Orzeczenie · 2018-03-14

I SA/BK 1842/17

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku

Miejsce

Białystok

Data

2018-03-14

NSApodatkoweŚredniawsa

VATpodatek naliczonyodliczenie VATpodwykonawstwofakturyrzeczywistość gospodarczapostępowanie podatkowekontrola podatkowa WSA

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Sprawa dotyczyła skargi Przedsiębiorstwa Handlowo-Usługowego T. s.c. w B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B., która utrzymała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego odmawiającą spółce prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur wystawionych przez firmy M. B. oraz U. O. za okres od września do listopada 2013 r. Organy podatkowe zakwestionowały prawo do odliczenia, ponieważ zgromadzony materiał dowodowy, w tym zeznania świadków, informacje od inwestorów oraz wyniki kontroli podatkowych, wskazywał, że prace budowlane udokumentowane sporne fakturami nie zostały faktycznie wykonane przez wskazanych podwykonawców. Stwierdzono m.in. brak zgłoszenia podwykonawców inwestorom, niepamięć świadków co do zakresu prac i wykonawców, a także brak potencjału ludzkiego i materialnego u jednego z podwykonawców. Spółka zarzucała naruszenie przepisów proceduralnych i materialnych, w tym brak wszechstronnego zebrania dowodów i błędną interpretację przepisów dotyczących prawa do odliczenia VAT. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, po analizie akt sprawy, uznał skargę za bezzasadną. Sąd stwierdził, że organy podatkowe prawidłowo ustaliły stan faktyczny i zastosowały właściwe przepisy prawa materialnego, w szczególności art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy o VAT, który wyłącza prawo do odliczenia, gdy faktury dokumentują czynności, które nie zostały dokonane. Sąd podkreślił, że samo posiadanie faktury nie gwarantuje prawa do odliczenia, jeśli nie odzwierciedla ona rzeczywistego przebiegu transakcji. W konsekwencji, sąd oddalił skargę spółki.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia

Do czego można powołać

Ustalenie, że brak rzeczywistego wykonania usług przez podwykonawców skutkuje odmową prawa do odliczenia VAT, nawet przy istnieniu formalnie poprawnych umów i faktur. Podkreślenie znaczenia dowodów materialnych nad formalnymi.

Ograniczenia stosowania

Sprawa dotyczy specyficznego stanu faktycznego związanego z podwykonawstwem w budownictwie i może wymagać analizy kontekstu konkretnych umów i przepływów finansowych.

Zagadnienia prawne (3)

Czy faktury VAT wystawione przez podwykonawców dokumentują rzeczywiste czynności gospodarcze, a w konsekwencji czy podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, faktury te nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, ponieważ prace budowlane nie zostały faktycznie wykonane przez wskazanych podwykonawców.

Uzasadnienie

Organy podatkowe i sąd administracyjny oparły się na analizie zeznań świadków, informacji od inwestorów, wyników kontroli podatkowych oraz braku potencjału u podwykonawców, co wykazało, że usługi udokumentowane fakturami nie zostały wykonane.

Czy organy podatkowe prawidłowo przeprowadziły postępowanie dowodowe i czy zapewniły stronie czynny udział w postępowaniu?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, organy podatkowe zebrały wyczerpujący materiał dowodowy, a strona miała zapewniony czynny udział w postępowaniu, w tym możliwość zapoznania się z dowodami i wypowiedzenia się co do nich.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że organy podjęły wszelkie niezbędne działania do wyjaśnienia stanu faktycznego, a wykorzystanie dowodów z innych postępowań było dopuszczalne i nie naruszało zasady czynnego udziału strony, która miała możliwość odniesienia się do tych dowodów.

Czy organy podatkowe prawidłowo zastosowały przepisy prawa materialnego dotyczące prawa do odliczenia podatku naliczonego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, organy prawidłowo zastosowały przepisy, w szczególności art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy o VAT, odmawiając prawa do odliczenia w sytuacji, gdy faktury dokumentują czynności, które nie zostały dokonane.

Uzasadnienie

Sąd potwierdził, że prawo do odliczenia VAT jest realizowane na podstawie faktur dokumentujących rzeczywiste transakcje, a jego wyłączenie w przypadku braku rzeczywistego wykonania usługi jest zgodne z przepisami krajowymi i orzecznictwem TSUE.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Oddalono skargę

Oddalono skargę Przedsiębiorstwa Handlowo-Usługowego T. s.c. w B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy od września do listopada 2013 r.

Przepisy (17)

Główne

u.p.t.u. art. 86 § ust. 1 i ust.2 pkt 1 lit.a

Ustawa o podatku od towarów i usług

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

u.p.t.u. art. 88 § ust. 3a pkt 4 lit.a

Ustawa o podatku od towarów i usług

Wyłączenie prawa do odliczenia, gdy faktury stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane.

u.p.t.u. art. 86 § ust. 1 i ust.2 pkt 1 lit.a

Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

u.p.t.u. art. 88 § ust. 3a pkt 4 lit.a

Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

Pomocnicze

u.p.t.u. art. 15 § ust. 1 i 2

Ustawa o podatku od towarów i usług

Określa podatnika VAT.

u.p.t.u. art. 99 § ust. 12

Ustawa o podatku od towarów i usług

Dotyczy rozliczeń kontrahentów.

u.p.t.u. art. 15 § ust. 1 i 2

Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

u.p.t.u. art. 99 § ust. 12

Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

o.p. art. 54 § par. 1 pkt 7