I SA/Bk 272/07

I SA/Bk 272/07 - Wyrok WSA w Białymstoku
Data orzeczenia
2007-07-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-05-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Grażyna Gryglaszewska
Sławomir Presnarowicz /przewodniczący/
Wojciech Stachurski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne
Celne prawo
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2004 nr 68 poz 622
art. 23 ust. 4
Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne
Tezy
W sytuacji, gdy w wyniku weryfikacji zgłoszenia celnego, na podstawie dostępnych danych możliwe jest ustalenie właściwego kodu Nomenklatury Scalonej
(CN), a jednocześnie nie ma faktycznych możliwości ustalenia kodu dodatkowego TARIC, wówczas organ celny ma podstawy do tego, aby wykazany w
zgłoszeniu celnym kod 12-cyfrowy, zastąpić 8-cyfrowym kodem CN.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Sławomir Presnarowicz, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, asesor WSA Wojciech Stachurski (spr.), Protokolant Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 10 lipca 2007 r. sprawy ze skargi C. Spółka z o.o. w W. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] w przedmiocie dopuszczenia towaru do wywozu za granicę oddala skargę
Uzasadnienie
Na podstawie dokumentu SAD nr [...] z [...] października 2004 r. Spółka z o.o. "C." w W. zgłosiła do procedury wywozu towar, który określiła jako "odtłuszczone mleko w proszku o zawartości tłuszczu nie przekraczającej 1,5 % masy, nie zawierające dodatku cukru ani innego środka słodzącego, w bezpośrednich opakowaniach o zawartości 25 kg netto" (pole 31 dokumentu). W polu 33 zgłoszenia Spółka podała następujący kod towaru: w części pierwszej pola - kod CN 04021019, natomiast w części trzeciej - kod dodatkowy TARIC - 9000.
W sprawie przedmiotowego zgłoszenia Naczelnik Urzędu Celnego
w B. wszczął z urzędu postępowanie i wystąpił do Spółki o nadesłanie dokumentów określających proces produkcji objętego zgłoszeniem towaru. Na podstawie zebranych materiałów, w tym udzielonych przez Spółkę wyjaśnień, organ celny wydał [...] sierpnia 2006 r. postanowienie o zmianie danych w powyższym zgłoszeniu celnym. Stwierdził, że przedmiotem zgłoszenia (pole 31 dokumentu SAD) był "produkt rolno-spożywczy stanowiący mieszaninę mleka w proszku odtłuszczonego bez dodatku cukru ani innego środka słodzącego i serwatki, o zawartości tłuszczu nieprzekraczającej 1,5 % masy, w bezpośrednich opakowaniach o zawartości 25 kg netto". Natomiast kod towaru (pole 33 dokumentu SAD) organ określił jako CN 04049021.
Powyższe postanowienie zostało uchylone przez Dyrektora Izby Celnej
w B. postanowieniem z [...] października 2006 r. Organ drugiej instancji stwierdził, że z uzasadnienia postanowienia Naczelnika Urzędu Celnego w B. nie wynika dlaczego 12-cyfrowy kod towaru, składający się z kodu CN (8 cyfr) i kodu dodatkowego (4 cyfry) zmieniono w taki sposób, że nowy kod towaru określono jedynie w postaci 8 cyfr kodu CN.
W wyniku ponownego rozpoznania sprawy Naczelnik Urzędu Celnego
w B. wydanym [...] stycznia 2007 r. postanowieniem nr [...] po raz wtóry dokonał zmiany danych zawartych w złożonym przez Spółkę zgłoszeniu celnym. Podobnie jak w poprzednim postanowieniu, organ określił przedmiot zgłoszenia (pole 31) jako produkt "rolno-spożywczy stanowiący mieszaninę mleka w proszku odtłuszczonego bez dodatku cukru ani innego środka słodzącego i serwatki, o zawartości tłuszczu nieprzekraczającej 1,5 % masy, w bezpośrednich opakowaniach o zawartości 25 kg netto". Powtórzył też zmianę dotyczącą kodu towaru (pole 33), określając go jako CN 04049021.
W uzasadnieniu organ stwierdził, że w z uwagi na dodaną w procesie produkcyjnym produktu mleczarskiego serwatkę w ilości 49 % wywieziony towar jest innym, aniżeli określono to w polu 31 zgłoszenia celnego, a w konsekwencji należy go klasyfikować zgodnie z zawartym w Wspólnotowej Taryfie Celnej 8-cyfrowym kodem CN – 04049021. Organ stwierdził również, że w toku postępowania Spółka udzieliła szczegółowych wyjaśnień dot.: procesu produkcji proszku mlecznego średnio dogrzewanego metodą rozpyłową; procesu produkcji serwatki w proszku metodą rozpyłową; procesu połączenia wysuszonego odtłuszczonego mleka krowiego z wysuszoną serwatką wcześniej odtłuszczoną. Spółka nie przedstawiła jednak informacji dotyczących parametrów produktu, w szczególności zawartości: białka ogółem, tłuszczu, laktozy, cukrów, wody oraz białka mleka w suchej masie beztłuszczowej mleka. Organ celny wyjaśnił, że zebrany w sprawie materiał dowodowy, odnoszący się do parametrów produktu (jego składu) nie dawał podstawy do ustalenia 12-cyfrowego kodu ERN, zgodnego z nomenklaturą produktów rolnych ustaloną do celów refundacji wywozowych, wprowadzoną rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 3846/87 z 17 grudnia 1987 roku ustanawiającym nomenklaturę produktów rolnych do celów refundacji wywozowych (Dz. U. UE. L. 87.366.1 ze zm.).
W zażaleniu na powyższe postanowienie Spółka zarzuciła, że zostało ono wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego i procesowego, tj.:
– art. 23 ust. 4 ustawy z 19 marca 2004 r. - Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622 ze zm.) w związku z § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z 22 kwietnia
2004 r. w sprawie szczegółowych wymogów, jakie powinno spełniać zgłoszenie celne (Dz. U. Nr 94, poz. 902 ze zm.) oraz § 1 i § 2 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3846/87 ustanawiającego nomenklaturę produktów rolnych do celów refundacji wywozowych - poprzez zmianę przez organ celny kodu
w polu 33 z 12-cyfrowego (0402 1019 9000) na kod 8-cyfrowy (04049021);
– art. 120, art. 121, art. 122 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) – w dalszej części powoływanej
w skrócie o.p. - poprzez wydanie rozstrzygnięcia nie znajdującego oparcia
w przepisach prawa i z naruszeniem zasad postępowania zawartych w ww. przepisach;
– art. 233 § 2 o.p. - poprzez niewykonanie wskazań organu odwoławczego zawartych we wcześniejszym postanowieniu i rozstrzygnięcie jedynie co do
8-cyfrowej części kodu towaru.
Po rozpatrzeniu sprawy Dyrektor Izby Celnej w B. wydanym [...] marca 2007 r. postanowieniem nr [...] utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w B.
W uzasadnieniu organ drugiej instancji stwierdził, że wbrew stanowisku skarżącej Spółki, brak jest jakichkolwiek podstaw prawnych, by odpowiedzialnością za prawidłowość danych podanych przez Stronę w zgłoszeniu celnym obciążać organ celny. Zgłoszenie celne powinno zawierać wszystkie elementy niezbędne dla zastosowania przepisów regulujących procedurę, do której zgłaszane są towary.
Do zgłoszenia winny być dołączone wszystkie dokumenty, których przedłożenie jest wymagane dla zastosowania przepisów regulujących procedurę celną, do której zgłaszane są towary. W celu weryfikacji zgłoszenia organ celny może przeprowadzić jego kontrolę i kontrolę załączonych do niego dokumentów, jak też rewizję towaru
z jednoczesnym ewentualnym pobraniem próbek. Weryfikacja merytoryczna zgłoszenia nie stanowi zatem wymogu obligatoryjnego, bowiem na przeprowadzenie kontroli celnej zgłoszenia dokonanego w wywozie i podjęcie stosownych czynności
w związku z wynikami tej czynności organ dysponuje 5-letnim terminem.
Dyrektor Izby Celnej podkreślił, że w dniu zgłoszenia celnego Spółka dysponowała wiedzą co do rodzaju wytworzonego produktu. Znała bowiem proces technologiczny jego wytworzenia. Strona znała ponadto dokładnie ilość serwatki zawartej w produkcie końcowym, będącym następnie przedmiotem zgłoszenia. O ile ustalenie składu produktu, dla dokonania jego poprawnego opisu i prawidłowej klasyfikacji zgodnie kodem CN, jak też zadeklarowanie właściwego kodu ERN, wymagało przeprowadzenia dodatkowych badań, to Spółka winna je przeprowadzić, bowiem to na niej właśnie ciążył obowiązek przedstawienia w zgłoszeniu prawdziwych informacji. Organ odwoławczy wskazał, że w przedstawionych przez Spółkę dokumentach z wyników badań produktu będącego przedmiotem zgłoszenia celnego, brak jest danych określających zawartości m. innymi wody i białka mleka
w suchej masie beztłuszczowej mleka, co miało decydujące znaczenie przesądzające o braku możliwości ustalenia 12-cyfrowego kodu ERN. Także w toku postępowania nie uzyskano od Spółki tych informacji. Dlatego też, zdaniem Dyrektora Izby Celnej w B., niezasadny jest zarzut Spółki dotyczący określenia w wydanym postanowieniu 8-cyfrowego kodu CN, zamiast 12-cyfrowego kodu ERN.
W złożonej do Sądu skardze Spółka "C." zarzuciła powyższemu postanowieniu Dyrektora Izby Celnej w B. naruszenie:
1. przepisów prawa materialnego, tj. art. 23 ust. 4 cyt. wyżej ustawy Prawo celne w zw. z § 5 cyt. rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie szczegółowych wymogów, jakie powinno spełniać zgłoszenie celne oraz art. 1 i 2 Rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3846/87 z 17 grudnia 1987 r. ustanawiającego nomenklaturę produktów rolnych do celów refundacji wywozowych - poprzez zmianę przez organ celny kodu towaru (pole 33)
w zgłoszeniu celnym SAD z kodu 12-cyfrowego na kod 8-cyfrowy, podczas gdy oznaczenie takie, w świetle przepisów prawa nie jest dopuszczalne;
2. przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy, a szczególności:
– art. 120 i art. 121 oraz art. 210 § 4 w zw. z art. 219 o.p. - poprzez wydanie rozstrzygnięcia nieznajdującego oparcia w przepisach prawa, bez wyjaśnienia podstaw takiego działania, co jednocześnie narusza zasadę działania organów celnych w sposób budzący do nich zaufanie;
– art. 122 w zw. z art. 187 § 1 o.p. - poprzez braki w postępowaniu dowodowym, w szczególności zaniechanie przez organ celny podjęcia niezbędnych do określenia 12-cyfrowego kodu towaru czynności dowodowych polegających na ustaleniu zawartości wody i białka mleka
w wywożonym towarze, co było równoważne z zakwestionowaniem wskazanego przez skarżącą w zgłoszeniu celnym kodu, ale bez wskazania przez organ celny jak powinna wyglądać prawidłowa klasyfikacja towaru.
W oparciu o te zarzuty Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.
W uzasadnieniu skargi podkreślono, że prawidłowo wskazany kod w polu 33 dokumentu SAD powinien składać się z 12 cyfr, w tym 8 cyfr kodu CN i 4 cyfr kodu ERN. Dopiero tak wskazany, pełny kod, może być uznany za poprawny. Zdaniem skarżącej Spółki organ odwoławczy przyjął, iż skoro Spółka nie dostarczyła dokumentów pozwalających na określenie przez organy celne poprawnego
12-cyfrowego kodu towaru, to organy celne były z tego obowiązku zwolnione. Takie uzasadnienie stanowiska organów celnych nie czyni zadość wymogom art. 210 § 4
w zw. z art. 219 o.p. Narusza też podstawowe zasady postępowania wyrażone
w kolejnych przepisach art. 120 i art. 121 § 1 o.p.
W ocenie Spółki organ celny wyraźnie wskazał, iż materiał dowodowy zebrany w sprawie nie dał możliwości ustalenia pełnego 12-cyfrowego kodu towaru. Wyłączną odpowiedzialnością za taki stan rzeczy obciążono stronę, przerzucając na nią ciężar dowodu. Działanie takie narusza jednak art. 122 i art. 187 § 1 o.p.
To organ celny jest "gospodarzem" postępowania dowodowego i to na nim spoczywa obowiązek dotarcia do prawdy materialnej. W niniejszej sprawie organy celne żadnych działań w przedmiocie określenia prawidłowego kodu towaru nie podjęły. Zaistniałe w tym zakresie wątpliwości rozstrzygnięto w całości na niekorzyść strony.
