I SA/Bk 257/06

I SA/Bk 257/06 - Wyrok WSA w Białymstoku
Data orzeczenia
2006-12-01
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-07-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Janusz Lewkowicz
Józef Orzel /przewodniczący/
Wojciech Stachurski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
6309 Inne o symbolu podstawowym 630
Hasła tematyczne
Celne prawo
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Józef Orzel, Sędziowie sędzia NSA Janusz Lewkowicz, asesor WSA Wojciech Stachurski (spr.), Protokolant Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 1 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi J. S.-N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego oraz podatku od towarów i usług oddala skargę
Uzasadnienie
J. S.-N. [...] lipca 2005 r. zgłosiła Naczelnikowi Urzędu Celnego w B. do procedury dopuszczenia do obrotu przywiezione z USA towary: używaną łódź motorową marki [...] i używany motocykl [...]. Przedmioty te ujęte zostały w załączonej do zgłoszenia celnego liście mienia przesiedlenia z [...] lipca 2004 r. i na tej też podstawie J. S.-N. wniosła o zwolnienie ich od cła i należnych podatków.
W wyniku dokonanej weryfikacji powyższego zgłoszenia celnego Naczelnik Urzędu Celnego w B. wydał [...] września 2005 r. decyzję nr [...], w której określił w stosunku do tych towarów kwotę długu celnego w wysokości 958,70 zł oraz kwotę podatku od towarów i usług w wysokości 4 672,20 zł. W uzasadnieniu organ stwierdził, że brak jest w przedmiotowej sprawie podstaw do zwolnienia tych towarów od cła jako mienia przesiedlenia wobec faktu, iż wniosek J. S.-N. z [...] lipca 2005 r. złożony został po upływie 12 miesięcy od dnia przesiedlenia, a wymienione we wniosku przedmioty nie były przez J. S.-N. osobiście użytkowane w poprzednim miejscu zamieszkania. Nie zostały więc spełnione warunki zawarte w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 918/1983 dotyczącym wspólnotowego systemu zwolnień celnych,
a tym samym brak jest też przesłanek do zwolnienia przedmiotowych towarów
od podatku od towarów i usług na podstawie art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia
11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Wartość celną motocykla i łodzi motorowej organ ustalił na podstawie art. 31 Wspólnotowego Kodeks Celnego
z wykorzystaniem opinii biegłego. Organ wyliczył należności celne - dla motocykla
z zastosowaniem stawki celnej erga omnes 1,7 %, dla łodzi motorowej zgodnie
ze stawką celną 6 %. Podatek od towarów i usług w przypadku tych towarów wymierzono z zastosowaniem stawki 22 %.
Powyższa decyzja została uchylona przez Dyrektora Izby Celnej w B. decyzją z [...] grudnia 2005 r., a sprawa przekazana została organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. Organ drugiej instancji stwierdzi, iż co prawda zasadnie zakwestionowano wartości celne zgłoszonych towarów, jednak ustalenie ich przez organ pierwszej instancji nastąpiło w oparciu o niezweryfikowane i budzące wątpliwości opinie biegłego.
W wyniku ponownego rozpatrzenia tej sprawy Naczelnik Urzędu Celnego
w B., po uzyskaniu od biegłego skarbowego uzupełnienia i uszczegółowienia opinii dotyczącej wartości sprowadzonych towarów, wydał [...] marca 2006 r. nową decyzję nr [...], w której ponownie określił J. S.–N. kwotę wynikającą z długu celnego w wysokości 958,70 zł i kwotę podatku od towarów i usług w wysokości 4 672,20 zł.
W uzasadnieniu tej decyzji organ argumentował, iż w przedmiotowej sprawie brak jest możliwości przyjęcia wartości transakcyjnych zgłoszonych towarów za ich wartość celną, bowiem dokumenty zakupu zarówno łodzi, jak też motocykla dotyczą transakcji sprzedaży towarów na terenie USA, nieprzeznaczonych na eksport. Organ przedstawił też sposób ustalania wartości celnej z uwzględnieniem sporządzonych przez biegłego skarbowego opinii techniczno-ekonomicznych dotyczących ustalenia wartości rynkowych przedmiotowych towarów.
