I SA/Bk 127/05

I SA/Bk 127/05 - Wyrok WSA w Białymstoku
Data orzeczenia
2005-09-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-05-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Janusz Lewkowicz /przewodniczący/
Sławomir Presnarowicz
Urszula Barbara Rymarska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Podatek od towarów i usług
Sygn. powiązane
I FSK 9/06 - Wyrok NSA z 2006-10-18
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
art. 2 pkt 10 lit. a, art. 9 ust. 3 pkt 2, art. 41 ust. 1
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
Tezy
W myśl definicji nowego środka transportu zawartej w art. 2 pkt 10 lit. a cyt. ustawy, pod pojęciem "nowy środek transportu" rozumie się pojazdy lądowe przeznaczone do transportu osób i towarów (wymienione w załączniku nr l do ustawy), napędzane silnikiem o pojemności skokowej większej niż 48 centymetrów sześciennych lub o mocy większej niż 7,2 kilowatów, jeżeli:
1. przejechały nie więcej niż 6.000 km lub
2. od momentu dopuszczenia ich do użytku upłynęło nie więcej niż 6 miesięcy.
Kluczowym w przedmiotowej sprawie jest zrozumienie użytego przez ustawodawcę w definicji "nowego środka transportu" spójnika "lub". W ocenie Sądu użycie tego spójnika oznacza, że wystarczy spełnienie tylko jednego z warunków, aby uznać pojazd za nowy środek transportu.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Janusz Lewkowicz, Sędziowie sędzia WSA Sławomir Presnarowicz, asesor WSA Urszula Barbara Rymarska (spr.), Protokolant Urszula Zajko, po rozpoznaniu w dniu 21 września 2005 r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] marca 2005 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia i zwrotu nadpłaty w podatku od towarów i usług oddala skargę.-
Uzasadnienie
Skarżący W. K. sprowadził do kraju nabyty w Niemczech, w dniu [...] maja 2004 r., samochód marki [...] (z przebiegiem 9840 km) za kwotę [...] EUR. W celu rejestracji tego pojazdu w dniu [...] maja 2004 r. złożył do Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. wniosek o wydanie zaświadczenia o braku obowiązku uiszczenia podatku od towarów i usług z tytułu przywozu z innego państwa członkowskiego środka transportu. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia [...] maja 2004 r. odmówił wydania takiego zaświadczenia. W dniu [...] maja 2004 r. Skarżący złożył deklarację dla podatku od towarów i usług przy wewnątrzwspólnotowym nabyciu nowych środków transportu VAT-10 i wpłacił podatek w wysokości [...] zł.
Pismem z dnia [...] czerwca 2004 r. skarżący zwrócił się o stwierdzenie nadpłaty
i zwrot nienależnie uiszczonego podatku od towarów i usług wraz z odsetkami. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. decyzją z dnia [...] lipca 2004 r., Nr [...] odmówił stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług.
Po rozpatrzeniu odwołania od tej decyzji Dyrektor Izby Skarbowej
w B. uchylił decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Powodem takiego rozstrzygnięcia był brak uzasadnienia, co do przepisów dotyczących instytucji nadpłaty, jak również fakt niezłożenia przez skarżącego deklaracji korygującej. Brak ten został uzupełniony w dniu [...] grudnia 2004 r.
W dniu [...] stycznia 2005 r. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. wydał kolejną decyzję Nr [...] odmawiającą stwierdzenia nadpłaty i zwrotu podatku. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podniósł, że sprowadzony samochód jest nowym środkiem transportu w świetle przepisów ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535), którego nabycie stanowi wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru opodatkowane w trybie określonym w art. 99 ust. 10 i art. 103 ust. 3. i 4 cytowanej ustawy.
Dyrektor Izby Skarbowej w B. decyzją z dnia [...] marca 2005 r. Nr [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] stycznia 2005 r. W uzasadnieniu decyzji wskazano, jak należy rozumieć pojęcie "nowy środek transportu" przywołując jego definicję określoną w art. 2 pkt 10 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w art. 28a ust.2 pkt b VI Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1997 r. (77/388/EWG). Powołując się na wspomniane regulacje wskazano, iż pod pojęciem nowego środka transportu rozumie się pojazdy lądowe przeznaczone do transportu osób i towarów (wymienione w załączniku nr 1 do ustawy), napędzane silnikiem o pojemności skokowej większej niż 48 cm sześciennych lub o mocy większej niż 7,2 kilowatów, jeżeli przejechały nie więcej niż 6.000 km lub od momentu dopuszczenia ich do użytku upłynęło nie więcej niż 6 miesięcy. Dyrektor Izby Skarbowej w B. uznał w związku z powyższym, że sprowadzony samochód, który został dopuszczony do użytku [...] marca 2004 r. i do momentu jego sprzedaży nie upłynęło 6 miesięcy spełnia warunki do uznania go za nowy środek transportu.
Powyższa decyzja została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. W złożonej skardze skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez błędną wykładnię art. 2 pkt 10 lit. a ustawy
z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. 54, poz. 535)
w wyniku uznania, że samochód mający przebieg 9840 km jest nadal nowym środkiem transportu, gdyż od momentu dopuszczenia go do użytku upłynęło nie więcej niż 6 miesięcy. Ponadto zarzuca naruszenie przepisów postępowania podatkowego, tj. art. 124 w związku z art. 72 § l pkt l, art. 75 § l, 2 i 3 oraz art. 81 § 2 pkt l ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity,
Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60), poprzez odmowę stwierdzenia i zwrotu nadpłaty, pomimo złożenia przez skarżącego skorygowanej deklaracji.
Odpowiadając na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w B. wniósł o jej oddalenie. Podnosząc, że stosownie do przepisu art. 9 ust. l ustawy o podatku od towarów i usług przez wewnątrzwspolnotowe nabycie towarów rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz. Przepis ten stosuje się również w przypadku, gdy przedmiotem nabycia są nowe środki transportu (ust. 3 cyt. przepisu). Oznacza to, iż z wewnątrzwspólnotowym nabyciem towarów mamy do czynienia w każdym przypadku, gdy przedmiotem nabycia z innego państwa członkowskiego są nowe środki transportu, niezależnie od statusu podatnika
i niezależnie od wartości wewnątrzwspólnotowego nabycia. Nabycie zaś takiego pojazdu opodatkowane jest według stawki podatku VAT, obowiązującej w miejscu, do którego samochód jest sprowadzany, zaś osoba sprowadzająca taki pojazd będzie zawsze uznawana za podatnika.
Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, co do uznania sprowadzonego przez skarżącego samochodu za nowy środek transportu. Podkreślono, że użycie przez ustawodawcę spójnika "lub" nie powoduje, że warunki zawarte w powołanym przepisie wzajemnie się wykluczają. Użycie tego spójnika oznacza natomiast, że wystarczy spełnienie tylko jednego z warunków, aby uznać pojazd za nowy środek transportu. Podkreślono, że również skarżący uzasadniając zarzuty powołuje się na określenie "alternatywny" zawarte w Słowniku Języka Polskiego pod red. prof. M. Szymczaka. Zdaniem Skarżącego spójnik "lub", jako spójnik alternatywny, rozumiany jest jako: "dopuszczający jedną z dwóch możliwości, dający możliwość wyboru między dwiema możliwościami". Tut. organ zauważa, że wywody Skarżącego odnośnie spójnika "lub" potwierdzają stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.
W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej w B. należy przyjąć, że nowym środkiem transportu będzie zarówno pojazd, który sprzedawany jest przed upływem 6 miesięcy od momentu dopuszczenia go do użytku (a przejechał więcej niż 6.000 km), jak również pojazd który przejechał nie więcej niż 6.000 km (lecz od momentu dopuszczenia go do użytku upłynęło ponad 6 miesięcy). Należy także zauważyć, że nowym środkiem transportu będzie również taki pojazd, który spełni oba powyższe warunki.
