I SA/Bk 187/05

I SA/Bk 187/05 - Wyrok WSA w Białymstoku
Data orzeczenia
2005-12-08
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2005-07-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Janusz Lewkowicz /przewodniczący/
Urszula Barbara Rymarska
Wojciech Stachurski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
6309 Inne o symbolu podstawowym 630
Hasła tematyczne
Celne postępowanie
Sygn. powiązane
I GSK 2259/06 - Wyrok NSA z 2007-09-27
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
art. 120
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
Dz.U. 2004 nr 90 poz 864
art. 6 ust. 1-12, art. 22
Traktat podpisany w Atenach w dniu 16 kwietnia 2003 r. między Królestwem Belgii, Królestwem Danii, Republiką Federalną Niemiec, Republiką Grecką, Królestwem Hiszpanii, Republiką Francuską, Irlandią, Republiką Włoską, Wielkim Księstwem Luksemburga, Królestwem Niderlandów, Republiką Austrii, Republiką Portugalską, Republiką Finlandii, Królestwem Szwecji, Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej) a Republiką Czeską, Republiką Estońską, Republiką Cypryjską, Republiką Łotewską, Republiką Litewską, Republiką Węgierską, Republiką Malty, Rzecząpospolitą Polską, Republiką Słowenii, Republiką Słowacką dotyczący przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej,
Tezy
Zaskarżona decyzja narusza przepis art. 120 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa /t.j. Dz.U. 2005 nr 8 poz. 60 ze zm./, poprzez niezastosowanie w tej sprawie przepisów art. 6 ust. 1, 2 i ust. 6 Aktu dotyczącego warunków przystąpienia Polski do Unii Europejskiej /Dz.U. 2004 nr 90 poz. 864/.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Janusz Lewkowicz, Sędziowie asesor WSA Urszula Barbara Rymarska, asesor WSA Wojciech Stachurski (spr.), Protokolant Grzegorz Dudar, po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2005 r. sprawy ze skargi P. Spółki z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] maja 2005 r. Nr [...] w przedmiocie określenia długu celnego i podatku od towarów i usług 1. Uchyla zaskarżoną decyzję. 2. Stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości. 3. Zasądza od Dyrektora Izby Celnej w B. na rzecz skarżącego kwotę 3573 zł (trzy tysiące pięćset siedemdziesiąt trzy złote) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Dnia [...] kwietnia 2004 r. P. sp. z o.o. w B. zgłosiła do objęcia procedurą celną towar w postaci elementów grzejnych do ekspresów do kawy w ilości [...] sztuk. W złożonym do Urzędu Celnego w B. zgłoszeniu celnym SAD nr [...] do obliczenia kwoty długu celnego wykazano stawkę celną konwencyjną w wysokości 5%. Zgłoszenie celne zostało przyjęte, a towar zwolniono w celu użycia zgodnie
z wnioskowaną procedurą. Następnie pismem z dnia [...] września 2004 r. pełnomocnik Spółki wniósł do Naczelnika Urzędu Celnego w B. o uznanie powyższego zgłoszenia celnego za nieprawidłowe i dokonanie korekty masy netto towaru, jak też zastosowanie obniżonej stawki celnej w wysokości 0%, a to w związku z wystawionym retrospektywnie świadectwem przewozowym EUR 1 nr [...] z dnia [...] lipca 2004 r., potwierdzającym rumuńskie pochodzenie sprowadzonego towaru. Pełnomocnik Spółki wniósł także o stwierdzenie nadpłaty oraz o zwrot należności celnych i podatkowych.
Decyzją z [...] grudnia 2004 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego w B. uznał jednak powyższe zgłoszenie za prawidłowe. Decyzja ta została następnie uchylona przez Dyrektora Izby Celnej w B. decyzją z [...] stycznia 2005 r. nr [...], a sprawa przekazana organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. W ocenie organu odwoławczego organ I instancji naruszył przepisy proceduralne, gdyż nie nadał biegu złożonemu przez Stronę wnioskowi o zwrot cła.
W przeprowadzonym ponownie postępowaniu Naczelnik Urzędu Celnego
w B. przekazał wniosek Spółki o zwrot cła zgodnie z właściwością rzeczową do Referatu Rozliczeń Ceł i Podatków Izby Celnej w B., a następnie decyzją z dnia [...] marca 2005 r. nr [...] powtórnie uznał wymienione wyżej zgłoszenie celne za prawidłowe.
W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, iż brak jest podstaw do zastosowania wobec przedmiotowego towaru stawki preferencyjnej, bowiem nie został spełniony warunek określony w części 5 Załącznika IV do Aktu dotyczącego warunków przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej oraz dostosowań w Traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej (Dz.U. nr 90
z 2004 r. poz. 864). W myśl tej regulacji, w sytuacji, gdy towary zostały zgłoszone do przywozu w nowym Państwie Członkowskim przed dniem przystąpienia, zgodnie
z preferencyjnymi uzgodnieniami obowiązującymi w tym nowym Państwie Członkowskim w tym czasie, dowód pochodzenia wystawiony z mocą wsteczną zgodnie z tymi uzgodnieniami może być przyjęty w nowym Państwie Członkowskim, pod warunkiem, iż zostanie no przedstawiony organom celnym
w ciągu czterech miesięcy od dnia przystąpienia. W przedmiotowej sprawie świadectwo przewozowe EUR 1 nr [...] zostało nadane listem poleconym
w dniu [...] września 2004 r., a wiec po upływie czterech miesięcy od przystąpienia Polski do Unii Europejskiej. Organ odmówił również dokonania korekty masy netto towaru wyjaśniając, iż wpisana w zgłoszeniu celnym masa netto jest zgodna
z zebranymi w toku postępowania dokumentami.
Od powyższej decyzji pełnomocnik Spółki złożył odwołanie do Dyrektora Izby Celnej w B., który wydaną w dniu [...] maja 2005 r. decyzją Nr [...] utrzymał w mocy rozstrzygniecie organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, iż z dniem przystąpienia Polski do Unii Europejskiej przestały obowiązywać wszystkie umowy, które Polska miała zawarte z krajami lub grupami krajów w sprawie stref wolnego handlu, w tym Środkowoeuropejska umowa o wolnym handlu CEFTA. Zgodnie z art. 2 Aktu dotyczącego warunków przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej oraz dostosowań w Traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej (Dz.U. nr 90 z 2004 r. poz. 864), od dnia przystąpienia do Unii Europejskiej nowe Państwa Członkowskie, w tym Polska, są związane postanowieniami Traktatów założycielskich i aktów przyjętych przez instytucje Wspólnot i Europejski Bank Centralny przed dniem przystąpienia. Postanowienia te są stosowane w nowych Państwach Członkowskich zgodnie z warunkami określonymi w tych Traktatach i w tym Akcie.
Załącznik IV cz.5 do ww. Aktu o warunkach przystąpienia wprowadził przejściowe środki celne, regulujące między innymi problematykę potwierdzania pochodzenia towarów oraz uznawania dowodów potwierdzających preferencyjne pochodzenie. Zgodnie z treścią punktu 3, dowód pochodzenia prawidłowo wystawiony przez państwo trzecie w ramach umów preferencyjnych zawartych przez nowe Państwa Członkowskie z tymi państwami lub w ramach jednostronnego ustawodawstwa krajowego nowych Państw Członkowskich będzie przyjmowany
w określonych nowych Państwach Członkowskich, z zastrzeżeniem następujących warunków:
a) uzyskanie pochodzenia uprawnia do preferencyjnego traktowania taryfowego na podstawie preferencyjnych środków taryfowych zawartych w umowach lub uzgodnieniach, które Wspólnota zawarła lub przyjęła w odniesieniu do państw trzecich lub grup państw, zgodnie z treścią artykułu 20 ust. 3 lit. d i e rozporządzenia EWG nr 2913/92;
b) dowód pochodzenia oraz dokumenty przewozowe zostały wystawione najpóźniej w dniu poprzedzającym dzień przystąpienia;
c) dowód pochodzenia zostanie przedstawiony organom celnym w okresie czterech miesięcy od dnia przystąpienia;
Jeżeli towary zostały zgłoszone do przywozu w nowym Państwie Członkowskim przed dniem przystąpienia, zgodnie z preferencyjnymi uzgodnieniami obowiązującymi w tym czasie w nowym Państwie Członkowskim, dowód pochodzenia wystawiony z mocą wsteczną (retrospektywnie), zgodnie z tymi uzgodnieniami może również zostać przyjęty w nowych Państwach Członkowskich pod warunkiem, że zostanie on przedstawiony organom celnym w okresie czterech miesięcy od dnia przystąpienia.
Według Dyrektora Izby Celnej w B. powyższe regulacje, które stały się w Polsce prawem obowiązującym z dniem przystąpienia Polski do Unii Europejskiej, w sposób szczególny określają zasady uznawania przez nowe Państwa Członkowskie dowodów preferencyjnego pochodzenia towarów w okresie przejściowym.
Na tej podstawie organ nie zgodził się z zawartym w odwołaniu stanowiskiem Spółki, że w niniejszej sprawie należy zastosować preferencyjną stawkę celną na podstawie przepisów Środkowoeuropejskiej umowy o wolnym handlu CEFTA. Nie podzielił również poglądu Spółki, że w sprawie należy zastosować obowiązujący w momencie dokonywania importu przepis dotyczący możliwości dostarczania retrospektywnie wystawionych dowodów preferencyjnego pochodzenia w okresie 3 lat od dnia przyjęcia zgłoszenia celnego - zał. nr 49 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 września 2001 r. w sprawie deklaracji skróconych i zgłoszeń celnych.,
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Białymstoku pełnomocnik Spółki wniósł o uchylenie w całości decyzji organów obu instancji lub o stwierdzenie nieważności tych decyzji, zarzucając im:
1. rażące naruszenie art. 87 ust.1 w zw. z art. 91 ust.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; art. l Traktatu dotyczącego przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii, art. 2, 3, 22 Aktu dotyczącego warunków przystąpienia Polski oraz dostosowań w Traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej w zw.
z ust. 3 część 5 Załącznika IV tego Aktu - poprzez zastosowanie aktu prawnego regulującego sprawy Polski i Państw Członkowskich Unii Europejskiej, jako podstawy prawnej decyzji w sprawie między Polską a Rumunią, chociaż Rumunia nie jest członkiem Unii Europejskiej;
2. naruszenie Traktatu dotyczącego przystąpienia Polskiej do Unii Europejskiej,
art. 2, 3, 22 w zw. z art.6 ust. 1 i ust. 6 Aktu dotyczącego warunków przystąpienia - poprzez niezastosowanie przez Polskę jako nowe Państwo Członkowskie postanowień umów zawartych przez dawne Państwa Członkowskie i Wspólnotę z Rumunią wynikających z w/w przepisów mimo, że postanowienia umów
z Rumunią są dla Polski jako nowego Państwa Członkowskiego wiążące od dnia przystąpienia Polski do Unii Europejskiej;
3. rażące naruszenie przepisów art.6 ust.6 Aktu dotyczącego warunków przystąpienia w zw. z art. 35 Układu Europejskiego ustanawiającego Stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi z jednej strony a Rumunią z drugiej strony podpisanego
w Brukseli w dniu l lutego 1993r. (Dz.Urz. WE z 31.12.1994 r. L 357 z nast. zm.)
w zw. z art. 11, 18 ust. 1 Protokołu nr 4 do Układu Europejskiego ustanawiającego Stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi z jednej strony a Rumunią z drugiej strony (Dz.Urz. WE
z 31.12.1994r. L 357 z nast. zm. S.0002-0189) w zw. art. 118 ust.1 Rozporządzenia Komisji (EWG) Nr 2454/93 ustanawiające przepisy wykonawcze do Rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny - przez brak ich zastosowania w niniejszej sprawie, mimo, że importowany towar miał preferencyjne rumuńskie pochodzenie i polskim władzom celnym został przedstawiony dowód potwierdzający to pochodzenie (dokument EUR. l Nr [...] z dnia [...].07.2004r.) zgodnie z powyższymi aktami prawnymi - tj. w ciągu czterech miesięcy od daty jego wystawienia przez władze celne w kraju eksportu i nie było podstaw prawnych do odmowy przyznania preferencji celnych w odniesieniu do tego towaru;
4. naruszenie Traktatu dotyczącego przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej, art. 2, 3, 22 w zw. z ust. 13 część 5 Załącznika IV Aktu dotyczącego warunków przystąpienia w zw. z art.26 i art. 25 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo celne (Dz.U. z 2004r. Nr. 68, poz. 623)
w zw. z §1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie ustanowienia Taryfy Celnej (Dz.U. z 2003 r. Nr.219, poz. 2153), art. 65 § 4 pkt.2 a)
-ustawy z dnia 9 stycznia 1997r. Kodeks celny (Dz.U. z 2001r., Nr 75, poz. 802 ze zm.) - przez ich niezastosowanie, podczas gdy z przepisu art. 26 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo celne (Dz.U. z 2004 r. Nr. 68, poz. 623) wynika, że do spraw dotyczących długu celnego powstałego przed dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej, a więc w przedmiotowej sprawie stosuje się przepisy dotychczasowe, a ust.3 część 5 Załącznika IV do Aktu Przystąpienia nie znajduje zastosowania;
5. naruszenie przepisów art. 120 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr. 8, poz. 60) - przez niestosowanie aktów prawnych wynikających z postanowień Traktatu dotyczącego przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej;
6. naruszenie art.121 Ordynacji podatkowej, albowiem nieuwzględnianie przez organ w postępowaniu podatkowym obowiązujących przepisów rodzi brak zaufania obywatela do organów;
7. naruszenie art. 210 §4 Ordynacji podatkowej - przez błędne ustalenie podstawy prawnej decyzji i błędne uzasadnienie prawne decyzji, albowiem organ celny ustalił konsekwencje prawne stanu faktycznego na podstawie niewłaściwie ustalonej normy;
8. naruszenie art.247 §1 pkt. 2 Ordynacji podatkowej, albowiem nie istnieje taki przepis obowiązującego prawa, na podstawie którego organ celny mógł wydać decyzję odmawiającą uznania w/w zgłoszenia celnego za nieprawidłowe
i odmówić przyznania preferencji celnych w odniesieniu do towaru objętego w/w zgłoszeniem celnym, w sytuacji gdy dowód pochodzenia został przedłożony właściwym organom celnym w terminie określonym
w obowiązujących przepisach prawa tj. w art. 18 ust. l Protokołu nr 4 do Układu Europejskiego ustanawiającego Stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi z jednej strony a Rumunią
z drugiej strony w zw. art. 118 ust.1 Rozporządzenia Komisji (EWG) Nr 2454/93 ustanawiające przepisy wykonawcze do Rozporządzenia Rady (EWG)
Nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny. Powołany ust.3 część 5 Załącznika IV Aktu dotyczącego warunków przystąpienia nie może mieć zastosowania;
9. naruszenie art. 247 §1 pkt 3 Ordynacji podatkowej, albowiem zachodzi oczywista sprzeczność pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy a treścią powołanego ust. 3 część 5 Załącznika IV Aktu dotyczącego warunków przystąpienia.
W równie obszernym uzasadnieniu skargi pełnomocnik Spółki argumentował między innymi, że przepis ust.3 części 5 załącznika IV Aktu dotyczącego warunków przystąpienia Polski i innych krajów do Unii Europejskiej w akapicie 1 reguluje sytuację, gdy dowód pochodzenia wystawiony został najpóźniej w dniu poprzedzającym dzień przystąpienia - co nie dotyczy przedmiotowej sprawy. Natomiast akapit 2 reguluje stosunki między dwoma nowymi państwami członkowskimi, a odnoszącymi się do spraw tych nowych państw członkowskich powstałych przed przystąpieniem. Zdaniem pełnomocnika Spółki pojęcie "dowód pochodzenia", o którym mowa w akapicie 2 należy odróżnić od pojęcia "dowód pochodzenia prawidłowo wystawiony przez państwo trzecie", o którym mowa
w akapicie 1. Pojęcie "Dowód pochodzenia" (w/w ust.3 akapit 2 ) należy rozumieć
w zw. z ust. 2 w/w części 5 Załącznika IV, jako dowód preferencyjnego pochodzenia, prawidłowo wystawiony zgodnie z postanowieniami jednego
z układów europejskich wymienionych w ust. 2 w/w części 5 Załącznika IV. Ustęp 3 akapit 2 wyraźnie określa, jaki dowód pochodzenia powinien być przedstawiony organom celnym nowych Państw Członkowskich, tj. taki dowód pochodzenia, który:
– został wystawiony z mocą wsteczną (retrospektywnie);
– został wystawiony zgodnie z preferencyjnymi uzgodnieniami obowiązującymi
w tym nowym Państwie Członkowskim przed dniem przystąpienia;
– został wystawiony przez nowe Państwo Członkowskie (zgodnie
z postanowieniami jednego z w/w wymienionych układów europejskich).
Przepis ten nie może więc mieć zastosowania do sprawy dotyczącej towaru pochodzącego z Rumunii. Dowód pochodzenia EUR. 1 nr [...] wystawiony został przez Rumunię dnia [...] lipca 2004 r. i nie jest dowodem pochodzenia, o którym mowa w ust.3 i 2 części 5 Załącznika IV do Aktu dotyczącego warunków przystąpienia nowych krajów do Unii Europejskiej.
Według pełnomocnika skarżącej Spółki wskutek błędnej wykładni ust. 3 część 5 załącznika nr 4 do Aktu dotyczącego warunków przystąpienia organ celny nie uwzględnił prawidłowych obowiązujących przepisów prawa, tj. art. 18 ust. 1 Protokołu nr 4 do Układu Europejskiego ustanawiającego Stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi z jednej strony,
a Rumunią z drugiej strony w zw. art. 118 ust.1 Rozporządzenia Komisji (EWG)
Nr 2454/93 ustanawiającego przepisy wykonawcze do Rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny. Nie było więc podstaw prawnych do odmowy przyznania preferencji celnych w odniesieniu do tego towaru.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w B. podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu wydanej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Na rozprawie pełnomocnik organu celnego argumentował, że przepisy art. 6 Aktu dotyczącego warunków przystąpienia regulują sytuację dotyczącą towarów po dniu przystąpienia Polski do Unii Europejskiej. Natomiast w art.22 i w załączniku
Nr 4 do Aktu dotyczącego warunków przystąpienia, uregulowano sytuacje przejściowe i mające zastosowanie do towarów sprowadzonych przed 1 maja 2004 r. Jest to przepis o charakterze szczególnym, który zgodnie z zasadą lex specialis derogat legi generali powoduje, że przepis art.6 nie może mieć zastosowania. Ponadto, zdaniem pełnomocnika organu, przepis art.6 Aktu dotyczącego warunków przystąpienia dotyczy sytuacji sprowadzenia towarów w czasie, kiedy Polskę nie obowiązywały już umowy o handlu preferencyjnym (np. CEFTA) a Polska nie przystąpiła jeszcze jako strona do umów o wolnym handlu, których stronami były kraje członkowskie Unii Europejskiej i kraje stowarzyszone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skargę należało uwzględnić.
Organy celne działają na podstawie przepisów prawa, którego źródłami są: Konstytucja, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz rozporządzenia
– art.120 ustawy z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa (j.t. Dz.U. z 2005 r. Nr 8 poz.60 ze zm.) w zw. z art.87 ust.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2.04.1997 r. (Dz.U. Nr 78, poz. 483). Działanie na podstawie prawa w pierwszym rzędzie oznacza obowiązek ustalenia obowiązujących w danym obszarze przepisów prawa, następnie wybór i ustalenie w drodze wykładni znaczenia przepisu mającego zastosowanie w danej sprawie i dopiero później zaklasyfikowanie danego przypadku do określonego przez wybrany przepis wzorca i ustalenie dla tego przypadku wiążących konsekwencji prawnych. W ocenie Sądu, zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Celnej w B. nie odzwierciedla w całości tego procesu.
Organy celne obu instancji za podstawę swoich rozstrzygnięć przyjęły przepis art.22 w Aktu dotyczącego warunków przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej oraz dostosowań w Traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej (Dz.U. nr 90 z 2004 r. poz. 864) - w dalszej części zwany jako Akt dotyczący warunków przystąpienia, a także pkt 3 część V załącznika nr IV do tego Aktu. Ich zastosowanie odbyło się jednak bez uprzedniego odniesienia się do innych, obowiązujących w tym obszarze przepisów, a w rezultacie bez uzasadnienia dokonanego wyboru normy prawnej. Tymczasem dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy istotnym było określenie wzajemnych relacji między zastosowanym w przez organy celne przepisem art. 22, a przywoływanymi w skardze przepisami art. 6 ust.1, 2 i 6 Aktu dotyczącego warunków przystąpienia.
Przepisy art. 6 ust.1-12 Aktu dotyczącego warunków przystąpienia określają zobowiązania zaakceptowania przez nowe Państwa Członkowskie innych, poza przepisami dorobku Schengen (art.3), umów międzynarodowych, zawartych lub tymczasowo stosowanych przez Wspólnotę z państwami trzecimi, organizacjami międzynarodowymi lub obywatelami państw trzecich.
W myśl art.6 ust.1 Akt dotyczący warunków przystąpienia, umowy lub konwencje zawarte lub tymczasowo stosowane przez Wspólnotę lub zgodnie
z artykułem 24 lub artykułem 38 Traktatu o Unii Europejskiej, z jednym lub większą liczbą państw trzecich, z organizacją międzynarodową lub z obywatelem państwa trzeciego, są wiążące dla nowych Państw Członkowskich na warunkach ustanowionych w Traktatach założycielskich i w tym Akcie.
W przepisie art.6 ust. 2 Aktu dotyczącego warunków przystąpienia przyjęto, że przystąpienie nowych Państw Członkowskich do umów lub konwencji zawartych wspólnie przez obecne Państwa Członkowskie oraz Wspólnotę z Rumunią (art. 6
ust. 6), nastąpi poprzez zawarcie protokołu do takich umów lub konwencji.
Wypełnieniem dyspozycji zawartej w art. 6 ust. 2 Aktu dotyczącego warunków przystąpienia stał się podpisany w dniu 4 maja 2005 r. Protokół dodatkowy do Układu Europejskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Rumunią, z drugiej strony, celem uwzględnienia przystąpienia do Unii Europejskiej Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej (Dz.U.UE.L. z dnia 17 czerwca 2005 r.
nr 155, poz. 30). W art. 6 tego Protokołu umawiające się strony uzgodniły, że: "Jeżeli towary zostały zgłoszone do odprawy w Rumunii lub w jednym z nowych Państw Członkowskich przed datą przystąpienia, w ramach umów preferencyjnych lub ustaleń autonomicznych pomiędzy Rumunią i danym nowym Państwem Członkowskim, stosowanych w tym czasie, respektowany może być również dowód pochodzenia wydany retrospektywnie w ramach wspomnianych umów lub ustaleń pod warunkiem że przedłożony on zostanie władzom celnym w terminie czterech miesięcy od daty przystąpienia". Reguła ta zbieżna jest więc z tą, którą organy celne wywiodły na podstawie art.22 oraz pkt 3 części V załącznika nr 4 Aktu dotyczącego warunków przystąpienia.
Powyższe obala – w ocenie Sądu – zawarte w odpowiedzi na skargę twierdzenie organu celnego, że przepisy art. 6 Aktu dotyczącego warunków przystąpienia regulują zgłoszenie towarów po dniu przystąpienia Polski do Unii Europejskiej, natomiast w przepisie szczególnym, tj. art.22 i pkt 3 części V załącznika Nr 4 do tego Aktu, uregulowano sytuacje przejściowe, mające zastosowanie do towarów sprowadzonych przed 1 maja 2004 r. Zdaniem Sądu w obu przypadkach - czyli zarówno w protokole, o którym mowa w art.6 ust. 2 i 6 Aktu dotyczącego warunków przystąpienia, jak i w art. 22 i pkt 3 części V załącznika nr 4 tego Aktu - uregulowane zostały kwestie związane ze zgłoszeniem towarów przed datą przystąpienia nowych Państw do Unii Europejskiej. Różnica dotyczy natomiast tego, że przepis art.6 ust. 2 i 6 Aktu dotyczącego warunków przystąpienia wprost odnosi się do stosunków między nowymi Państwami Członkowskimi, a korzystającą ze statusu państwa stowarzyszonego z Unią Europejską Rumunią.
Należy przy tym zwrócić uwagę, że Protokół dodatkowy do Układu Europejskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi
i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Rumunią, z drugiej strony, wszedł w życie dopiero 1 sierpnia 2005 r. Do tego czasu - co w tej sprawie ma szczególne znaczenie - nowe Państwa Członkowskie powinny stosować postanowienia umów zawartych wspólnie przez obecne Państwa Członkowskie oraz Wspólnotę
z Rumunią (art. 6 ust. 6 Aktu dotyczącego warunków przystąpienia).
W niniejszej sprawie świadectwo przewozowe EUR 1 nr [...], wystawione przez władze celne Rumunii w dniu [...] lipca 2004 r., przedłożone zostało polskim organom celnym w dniu [...] września 2004 r., a więc przed wejściem w życie Protokołu dodatkowego do Układu Stowarzyszeniowego Rumunii z Unią Europejską.
W konsekwencji nie można zatem pominąć faktu, iż w dniu 1 lutego 1993 roku
w Brukseli podpisany został Układ Europejski ustanawiający Stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Rumunią, z drugiej strony (Dz.Urz. WE z 31.12.1994 r. L 357 z nast. zm.).
Z przepisu art. 23 ust.1 Protokołu Nr 4 do tego Układu (w przedłożonej przez stronę skarżącą jego tłumaczonej wersji) wynika, że dowód pochodzenia towarów ważny jest przez 4 miesiące od daty wystawienia przez władze celne kraju eksportu i w tym czasie musi zostać przedłożony władzom celnym kraju importu (k 48/50 akt sądowych).
W konkluzji należy zatem stwierdzić, że zaskarżona decyzja narusza przepis
art. 120 cyt. ustawy z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa, poprzez niezastosowanie w tej sprawie przepisów art. 6 ust. 1, 2 i ust. 6 cyt. Aktu dotyczącego warunków przystąpienia Polski do Unii Europejskiej.
Na podstawie art.145 §1 plt1 lit. "c" ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd postanowił uchylić zaskarżoną decyzję. Rozpoznając ponowienie sprawę organy celne uwzględnią wyrażoną przez Sąd ocenę prawną tej sprawy.
Orzeczenie o niewykonywaniu zaskarżonego aktu wydano na podstawie
art. 152, zaś o kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw.
z art. 205 § 2 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.