Po rozpatrzeniu sprawy, na skutek wniesionego odwołania od powyższej decyzji, Dyrektor Izby Celnej w B. decyzją z [...] marca 2006 r. nr [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy w pierwszym rzędzie podkreślił, że zgodnie z art. 29 ust. 1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego wartością celną przywożonych towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy faktycznie zapłacona lub należna za towar wtedy, gdy zostały one sprzedane w celu wywozu na obszar celny Wspólnoty. Z dołączonych do zgłoszenia celnego dokumentów zakupu motocykla [...] i łodzi motorowej [...], datowanych na [...] stycznia 2004 r. i [...] stycznia 2004 r. wynika, iż nie dotyczą one sprzedaży na eksport, albowiem J. S.-N. zamieszkiwała wówczas na terenie USA. Dokumenty te dotyczą więc transakcji wewnętrznej, dokonanej pomiędzy osobami zamieszkałymi na terenie USA. W sytuacji braku możliwości przyjęcia cen transakcyjnych wystąpiła konieczność ustalenia wartości celnej towarów na podstawie przepisów art. 30 i 31 Wspólnotowego Kodeksu Celnego. Organ uzasadniając nieprzydatność metod ustalania wartości celnej wymienionych w art. 30 przyjął metodę określoną w art. 31, tj. metodę "ostatniej szansy". Przepis ten przewiduje, że jeżeli wartość celna nie może być ustalana na podstawie przepisu art. 29 i 30 Kodeksu, jest ona ustalana
na podstawie danych dostępnych we Wspólnocie, z zastosowaniem odpowiednich środków zgodnych z zasadami i ogólnymi przepisami: Porozumienia w sprawie stosowania art. VII Układu Ogólnego w Sprawie Taryf Celnych i Handlu; art. VII Układu Ogólnego w Sprawie Taryf Celnych i Handlu; przepisów rozdziału III Wspólnotowego Kodeksu Celnego. Organ wskazał, że powołanie w przedmiotowej sprawie biegłego skarbowego w celu ustalenia wartości celnej używanego motoru
i łodzi było też zgodne z zaleceniami Technicznego Komitetu Ustalania Wartości Celnej, pozwalającymi na wykorzystywanie specjalistycznych katalogów, bądź innej wiedzy specjalistycznej. Biegły dokonał oględzin ww. towarów w celu ich identyfikacji oraz określenia ich stanu technicznego, po czym wykorzystując zarówno specjalistyczne publikacje, dane dotyczące cen rynkowych tych towarów, jak też opierając się na własnej wiedzy specjalistycznej, ustalił wartość rynkową zarówno łodzi, jak też motocykla. W uzupełnieniu opinii biegły wyjaśnił sposób obliczenia wartości rynkowych łodzi i motocykla, jak też materiałów źródłowych, na których się oparł.
W dalszej części uzasadnienia decyzji Dyrektor Izby Celnej w B. wskazał, że przepis art. 3 rozporządzenia Rady (EWG) nr 918/1983 w sprawie ustanowienia wspólnotowego systemu zwolnień celnych przewiduje, iż zwolnienie z należności celnych przywozowych ograniczone jest do mienia osobistego, które:
– poza szczególnymi przypadkami uzasadnionymi okolicznościami, pozostawało w posiadaniu oraz, w przypadku towarów nie przeznaczonych do konsumpcji, było używane przez daną osobę w jej poprzednim stałym miejscu zamieszkania przez co najmniej 6 miesięcy przed datą, kiedy osoba
ta opuściła swoje stałe miejsce zamieszkania w państwie trzecim;
– jest przeznaczone do użytku w tych samych celach, w nowym stałym miejscu zamieszkania.
Natomiast art. 6 cyt. rozporządzenia stwierdza, że zwolnienie przyznawane jest tylko w przypadku mienia osobistego wprowadzanego do wolnego obrotu w ciągu
12 miesięcy od daty ustalenia przez zainteresowaną osobę stałego miejsca zamieszkania na obszarze celnym Wspólnoty.