Organ drugiej instancji podkreślił również, że dokonana wyżej wykładnia definicji nowego środka transportu, zawarta w art. 2 pkt l O lit. a ustawy o podatku od towarów i usług, jest zgodna z przepisami Szóstej Dyrektywy Rady z dnia
17 maja 1997 r. (77/388/EWG) w sprawie harmonizacji przepisów państw członkowskich, dotyczących podatków obrotowych. Przepis art. 28a ust.2 pkt b powołanej dyrektywy nie uznaje za nowe środki transportu pojazdów w przypadku, gdy spełnione będą równocześnie oba warunki, tj.:
• zostały dostarczone ponad sześć miesięcy po dacie ich pierwszego oddania do użytku,
• ich przebieg wynosi ponad 6.000 km.
Reasumując, Dyrektor Izby Skarbowej w B. wskazał, że zabrany w sprawie materiał dowodzi, iż przedmiotowy samochód został dopuszczony do użytku 12 marca 2004 r. i do momentu sprzedaży nie upłynęło 6 miesięcy. A zatem w świetle wyżej przytoczonych przepisów spełnia warunek do uznania go za nowy środek transportu. W tej sytuacji, poprzez dokonanie wewnątrzwspólnotowego nabycia pojazdu spełniającego warunki do zakwalifikowania go jako nowy środek transportu skarżący był zobowiązany do odprowadzenia podatku od towarów i usług według 22 % stawki. Obowiązek powyższy został przez skarżącego spełniony. A zatem podatek zadeklarowany w deklaracji VAT-10 i zapłacony w dniu 27maja 2004r. jest podatkiem należnie uiszczonym. W niniejszej sprawie nie można zatem mówić o wystąpieniu nadpłaty w rozumieniu przepisów art. 72 § l pkt l Ordynacji podatkowej. Przepis ten, bowiem traktuje nadpłatę jako kwotę nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku. A taka sytuacja w sprawie niniejszej nie nastąpiła.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl definicji nowego środka transportu zawartej w art. 2 pkt 10 lit. a cyt. ustawy, pod pojęciem "nowy środek transportu" rozumie się pojazdy lądowe przeznaczone do transportu osób i towarów (wymienione w załączniku nr l do ustawy), napędzane silnikiem o pojemności skokowej większej niż 48 centymetrów sześciennych lub o mocy większej niż 7,2 kilowatów, jeżeli:
• przejechały nie więcej niż 6.000 km lub
• od momentu dopuszczenia ich do użytku upłynęło nie więcej niż 6 miesięcy.
Kluczowym w przedmiotowej sprawie jest zrozumienie użytego przez ustawodawcę w definicji "nowego środka transportu" spójnika "lub". Sąd zgadza się w pełni z twierdzeniem Dyrektora Izby Skarbowej w B., że użycie tego spójnika oznacza, że wystarczy spełnienie tylko jednego z warunków, aby uznać pojazd za nowy środek transportu. Na takie samo rozumienie spójnika "lub" wskazuje również skarżący powołując się na określenie "alternatywny" zawarte
w Słowniku Języka Polskiego pod red. prof. M. Szymczaka. Skarżący wskazuje, że "lub" jako spójnik alternatywny, rozumiany jest jako: "dopuszczający jedną z dwóch możliwości, dający możliwość wyboru między dwiema możliwościami".
W omawianej sprawie samochód marki [...], został dopuszczony do użytku w dniu [...] marca 2004 r., a zakupiony przez skarżącego w dniu [...] maja 2004 r. w Niemczech, czyli po dwóch miesiącach od dopuszczenia po raz pierwszy do ruchu na terenie Niemiec (na podstawie przekładu z języka niemieckiego "listu pojazdu"). W związku z powyższym spełnił jeden z warunków (od momentu dopuszczenia do użytku upłynęło nie więcej niż 6 miesięcy) pozwalający na uznanie go za nowy środek transportu i to niezależnie od ilości przejechanych kilometrów.
Nabycie nowego środka transportu stanowi w myśl postanowień art. 9 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535) nabycie wewnątrzwspólnotowe i podlega opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 41 ust. 1 w trybie art. 99 ust. 10 i art. 103 ust. 3 i ust. 4 cyt. ustawy.
Wobec powyższego podatek od towarów i usług zapłacony od nabycia samochodu [...], w kwocie [...] zł jest podatkiem należnym i nie stanowi nadpłaty w rozumieniu art. 72 ustawy Ordynacja podatkowa.
Nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi Sąd orzekł o jej oddaleniu na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).