I SA/Bk 161/25

I SA/Bk 161/25 - Wyrok WSA w Białymstoku
Data orzeczenia
2025-08-27
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-04-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Małgorzata Anna Dziemianowicz
Marcin Kojło
Paweł Janusz Lewkowicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6550
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Pomoc publiczna
Skarżony organ
Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2015 poz 187
§ 13zzd, § 13zze
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji  Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz (spr.), Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz, sędzia WSA Marcin Kojło, Protokolant st. sekretarz sądowy Renata Kryńska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 27 sierpnia 2025 r. sprawy ze skargi W. J. na decyzję Dyrektora Podlaskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Łomży z dnia 7 marca 2025 r. nr 9010-00000000250/25 w przedmiocie pomocy finansowej producentowi rolnemu, w którego gospodarstwie rolnym powstały szkody w uprawach spowodowane wystąpieniem w 2023 r. niekorzystnych zjawisk atmosferycznych oddala skargę.
Uzasadnienie
W dniu 14 marca 2024 r. W. J. (dalej powoływany jako skarżący) złożył wniosek o udzielenie pomocy finansowej producentowi rolnemu, w którego gospodarstwie rolnym powstały szkody w uprawach rolnych spowodowane wystąpieniem w 2023 r. niekorzystnych zjawisk atmosferycznych.
Decyzją z dnia 29 marca 2024 r. nr BP200.8110.6102.2024.ED.RDM Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
w Wysokiem Mazowieckiem (dalej powoływany jako organ I instancji, Kierownik BP) odmówił przyznania wnioskowanej pomocy.
W następstwie odwołania skarżącego, decyzją z dnia 10 maja 2024 r.
nr 9010-00000000884/24 Dyrektor Podlaskiego Oddziału Regionalnego ARiMR
w Łomży (dalej powoływany jako organ odwoławczy, Dyrektor POR) utrzymał
w mocy zaskarżoną decyzję.
Skarżący wywiódł skargę na ww. decyzję Dyrektora POR.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wyrokiem z dnia 9 października 2024 r., sygn. akt I SA/Bk 225/24 uchylił ww. decyzję.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy decyzją z 7 marca 2025 r. nr 9010-00000000250/25 Dyrektor POR ponownie utrzymał w mocy decyzję Kierownika BP.
W uzasadnieniu tej decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, że wykonując zalecenia sądu zwrócił się do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi celem wyjaśnienia reguł działania aplikacji w zakresie prawidłowości obliczeń, w szczególności czy odnotowano błędy w funkcjonowaniu algorytmu obliczeń i czy przyjęte w sprawie dane z ustaleń komisji suszowej były prawidłowe.
W odpowiedzi na pismo Dyrektora Podlaskiego Oddziału Regionalnego ARiMR w Łomży, Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wskazał: "Mając na względzie, że szkody powstałe w wyniku suszy są szacowane dla celów ubiegania się o pomoc, która jest udzielana na warunkach określonych w przepisach rozporządzenia Komisji (UE) 2022/2472 z dnia 14 grudnia 2022 r. uznającego niektóre kategorie pomocy w sektorach rolnym i leśnym oraz na obszarach wiejskich za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz. Urz. UE.L Nr 327, str. 1) wysokość szkód na poziomie średniej rocznej produkcji roślinnej każdego producenta rolnego jest obliczana jako różnica: a) iloczynu ilości produktów roślinnych wyprodukowanych w roku, w którym wystąpiła susza i średniej ceny sprzedaży uzyskanej w danym roku, i b) iloczynu średniej rocznej ilości produktów roślinnych wyprodukowanych w okresie trzech lat przed wystąpieniem suszy i uzyskanej średniej ceny sprzedaży. Na wysokość szkód średniej rocznej produkcji roślinnej ma wpływ nie tylko procentowa wysokość szkód, ale również wysokość przychodów z poszczególnych upraw, w tym w przychodów z upraw, w których nie jest szacowana susza. Protokół oszacowania szkód jest generowany automatycznie za pomocą publicznej aplikacji, jeżeli szkody spowodowane wystąpieniem suszy wynoszą powyżej 30% średniej rocznej produkcji rolnej albo kalkulacja oszacowania szkód, która jest generowana automatycznie w przypadku gdy szkody spowodowane wystąpieniem suszy wynoszą nie więcej niż 30% średniej rocznej produkcji rolnej. Obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa, nie przewidują, zarówno innego sposobu wyliczenia, jak i ponownej weryfikacji zgłaszanych przez producentów rolnych strat w uprawach rolnych powstałych w wyniku wystąpienia suszy. Określenie rzeczywistych strat w poszczególnych gospodarstwach rolnych spowodowanych np. wystąpieniem suszy byłoby możliwe wyłącznie po wprowadzeniu obowiązku prowadzenia rachunkowości rolnej i przedstawieniu przez producentów rolnych rocznych sprawozdań finansowych z gospodarstwa rolnego. Do tego czasu pozostaje ustalanie strat w gospodarstwach rolnych na podstawie szacunków (...). Odnosząc się do potwierdzenia prawidłowości działania aplikacji pod względem technicznym w okresie przeliczania wniosków suszowych, informuję, że Centralny Ośrodek Informatyczny poświadczył, że w okresie przeliczania wniosków (koniec listopada 2023 r.) nie odnotowano problemów systemu, które wpływałyby na tok rozliczenia i jego finalny wynik. W okresie przeliczania wniosków aplikacja wykorzystywała algorytm rozliczeniowy zaimplementowany według potwierdzonej przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi specyfikacji, opracowanej na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 13 lipca 2023 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. poz. 1350). Testy działania algorytmu przeprowadzone przed uruchomieniem rozliczenia wniosków w kampanii 2023 wykazały jego poprawne, tj. zgodne ze specyfikacją, działanie".
