I SA/Bk 258/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Białymstoku uchylił postanowienia organów obu instancji dotyczące nałożenia grzywny w celu przymuszenia, stwierdzając wadliwe zakwalifikowanie przez organ I instancji pisma skarżącego jako zarzutów egzekucyjnych.
Skarżący A. L. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B., które uchyliło postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Sąd uznał, że organ I instancji błędnie zakwalifikował pismo skarżącego jako zarzuty egzekucyjne, podczas gdy dotyczyło ono wniosków o wstrzymanie wykonania lub zawieszenie postępowania. W konsekwencji, WSA uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji, stwierdzając, że nie mogą być wykonane w całości, i zasądził zwrot kosztów postępowania.
Sprawa dotyczyła skargi A. L. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] maja 2004 r., które uchyliło postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego z dnia [...].03.2004 r. w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku rozbiórki. Organ I instancji uznał zarzuty wniesione przez skarżącego za niedopuszczalne, podczas gdy organ odwoławczy uchylił to postanowienie i umorzył postępowanie pierwszej instancji, stwierdzając, że pismo skarżącego z dnia 2.02.2004 r. nie zawierało zarzutów odpowiadających przesłankom ustawy egzekucyjnej. Skarżący domagał się wstrzymania i cofnięcia postanowienia o nałożeniu grzywny, argumentując, że rozpoczął już rozbiórkę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku uznał, że organ odwoławczy trafnie dostrzegł wadliwość kwalifikacji pisma skarżącego przez organ I instancji. Sąd stwierdził, że pismo to nie zawierało zarzutów z art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym, a dotyczyło wniosków o wstrzymanie wykonania lub zawieszenie postępowania egzekucyjnego. W związku z tym, brak było podstaw do wydania postanowienia o uznaniu zarzutów za niedopuszczalne. WSA uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji, stwierdzając, że nie mogą być wykonane w całości, i zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej zwrot kosztów postępowania sądowego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, pismo zawierające wnioski o wstrzymanie wykonania lub zawieszenie postępowania egzekucyjnego nie może być traktowane jako zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego, o których mowa w art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Uzasadnienie
Organ egzekucyjny pierwszej instancji wadliwie zakwalifikował pismo skarżącego jako zarzuty egzekucyjne, podczas gdy zawierało ono wnioski dotyczące wstrzymania wykonania lub zawieszenia postępowania. Brak było podstaw do wydania postanowienia o uznaniu zarzutów za niedopuszczalne, a wnioski te powinny być rozpatrzone w odpowiednim trybie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (7)
Główne
u.p.e.a. art. 33 § 1
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
k.p.a. art. 138 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 145 § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
u.p.e.a. art. 34 § 1
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
k.p.a. art. 144
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 128 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 200
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ I instancji wadliwie zakwalifikował pismo skarżącego jako zarzuty egzekucyjne, podczas gdy dotyczyło ono wniosków o wstrzymanie wykonania lub zawieszenie postępowania. Brak było podstaw do wydania postanowienia o uznaniu zarzutów za niedopuszczalne.
Godne uwagi sformułowania
organ odwoławczy trafnie dostrzegł, iż organ I instancji wadliwie zakwalifikował wniesione przez skarżącego pismo z dnia 2.02.2004 r. nazwane odwołaniem jako zarzuty na postanowienie egzekucyjne. W piśmie tym istotnie skarżący nie podniósł żadnego z zarzutów, o których mowa w art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, stąd brak było podstaw do wydania postanowienia z dnia [...].03.2004 r. o uznaniu zarzutów za niedopuszczalne. Sam fakt, iż wnioski te sformułowanie są w sposób nieprecyzyjny i bez należytego uzasadnienia mógł skutkować jedynie żądaniem wyjaśnienia czego w istocie domaga się skarżący i wskazania podstaw tego żądania. Uchylenie postanowienia i umorzenie postępowania objętego tym postanowieniem w istocie narusza art. 138 § 1 pkt. 2 zd. 2 kpa przywołany jako podstawa rozstrzygnięcia.
Skład orzekający
Mieczysław Markowski
przewodniczący sprawozdawca
Janusz Lewkowicz
sędzia
Urszula Barbara Rymarska
asesor
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących kwalifikacji pism w postępowaniu egzekucyjnym oraz prawidłowego stosowania art. 138 § 1 pkt. 2 kpa."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji błędnej kwalifikacji pisma przez organ egzekucyjny.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa pokazuje typowy błąd proceduralny organu administracji, który może prowadzić do uchylenia jego postanowień. Jest to ciekawe dla prawników procesowych.
“Błąd organu egzekucyjnego: Jak nieprawidłowa kwalifikacja pisma doprowadziła do uchylenia grzywny.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Bk 258/04 - Wyrok WSA w Białymstoku Data orzeczenia 2004-10-15 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2004-08-20 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Sędziowie Janusz Lewkowicz Mieczysław Markowski /przewodniczący sprawozdawca/ Urszula Barbara Rymarska Symbol z opisem 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych Hasła tematyczne Egzekucyjne postępowanie Skarżony organ Dyrektor Izby Skarbowej Treść wyniku Uchylono postanowienie I i II instancji Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 110 poz 968 art. 33 Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jednolity Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071 art. 138 par. 1 pkt 2 Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Mieczysław Markowski (spr.), Sędziowie sędzia NSA Janusz Lewkowicz, asesor WSA Urszula Barbara Rymarska, Protokolant Anna Ziniewicz, po rozpoznaniu w dniu 15 października 2004 r. sprawy ze skargi A. L. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] maja 2004 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku rozbiórki 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego z dnia [...].03.2004 r. nr [...] 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienia nie mogą być wykonane w całości, 3. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w B. na rzecz skarżącego A. L. kwotę 100,- (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Uzasadnienie Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w B. postanowieniem z dnia [...].03.2004 r. Nr. [...] uznał za niedopuszczalne zarzuty wniesione przez A. L. w sprawie postępowania egzekucyjnego prowadzonego w celu przymusowego ściągnięcia grzywny objętej tytułem wykonawczym Nr [...] z dnia [...].09.2003 r. wystawionym przez Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w oparciu o art. 34 § 1, 4 ustawy z 27.06.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Rozstrzygając wniesione na powyższe postanowienie zażalenie Dyrektor Izby Skarbowej w B., postanowieniem z dnia [...].05.2004 r. Nr. [...] uchylił powyższe postanowienie w całości i umorzył objęte tym postanowieniem postępowanie pierwszej instancji wskazując jako podstawę art. 138 § 1 pkt. 2 i art. 144 kpa. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, iż skoro pismo z dnia 2.02.2004 r. nie zawierało żadnego zarzutu odpowiadającego którejkolwiek z przesłanek art. 33 ustawy egzekucyjnej to nie było podstawy prawnej do potraktowania go w kategoriach zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Zostało ono zatem wydane bezpodstawne i stąd kwalifikuje się do uchylenia i umorzenia objętego tym postanowieniem postępowania pierwszej instancji. Zgłoszone natomiast wnioski winny być załatwione w trybie właściwym do ich rozstrzygnięcia. W skardze na powyższe postanowienia nazwanej odwołaniem skarżący domaga się wstrzymania, cofnięcia postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia [...].11.2002 r. jak również tytułu wykonawczego stosowanego w Egzekucji Należności Pieniężnych Nr [...] z dnia [...].09.2003 r. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w B. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazuje, iż rozpoczął już rozbiórkę budynku mieszkalnego, który to obowiązek wynika z decyzji i dodatkowe karanie go grzywną nie powinno mieć miejsca stąd wnosi o pozytywne rozstrzygnięcie odwołania. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko zawarte w postanowieniu i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przede wszystkim należy stwierdzić, iż organ odwoławczy trafnie dostrzegł, że organ I instancji wadliwie zakwalifikował wniesione przez skarżącego pismo z dnia 2.02.2004 r. nazwane odwołaniem jako zarzuty na postanowienie egzekucyjne. W piśmie tym istotnie skarżący nie podniósł żadnego z zarzutów, o których mowa w art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, stąd brak było podstaw do wydania postanowienia z dnia [...].03.2004 r. o uznaniu zarzutów za niedopuszczalne. Rozstrzygając zatem zażalenie na to postanowienie istniała podstawa do uchylenia postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, jak stanowi art. 128 § 1 pkt. 2 zd. 1. W istocie bowiem organ I instancji nie rozpoznał wniosków zawartych w piśmie ze względu na potraktowanie ich jako zarzuty, a które dotyczyły wstrzymania wykonania lub zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Sam fakt, iż wnioski te sformułowanie są w sposób nieprecyzyjny i bez należytego uzasadnienia mógł skutkować jedynie żądaniem wyjaśnienia czego w istocie domaga się skarżący i wskazania podstaw tego żądania. Uchylenie postanowienia i umorzenie postępowania objętego tym postanowieniem w istocie narusza art. 138 § 1 pkt. 2 zd. 2 kpa przywołany jako podstawa rozstrzygnięcia. Przepis ten, bowiem mówi o uchyleniu zaskarżonej decyzji (postanowienia) i umorzeniu postępowania I instancji. Tymczasem sentencja pozostaje w sprzeczności z uzasadnieniem, z którego wynika, iż postępowanie winno toczyć się dalej w zakresie zgłoszonych wniosków. Zaistniały zatem podstawy do uchylenia zaskarżonego postanowienia stosownie do art. 145 § 1 pkt. 1 lit. "b" ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30.08.2004 r. (Dz.U. Nr. 153, poz. 1270). O kosztach Sąd orzekł zgodnie z art. 200 powyższej ustawy.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI