I SA/Bk 230/04

I SA/Bk 230/04 - Wyrok WSA w Białymstoku
Data orzeczenia
2004-09-08
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2004-07-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Mieczysław Markowski /przewodniczący/
Włodzimierz Witold Kędzierski /sprawozdawca/
Wojciech Stachurski
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne
Celne prawo
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2001 nr 75 poz 802
art. 13 par. 3 pkt 1
Ustawa z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny - t.j.
Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
art. 121
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
Dz.U. 2003 nr 219 poz 2153
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Mieczysław Markowski, Sędziowie sędzia NSA Włodzimierz Witold Kędzierski (spr.), asesor WSA Wojciech Stachurski, Protokolant Anna Ziniewicz, po rozpoznaniu w dniu 8 września 2004 r. sprawy ze skargi M. K. - [...] w B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] czerwca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie klasyfikacji taryfowej oddala skargę
Uzasadnienie
Dyrektor Izby Celnej w B. decyzją z [...].06.2004 r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w B. z [...].03.2004 r., nr [...], uznającą zgłoszenie celne, dokonane przez M. K., za nieprawidłowe i zmieniającą klasyfikację samochodu marki Toyota [...]oraz określającą Firmie Handlowo-Usługowej M. K. podatek akcyzowy według stawki 65% oraz podatek VAT stosując stawkę 22% - wydaną na podstawie przepisów:
- art. 207 ustawy z 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.);
- art. 13 §§ 1,4,5, art. 23, art. 65 § 4 pkt 2 lit. b, art. 98, art. 212 §§ 2 i 3, art. 222 § 1, art. 242 § 3 i art. 262 Kodeksu celnego (Dz. U. Nr 75, poz. 802 z 2001 r.);
- art. 11 ust. 2 i ust. 3, art.11 f, art. 15 ust. 4, art. 18 ust. 1, art. 36 ust. 2, art. 37 ust. 1 pkt 4 ustawy z 08.01.1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.);
- § 2 ust. 1 pkt 3, § 7 ust. 2 i ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z 22.12.2003 r.
w sprawie podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 221, poz. 2196);
- art. 13, art. 16 (1) (b) i art. 21 Protokołu Nr 4 Układu Europejskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Rzeczypospolitą Polską, a Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi (załącznik do Dz. U. Nr 104, poz. 662 z 04.09.1997 r. z późn. zm.);
- § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16.12.2003 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz. U. 219, poz. 2153);
Dyrektor Izby Celnej w B. w uzasadnieniu decyzji wywiódł:
Stosowana w Polsce Taryfa celna przyjęła nazewnictwo i pełne zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury Określania i Kodowania Towarów, wprowadzonej w życie Międzynarodową Konwencją w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania
i Kodowania Towarów, sporządzoną w Brukseli 14 czerwca 1983 r. (załącznik do Dz. U. Nr 11, poz. 62 z dnia 07.02.1997 r.). Zgodnie z postanowieniem art. 13 ustęp 2 powyższej Konwencji "weszła ona w życie w stosunku do Polski dnia 1 stycznia 1996 r." (Oświadczenie rządowe z dnia 30.12.1996 r. w sprawie przystąpienia przez Rzeczypospolitą Polską
do Międzynarodowej Konwencji w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania
i kodowania towarów, sporządzonej w Brukseli dnia 14 czerwca 1983 r. – Dz. U. nr 11, poz. 63 z dnia 07.02.1997 r.). Na mocy powyższej Konwencji polska administracja celna jest zobligowana do stosowania Scalonej Nomenklatury i jej oficjalnej interpretacji w obrocie
z krajami Wspólnoty Europejskiej.
Oceniając przedmiotowy pojazd pod kątem klasyfikacji taryfowej, a zatem czy jest to samochód do przewozu osób, czy też do przewozu towarów należało posłużyć się Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej znajdującymi się w części C Taryfy celnej załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz. U. Nr 219, poz. 2153).
Zgodnie z 1 regułą Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, klasyfikację towarów należy ustalić zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej. Przeznaczenie towaru ma znaczenie tylko wtedy, gdy sama taryfa w ten sposób różnicuje klasyfikację wyrobów.
Klasyfikując towary do poszczególnych kodów taryfy celnej należy kierować się zasadami, o których mowa wyżej oraz faktycznym stanem importowanego towaru. Stosownie bowiem do art. 85 § 1 ustawy Kodeks celny "należności celne przywozowe są wymagane według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących".