Organ odwoławczy wskazał, że oparł się na materiale dowodowym zgromadzonym w trakcie przeprowadzonego przez organ I instancji postępowania administracyjnego, ustalił, że skarżący do złożonego wniosku dołączył kalkulacje z oszacowania zakresu szkód w gospodarstwie rolnym spowodowanych suszą w roku 2023, z którego wynika, że wartość oszacowanych (przez aplikację publiczną) szkód w produkcji roślinnej wyniosła 27,11%, a zatem skarżący nie spełnił warunku, o którym mowa w § 13zze ust. 1 pkt 3 lit. b) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U z 2015 r. poz. 187 ze zm., dalej jako: "rozporządzenie ARiMR").
Na podstawie pisma Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi organ odwoławczy ustalił, że aplikacja "Zgłoś szkodę rolniczą" w kampanii 2023 działała prawidłowo, zgodnie ze specyfikacją. Centralny Ośrodek Informatyczny poświadczył, że w okresie przeliczania wniosków nie stwierdzono problemów, które miałyby wpływ na prawidłowość rozliczania i jego wynik. Powyższe stanowiło podstawę do odmowy przyznania żądanej pomocy.
Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. Zaskarżając decyzję w całości, zarzucił naruszenie:
1) przepisów prawa materialnego, tj.:
a) § 13zze ust. 1-7 rozporządzenia ARiMR poprzez ponowną nieuzasadnioną odmowę udzielenia pomocy finansowej w sytuacji, gdy w rzeczywistości wysokość szkody w uprawach spowodowanej suszą wyniosła nie 27,11% , lecz na poziomie 40-90%, o czym świadczą obliczenia i ustalenia dokonane przez tzw. komisję suszową;
b) § 13zzd ust. 14 rozporządzenia ARiMR poprzez konsekwentne powoływanie się przez organ na decydujące znaczenie protokołu/kalkulacji, a także lakoniczne i nieprzekonujące stwierdzenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji (str. 7, akapit 5), że "bez wpływu na wynik sprawy pozostają dołączone do akt sprawy raport z komisji suszowej i notatka komisji z dnia 18.08.2023 r." , w sytuacji, gdy podstawą do działania komisji suszowej jest § 13zzd ust. 14 i 16 rozporządzenia ARiMR, a podstawą do wydania raportu oszacowania szkód przez komisję jest § 13zzd ust. 16 pkt 3 oraz ust. 18 ww. rozporządzenia ARiMR; brak wyjaśnienia występujących różnic między danymi z raportu oszacowania szkody i notatki komisji suszowej, a danymi wynikającymi z kalkulacji, przez co występowanie tych rozbieżności nadal jest dla skarżącego niezrozumiałe, a także nadal wywołuje u skarżącego poważne wątpliwości co do roli komisji suszowej w niniejszym postępowaniu, a także co do prawidłowości obliczeń w aplikacji suszowej,
c) art. 32 ust. 1 oraz art. 2 Konstytucji RP poprzez naruszenie zasady równości wobec prawa, zasady równego traktowania przez władze publiczne i zasady sprawiedliwości społecznej w sytuacji, gdy według wiedzy skarżącego uzyskanej od okolicznych rolników tzw. pomoc suszowa została udzielona, co jest dla skarżącego niezrozumiałe, bardzo krzywdzące i niesprawiedliwe, gdyż uważa on, że w takiej sytuacji on również powinien był otrzymać pomoc suszową;
2. naruszenie przepisów postępowania, tj.