W ocenie organu, aby zwolnienie zostało udzielone, spełniony musi być każdy
z wymienionych warunków, co jednocześnie oznacza, że nie spełnienie chociażby jednego wyklucza możliwość do zastosowania zwolnienia. W przedmiotowej sprawie nie budzi wątpliwości fakt, iż zgłoszenie do procedury dopuszczenia do obrotu łodzi motorowej i motocykla nastąpiło po upływie terminu 12 miesięcy. Strona składając
[...] lipca 2005 r. wyjaśnienia do protokołu stwierdziła: "Termin, w którym zdecydowałam się przenieść swoje miejsce stałego zamieszkania do Polski
to czerwiec 2004 roku. Dokładnie jest to 30.06.2004 r." W treści tego samego protokółu Pani J. S.-N. zeznała również, że zakupiony motocykl i łódź motorowa nie były przez nią zarejestrowane na terenie USA, ani też użytkowane przed przywozem do Polski. Organ za niewiarygodne uznał stwierdzenie Strony zawarte w jej odwołaniu, iż wymieniony sprzęt użytkowała do swoich potrzeb przez dłuższy, bliżej niewskazany okres czasu. Zdaniem organu odwoławczego organ l instancji postąpił więc prawidłowo w kwestii odmowy zastosowania zwolnienia od cła, jak też od podatku od towarów i usług towarów.
W skardze na powyższą decyzję pełnomocnik J. S.-N. zarzucił wydanie jej z naruszeniem:
– art. 2 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 918/83 z 28 marca 1983 r. w sprawie ustanowienia wspólnotowego systemu zwolnień celnych, poprzez jego niezastosowanie;
– art. 6 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 918/83 z 28 marca 1983 r. w sprawie ustanowienia i wspólnotowego systemu zwolnień celnych, poprzez jego błędne zastosowanie;
– art. 47 ust. 1 pkt. 1 ustawy z 11 marca 2003 r. o podatku od towarów i usług, poprzez jego niezastosowanie;
– art. 31 Wspólnotowego Kodeksu Celnego z dnia 12 października 1992 r. poprzez jego nieuzasadnione zastosowanie.
Na tej podstawie pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji
i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.
W uzasadnieniu podniósł, że doszło w tej sprawie do nieuzasadnionego dokonania wyceny rzeczy i ustalenia cła za korzystające, w myśl Rozporządzenia Rady (EWG), ze zwolnienia mienie przesiedlenia oraz do naliczenia, wskutek nieuzasadnionego niezastosowania art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2003 r. o podatku
od towarów i usług, podatku VAT. Przepis art. 2 Rozporządzenia nr 918/83 Rady (EWG) przewiduje, że mienie osób fizycznych przenoszących swoje miejsce stałego zamieszkania z państwa trzeciego na obszar Wspólnoty jest zwolnione z należności celnych przywozowych (mienie przesiedlenia). Warunkiem dopuszczalności zwolnienia jest, w myśl art. 6 w/w Rozporządzenia Rady (EWG), wprowadzenie mienia do swobodnego obrotu w ciągu 12 miesięcy od daty ustalenia, przez osobę zainteresowaną, miejsca stałego zamieszkania na teranie Wspólnoty oraz przeznaczenie rzeczy do takiego samego użytku jak w poprzednim miejscu zamieszkania. Zdaniem pełnomocnika J. S.-N. w przedmiotowej sprawie został zachowany zarówno termin i pozostałe wymogi dotyczące używania rzeczy.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w B. wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
W świetle art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), orzekający w niniejszej sprawie Sąd mógłby uchylić zaskarżoną decyzję – o co wnosił pełnomocnik J. S.-N. - gdyby stwierdził:
– naruszenie prawa materialnego, w taki sposób, iżby miało to wpływ na wynik sprawy;
– naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego;
– inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie żadna z tych przesłanek nie wystąpiła. Organy celne prawidłowo ustaliły stan faktyczny sprawy i w sposób prawidłowy odniosły do niego obowiązujące przepisy prawa.
Pierwszą, wymagającą rozważenia w tej sprawie kwestią jest to, czy sprowadzone do Polski przez J. S.-N. towary w postaci motoru [...] i łodzi motorowej [...] mogły, jako mienie przesiedlenia, korzystać ze zwolnienia od należności celnych i podatkowych. Otóż tak, jak wyjaśnił to Dyrektor Izby Celnej w B. w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, przepis art. 3 rozporządzenia Rady (EWG) nr 918/83 z 28 marca 1983 r. w sprawie wspólnotowego systemu zwolnień celnych przewiduje, iż zwolnienie z należności celnych przywozowych może dotyczyć mienia osobistego, które między innymi było używane przez daną osobę w jej poprzednim stałym miejscu zamieszkania przez co najmniej 6 miesięcy przed datą, kiedy osoba ta opuściła swoje stałe miejsce zamieszkania w państwie trzecim.