Pojazdy nieszynowe oraz ich części i akcesoria objęte są działem 87 taryfy celnej. Zależnie od budowy, pełnionej funkcji, rodzaju zastosowanego napędu, wieku klasyfikowane są one w różnych pozycjach tego działu, przy czym o wyborze właściwej z nich, oprócz powyższych cech decydują także uwagi do działu, które w powiązaniu z brzmieniem pozycji (w myśl w/w reguł) stanowią jedną z fundamentalnych zasad klasyfikacji towarowej.
Pozycja 8703 Taryfy celnej obejmuje pojazdy przeznaczone zasadniczo do przewozu osób włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, natomiast pozycja 8704 obejmuje wyłącznie pojazdy do transportu towarowego.
Jak wynika z akt sprawy, a w szczególności z dokumentu przeprowadzenia rewizji celnej towaru z dnia 19.02.2004 r. oraz zdjęć pojazdu, przedmiotem importu był samochód osobowy marki Toyota [...], o roku produkcji 1997 r. wyposażony w 5 miejsc
do siedzenia, ABS, wspomaganie, elektryczną regulację szyb i lusterek, centralny zamek, klimatyzację oraz dwie poduszki powietrzne. Przedmiotowy pojazd posiada rząd foteli
za kierowcą i pasażerem, tapicerkę dachu wraz z oświetleniem, tapicerkę podłogi pod tylnymi fotelami, jak również pasy bezpieczeństwa, popielniczki, regulatory otwierania szyb tylnych, miejsca na głośniki w tylnych drzwiach.
Firma Handlowo-Usługowa M. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej
w B. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku.
Skarżącej decyzji zarzucono naruszenie przepisów prawa:
- art. 2 i art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,
- art. 3 ust. 1 lit. "a" Międzynarodowej Konwencji w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów z 14.06.1983 r. (Dz. U. z 1997 r. Nr 11, poz. 62),
- art. 5 i art. 13 Kodeksu celnego (Dz. U. z 2001 r. Nr 75, poz. 802 ze zm.),
- art. 120-122, art.187 i art. 191 ustawy z 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.).
Wskazując na naruszenie wyżej wymienionych przepisów prawa skarżący domagał się uchylania zaskarżonej decyzji i zasądzenia kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi M. K. wywiódł, iż 28.01.2004 r. zakupił samochód marki TOYOTA [...]. Z dowodu zakupu samochodu wraz z dokumentami SAD wynika, iż samochód zaklasyfikowano do kodu PCN 870421922, do którego klasyfikowane są pojazdy samochodowe do transportu towarowego o ładowności do 1000 kg.
Stosowana w Polsce Taryfa celna przyjęła nazewnictwo i pełne zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury Określania i Kodowania Towarów, wprowadzonej w życie Międzynarodową Konwencją w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania
i Kodowania Towarów, sporządzoną w Brukseli 14 czerwca 1983 r. (załącznik do Dz. U. Nr 11, poz. 62 z dnia 07.02.1997 r.). Zgodnie z postanowieniem art. 13 ust. 2 powyższej Konwencji "weszła ona w życie w stosunku do Polski dnia 1 stycznia 1996 r." (Oświadczenie rządowe z dnia 30.12.1996 r. w sprawie przystąpienia przez Rzeczpospolitą Polską
do Międzynarodowej konwencji w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania
i kodowania towarów, sporządzonej w Brukseli dnia 14 czerwca 1983 r. – Dz. U. nr 11, poz. 63 z dnia 07.02.1997 r.). Na mocy powyższej Konwencji polska administracja celna jest zobligowana do stosowania Scalonej Nomenklatury i jej oficjalnej interpretacji w obrocie
z krajami Wspólnoty Europejskiej.
Oceniając przedmiotowy pojazd pod kątem klasyfikacji taryfowej, a zatem czy jest to samochód do przewozu osób, czy też do przewozu towarów należało posłużyć się Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej znajdującymi się w części C Taryfy celnej załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz. U. nr 219, poz. 2153).
Zgodnie z 1 regułą Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, klasyfikację towarów należy ustalić zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej. Przeznaczenie towaru ma znaczenie tylko wtedy, gdy sama taryfa w ten sposób różnicuje klasyfikację wyrobów.
Klasyfikując towar do poszczególnych kodów taryfy celnej należy kierować się zasadami, o których mowa wyżej oraz faktycznym stanem importowego towaru. Stosownie bowiem do art. 85 § 1 ustawy Kodeks celny "należności celne przywozowe są wymagane według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących".
Pojazdy nieszynowe oraz ich części i akcesoria objęte są działem 87 taryfy celnej. Zależnie od budowy, pełnionej funkcji, rodzaju zastosowanego napędu, wieku, klasyfikowane są one w różnych pozycjach tego działu, przy czym o wyborze właściwej z nich, oprócz powyższych cech, decydują także uwagi do działu, które w powiązaniu z brzmieniem pozycji ( w myśl w/w reguł) stanowią jedną z fundamentalnych zasad klasyfikacji towarowej.
Pozycja 8703 Taryfy celnej obejmuje pojazdy przeznaczone zasadniczo do przewozu osób włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, natomiast pozycja 8704 obejmuje wyłącznie pojazdy do transportu towarowego.
Jak wynika z akt sprawy, a w szczególności z dokumentu przeprowadzania rewizji celnej towaru z dnia 19.02.2004 r. oraz zdjęć pojazdu, przedmiotem importu był samochód osobowy marki Toyota [...], o roku produkcji 1997 r. wyposażony w 5 miejsc do siedzenia, ABS, wspomaganie, elektryczną regulację szyb i lusterek, centralny zamek, klimatyzację oraz dwie poduszki powietrzne. Przedmiotowy pojazd posiada rząd fotel za kierowcą i pasażerem, tapicerkę dachu wraz z oświetleniem, tapicerkę podłogi pod tylnimi fotelami jak również pasy bezpieczeństwa, popielniczki, regulatory otwierania szyb tylnich, miejsca na głośniki w tylnich drzwiach.
W tym miejscu wyjaśnia się, że dla wydania decyzji w sprawie wymiaru długu celnego, w których m in. orzeka się o klasyfikacji importowanych towarów, na mocy art. 280 i 283 ustawy Kodeks cywilny, zostali powołani wyłącznie dyrektorzy izb celnych oraz naczelnicy urzędów celnych. (por. wyrok NSA: sygn. akt SA/Bk 1330/02, sygn. akt SA/Bk 1440/02). Należy również zauważyć, iż nazewnictwo stosowane w różnych obszarach branży motoryzacyjnej (wydawanie homologacji, dopuszczanie do ruchu drogowego, sporządzanie opinii technicznych), wynikające z ustanowionych w tym zakresie odrębnych regulacji, może odbiegać od sformułowań użytych w nomenklaturze towarowej taryfy celnej i tym samym nie może stanowić podstawy do orzekania w sprawach dotyczących wymiaru cła. Dla potrzeb celnych podstawą prawną wydawanych decyzji są wyłącznie przepisy prawa celnego, w tym dla potrzeb klasyfikacji towarowej wiążące są postanowienia dotyczące nomenklatury towarowej nawet wówczas, gdyby towary traktowane były odmiennie w innych przepisach, publikacjach czy opiniach rzeczoznawców (por. wyrok NSA: sygn. akt III SA 1233/91 oraz sygn. akt SA/Lu 1582/92).
Przepisów celnych i zawartych tam ocen nie mogą zastępować przepisy stosowane dla potrzeb z innych dziedzin, np. rejestracji pojazdów zawarte w ustawie Prawo o ruchu drogowym, czy też przepisy wykonawcze do tej ustawy (por. wyrok NSA z dnia
01.04.2003 r., sygn. akt SA/Bd 1124/03). Inne klasyfikacje, dla innych potrzeb, nie mogą rzutować na klasyfikacją towarów zawartych w taryfie celnej (wyrok NSA z dnia
01.04.2003 r., sygn. akt SA/Bd 730/03).
Stosownie do treści art. 13 § 3 pkt 1 Kodeksu cywilnego taryfa celna obejmuje między innymi Polską Nomenklaturę Towarową Handlu Zagranicznego PCN. Zgodnie zaś z § 5 tego przepisu klasyfikację towarów w taryfie celnej określa kod taryfy celnej. Prawidłową kwalifikację ułatwiają również uwagi dodatkowe zawarte w Taryfie celnej oraz Wyjaśnienia do Taryfy celnej, które nie mają charakteru wskazówek interpretacyjnych, lecz są stosownym w prawie celnym rodzajem legalnej definicji pojęć zawartych w przepisach prawa, pochodzących od organu ustawowo powołanego do określania stawek celnych i ich zmiany
w drodze rozporządzenia, określającego stawki w taryfie celnej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia. Zatem dokonywanie klasyfikacji towarów jest w istocie stosowaniem prawa materialnego, a więc czynnością zastrzeżoną dla organów celnych (wyrok z dnia 06.05.2003 r., sygn. akt SA/Bd 702/03).
W świetle powyższego informacje zawarte w załączonej do zgłoszenia celnego Wycenie Nr [...] z dnia [...].02.2004 r., iż jest to samochód ciężarowy (na bazie osobowego) oraz dowodzie rejestracyjnym, iż jest to samochód podwójnego użytkowania, nie mogą być wiążące do określenia właściwego kodu PCN.
Wiążącą przy zgłoszeniu celnym podstawą dla klasyfikacji pojazdów dla potrzeb celnych są wyłącznie przepisy prawa celnego i postanowienia Taryfy celnej zgodnie
z umowami europejskimi, podczas gdy np. podstawą klasyfikacji rodzajowej pojazdów dopuszczanych do ruchu drogowego są definicje zawarte w ustawie z dnia 20.06.1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. Nr 98, poz. 602 z późn. zm.) i zgodnie z nimi klasyfikacja pojazdów zawarta w rozporządzeniu Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 14.12.2000 r. w sprawie szczegółowych czynności organów związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach (Dz.U. nr 4 z 2001 r., poz. 37). Wprawdzie dowód odprawy celnej przewozowej jest wymagany, jeżeli pojazd został sprowadzony z zagranicy i zgłoszony do pierwszej rejestracji na terenie RP, ale o wpisie
w dowodzie rejestracyjnym w rubryce "Rodzaj pojazdu i przeznaczenie" rozstrzyga organ rejestrujący pojazd na podstawie ww. wymagań stanowiących o dopuszczeniu pojazdu do ruchu drogowego, a nie na podstawie przepisów celnych.
Mając to na uwadze Dyrektor Izby Celnej w B. stwierdza, że z przedstawionego wyżej opisu pojazdu wynika, iż przeznaczony on jest zasadniczo do przewozu osób. Komentarz do pozycji 8703 zawartych w Wyjaśnieniach do Taryfy celnej stanowiących załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24.08.1999 r. (Dz.U. z 1999 r., nr 74, poz. 830) definiuje samochody przeznaczone do przewozu najwyżej 9 osób (wraz z kierowcą), których wnętrze może być używane bez zmiany konstrukcji do przewozu zarówno osób, jak i towarów, jako samochody osobowo - bagażowe. W myśl cytowanej wyżej reguły 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej, brzmienie pozycji stanowi fundamentalną przesłankę każdorazowo braną pod uwagę przy dokonywaniu klasyfikacji taryfowej, albowiem określa jej zakres towarowy (wyrok NSA, sygn. akt III SA 655/92).
Istotą zaklasyfikowania danego samochodu do odpowiedniej pozycji taryfy celnej są przepisy celne. Ustawodawca na użytek wymiaru cła dokonał określonej klasyfikacji towarów w taryfie celnej i do pozycji 8703, jak wynika z jej brzmienia, zaliczył oprócz samochodów przeznaczonych zasadniczo do przewozu osób również samochody osobowo – towarowe (kombi).
Należy jednak podkreślić, że montaż przegrody za drugim rzędem siedzeń (czego przedmiotowy pojazd nie posiada) nie mógłby być podstawą do stwierdzenia, że jest to samochód ciężarowy. Importowany pojazd posiada szyby w tylnych drzwiach oraz klapie bagażnika, które to elementy mają wpływ na ustalenie kodu PCN.
W sytuacji, gdy do pozycji 8704 Taryfy celnej zalicza się wyłącznie samochody ciężarowe zaś do pozycji 8703 samochody osobowe oraz osobowo – towarowe oczywistym jest, że przedmiotowy samochód jako osobowo – towarowy należało zaliczyć do pozycji 8703.
Ponadto należy zauważyć, iż w dokumencie SAD TR [...] z dnia [...].02.2004 r. w polu nr 31 podano, iż przedmiotem przewozu jest samochód osobowy marki Toyota [...]
Zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy z dni 8 stycznia 1993 r. – o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego (Dz.U. Nr 11 poz. 50 z późn. zm.) podstawą opodatkowania
w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło. Jeżeli przedmiotem importu są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym, podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o należne cło i podatek akcyzowy. Zgodnie z art. 36 ust. 2 powyższej ustawy w imporcie wyrobów akcyzowych podstawą opodatkowania akcyzą jest ich wartość celna powiększona o należne cło. Na podstawie art. 18 ust. 1 powyższej ustawy do obliczania należności podatkowych zastosowano stawkę podatkową w wysokości 22%, natomiast na podstawie § 2 ust. 1 pkt 3, § 7 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2003 r. w sprawie podatku akcyzowego (Dz.U. Nr 221, poz. 2196 z późn. zm.) zastosowano stawkę podatku akcyzowego w wysokości 65 %.
W toku postępowania organy celne podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Organ powinien uzyskać taki materiał dowodowy i taki obraz stanu faktycznego, który jest zgodny z rzeczywistością
i który w końcowej fazie pozwoli na właściwe rozstrzygnięcie sprawy. Zgodnie z zasadą zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego (art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej) organ podatkowy jest zobowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Posiada on pełną swobodę w kształtowaniu postępowania wyjaśniającego, mając jednak na uwadze, że zebrany materiał ma doprowadzić do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Zgodnie z art. 191 Ordynacji podatkowej organ uprawniony jest do swobodnej oceny zgromadzonych dowodów. Powyższa zasada uprawnia organ do ustalenia prawdy obiektywnej według swej wiedzy, doświadczenia oraz przekonania o wartości dowodowej poszczególnych środków dowodowych. Zasada swobodnej oceny dowodów nie oznacza oczywiście nieograniczonej dowolności w wartościowaniu dowodów
i ich selekcji. Jednakże organ uprawniony jest do wyboru faktów, które uznał za udowodnione.
W przedmiotowym postępowaniu organ celny kierując się wskazanymi zasadami przeprowadził postępowanie mające na celu zweryfikowanie prawidłowości klasyfikacji importowanego samochodu. Jako dowód w sprawie posłużyły przede wszystkim wyniki rewizji pojazdu oraz dokumentacja fotograficzna. Dowody te zostały podane ocenie organów celnych w granicach określonych w art. 191 Ordynacji podatkowej. Zbudowane na bazie nadwozia samochodów osobowych lub osobowo – towarowych (kombi), powyżej 4 lat.
Dokumenty przedłożone w celu ustalenia należności celnych i podatkowych zawierają opinię rzeczoznawcy. Z opinii wynika, iż przedmiotowy pojazd jest samochodem ciężarowym (na bazie osobowego).W dowodzie rejestracyjnym, w dowodzie przeglądu technicznego oraz w świadectwie homologacji przedmiotowy pojazd określono jako "samochód podwójnego użytkowania".
Powołane dokumenty winny stanowić podstawę klasyfikacji towaru.
Główną podstawą do określenia rodzaju pojazdu jest świadectwo homologacji, a to
w myśl art. 68 ust. 1 ustawy Prawo o Ruchu Drogowym wymienione wyżej argumenty stanowiły podstawę do zarejestrowania pojazdu jako samochodu ciężarowego.
Skarżący nie zgadza nie zgadza się ze stanowiskiem wyrażonym w decyzji, iż dla określenia właściwego kodu PCN decydujące znaczenie mają jedynie przepisy prawa celnego i postanowienia Taryfy celnej. Według skarżącego nie jest możliwa sytuacja, że różne organy w tym samym państwie, ten sam towar kwalifikują według różnych przepisów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Polska przystąpiła do Międzynarodowej Konwencji w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, sporządzonej 14.06.1983 r. w Brukseli (oświadczenie rządowe z 30.12.1996 r., Dz. U. Nr 11, poz. 63 z 1997 r.).
Z mocy tejże Konwencji polska administracja celna zobligowana jest do stosowania Scalonej Nomenklatury Określania i Kodowania Towarów i jej oficjalnej interpretacji
w obrocie z krajami Wspólnoty Europejskiej.
Dyrektor Izby Celnej oceniając przedmiotowy samochód pod kątem klasyfikacji taryfowej powołał się i zastosował Ogólne Reguły Interpretacji Nomenklatury Scalonej zawartej w części C Taryfy Celnej stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów
z 16.12.2003 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz.U. Nr 219, poz. 2153).
Taryfa celna uwzględnia podział samochodów na:
1. samochody przeznaczone zasadniczo do przewozu osób lub osób i towarów – klasyfikowane pozycji w 8703;
2. samochody służące do transportu towarowego – klasyfikowane w pozycji 8704.
Z materiału zebranego w sprawie ( w tym: dokument przeprowadzenia rewizji celnej towaru oraz fotografie pojazdu) wynika, iż samochód Toyota [...] (rok produkcji 1997) posiada 5 miejsc do siedzenia, ABS, wspomaganie, elektryczną regulację szyb
i lusterek, centralny zamek, klimatyzację i dwie poduszki powietrzne. Nadto za kierowcą
i pasażerem usytuowany jest rząd foteli, pasy bezpieczeństwa, popielniczki, regulatory otwierania szyb tylnich i miejsca na głośniki w tylnych drzwiach.
Taka konstrukcja i stan wyposażenia pojazdu upoważniały organ celny do uznania, iż pojazd konstrukcyjnie jest przystosowany do przewozu zarówno osób jak i towarów.
Stan konstrukcyjny i wyposażenie pojazdu uzasadniały zaklasyfikowanie go do pozycji Taryfy celnej 8703.Do pozycji tej zaliczone są bowiem pojazdy (samochody) zasadniczo przeznaczone do przewozu osób. Pozycja ta obejmuje bowiem samochody, których głównym przeznaczeniem jest przewóz osób. Takie główne przeznaczenie samochodu nie wyklucza wszakże użycia go do przewozu towarów.
Pozycja 8704 Taryfy celnej obejmuje samochody przeznaczone wyłącznie do transportu towarowego.
Z dokonanej przez ustawodawcę systematyki wynika, że celowo przewidziano w Taryfie celnej pozycję 8703, do której zalicza się oprócz samochodów przeznaczonych wyłącznie do przewozu osób, także samochody osobowo-towarowe, służące do przewozu osób, ale jednocześnie i do przewozu towarów.
W myśl przepisu art. 13 § 3 pkt 1 Kodeksu celnego, taryfa celna obejmuje między innymi Polską Nomenklaturę Towarową Handlu Zagranicznego PCN.
Przepis § 5 art. 13 Kodeksu celnego stanowi, że klasyfikację towarów w taryfie celnej określa kod taryfy celnej.
Przy kwalifikacji towaru zastosowanie mają także uwagi dodatkowe zawarte w taryfie celnej oraz wyjaśnienia do Taryfy celnej.
Zarówno uwagi dodatkowe zawarte w Taryfie celnej, jak i wyjaśnienia do Taryfy celnej są legalną definicją pojęć zawartych w przepisach dotyczących określania stawek celnych. Klasyfikacja towarów odbywać się więc ma zgodnie z przepisami oraz uwagami dodatkowymi zawartymi w Taryfie celnej i Wyjaśnieniami do Taryfy celnej. Tak też postąpiły organy celne w sprawie niniejszej.
Stosując odpowiedni kod Taryfy celnej określiły zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym i w podatku VAT. W myśl art. 85 § 1 ustawy Kodeks celny (Dz. U. z 2001 r. Nr 75, poz. 802), należności celne przywozowe wymagalne są według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących. Fakt potraktowania pojazdu jako ciężarowego przez organ dopuszczający pojazd do ruchu nie może stanowić przesłanki do stwierdzenia, że organy celne naruszyły prawo, skoro zastosowały one przepisy w oparciu, o które mają dokonać klasyfikacji towaru. Nie stoi na przeszkodzie uznaniu klasyfikacji towaru dokonanej przez organy celne za prawidłową i to, że w dokumencie identyfikacyjnym pojazdu zarejestrowanego po raz pierwszy za granicą określono pojazd jako "samochód podwójnego użytkowania". Kod Taryfy celnej 8703 przewidziany jest właśnie dla samochodów "osobowo-towarowych" czyli dla samochodów podwójnego użytkowania.
Zarzuty naruszenia przepisów postępowania nie mogły być uznane za uzasadnione. Organy celne powołały przepisy prawa materialnego mające zastosowanie w niniejszej sprawie, jak też były upoważnione do prowadzenia postępowania.
Negatywne dla strony skutki prowadzonego postępowania nie mogą być powodem do uznania, że postępowanie nie było prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. Organy podatkowe wyjaśniły stan faktyczny sprawy w sposób pozwalający na jej rozstrzygnięcie. Organy celne zebrany w sprawie materiał poddały ocenie, a skarżący nie wskazał jakich dowodów organy nie oceniły, bądź jeszcze nie przeprowadziły, a które to mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy.
Taki stan rzeczy skutkował, iż Sąd uznał, że organy nie uchybiły przepisom art. 120-122 i art. 187 oraz art. 191 ustawy z 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.).
Skoro organy zastosowały w sprawie obowiązujące przepisy prawa, a zgodność tych przepisów z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej nie została zakwestionowana przez Trybunał Konstytucyjny, gdyż nie była przedmiotem rozważań, to zarzut naruszenia przepisów art. 2 i art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej uznać należało za nieuzasadniony.
Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), oddalił skargę.