a) art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) poprzez niezastosowanie się do wskazań co do dalszego postępowania, zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 9 października 2024 r., sygn. akt I SA/Bk 225/24 poprzez: brak jednoznacznej odpowiedzi na pytanie, czy przyjęte w sprawie dane z ustaleń tzw. komisji suszowej były prawidłowe, zarówno w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji, jak i w cytowanych przez organ fragmentach pisma Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi, stanowiącego odpowiedź na zapytanie organu złożone w dniu 11 grudnia 2024 r. celem wyjaśnienia reguł działania aplikacji w zakresie prawidłowości obliczeń, w szczególności czy odnotowano błędy w funkcjonowaniu algorytmu obliczeń i czy przyjęte w sprawie dane z ustaleń komisji suszowej były prawidłowe, a zamiast tego skoncentrowanie się przez organ wyłącznie na tym, czy w danym okresie nie było awarii systemu;
b) art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572 ze zm., dalej jako: k.p.a.) w związku z art. 10a ust. 1a ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz.U. z 2023 r. poz. 1199 ze zm., dalej jako: "ustawa o ARiMR") prowadzące do naruszenia zasad postępowania wskazanych w ww. przepisie poprzez: ponowną ocenę materiału dowodowego w sposób wybiórczy i niedokładny, nieuwzględnienie danych zawartych w raporcie komisji oraz notatce z dnia 18 sierpnia 2023 r. sporządzonej przez tzw. komisję klęskową, nieuwzględnienie danych stwierdzonych podczas oględzin przedmiotowej komisji na gruncie, stwierdzenie wartości oszacowanych szkód na podstawie Kalkulacji, w oparciu o nieprawidłowe, zaniżone i niezgodne z rzeczywistym stanem faktycznym wyliczenie dokonane w aplikacji suszowej na poziomie 27,11%, a nie na poziomie 40-90%, nieuwzględnienie faktu, że skarżący kwestionował obliczenia wysokości szkody i składał wniosek o ponowne przeliczenie wysokości szkód, zarówno w formie pisemnej, poprzez wystosowanie pisma do Ministerstwa Rolnictwa, Podlaskiej Izby Rolniczej oraz do ARiMR, jak i na wskazanej stronie internetowej, wewnętrzną sprzeczność uzasadnienia w zakresie dotyczącym powoływania się na tzw. komisję suszową, tj. swoistą gołosłowność twierdzeń zawartych w uzasadnieniu, gdyż z jednej strony organ wskazuje na to, że w swoim piśmie do Ministerstwa Rozwoju Wsi miał na celu wyjaśnienie, czy przyjęte dane z ustaleń komisji były prawidłowe, a z drugiej strony, w dalszej części uzasadnienia dyskredytuje ustalenia komisji, twierdząc, że nie mają one znaczenia, a nie odnosi się przy tym do jakiegokolwiek wyjaśnienia przyczyn rozbieżności między ustaleniami komisji z danymi wynikającymi z kalkulacji i nie analizuje w żaden sposób prawidłowości ustaleń dokonanych przez komisję suszową, co nadal jest dla skarżącego niezrozumiałe,
c) art. 10a ust. 1b ustawy o ARiMR poprzez nieuzasadnione i bardzo krzywdzące zarzucenie skarżącemu, że nie przedstawił dowodów, które wpłynęłyby na zmianę zaskarżonej decyzji, pomimo takiego ustawowego obowiązku, w sytuacji, gdy uczynił wszystko, co możliwe, aby wywiązać się o obowiązku dowodzenia określonego w art. 10a ust. 1b ustawy o ARiMR, wykazał dbałość o przedstawienie środków dowodowych, w swoim odwołaniu zawarł wszelkie możliwe wyjaśnienia i argumenty, mające wpływ na wynik przedmiotowego rozstrzygnięcia, powoływał się również na istotne dla sprawy orzecznictwo sądowe, a także dołączył w formie załączników istotne dla sprawy dokumenty. To organ – zdaniem skarżącego uchylał się od rozpatrzenia złożonych przez skarżącego dowodów i nie odniósł się do zgłaszanych przez niego zastrzeżeń dotyczących obliczenia zakresu szkody,
d) art. 76 § 3 k.p.a. poprzez zakwestionowanie przydatności dokumentu urzędowego sporządzonego przez Komisję do spraw szacowania szkód, bez przeprowadzenia dowodu przeciwko temu dokumentowi,
e) art. 107 § 3 w zw. z art. 8 k.p.a. poprzez brak wyjaśnienia w zakresie wiarygodności i mocy dowodowej przedłożonych przez skarżącego dowodów, w sytuacji, gdy zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne – wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.
W uzasadnieniu skargi wskazał, że rozstrzygnięcia organu są sprzeczne z przepisami prawa, doszło do naruszenia zasad postępowania administracyjnego, a stanowisko zawarte w uzasadnieniach obu decyzji nie jest przekonujące dla skarżącego. Zdaniem skarżącego organ nie zastosował się do wytycznych zawartych w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 9 października 2024 r., wydanego w sprawie o sygn. I SA/Bk 225/24.
W związku z powyższym skarżący wniósł o uchylenie decyzji w całości, a także o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.
Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
Na rozprawie w dniu 27 sierpnia 2025 r. skarżący złożył pisemne stanowisko końcowe, uzupełniając dotychczasową argumentację w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie zaznaczyć należy, że prowadzone postępowanie jest konsekwencją uchylenia przez tutejszy Sąd wyrokiem z dnia 9 października 2024 r., sygn. akt I SA/Bk 225/24 decyzji organu.
Na podstawie § 13zze ust. 1 - 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, w 2023 i 2024 r. Agencja udziela pomocy finansowej na realizację innych zadań wynikających z polityki państwa w zakresie rolnictwa i rozwoju wsi, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 6, producentowi rolnemu: 1) któremu został nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności; 2) będącemu mikroprzedsiębiorstwem, małym albo średnim przedsiębiorstwem w rozumieniu załącznika I do rozporządzenia 2022/2472; 3) w którego gospodarstwie rolnym powstały szkody w uprawach rolnych spowodowane wystąpieniem w 2023 r.: a) gradu, deszczu nawalnego, ujemnych skutków przezimowania, przymrozków wiosennych, powodzi, huraganu, pioruna, obsunięcia się ziemi lub lawiny w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich, które zostały oszacowane przez komisję, o której mowa w § 5 ust. 5, i wynoszą powyżej 30% średniej rocznej produkcji roślinnej w gospodarstwie rolnym z trzech ostatnich lat poprzedzających rok, w którym wystąpiły te szkody, albo z trzech lat w okresie pięcioletnim poprzedzającym rok, w którym wystąpiły te szkody, z pominięciem roku o najwyższej i najniższej wielkości produkcji, lub b) suszy w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich, które zostały obliczone za pomocą publicznej aplikacji i wynoszą powyżej 30% średniej rocznej produkcji roślinnej w gospodarstwie rolnym z ostatnich trzech lat poprzedzających rok wystąpienia suszy. Pomoc, o której mowa w ust. 1, jest udzielana na warunkach określonych w przepisach rozporządzenia 2022/2472 oraz zgodnie z przepisami o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej. Zgodnie z obowiązującymi przepisami Kierownik Biura Powiatowego ARiMR udziela pomocy finansowej dla producenta rolnego, w którego gospodarstwie rolnym powstały szkody w uprawach rolnych spowodowane wystąpieniem w 2023 r. suszy w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich, które zostały obliczone za pomocą publicznej aplikacji i wynoszą powyżej 30% średniej rocznej produkcji roślinnej w gospodarstwie rolnym z ostatnich trzech lat poprzedzających rok wystąpienia suszy. Odnosząc się do zarzutów wywiedzionych w skardze należy stwierdzić, iż nie zawiera ona wyjaśnień i argumentów mających wpływ na wynik przedmiotowego rozstrzygnięcia. W ocenie Sądu zalecenia zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego uchylającym poprzednią decyzję Dyrektora Podlaskiego Oddziału Regionalnego ARiMR w Łomży zostały wypełnione. W zaskarżonej decyzji organ szczegółowo wyjaśnił reguły działania aplikacji w zakresie prawidłowości obliczeń, w szczególności czy odnotowano błędy w funkcjonowaniu algorytmu obliczeń i czy przyjęte w sprawie dane z ustaleń komisji suszowej były prawidłowe. Na podstawie pisma Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi organ także ustalił, że aplikacja "Zgłoś szkodę rolniczą" w kampanii 2023 działała prawidłowo, zgodnie ze specyfikacją. Centralny Ośrodek Informatyczny poświadczył, że w okresie przeliczania wniosków nie stwierdzono problemów, które miałyby wpływ na prawidłowość rozliczania i jego wynik. Ponadto, Organ ustalił, że skarżący do złożonego wniosku dołączył kalkulacje z oszacowania zakresu szkód w gospodarstwie rolnym spowodowanych suszą w roku 2023, z którego wynika, że wartość oszacowanych (przez aplikację publiczną) szkód w produkcji roślinnej wyniosła 27,11%, a zatem Odwołujący nie spełnił warunku, o którym mowa w § 13zze ust. 1 pkt 3 lit. b) ww. rozporządzenia. W tym miejscu należy wyjaśnić, iż zgodnie z § 13zze ust. 1 pkt 3 lit. a rozporządzenia, raporty z oszacowania strat sporządzone przez powołaną komisję są uwzględniane przez ARiMR w przypadku ubiegania się o pomoc z tytułu szkód spowodowanych wystąpieniem: gradu, deszczu nawalnego, ujemnych skutków przezimowania, przymrozków wiosennych, powodzi, huraganu, pioruna, obsunięcia się ziemi lub lawiny. W tym katalogu brak jest suszy. Wobec faktu, że wniosek Skarżącego dotyczy pomocy z tytułu szkód spowodowanych wystąpieniem suszy z uwagi na brzmienie ww. przepisu bez wpływu na wynik sprawy pozostają dołączone do akt sprawy raport z komisji suszowej i notatka komisji z dnia 18.08.2023 r. W przypadku szkód spowodowanych wystąpieniem w 2023 r. suszy prawodawca w § 13zze ust. 1 pkt 3 lit. b rozporządzenia, jednoznacznie uwarunkował udzielenie przedmiotowej pomocy finansowej od wielkości oszacowanych w gospodarstwie szkód obliczonych za pomocą publicznej aplikacji i jeżeli wynoszą powyżej 30% średniej rocznej produkcji roślinnej w gospodarstwie rolnym z ostatnich trzech lat poprzedzających rok wystąpienia suszy, do powierzchni na której zgodnie z protokołem/kalkulacją (sporządzonym/sporządzoną w formie dokumentu elektronicznego) powstały szkody w uprawach. Wynika to wprost z sekcji VII wniosku o udzielenie pomocy, złożonego przez skarżącego. Zatem organy ARiMR rozpatrują wnioski o pomoc w przypadku strat spowodowanych suszą na podstawie dołączonych protokołów/kalkulacji z oszacowania zakresu i wysokości szkód i weryfikuje spełnienie wymaganych warunków zawartych w rozporządzeniu. Nadmienić należy, że w czerwcu 2020 r. rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 3 czerwca 2020 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wprowadzono publiczną aplikację, w której producent rolny po zalogowaniu się do tej aplikacji podpisem zaufanym składa wniosek o oszacowanie strat w uprawach rolnych, w których klimatyczny bilans wodny w danym okresie, wskazuje na możliwość spadku plonów w związku z suszą. Kalkulacje zostały sporządzone w oparciu o dane pochodzące z Systemu Monitoringu Suszy Rolniczej. Dane z SMSR zostały porównane z szacunkami producenta rolnego zawartymi we wniosku o oszacowanie oraz wyliczeniami komisji powołanych przez Wojewodę. Jeśli straty wyniosły co najmniej 30 % średniej rocznej produkcji - aplikacja generuje protokół, zaś w innym przypadku tworzy kalkulację. Zatem mając na uwadze, że w aktach rozpatrywanej sprawy o przyznanie pomocy znajduję się kalkulacja z oszacowania szkód w produkcji roślinnej spowodowanych przez suszę wynosząca poniżej 30%, organ prawidłowo odmówił Skarżącemu przyznania żądanej pomocy. Istotnym jest także, iż w tym zakresie występuje daleko idąca automatyzacja i organ nie ma możliwości dokonania uznaniowych ustaleń. Przepisy bardzo precyzyjnie regulują tryb i sposób przyznawania pomocy finansowej w przypadku wystąpienia suszy i w cenie organu, wszelkie czynności organu zostały podjęte zgodnie z tymi przepisami. Reasumując, zarzuty podniesione w skardze nie mają oparcia w zgromadzonym materiale dowodowym i ustalonym stanie faktycznym. Organ dokonał prawidłowej analizy dowodów i wydał decyzję odpowiadającą prawu.
Ze względu na powyższe, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji orzeczenia.