Zdaniem Spółki znaczenie dla tej sprawy ma też fakt, iż organ celny nie kwestionował pierwotnie złożonego zgłoszenia celnego, co utwierdziło ją
w przekonaniu, iż stosowane przez nią oznaczenie towaru jest właściwe, a uczynił
to dopiero po dwóch latach, gdy towar ten został zużyty, nie ma już możliwości zmiany kodu w dokumentach wysyłkowych, ani korekty ceny w celu zrekompensowania strat wynikających z przepadku zabezpieczenia i utraty refundacji. Oczywiste jest, że weryfikacja danych wymagająca szczegółowej, specjalistycznej wiedzy nie jest ad hoc przez organ celny możliwa, ale porównanie dwóch dokumentów, które zawierają w ocenie tego organu oczywiste informacje, powinno być przez tenże organ dokonane. W tym zakresie skarżąca Spółka wskazała na wniosek o refundację WPR l, znany organowi celnemu w dniu zgłoszenia celnego, gdzie wskazywano na zawartość serwatki. W jej ocenie nie można więc obarczać Spółki wyłączą odpowiedzialność za nieprawidłowe wypełnienie deklaracji SAD. Ponadto okoliczność, iż szereg dokonywanych przez Spółkę zgłoszeń celnych nie była kwestionowana przez organy celne, utwierdziła Spółkę w przekonaniu co do poprawności stosowanej klasyfikacji towaru. Niczego
w tym zakresie nie zmienia fakt, iż organy celne mają ostatecznie 5 lat na weryfikację poprawności zgłoszenia. Niepoprawnie wypełnione, w ocenie organu, zgłoszenie celne nie było przez prawie 2 lata kwestionowane, a zatem strona nie może w tej sytuacji ponosić negatywnych konsekwencji zaniechań organu.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w B. wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Skarga nie ma uzasadnionych podstaw.
Rolą sądu administracyjnego jest zbadanie prawidłowości zastosowania przez organy administracji przepisów obowiązującego prawa. Kontrolując zaskarżony akt pod względem zgodności z prawem sąd administracyjny bada, czy orzekające
w sprawie organy do ustalonego stanu faktycznego zastosowały właściwą normę prawa materialnego oraz czy nie uchybiły przepisom prawa regulującym zasady postępowania, a jeśli dopuściły się takich uchybień, to czy te uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Uchylenie zaskarżonej decyzji może bowiem nastąpić w przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy
z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
(Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W przedmiotowej sprawie Sąd nie dopatrzył się naruszeń prawa, które mogłyby stanowić podstawę do uchylenia zaskarżonego postanowienia.
W pierwszym rzędzie należy podkreślić, iż nie ma w tej sprawie sporu, co do tego, że towar, który został objęty zmienionym zgłoszeniem celnym, był w istocie mieszanką mleka w proszku odtłuszczonego bez dodatku cukru lub innego środka słodzącego i serwatki, o zawartości tłuszczu nieprzekraczającej 1,5 % masy. Tak wynika ze składanych przez Spółkę "C." w trakcie postępowania wyjaśnień, a także z załączonego przez tę Spółkę do zgłoszenia celnego dokumentu WPR 1, stanowiącego wniosek o refundację wywozową. Nie było to zatem, jak zadeklarowała Spółka w dokumencie SAD, odtłuszczone mleko w proszku o zawartości tłuszczu nie przekraczającej 1,5 % masy nie zawierające dodatku cukru ani innego środka słodzącego.
Konsekwencją powyższego jest stwierdzenie organów celnych, że towar ten nie mógł być sklasyfikowany pod kodem taryfy celnej CN 04021019, właściwym dla mleka i śmietany, lecz pod kodem CN 04049021. Stwierdzenia tego Spółka też
w istocie nie kwestionuje. Skupiła się natomiast na wykazaniu braku podstaw
do zastąpienia zadeklarowanego przez nią w dokumencie SAD 12-cyfrowego kodu towaru, kodem 8-cyfrowym. Biorąc pod uwagę okoliczności faktyczne tej sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa, Sąd nie podziela tego stanowiska.
Zgodnie z przepisami § 5 cyt. wyżej rozporządzenia Ministra Finansów
w sprawie szczegółowych wymogów, jakie powinno spełniać zgłoszenie celne,
a także zgodnie z treścią załączników nr 37 i nr 38 do rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. U. UE. L. 93.253.1, ze zm.) - w dalszej części zwanego rozporządzeniem wykonawczym do WKC, w polu 33 zgłoszenia celnego należy podać: w pierwszej części 8-cyfrowy kod Nomenklatury Scalonej (CN), a w trzeciej części pola 4–cyfrowy kod dodatkowy TARIC. Ten ostatni kod, wedle zapisów art. 5 ust. 1 i 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE. L. 87.256.1, ze zm.), jest wykorzystywany przez Komisję i Państwa Członkowskie
w celu stosowania różnych środków wspólnotowych. Jednym z takich środków wspólnotowych są refundacje wywozowe. Dla celów refundacji wywozowych ustanowiona została nomenklatura produktów rolnych, która opiera się
na Nomenklaturze Scalonej (CN), a dodatkowo obejmuje kolejne podpodziały - § 1 i 2 cyt. rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3846/87 z 17 grudnia 1987 r. ustanawiającego nomenklaturę produktów rolnych do celów refundacji wywozowych. Przy eksporcie towarów rolnych, do których przysługuje refundacja wywozowa, stosuje się kod refundacji wywozowych (ERN). Oprócz ośmiu znaków kodu CN, nomenklatura ta obejmuje dodatkowo cztery znaki, które uszczegóławiają opis produktu objętego refundacją. Z powyższego można wyciągnąć wniosek,
że zasadniczym (zrębowym), a co najważniejsze dla przedmiotowej sprawy - dającym się wyróżnić elementem nomenklatury celnej jest 8-cyfrowa Nomenklatura Scalona (CN). Natomiast 12-cyfrowy kod ERN stanowi uszczegółowienie opisu towaru dla potrzeb refundacji wywozowych, o które może ubiegać się eksporter.
Przechodząc do dalszych rozważań należy podkreślić, co w uzasadnieniu swego postanowienia wyeksponował również Dyrektor Izby Celnej w B., że obowiązek poprawnego sporządzenia zgłoszenia celnego ciąży na zgłaszającym. Przypomnieć bowiem należy, że zgłoszenie celne jest czynnością, poprzez którą osoba wyraża, w wymaganej formie i w określony sposób, zamiar objęcia towaru określoną procedurą celną - art. 4 pkt 17 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92
z 12 października 1992 r., ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. U. UE. L. 92.302.1, ze zm.) – w dalszej części zwany WKC. To od osoby składającej zgłoszenie celne prawodawca wspólnotowy wymaga, aby zawierało ono wszystkie elementy, niezbędne do zastosowania przepisów regulujących procedurę celną,
do której zgłaszane są towary, a ponadto, aby były do niego dołączone wszystkie wymagane dokumenty (art. 62 ust. 1 i 2 WKC). W myśl art. 199 rozporządzenia wykonawczego do WKC, złożenie w urzędzie celnym zgłoszenia podpisanego przez zgłaszającego lub jego przedstawiciela czyni go odpowiedzialnym, zgodnie
z obowiązującymi przepisami, za prawdziwość informacji podanych w zgłoszeniu, autentyczność załączonych dokumentów, a także za przestrzeganie wszelkich obowiązków odnoszących się do objęcia danych towarów odpowiednią procedurą. Powyższe prowadzi do kolejnego, niezwykle ważnego dla tej sprawy wniosku,
a mianowicie, że to nie organ celny, lecz podmiot zgłaszający jest odpowiedzialny
za kompletność i prawidłowość zgłoszenia celnego. Przyjęcie przez organ celny zgłoszenia celnego nie oznacza więc niewzruszalności zawartych w nim danych. Organy celne mogą dokonać późniejszej kontroli i sprostowania zgłoszenia celnego, a jeżeli w jej wyniku stwierdzą nieprawidłowe lub niekompletne dane, powinny podjąć niezbędne działania w celu uregulowania sytuacji, biorąc pod uwagę nowe dane, którymi dysponują – art. 78 ust. 1 i 3 WKC.
Ostatnią do rozstrzygnięcia kwestią jest odpowiedź na pytanie, czy organ celny może dokonać zmiany zgłoszenia celnego w ten sposób, że wykazany
w zgłoszeniu 12-cyfrowy kod nomenklatury ERN, może zastąpić 8-cyfrowym kodem nomenklatury CN? Otóż zdaniem Sądu taka możliwość istnieje. W sytuacji, gdy
w wyniku weryfikacji zgłoszenia celnego, na podstawie dostępnych danych możliwe jest ustalenie właściwego kodu Nomenklatury Scalonej (CN), a jednocześnie nie ma faktycznych możliwości ustalenia kodu dodatkowego TARIC, wówczas organ celny ma podstawy do tego, aby wykazany w zgłoszeniu celnym kod 12-cyfrowy, zastąpić 8-cyfrowym kodem CN. Wynika to z opisanego wyżej charakteru obydwu tych kodów oraz przypisanej zgłaszającemu, a nie organowi celnemu, odpowiedzialności
za podanie w zgłoszeniu celnym pełnych danych dotyczących danego towaru. Nie można również dopuścić do sytuacji, w której wadliwe zgłoszenie celne nie podlegałoby korekcie tylko z tego powodu, że z przyczyn niezależnych od organu celnego nie można ustalić dodatkowego kodu. Dlatego też organ celny
ma możliwość zmiany błędnego kodu i określenia go na nowo w takim zakresie,
w jakim pozwalają na to dostępne dane. Podstawą prawną takiego działania jest przywołany wcześniej przepis art. 78 ust. 3 WKC. Zmiana danych w zgłoszeniu celnym, tak jak w niniejszej sprawie, nie zawsze ma wpływ na wysokość kwoty długu celnego lub zastosowaną procedurę celną. W takich przypadkach, zgodnie z art. 23 ust. 4 cyt. ustawy Prawo celne, organ celny nie wydaje decyzji określającej kwotę długu celnego lub rozstrzygającej o nadaniu towarowi właściwego przeznaczenia celnego, lecz postanowienie, w którym zmienia nieprawidłowe dane.
Z tych względów Sąd nie podzielił zarzutów skargi, dotyczących naruszenia przepisów art. 23 ust. 4 cyt. wyżej ustawy Prawo celne w zw. z § 5 cyt. rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie szczegółowych wymogów, jakie powinno spełniać zgłoszenie celne oraz art. 1 i 2 Rozporządzenia Komisji (EWG)
nr 3846/87 z 17 grudnia 1987 r. ustanawiającego nomenklaturę produktów rolnych do celów refundacji wywozowych.
Bezzasadne są też pozostałe zarzuty. Jak wykazały to w tej sprawie organy celne, produkt będący przedmiotem dokonanego przez Spółkę "C." zgłoszenia celnego klasyfikowany jest według kodu CN 04049021. Przy takiej klasyfikacji, określenie 12-cyfrowego kodu ERN dla potrzeb refundacji wywozowych, a więc rozbudowanie kodu CN o dodatkowy kod TARIC, wymaga znajomości zawartości wody i białka mleka w tym produkcie. Takich informacji przy zgłoszeniu celnym skarżąca Spółka jednak nie przedstawiła. Nie przedstawiła ich również
na wezwanie organu w trakcie prowadzonego w tej sprawie postępowania. Stwierdziła natomiast, że nie były pobierane próbki tego towaru. Pomijając nawet fakt, że to na zgłaszającym ciążył obowiązek podania pełnych informacji o towarze, to w takich okolicznościach faktycznych organ celny nie miał możliwości ustalenia tych danych. Całkowicie bezzasadny jest więc zarzut skargi dotyczący zaniechania przez organy celne niezbędnych czynności dowodowych w celu ustalenia zawartości wody i białka mleka w wywożonym towarze. Zaskarżone postanowienie nie narusza więc przywołanych w skardze przepisów art. 122 i art. 187 §1 o.p. Bezzasadny jest też zarzut dotyczący naruszenia przepisu art. 210 § 4 w zw. z art. 219 o.p. Wbrew twierdzeniom autora skargi, wydane w tej sprawie postanowienia zawierają w swych uzasadnieniach wyjaśnienie podstawy prawnej. Sąd nie podzielił też zarzutu skargi dotyczącego naruszenia przepisu art. 121 o.p. Jego uzasadnieniem nie może być fakt, iż na zawartości serwatki w wywożonym produkcie wskazywał dołączony
do dokumentu SAD wniosek o refundację WPR 1. Tak, jak wyjaśnił to Dyrektor Izby Celnej w B., to na zgłaszającym ciąży obowiązek podania prawidłowych danych w zgłoszeniu celnym, a organy celne nie mają obowiązku przeprowadzania pełnej kontroli tych zgłoszeń w dniu ich składania. Mogą tego dokonać w okresie późniejszym.
Wszystko to prowadzi do wniosku, że zaskarżone postanowienie znajduje oparcie w przepisach prawa procesowego i materialnego. Powyższe uzasadniało oddalenie skargi na zasadzie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi.