 Sąd uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. nr [...] uchylającą decyzję organu pierwszej instancji o określającą zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r. w oparciu o oszacowaną podstawę opodatkowania uznając, że zaskarżona decyzja narusza art. 23 § 4 i 5 ustawy Ordynacja podatkowej w powiązaniu z przepisami art. 122, art.187 § 1 i art. 191 ustawy Ordynacja podatkowa oraz art. 9, art. 24b i art. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Ponieważ zaskarżona decyzja była konsekwencją uchylonej przez Sąd decyzji określającą zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r. uznać należy, że rozstrzygnięcie w przedmiocie określenia odsetek za zwlokę od niezapłaconych w terminie płatności zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2009 r. oparta na metodzie szacunku zakwestionowanej przez Sąd również narusza art. 23 § 4 i 5 ustawy Ordynacja podatkowa, w stopniu mającym istotny wpływ na wynik spraw.
Stanowiło to podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji "odsetkowej",
o czym orzeczono na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.270 ze zm.). O niewykonalności uchylonej decyzji orzeczono zaś w oparciu
o art. 152 tej ustawy.
Ponownie rozpoznając sprawę organy uwzględnią stanowisko wyrażone
w wyroku o sygn. I SA/Bk 358/14 i dopiero po dokonaniu oszacowaniu podstawy opodatkowania zgodnie z wzorcem podstawy opodatkowania jakim jest prawnopodatkowy stan faktyczny, który obowiązuje w postepowaniu na zasadach ogólnych, a więc z uwzględnieniem przepisów ustawy o podatku dochodowym
od osób fizycznych będą mogły zastosować tryb, om którym mowa w art.53 a ustawy Ordynacja podatkowa.