I SA/Bk 297/05

I SA/Bk 297/05 - Wyrok WSA w Białymstoku
Data orzeczenia
2005-11-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-10-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Józef Orzel
Sławomir Presnarowicz /przewodniczący/
Włodzimierz Witold Kędzierski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Podatkowe postępowanie
Sygn. powiązane
II FSK 516/06 - Wyrok NSA z 2007-06-20
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
art. 72, art. 73, art. 76, art. 76a, art. 120, art. 121
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
Tezy
Zgodnie z przepisem art. 76 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa nadpłaty wraz z ich oprocentowaniem podlegają zaliczeniu z urzędu na poczet zaległości podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę oraz bieżących zobowiązań podatkowych.
Z przepisu art. 76a § 1 zdanie drugie ustawy Ordynacja podatkowa wynika, że w przypadku zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości podatkowych stosuje się odpowiednio przepisy art. 55 § 2 i art. 62 § 1 ustawy.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Sławomir Presnarowicz, Sędziowie sędzia NSA Włodzimierz Witold Kędzierski (spr.), sędzia NSA Józef Orzel, Protokolant Marcin Kojło, po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2005 r. sprawy ze skargi D. B. i W. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] sierpnia 2005 r. Nr [...] w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r. Oddala skargę
Uzasadnienie
Dyrektor Izby Skarbowej w B. postanowieniem, skierowanym
do W. B. z dnia [...].08.2005 r. nr [...], orzekł o uchyleniu postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z [...].06.2005 r. nr [...] dotyczącego zaliczenia wpłaty z 26.11.2001 r. w kwocie 32.424,04 zł i orzekł o zaliczeniu tej wpłaty na poczet zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r. wynikającego z decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...].05.2005 r., nr [...] bez naliczania odsetek za zwłokę.
W uzasadnieniu postanowienia wywiódł jak niżej:
Z przedmiotowych akt sprawy wynika, że w dniu 02.05.2000 r. podatnik wspólnie z żoną złożył zeznanie roczne PIT-33, w którym wykazał podatek dochodowy od osób fizycznych za 1999 r. w kwocie 75.882,30 zł. Tytułem zaliczek
na podatek dochodowy wpłacono w ciągu roku 74.921,70 zł, natomiast różnicę wynikającą z zeznania PIT-33 w kwocie 960,60 zł uregulowano 02.05.2000 r.
W wyniku kontroli Urząd Skarbowy w S. dnia [...].11.2001 r. wydał decyzję Nr [...] określającą podatek dochodowy od osób fizycznych za 1999 r. od wspólnych dochodów podatnika i jego żony w kwocie 95.371,10 zł w miejsce wykazanego w zeznaniu rocznym PIT-33 w wysokości 75.882,30 zł. Zaległość wynikającą z w/w decyzji w kwocie 19.488,80 zł i odsetki należne na dzień wpłaty w kwocie 12.935,24 zł uregulowano dnia 26.11.2001 r. (łącznie wpłacono 32.424,04 zł). W sumie za 1999 r. dokonano wpłat w wysokości 108.306,34 zł (75.882,30 zł + 32.424,04 zł).
Decyzją z dnia [...].04.2005. r. Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w B. określił podatek dochodowy od osób fizycznych za 1999 r. w kwocie 36.599,10 zł. W związku z powyższym, zgodnie z art. 73 § l pkt l ustawy - Ordynacja podatkowa, powstała nadpłata w kwocie 71.707,24 zł (108.306,34 zł - 36.599,10 zł).
W myśl art. 73 § l pkt l w/w ustawy nadpłata powstaje z dniem zapłaty przez podatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej. Oznacza to, że nadpłata w kwocie 32.424,04 zł powstała w dniu wpłaty tj. 26.11.200J r., natomiast nadpłata w kwocie 39.283,20 zł (71.707,24 zł - 32.424,04 zł) powstała w dniu złożenia zeznania rocznego tj. 02.05.2000 r.
Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. w dniu [...].05.2005 r. wydał decyzje:
– Nr [...] określającą zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r. w kwocie 103.955,40 zł w miejsce zobowiązania w kwocie 102.733,00 zł. W/w decyzja zmieniła decyzję Urzędu Skarbowego z dnia [...].07.2003 r. Nr [...] określającą zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r. w wysokości 65.112,20 zł w miejsce wykazanego zobowiązania w kwocie 102.733,00 zł. W ten sposób powstała różnica podatku do uregulowania za 2000 r. w kwocie 38.843,20 zł, którego termin płatności przypadał na dzień 30.04.2001 r.
– Nr [...] określającą odsetki za zwłokę od nieuiszczonych w terminach płatności zaliczek miesięcznych na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2000 r. w łącznej kwocie 2.549,10zł.
Pismem z dnia 30.05.2005 r. podatnik wystąpił o zaliczenie nadpłaty powstałej
w dniu wpłaty - 26.11.2001 r. na poczet należności 2000 r. wynikających z w/w decyzji.
Uwzględniając przedstawiony stan faktyczny sprawy i zarzuty podatnika wynikające z zażalenia, Dyrektor Izby Skarbowej w B. odnośnie nadpłaty w kwocie 32.424,04 zł stwierdził, co następuje:
Zgodnie z art. 76 § l ustawy - Ordynacja podatkowa, nadpłaty wraz z ich oprocentowaniem podlegają zaliczeniu z urzędu na poczet zaległości podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę oraz bieżących zobowiązań podatkowych, a w razie ich braku podlegają zwrotowi z urzędu, chyba że podatnik złoży wniosek o zaliczenie nadpłaty w całości lub w części na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych. Wystąpienie nadpłaty nie daje zatem podatnikowi pełnej swobody w dysponowaniu nią, bowiem został określony szczegółowy tryb zwrotu nadpłaty. Nałożono na organ podatkowy obowiązek przestrzegania określonej kolejności postępowania
z nadpłatami. W pierwszej kolejności zobligowano go do zaliczenia z urzędu nadpłaty wraz z jej oprocentowaniem na poczet zaległości podatkowych podatnika wraz z odsetkami za zwłokę oraz bieżących jego zobowiązań podatkowych. Sposób zaliczenia nadpłaty na poczet zaległych i bieżących zobowiązań podatkowych szczegółowo reguluje przepis art. 76a ustawy - Ordynacja podatkowa. Stosownie
do § l wymienionego artykułu w przypadku zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości podatkowych przepisy art. 55 § 2 i art. 62 § l stosuje się odpowiednio. Stosowany odpowiednio do zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości podatkowych art. 62 § l Ordynacji podatkowej powoduje, że jeżeli na podatniku ciążą zobowiązania
z różnych tytułów (jak w sprawie niniejszej) nadpłatę zalicza się na poczet podatku począwszy od zobowiązania o najwcześniejszym terminie płatności chyba,
że podatnik wskaże na poczet, którego zobowiązania chce dokonania zaliczenia nadpłaty.
W przedmiotowej sprawie podatnik złożył wniosek, w którym wskazał,
na poczet których należności zaliczyć nadpłatę powstałą w dniu 26.1 1.2001 r. Wobec powyższego wniosek podatnika w tym zakresie ma charakter wiążący dla organu podatkowego.
Mając na uwadze postanowienia przepisu art. 76a § 2 lit "a" zgodnie, z którym zaliczenie nadpłaty na poczet zaległości podatkowych następuje z dniem powstania nadpłaty (a nie w dacie wydania postanowienia o zaliczeniu) powstałą w dniu 26.11.2001 r. nadpłatę w kwocie 32.424,04 zł zarachowuje się w tej samej wysokości na należność główną wynikającą z decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego
w S. z dnia [...].05.2005 r. Nr [...], której termin płatności przypadał na 30.04.2001r. Brak proporcjonalnego zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości podatkowej oraz odsetek za zwłokę (liczonych od 01.05.2001 r. do 26.11.2001 r.) w myśl art. 55 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa uzasadnione jest tym, że na koncie podatnika istnieje również nadpłata w kwocie 39.283,20 zł powstała w dniu złożenia zeznania rocznego tj. 02.05.2000 r.
W świetle przedstawionego stanu faktyczno-prawnego brak jest podstaw
do naliczenia oprocentowania nadpłaty w kwocie 32.424,04 zł od dnia powstania tejże nadpłaty skoro z tym dniem nastąpiło zaliczenie jej na poczet zaległości podatkowych zgodnie z przedłożonym wnioskiem.
Niezrozumiałe jest także powoływanie się przez podatnika w zażaleniu
na decyzję Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...].11.2001 r. Nr [...], bowiem nadpłata wynikająca z tej decyzji w kwocie 37.620,80 zł została postanowieniem z dnia [...].11.2001 r. Nr [...] (utrzymanym w mocy postanowieniem Izby Skarbowej w B. z dnia [...].02.2002 r. Nr [...]) zaliczona na poczet zaległości podatkowych i odsetek
za zwłokę w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1998 r.
Mając na uwadze powyższe Dyrektor Izby Skarbowej w B., działając zgodnie z zasadą praworządności i zasadą pogłębiania zaufania
do organów podatkowych wyrażonych w przepisach art. 120 i 121 ustawy Ordynacja podatkowa postanowił jak w sentencji.
Na powyższe postanowienie małżonkowie W. i D. B. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. Postanowieniu zarzucili naruszenie przepisów art. art. 62 § 1, 73 § 1, 76 § 1, 77 § 1b, 78 § 1, 78 § 3 pkt 1 i 2, 120 i 121 ustawy Ordynacja podatkowa. W konsekwencji podniesionego zarzutu naruszenia wymienionych przepisów prawa wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia; o wypłatę należnej kwoty 10.909,50 zł wraz z odsetkami od 13.05.2005 r. i o zasądzenie kosztów.
W uzasadnieniu skargi wywiedli:
W wyniku kontroli, która rozpoczęła się we wrześniu 2000 r., Urząd Skarbowy w S. dnia [...].11.2001 wydał decyzję nr [...] określającą podatek dochodowy od osób fizycznych za 1999 r. od wspólnych dochodów D. i W. B. w kwocie 95.371,10 zł w miejsce wykazanego w zeznaniu rocznym PIT-33 w wysokości 78.882,30 zł. Zaległość wynikająca z w/w decyzji w kwocie 19.488,80 zł oraz odsetki należne na dzień wpłaty w kwocie 12.935,24 zł uregulowano dnia 26.11.2001. Łącznie zapłacono 32.424,04 zł. W sumie za 1999 r. dokonano wpłat w wysokości 108.306,34 zł (75.882,30 zł + 32.424,04 zł).
Podatnicy, nie zgadzając się ze stanowiskiem Urzędu Skarbowego, odwołali się
od w/w decyzji. Izba Skarbowa decyzją nr [...] z [...].03.2002 r. utrzymała zaskarżoną decyzję w mocy, jednak Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Białymstoku wyrokiem z dnia 28.01.2003 sygn. akt SA/Bk 613/02 uchylił decyzję Izby Skarbowej, z kolei Izba Skarbowa uchyliła decyzję Urzędu Skarbowego w S. i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.
Urząd Skarbowy w S. decyzją z dnia [...].07.2003 nr [...] podtrzymał swoje stanowisko: określił zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 1999 na 95.371,10 zł. Decyzja ta została następnie utrzymana w mocy przez Dyrektora Izby Skarbowej w B. (decyzja nr [...] z dnia [...].10.2003), jednak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wyrokiem z dnia 27.02.2004 r. sygn. akt SA/Bk 1403/03 uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Dyrektor Izby Skarbowej wykonał zalecenie sądu administracyjnego, uchylił decyzję Urzędu Skarbowego
w S. z dnia [...].07.2003 nr [...] i sam określił zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1999 r. w wysokości 36.599,10 zł (decyzja nr [...] z dnia 25.04.2005). W związku z powyższym, zgodnie z art. 73 § l pkt l ustawy Ordynacja podatkowa, powstała nadpłata w kwocie 71.707,24 zł (108.306,34 zł - 36.599,10 zł).
W myśl art. 73 § l pkt l w/w ustawy nadpłata powstaje z dniem zapłaty przez podatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej. Oznacza
to, że nadpłata w kwocie 32.424,04 zł powstała w dniu wpłaty tj. 26.11.2001 r., natomiast nadpłata w kwocie 39.283,20 zł (71.707,24 zł - 32.424,04 zł) powstała
w dniu złożenia zeznania rocznego tj. 02.05.2000 r.
W dniu [...].11.2001 Urząd Skarbowy w S. wydał decyzję
nr [...], w której określił należny podatek dochodowy od wspólnych dochodów małżonków za 2000 r. w kwocie 65.112,20 zł oraz stwierdził nadpłatę za 2000 r. w wysokości 37.620,80 zł.
Podatnicy nie zgadzali się z tą decyzją. Uważali, że rozliczyli się zgodnie
z prawem. Ich rozliczenie zostało uznane za nierzetelne. Urząd Skarbowy
w S. sam rozliczył podatników. Pomimo odwołania i uzasadnień, Izba Skarbowa w B. podtrzymywała te absurdy.
Po około 3,5 roku sporów, w wyniku wyroku NSA, decyzje organów skarbowych zostały zmienione. Naczelnik Urzędu Skarbowego w S.
w dniu [...].05.2005 r. wydał decyzję nr [...], w której stwierdził zaległość podatkową na kwotę 38.843,20 zł i decyzję nr [...] na wartość odsetek 2.549,10 zł. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej podaje, że do uregulowania za 2000 r. pozostała na dzień 30.04.2001 kwota 38.843,20 zł. Tymczasem podatnicy, w/g Urzędu Skarbowego w S., na dzień 16.11.2001 r. mieli 37.620,80 zł nadpłaty (przywoływana wcześniej decyzja [...] z [...].11.2001 r.).
Ta nadpłata była również 04.05.2001 r. od dnia wpłaty podatku. Zatem postępowanie organów podatkowych jest niezrozumiałe, celowo pomijają one dowody w sprawie.
Podatnicy w dniu 26.11.2001 r. wpłacili zgodnie z otrzymanymi decyzjami całość kwot wymienionych w tych decyzjach za lata 1998, 1999, 2000 z należnymi odsetkami. To Urząd Skarbowy w S., a następnie Izba Skarbowa
w B., nie przestrzegając art. 62 § 1 Ordynacji podatkowej, zaliczyli
te wpłaty tak, jak im było wygodnie i tylko po to, żeby gmatwać proste sprawy, pomimo, że podatnicy wyraźnie wskazali na przelewach bankowych na co dokonali wpłat. Gmatwanie i zaciemnianie sprawy polegało na tym, że wpłata podatników wynikająca z decyzji nr [...] z dnia [...].11.2001 w kwocie
60.743,95 zł za 1998 r. została im 29.11.2001 częściowo zwrócona (43.410,05 zł).,
a rzekoma nadpłata wynikająca z decyzji nr [...] z dnia
[...].11.2001 r. za 2000 r. została zaliczona na poczet należności za 1998 r.
Mając na uwadze powyższe przykłady, należy stwierdzić, że Dyrektor Izby Skarbowej nie działa zgodnie z zasadą praworządności i zasadą pogłębiania zaufania do organów podatkowych, przez co notorycznie obraża art. 120 i art. 121 Ordynacji podatkowej. W tej sytuacji, zgodnie z art. 73 § l pkt l Ordynacji podatkowej, kwota 32.424,04 zł z dniem 26.11.2001 r. stała się nadpłatą. Zgodnie z art. 77 § 1 pkt l Ordynacji podatkowej, nadpłata podlega zwrotowi w terminie 30 dni (nie została zwrócona), zaś zgodnie z art. 78 § 1 Ordynacji podatkowej, nadpłata podlega oprocentowaniu w wysokości równej wysokości odsetek za zwłokę pobieranych
od zaległości podatkowych, a oprocentowanie przysługuje od dnia powstania nadpłaty, w tym przypadku od 26.11.2001 r. Zgodnie z art. 78 § 3 pkt l ustawy Ordynacja podatkowa, oprocentowanie nadpłaty przysługuje od dnia powstania nadpłaty, jednakże stosownie do art. 78 § 3 pkt 2 w/w ustawy, oprocentowanie nadpłaty przysługuje od dnia wydania decyzji o zmianie lub uchyleniu decyzji, jeżeli organ podatkowy nie przyczynił się do powstania przesłanki zmiany lub uchylenia decyzji, a nadpłata nie została zwrócona w terminie.
W związku z tym, że organ podatkowy wydał błędne decyzje nr [...] z dnia [...].11.2001 r. oraz [...] z dnia [...].07.2003 r., a następnie konsekwentnie ich bronił (decyzje te zostały zmienione przez wyroki sądowe), czyli swoim postępowaniem przyczynił się do zmiany decyzji, oprocentowanie powinno być liczone od dnia 26.11.2001, bo gdyby postępował zgodnie z prawem, decyzja wydana 26.11.2001 była y taka sama, jak decyzja wydana [...].04.2005, a podatnicy otrzymaliby zwrot nadpłaty już w 2001 r.
Kwota należna podatnikowi od 26.11.2001 do 13.05.2005 wynosi:
32.424,04 zł należność główna
19.877,70 zł odsetki od 26.11.2001 r. do 13.05.2005 r.
Razem: 52.301,80 zł (po zaokrągleniu).
Dnia 30.05.2005 r. podatnik złożył wniosek o zaliczeniu nadpłaty powstałej
w dniu wpłaty 26.11.2001 r. na zaległości w podatku dochodowym za 2000 r. wynikłe z decyzji z dnia 13.05.2005 r. nr:
1) [...] (kwota: 38.843,20 zł)
2) [...] (kwota: 2.549,10 zł)
Razem: 41.392,30 zł
Po rozliczeniu należności i zobowiązań podatnika, kwota należna podatnikowi na dzień 13.05.2005 r. wynosi 10.909,50 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Dla oceny zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia bądź zasadności skargi niezbędnym jest w niniejszej sprawie poczynienie uwag dotyczących instytucji nadpłaty, a to w zakresie istnienia samej nadpłaty, daty powstania nadpłaty, zadysponowania nadpłaty, terminu zwrotu nadpłaty oraz oprocentowania nadpłaty.
Pojęcie nadpłaty uregulowane zostało w art. 72 ustawy z 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. nr 137, poz. 926 ze zm.). W myśl powołanego przepisu nadpłatą jest kwota: nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku; podatku pobranego przez płatnika nienależnie lub w wysokości większej od należnej; zobowiązania zapłaconego przez płatnika lub inkasenta, jeżeli w decyzji, o której mowa w art. 30 § 4, określono ją nienależnie lub w wysokości większej od należnej; zobowiązania zapłaconego przez osobę trzecią lub spadkobiercę, jeżeli w decyzji
o ich odpowiedzialności określono je nienależnie lub w wysokości większej
od należnej. Takie określenie nadpłaty oznacza, że nadpłatę stanowi różnica pomiędzy zapłaconą kwotą a kwotą prawidłowo określonego (rzeczywistego) zobowiązania podatkowego.
Datę powstania nadpłaty ustawodawca określił w art. 73 § 1 i § 2 ustawy ordynacja podatkowa. Na użytek niniejszej sprawy trzeba odwołać się do art. 73 § 1 pkt 1 i art. 73 § 2 pkt 1 ustawy. Z treści tych przepisów wynika, że nadpłata powstaje z dniem zapłaty przez podatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej, a w przypadku podatników podatku dochodowego z dniem zeznania rocznego. Określenie momentu powstania nadpłaty ma istotne znaczenie zarówno
z punktu widzenia ekonomicznego, gdyż nadpłata podlega oprocentowaniu, jak też ze względu na określenie momentu możliwości zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości podatkowych. Nadpłata, o której traktuje przepis art. 73 § 2 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa powstaje z dniem faktycznego złożenia zeznania rocznego – w przypadku, kiedy suma zaliczek wpłaconych na podatek dochodowy jest wyższa od zobowiązania podatkowego (podatku) za dany rok podatkowy.
W myśl art. 76 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa nadpłaty wraz z ich oprocentowaniem podlegają zaliczeniu z urzędu na poczet zaległości podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę oraz bieżących zobowiązań podatkowych, a w razie ich braku podlegają zwrotowi z urzędu, chyba że podatnik złoży wniosek o zaliczenie nadpłaty w całości lub w części na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych. Sposób zaliczenia nadpłaty na poczet zaległych i bieżących zobowiązań podatkowych uregulowany został w przepisie art. 76a §§ 1 i 2 ustawy Ordynacja podatkowa. Przepis § 2 pkt 1 art. 76a ustawy stanowi, iż zaliczenie nadpłaty
na poczet zaległości podatkowych następuje z dniem powstania nadpłaty, między innymi, z dniem zeznania rocznego. Oznacza to, że w przypadku stwierdzenia istnienia zaległości podatkowej istniejąca nadpłata podatku – z dniem jej powstania – podlega z urzędu zaliczeniu na poczet zaległości podatkowej. W przepisie art. 77 ustawy Ordynacja podatkowa określono terminy zwrotu nadpłaty, a przepis art. 78 ustawy uregulował zasady oprocentowania i przypadki, w których nadpłata podlega oprocentowaniu.
Rozpatrując sprawę na gruncie przytoczonych wyżej przepisów ustawy Ordynacja podatkowa Sąd stwierdził, iż z akt sprawy wynika, że D.
i W. B. 02.05.2000 r. złożyli zeznanie roczne PIT-33, w którym wykazali należny podatek dochodowy za 1999 rok w kwocie 75.882,30 zł. Tytułem zaliczek na podatek dochodowy za 1999 r. wpłacili 74.921,70 zł. Różnicę w kwocie 960,60 zł wpłacili 02.05.2000 r. Wskutek dokonanej kontroli Urząd Skarbowy
w S. [...].11.2001 r. wydał decyzję określającą małżonkom D.
i W. B. podatek dochodowy za 1999 r. w kwocie 95.371,10 zł. Dnia 26.11.2001 r. podatnicy dokonali wpłaty zaległości w kwocie 19.488,80 zł i odsetki od zaległości podatkowej w kwocie 12.935,24 zł. Dyrektor Izby Skarbowej w B. decyzją z [...].04.2005 r. nr [...] określił małżonkom D. i W. B. zobowiązanie w podatku dochodowym za 1999 r. w kwocie 36.599,10 zł. W tej sytuacji powstała nadpłata
w ogólnej kwocie 71.707,24 zł (108.306,34 zł wpłaty – podatek należny 36.599,10 zł). Cała kwota nadpłaty obejmuje dwie kwoty: 39.283,20 wynikającą z zeznania rocznego i 32.424,04 zł wpłacona 26.11.2001 r. na podstawie decyzji Urzędu Skarbowego w S. z [...].11.2004 r. Zatem nadpłata w kwocie 39.283,20 zł powstała z dniem 02.05.2000 r. i w kwocie 32.424,04 zł z dniem 26.11.2001 r. (art. 73
§ 1 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa).
Zauważyć jednak należy, że zgodnie z przepisem art. 76 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa nadpłaty wraz z ich oprocentowaniem podlegają zaliczeniu z urzędu
na poczet zaległości podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę oraz bieżących zobowiązań podatkowych. Z przepisu art. 76a § 1 zdanie drugie ustawy Ordynacja podatkowa wynika, że w przypadku zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości podatkowych stosuje się odpowiednio przepisy art. 55 § 2 i art. 62 § 1 ustawy.
Wniosek podatników z 30.05.2005 r. zawiera dyspozycję co do części nadpłat dokonanych 26.11.2001 r. (wniosek – k. 14 akt adm.) a zatem nadpłata w kwocie 32.424,04 zł podlegała zaliczeniu na poczet zobowiązań określonych decyzjami wymienionymi we wniosku (art. 62 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa).
Należy w tym miejscu zauważyć, że wynikła nadpłata z uchylonej później decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r. została zaliczona postanowieniem Urzędu Skarbowego
w S. z [...].11.2001 r. nr [...] (utrzymanym w mocy przez organ odwoławczy postanowieniem z 08.02.2002 r.) na poczet zaległości podatkowej
w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1998 rok. Skoro więc wynikła
z wadliwej decyzji Urzędu Skarbowego w S. z 16.11.2001 r. nadpłata
w podatku dochodowym od osób fizycznych zaliczona została 26.11.2001 r.
na zaległość podatkową w tym podatku za 1998 r. to faktycznie powstała zaległość podatkowa w podatku dochodowym od osób fizycznych, określonym w decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...].05.2005 r. nr [...]. Termin złożenia zeznania za 2000 r. i zapłaty podatku upływał z dniem 30.04.2001 r. Nadpłata w kwocie 32.424,04 zł w podatku za 1999 r. powstała z dniem dokonania wpłaty tej kwoty – tj. 26.11.2001 r. Zaliczenie tej kwoty na poczet zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r., w świetle wyżej powołanych przepisów, wyklucza możliwość oprocentowania tej kwoty nadpłaty.
Analiza materiału zebranego w sprawie oraz ustalenia dokonane przez Dyrektora Izby Skarbowej w B. nie pozwalają na stwierdzenie, iż organ naruszył przepisy art. 120 i art. 121 ustawy z 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa
(Dz. U. nr 137, poz. 926 ze zm.).
Zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów powołanych jako podstawa prawna rozpatrzenia sprawy. Dlatego Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), oddalił skargę.