W niniejszej sprawie organy celne słusznie uznały, że sporne towary nie były przez J. S.-N. używane w okresie jej pobytu w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej. Za kluczowe w tej kwestii należy uznać zeznania Skarżącej złożone na samym początku przeprowadzonego postępowania. Stwierdziła ona wówczas, iż cyt. " (...) nie rejestrowałam tej łodzi i nie użytkowałam podczas okresu posiadania; (...) do dnia zakupu do momentu wysyłki go do Polski motocykl nie był przeze mnie użytkowany" (protokół przesłuchania strony z [...] lipca 2005 r. - k. 37 akt administracyjnych). Złożenie diametralnie innych wyjaśnień na etapie postępowania odwoławczego prowadzi do wniosku, że miało to na celu wpłynięcie na wynik sprawy, a nie ustalenie jej stanu faktycznego. Słusznie też organy celne argumentowały, że niezarejestrowanie przez J. S.-N. motocykla i łodzi motorowej wykluczało możliwość używania tych rzeczy zgodne z ich przeznaczeniem.
Niezależnie od powyższego należy również wskazać, że dodatkowym warunkiem zwolnienia z należności celnych towarów zaliczanych do tzw. mienia przesiedlenia jest wprowadzanie ich do wolnego obrotu w ciągu 12 miesięcy od daty ustalenia przez zainteresowaną osobę stałego miejsca zamieszkania na obszarze celnym Wspólnoty - art. 6 cyt. rozporządzenia Rady (EWG) nr 918/83 z 28 marca 1983 r. J. S.–N. podczas jej przesłuchania w charakterze strony z [...] lipca 2005 r. stwierdziła ostatecznie, że 30 czerwca 2004 r. zdecydowała się przenieść swoje miejsce stałego zamieszkania do Polski. Liczony od tej daty termin 12 miesięcy upłynął więc przed tym jak Skarżąca 28 lipca 2006 r. zgłosiła do obrotu łódź motorową i motocykl. Termin ten upłynął nawet jeśli przyjąć, że pierwszą datą pewną ustalenia przez Skarżącą stałego miejsca zamieszkania na terenie Polski jest
[...] lipca 2005 r., kiedy to Skarżąca po raz pierwszy zgłosiła do obrotu w Polsce mienie przesiedlenia.
W świetle powyższego za całkowicie nietrafne należy uznać zawarte
w skardze stwierdzenie, że zachowane zostały warunki do zwolnienia od należności celnych i podatkowych przywiezionych przez J. S.-N. towarów. Autor skargi niczym w istocie tego twierdzenia nie uzasadnił.
Zastrzeżeń Sądu w tej sprawie nie budzi również sposób ustalenia wartości celnej sprowadzonych przez J. S.-N. towarów. Organy należycie i przekonywująco uzasadniły odmowę przyjęcia wartości transakcyjnej tych towarów. Istotnie, ze zgromadzonych w sprawie dowodów nie wynika, aby towary te, o czym stanowi art. 29 ust. 1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, zostały sprzedane w celu wywozu ich na obszar celny Wspólnoty. Organy uzasadniły także nieprzydatność metod ustalania wartości celnej wymienionych w art. 30 tego Kodeksu. Natomiast przyjęcie wartości tych towarów na podstawie wyceny dokonanej przez powołanego w sprawie biegłego (po uzupełnieniu o wyjaśnienia dotyczące sposobu obliczenia wartości rynkowych łodzi i motocykla - k. 144 i 145 akt administracyjnych), odpowiada wymogom stawianym w przepisie art. 31 Wspólnotowego Kodeksu Celnego.
W tym stanie rzeczy Sąd nie dopatrzył się naruszenia przywołanych w skardze przepisów prawa, co w świetle art. 151 cyt. wcześniej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uzasadniało oddalenie skargi.