I SA/Bk 325/14

I SA/Bk 325/14 - Postanowienie WSA w Białymstoku
Data orzeczenia
2014-07-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2014-07-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Urszula Barbara Rymarska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
II GSK 2127/14 - Postanowienie NSA z 2014-09-30
Skarżony organ
Zarząd Województwa
Treść wyniku
Odrzucono skargę
zwrócono wpis
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 3 par. 2 i 3, art. 58 par. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Dz.U. 2013 poz 173
art. 22 ust. 1, 3 i 4
Ustawa z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju  Obszarów Wiejskich - tekst jednolity.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. Sp. z o.o. w W. na pismo Zarządu Województwa P. z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty pomocy wynikającej z umowy z dnia [...] października 2012 r. nr [...] zawartej na przyznanie pomocy na realizację projektu "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju" postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej H. Sp. z o.o. w W. uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 200 zł (słownie: dwieście złotych).
Uzasadnienie
W dniu [...] października 2012 r. zawarta została między Samorządem Województwa P. a H. Sp. z o.o. w W. (dalej Spółka) umowa nr [...] na operację z zakresu małych projektów w ramach działania 413 "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju" objętego PROW na lata 2007-2013.
W dniu [...] lipca 2013 r. Spółka złożyła wniosek o płatność.
Pismem z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] odmówiono H. Sp. z o.o. w W. wypłaty pomocy wynikającej z ww. umowy, zawartej na przyznanie pomocy na realizację projektu.
Po złożeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Spółka wywiodła skargę do tut. Sądu, powołując się na art. 22 ust. 4 ustawy z dnia 7 marca 2007 r.
o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2013 r. poz. 173 - dalej: "ustawa o wspieraniu rozwoju"). Wniosła o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia i przyznanie pomocy zgodnie z wnioskiem o płatność, ewentualnie
o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na to, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W przypadku uznania braku podstaw do odrzucenia skargi organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić.
Przedmiotem kontroli przeprowadzanej przez sądy administracyjne objęte zostały przede wszystkim formy władczej i jednostronnej działalności organów administracji publicznej wymienione w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270
ze zm. - dalej w skrócie: "u.p.p.s.a.").
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 u.p.p.s.a.). Przepisem ustawy szczególnej przewidującym takową kontrolę jest m.in. art. 22 ust. 4 ustawy o wspieraniu rozwoju. Zgodnie z tym przepisem, w przypadku, o którym mowa w ust. 3, wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 u.p.p.s.a. Z kolei ust. 3 art. 22 stanowi, że w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy, podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania
z podaniem przyczyn odmowy. Dodać przy tym trzeba, że stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju, pomoc w ramach działań, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, 4, 5 i 8 oraz 16-23, jest przyznawana na podstawie umowy zawieranej, pod rygorem nieważności, w formie pisemnej.
Z wymienionych przepisów ustawy o wspieraniu rozwoju wynika, że postępowanie dotyczące uzyskania dofinansowania dla realizacji określonego projektu w ramach działań wyszczególnionych w art. 22 ust. 1 dzieli się na dwa etapy, które na potrzeby rozpatrywanego przypadku można określić jako "administracyjny" i "cywilnoprawny".
Pierwszy etap postępowania to zbadanie przez właściwą instytucję, czy spełnione są warunki do przyznania wnioskowanej pomocy. Gdy instytucja wdrażająca działanie uzna, że wnioskodawca spełnia warunki do przyznania pomocy finansowej, zawierana jest umowa o przyznaniu beneficjentowi pomocy finansowej. Podpisanie takiej umowy powoduje definitywne zamknięcie etapu postępowania administracyjnego. Od momentu podpisania umowy, źródłem stosunków prawnych pomiędzy stroną ubiegającą się o pomoc a instytucją udzielającą pomocy staje się bowiem stosunek cywilnoprawny i w tym momencie aktualizuje się drugi etap postępowania.
Nieco inny tryb ustawa przewidziała w przypadku, gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy. Wówczas, stosownie do art. 22 ust. 3 ustawy o wspieraniu rozwoju, podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Instytucja odmawia w ten sposób zawarcia umowy, na podstawie której przyznano by pomoc finansową. W takiej sytuacji ustawodawca przewiduje możliwość wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 u.p.p.s.a.
W rozpatrywanym przypadku ze Spółką została podpisana umowa
na przyznanie pomocy. Kolejne czynności związane z projektem następują zatem
w wykonaniu umowy cywilnoprawnej. Do tych czynności zaliczyć trzeba wniosek
o płatność, który stanowi element realizacji zawartej już umowy.
Podkreślić trzeba, że z umowy, którą zawarła Spółka wynika, że realizacja płatności nastąpi w dwóch transzach, a beneficjent został zobowiązany do złożenia stosownego wniosku o płatność w terminach oznaczonych w umowie (§ 4, § 7 przedmiotowej umowy). Z § 8 umowy wynika, że wnioski o płatność rozpatruje Samorząd Województwa, sprawdzając zgodność realizacji operacji lub jej etapu
z warunkami określonymi m.in. w Programie Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013, w ustawie o wspieraniu rozwoju, czy też w samej umowie. Po rozpatrzeniu wniosku o płatność Samorząd Województwa informuje zaś beneficjenta
o przekazaniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zlecenia wypłaty całości lub części kwoty pomocy. Zgodnie ponadto z § 20 ust. 1 umowy, wszystkie spory pomiędzy Samorządem Województwa a Beneficjentem związane z realizacją umowy, rozstrzygane będą przez sąd powszechny właściwy dla siedziby Samorządu Województwa.
W związku z tym, że wnioski o płatność i będące efektem ich złożenia informacje kierowane do beneficjentów przez instytucje zarządzające określonym działaniem, następują w wykonaniu umowy cywilnoprawnej o przyznanie pomocy finansowej, sąd administracyjny nie może objąć kontrolą rozstrzygnięć wydanych po zawarciu takiej umowy.
Tym samym orzekający w tej sprawie Sąd w pełni podzielił stanowisko wyrażone już w orzecznictwie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Białymstoku, że w świetle obowiązujących przepisów prawa sąd administracyjny nie jest władny do dokonywania kontroli informacji instytucji zarządzającej związanej ze złożonym przez beneficjenta wnioskiem o płatność pośrednią lub ostateczną
w celu realizacji zawartej umowy o przyznanie pomocy finansowej w ramach działań przewidzianych w art. 22 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju (zob. prawomocne postanowienie z dnia 21 kwietnia 2010 r. I SA/Bk 126/10, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Stosownie do art. 22 ust. 4 ustawy
o wspieraniu rozwoju taką kontrolą może zostać objęta jedynie odmowa zawarcia umowy o przyznanie pomocy.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a. O zwrocie wpisu Sąd postanowił natomiast stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy.