I SA/Bk 193/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na postanowienie odmawiające podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie odpowiedzialności podatkowej, uznając, że postępowanie wymiarowe wobec spółki nie zostało zakończone.
Skarga dotyczyła odmowy podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie odpowiedzialności podatkowej wspólnika spółki jawnej za zaległości w VAT. Organ odwoławczy zawiesił postępowanie do czasu ostatecznego określenia zobowiązań spółki. Pełnomocnik skarżącego argumentował, że decyzje dotyczące spółki zostały uchylone, a zaległości uległy przedawnieniu. Sąd uznał, że decyzje uchylające nie są ostateczne, a kwestia przedawnienia zostanie oceniona na etapie wydawania decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku rozpoznał skargę A. T. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B., które utrzymało w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. odmawiające podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie orzeczenia odpowiedzialności podatkowej A. T. za zaległości spółki jawnej "S" w podatku VAT za lata 1997 i 1998. Postępowanie zostało zawieszone na podstawie art. 201 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej do czasu, gdy decyzje określające wysokość zobowiązania podatkowego spółce "S" staną się ostateczne. Pełnomocnik skarżącego podnosił, że decyzje te zostały uchylone, a zaległości uległy przedawnieniu, co powinno skutkować podjęciem i umorzeniem postępowania. Sąd uznał jednak, że decyzje uchylające nie są decyzjami ostatecznymi w rozumieniu przepisu, a postępowanie wymiarowe wobec spółki nadal się toczy. Kwestia przedawnienia zobowiązań podatkowych spółki zostanie zbadana na etapie wydawania decyzji. W związku z tym skarga została oddalona na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, organ może odmówić podjęcia postępowania, jeśli nie wystąpiła przesłanka do jego podjęcia, a postępowanie wymiarowe wobec podatnika nadal trwa.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że decyzje uchylające decyzje organu pierwszej instancji nie są decyzjami ostatecznymi określającymi wysokość zobowiązania podatkowego, a zatem warunek zawieszenia postępowania w sprawie odpowiedzialności osoby trzeciej nadal obowiązuje. Kwestia przedawnienia zostanie rozpatrzona na etapie wydawania decyzji.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (13)
Główne
p.p.s.a. art. 151
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
op art. 201 § 1 pkt 5
Ordynacja podatkowa
u.z.p. art. 7 § ust. 1
Ustawa o zobowiązaniach podatkowych
u.z.p. art. 30
Ustawa o zobowiązaniach podatkowych
u.k.s. art. 2
Ustawa o kontroli skarbowej
u.k.s. art. 4
Ustawa o kontroli skarbowej
op art. 108 § § 2
Ordynacja podatkowa
op art. 115 § § 4
Ordynacja podatkowa
op art. 21 § § 1 pkt 1
Ordynacja podatkowa
op art. 121 § § 1
Ordynacja podatkowa
op art. 122
Ordynacja podatkowa
op art. 205 § § 1
Ordynacja podatkowa
op art. 247 § § 1 pkt. 3
Ordynacja podatkowa
Argumenty
Skuteczne argumenty
Postępowanie wymiarowe wobec spółki nie zostało zakończone ostateczną decyzją, co stanowi przesłankę do utrzymania zawieszenia postępowania w sprawie odpowiedzialności podatkowej. Decyzje uchylające decyzje organu pierwszej instancji nie są decyzjami ostatecznymi w rozumieniu przepisów.
Odrzucone argumenty
Zaległości podatkowe spółki uległy przedawnieniu. Postanowienia organów zostały wydane z naruszeniem przepisów Ordynacji podatkowej i są dotknięte wadą nieważności.
Godne uwagi sformułowania
organ podatkowy zawiesza postępowanie w sprawie dotyczącej odpowiedzialności osoby trzeciej do dnia, w którym decyzja, o której mowa w art. 108 § 2 (...) stanie się ostateczna wynik tego postępowania uzależniony był od ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy dotyczącej wymiaru zobowiązania podatkowego spółki
Skład orzekający
Janusz Lewkowicz
przewodniczący
Józef Orzel
członek
Wojciech Stachurski
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących zawieszenia i podjęcia postępowania w sprawie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich, w szczególności w kontekście trwającego postępowania wymiarowego i kwestii przedawnienia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy postępowanie wymiarowe wobec spółki jest prowadzone przez inny organ niż postępowanie w sprawie odpowiedzialności osoby trzeciej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy złożonych kwestii proceduralnych związanych z odpowiedzialnością podatkową, co jest interesujące dla prawników procesowych i doradców podatkowych.
“Kiedy można podjąć postępowanie w sprawie odpowiedzialności podatkowej? Sąd wyjaśnia kluczowe warunki.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Bk 193/04 - Wyrok WSA w Białymstoku Data orzeczenia 2004-10-22 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2004-06-29 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Sędziowie Janusz Lewkowicz /przewodniczący/ Józef Orzel Wojciech Stachurski /sprawozdawca/ Symbol z opisem 6110 Podatek od towarów i usług Hasła tematyczne Podatkowe postępowanie Skarżony organ Dyrektor Izby Skarbowej Treść wyniku Oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 1997 nr 137 poz 926 art. 201 par. 1 pkt 5 Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Janusz Lewkowicz, Sędziowie sędzia NSA Józef Orzel,, asesor WSA Wojciech Stachurski (spr.), Protokolant Marta Marczuk, po rozpoznaniu w dniu 22 października 2004 r. sprawy ze skargi A. T. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] maja 2004 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie orzeczenia odpowiedzialności za zobowiązania podatkowe w podatku VAT za 1997 i 1998 r. oddala skargę Uzasadnienie Dyrektor Izby Skarbowej w B. po rozpatrzeniu zażaleń na postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowań w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej A. T. i M. B. za zaległości podatkowe spółki jawnej "S" z siedzibą w S. za niektóre miesiące lat 1997 i 1998, wydał w dniu [...].12.2003 r. postanowienia Nr [...] i Nr [...], w których uchylił rozstrzygnięcia organu I instancji i zawiesił postępowanie w tej sprawie do dnia, w którym decyzje określające wysokość zobowiązania podatkowego spółce "S" w podatku od towarów i usług za niektóre miesiące 1997 r. oraz za miesiące luty i październik 1998 r. staną się decyzjami ostatecznymi. W dniu [...].03.2004 r. pełnomocnik A. T. wystąpił do Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z wnioskiem o podjęcie zawieszonych postępowań argumentując, iż w dniu [...].12.2003 r. Dyrektor Izby Skarbowej w B. uchylił w całości decyzje określające wobec spółki "S" kwoty zaległości podatkowych w podatku od towarów i usług za niektóre miesiące 1997 i 1998 r. Po rozpatrzeniu wniosku organ podatkowy postanowieniem z dnia [...].04.2004 r. r [...] odmówił podjęcia zawieszonych postępowań. Według organu nie wystąpiła w sprawie przesłanka do podjęcia postępowań w przedmiocie odpowiedzialności wspólników za zaległości spółki "S", bowiem w dalszym ciągu Urząd Kontroli Skarbowej w B. prowadzi postępowanie wymiarowe. Na postanowienie organu podatkowego I instancji pełnomocnik A. T. złożył zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w B. Wniósł o uchylenie skarżonego postanowienia w całości, a także podjęcie a następnie umorzenie przez Dyrektora Izby Skarbowej w B. prowadzonego z urzędu przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. postępowania podatkowego w sprawie orzeczenia odpowiedzialności wspólnika za zaległości podatkowe spółki jawnej "S" z tytułu podatku od towarów i usług za lata 1997 i 1998. W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik podniósł, że postępowanie toczące się przed Dyrektorem Urzędu Kontroli Skarbowej w B. w sprawie określenia zobowiązań podatkowych dla spółki jawnej "S" nie może być uznane za przeszkodę do podjęcia postępowania przez organ podatkowy I instancji w sprawie orzeczenia odpowiedzialności A. T. za zaległości podatkowe tej Spółki. Ponadto pełnomocnik zauważył, iż stosownie do treści art. 332 Ordynacji podatkowej, w sprawie orzekania o odpowiedzialności wspólników za zaległości podatkowe spółki za rok 1997 stosuje się przepisy ustawy o zobowiązaniach podatkowych. Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o zobowiązaniach podatkowych organ podatkowy miał 5 lat od daty powstania ewentualnych zaległości na wydanie decyzji orzekającej odpowiedzialność strony. Skoro tego nie uczynił zaległości te uległy przedawnieniu. Dyrektor Izby Skarbowej w B. postanowieniem z dnia [...].05.2004 r. Nr [...] utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy argumentował, że postępowanie w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej wspólników za zaległości podatkowe spółki jawnej "S" zostało zawieszone do dnia, w którym decyzje określające wysokość zobowiązania podatkowego Spółce z tytułu podatku od towarów i usług za niektóre miesiące 1997 i 1998 r. staną się ostateczne. Dopiero po zakończeniu postępowania w sprawie określenia zobowiązań w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 1997 i 1998 r. ostateczną decyzją wystąpi przesłanka do podjęcia postępowania. Natomiast po podjęciu postępowania organ podatkowy I instancji oceni, czy w przedmiotowej sprawie doszło do przedawnienia prawa do wydania decyzji. Dyrektor Izby Skarbowej w B. wyjaśnił jednak, iż pod rządami ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych, organ podatkowy tracił prawo do wydania decyzji o odpowiedzialności osoby trzeciej z chwilą wygaśnięcia zobowiązania podatkowego, z którego istnieniem ta odpowiedzialność się wiązała. Przepis art. 7 ust. 1 ustawy o zobowiązaniach podatkowych nie ma zastosowania w tej sprawie, gdyż dotyczy on decyzji ustalających wysokość zobowiązania podatkowego, wydawanych w trybie art. 5 ust. 1 ustawy o zobowiązaniach podatkowych. Zobowiązanie w podatku od towarów i usług powstaje z mocy prawa (art. 5 ust. 2 i 3 ustawy o zobowiązaniach podatkowych oraz art. 21 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej). W myśl art. 30 ustawy o zobowiązaniach podatkowych, zobowiązania podatkowe przedawniają się z upływem 5 lat - licząc od końca roku, w którym upłynął termin płatności. Bieg przedawnienia przerywa się przez odroczenie terminu płatności, rozłożenie zaległości na raty oraz przez pierwszą czynność egzekucyjną, o której zobowiązany został zawiadomiony. Pierwszą czynnością egzekucyjną było zajęcie konta spółki jawnej "S" w dniu [...].04.2002 r., a zawiadomienie o tym fakcie Spółka otrzymała w dniu [...].04.2002 r., co spowodowało przerwanie biegu przedawnienia. Na powyższe postawienie pełnomocnik A. T. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. W skardze wniósł o stwierdzenie nieważności skarżonego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w B. oraz poprzedzającego go postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r. w sprawie odmowy podjęcia zawieszonego postępowania podatkowego. Pełnomocnik strony podniósł, iż oba postanowienia zostały wydane z naruszeniem przepisów art. 121 § 1, art. 122 oraz art.205 §1 Ordynacji podatkowej. W jego ocenie przesłanką do podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności było wydanie przez Dyrektora Izby Skarbowej w B. w dniu [...].12.2003 r. decyzji ostatecznych dotyczących określenia zaległości podatkowych spółce jawnej "S". Za podjęciem postępowań przemawia również fakt, iż z dniem 01.01.2004 r. nastąpiło przedawnienie zaległości podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług za lata 1997 i 1998 należnych od "S". Brak jest wobec tego materialno-prawnych podstaw do orzeczenia odpowiedzialności A. T. za wymienione zaległości podatkowe. Bezzasadne i bezpodstawne odmawianie podjęcia zawieszonych postępowań uzasadnia zdaniem pełnomocnika stwierdzenie, że skarżone postanowienia zostały wydane z rażącym naruszeniem prawa i są dotknięte wadą nieważności, o której mowa w art. 247 § 1 pkt. 3 Ordynacji podatkowej. W odpowiedzi Dyrektor Izby Skarbowej w B. podtrzymując argumenty zawarte w skarżonym postanowieniu, wniósł o oddalenie skargi. Dodatkowo organ II instancji poinformował, że w dniu [...].05.2004 r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w B. wydał decyzje: - Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego dla spółki jawnej "S" w podatku od towarów i usług za niektóre miesiące 1997 r. - Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego dla spółki jawnej "S" w podatku od towarów i usług za miesiące luty i październik 1998 r. Od decyzji tych Spółka wniosła odwołania, które wraz z aktami podatkowymi wpłynęły do Izby Skarbowej w B. w dniu [...].06.2004 r. Dyrektor Izby Skarbowej w B. rozpatrując odwołania w przedmiocie podatku od towarów i usług zbada, czy wystąpiło przedawnienia zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za niektóre miesiące 1997 r. i miesiące luty i październik 1998 r. należnych od spółki jawnej "S". Po rozpatrzeniu odwołań przez organ odwoławczy, organ podatkowy I instancji oceni przesłanki do podjęcia postępowania w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności i podejmie stosowne rozstrzygnięcie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna. Z akt administracyjnych sprawy wynika, iż pełnomocnik A. T. składając w dniu [...].09.2003 r. do Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. wniosek o zawieszenie postępowania w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości spółki "S" argumentował występowaniem w sprawie tej zagadnienia wstępnego, którym miało być ponowne rozpoznanie przez Izbę Skarbową w B. odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli S. z dnia [...].10.2002 r. Organ I instancji odwołując się do treści art. 201 §1 pkt 3 ustawy z dnia 29.08.1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) nie uznał wówczas tej okoliczności za zagadnienie wstępne, i w konsekwencji odmówił zawieszenia postępowania. Uwzględniając zażalenie strony na postanowienie organu I instancji, Dyrektor Izby Skarbowej w B. zawiesił w tej sprawie postępowanie powołując się w uzasadnieniu swego postanowienia na przepis art. 201 §1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z tym przepisem organ podatkowy zawiesza postępowanie w sprawie dotyczącej odpowiedzialności osoby trzeciej do dnia, w którym decyzja, o której mowa w art. 108 § 2 ( m.in. decyzja określająca wysokość zobowiązania podatkowego) stanie się ostateczna, z zastrzeżeniem art.115 §4 tego aktu. Natomiast w świetle przepisu art. 115 §4 Ordynacji podatkowej orzeczenie o odpowiedzialności wspólnika spółki jawnej za zaległości podatkowe spółki z tytułu zobowiązań podatkowych, powstałych w sposób przewidziany w art. 21 § 1 pkt 1 (z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa wiąże powstanie takiego zobowiązania), nie wymaga uprzedniego wydania decyzji określającej wysokość zaległości podatkowych spółki. W tym przypadku określenie wysokości zobowiązań podatkowych spółki następuje w decyzji orzekającej o odpowiedzialności osób trzecich (wspólników). Z powyższego wynika, iż przepis art. 201 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej nie miałby zastosowania w postępowaniu prowadzonym w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności wspólników spółki jawnej, jeśli w ramach tego samego postępowania określa się jednocześnie wysokości zobowiązań podatkowych spółki. W przedmiotowej sprawie postępowanie wymiarowe dotyczące zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług spółki jawnej "S" prowadzone było przez organ kontroli skarbowej – Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B., który w świetle przepisów art. 2 i art.4 ustawy z dnia 28.09.1991 r. o kontroli skarbowej (Dz.U. z 1999r. Nr 54, poz.572 ze zm.) nie jest właściwy rzeczowo do orzekania o odpowiedzialności podatkowej osób trzecich. Stąd postępowanie w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności wspólników za zaległości podatkowe spółki jawnej "S" zostało wszczęte przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. Nie ma więc wątpliwości, że wynik tego postępowania uzależniony był od ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy dotyczącej wymiaru zobowiązania podatkowego spółki "S". I tak też należy odczytywać warunek zawieszenia tych postępowań zawarty w postanowieniach Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...].12.2003 r. Nr [...] i Nr [...]. Organ postanowił zawiesić postępowania do dnia, w którym decyzje określające wysokość zobowiązań podatkowych Spółki w podatku od towarów i usług staną się ostateczne. Organ odwoławczy po rozpatrzeniu odwołań od decyzji wymiarowych spółki "S" decyzjami z dnia [...].12.2003 r. uchylił decyzje Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W konsekwencji organ kontroli skarbowej w dalszym ciągu prowadził postępowanie podatkowe w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego spółki "S". Słusznie w odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w B. podniósł, że jego decyzje z dnia [...].12.2003 r. są decyzjami kasacyjnymi i w żadnym razie nie mogą być uznane za ostateczne decyzje określające wysokość zobowiązania podatkowego. Zgodzić się również należy ze stanowiskiem organu odwoławczego, że podnoszone w skardze zarzuty dotyczące przedawnienia zobowiązań podatkowych spółki "S" mogą być przedmiotem oceny na etapie wydawania decyzji. W tym stanie rzeczy skarga nie może być uznana za uzasadnioną, co w świetle art.151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) dało Sądowi podstawę do jej oddalenia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI