I SA/BK 104/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w BiałymstokuBiałystok2005-04-27
NSApodatkoweŚredniawsa
podatek od nieruchomościwspółwłasnośćewidencja gruntówobowiązek podatkowydecyzjaskarżącyorgan odwoławczysąd administracyjny

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę podatniczki, potwierdzając jej solidarny obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości za 2003 rok, oparty na danych z ewidencji gruntów.

Skarżąca kwestionowała decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącą podatku od nieruchomości za 2003 rok, twierdząc, że nie jest współwłaścicielem nieruchomości. Sąd administracyjny, opierając się na akcie notarialnym i wypisach z rejestru gruntów, ustalił, że skarżąca była współwłaścicielem nieruchomości i na niej ciążył solidarny obowiązek podatkowy wraz z innym współwłaścicielem. Sąd podkreślił, że podstawą wymiaru podatku są dane z ewidencji gruntów i budynków.

Sprawa dotyczyła skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B., która utrzymała w mocy decyzję Burmistrza S. ustalającą podatek od nieruchomości za 2003 rok. Skarżąca twierdziła, że nie jest współwłaścicielem nieruchomości, a obowiązek podatkowy nie powinien na niej ciążyć. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę, stwierdzając, że skarżąca była współwłaścicielem nieruchomości wraz z Ł. G. na podstawie aktu notarialnego z 2001 roku. Sąd podkreślił, że zgodnie z ustawą o podatkach i opłatach lokalnych, obowiązek podatkowy ciąży solidarnie na współwłaścicielach. Ponadto, sąd wskazał, że podstawą wymiaru podatku od nieruchomości są dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków, które są urzędowym źródłem informacji. Sąd powołał się na wypisy z rejestru gruntów, które potwierdzały współwłasność skarżącej w 2003 roku. Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, obowiązek podatkowy ciąży na osobie, która była współwłaścicielem w momencie powstania obowiązku podatkowego, nawet jeśli nie odebrała przedmiotu zakupu, ponieważ umowa sprzedaży rzeczy oznaczonych co do tożsamości przenosi własność.

Uzasadnienie

Sąd oparł się na akcie notarialnym zbycia nieruchomości oraz na przepisach Kodeksu cywilnego (art. 155), zgodnie z którym umowa sprzedaży rzeczy oznaczonych co do tożsamości przenosi własność, chyba że strony postanowiły inaczej. Brak wydania przedmiotu zakupu nie wpływa na przeniesienie własności w takiej sytuacji.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (7)

Główne

u.p.o.l. art. 3 § ust. 1 pkt 1 w związku z ust. 4

Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych

Obowiązek podatkowy od nieruchomości ciąży solidarnie na współwłaścicielach.

p.g.k. art. 21

Ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne

Podstawą wymiaru podatku powinny być dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków.

k.c. art. 155

Kodeks cywilny

W przypadku rzeczy oznaczonych co do tożsamości, do przeniesienia własności rzeczy nie potrzebne jest wydanie rzeczy, gdyż sama umowa sprzedaży przenosi własność na nabywcę, pod warunkiem, że strony nie postanowiły inaczej.

Pomocnicze

u.p.o.l. art. 2

Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych

Grunty stanowiące "tereny zbudowane mieszkalne" podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.

o.p. art. 194

Ustawa Ordynacja podatkowa

Dokumenty urzędowe sporządzone przez organy administracji publicznej stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo potwierdzone.

p.p.s.a. art. 145

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 151

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Argumenty

Skuteczne argumenty

Podstawą wymiaru podatku od nieruchomości są dane z ewidencji gruntów i budynków. Obowiązek podatkowy od nieruchomości ciąży solidarnie na współwłaścicielach. Umowa sprzedaży rzeczy oznaczonych co do tożsamości przenosi własność, nawet bez fizycznego wydania przedmiotu.

Odrzucone argumenty

Skarżąca nie jest współwłaścicielem nieruchomości i nie ciąży na niej obowiązek podatkowy.

Godne uwagi sformułowania

podstawą wymiaru podatku powinny być dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków ewidencja gruntów jest urzędowym źródłem informacji obowiązek podatkowy od wspomnianej nieruchomości ciąży solidarnie na jej współwłaścicielach do przeniesienia własności rzeczy nie potrzebne jest wydanie rzeczy, gdyż sama umowa sprzedaży przenosi własność na nabywcę

Skład orzekający

Włodzimierz Witold Kędzierski

przewodniczący

Mieczysław Markowski

członek

Urszula Barbara Rymarska

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Potwierdzenie znaczenia ewidencji gruntów jako podstawy wymiaru podatku od nieruchomości oraz zasad odpowiedzialności solidarnej współwłaścicieli."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i przepisów obowiązujących w 2003 roku.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy powszechnego podatku od nieruchomości i wyjaśnia kluczowe kwestie związane z odpowiedzialnością współwłaścicieli oraz znaczeniem ewidencji gruntów, co jest istotne dla wielu podatników.

Czy nadal jesteś współwłaścicielem nieruchomości, nawet jeśli jej nie odebrałeś? Sąd wyjaśnia obowiązek podatkowy.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
I SA/Bk 104/04 - Wyrok WSA w Białymstoku
Data orzeczenia
2005-04-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-05-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Mieczysław Markowski
Urszula Barbara Rymarska /sprawozdawca/
Włodzimierz Witold Kędzierski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne
Podatek od nieruchomości
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 9 poz 84
art. 2 i art. 3
Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity
Dz.U. 2000 nr 100 poz 1086
art. 21
Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity
Tezy
Stosownie do postanowień art. 21 ustawy Prawo Geodezyjne i Kartograficzne, podstawą wymiaru podatku powinny być dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków, która jest urzędowym źródłem informacji zarówno o samej nieruchomości, jak i o osobie właściciela, czy też posiadacza samoistnego. Twierdzenie to znajduje również oparcie na gruncie postanowień art. 194 ustawy Ordynacja podatkowa.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Włodzimierz Witold Kędzierski, Sędziowie sędzia NSA Mieczysław Markowski, asesor WSA Urszula Barbara Rymarska (spr.), Protokolant Urszula Zajko, po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] marca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2003 rok oddala skargę
Uzasadnienie
Burmistrz S. decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r. znak: [...] ustalił współwłaścicielom nieruchomości położonej w S. przy ul. [...] – A. S. i Ł. Z. G.- podatek od nieruchomości za 2003 r. w kwocie [...] zł, od gruntów i budynków określonych jako "pozostałe". Wymiaru podatku za rok 2003 od nieruchomości położonej przy ul. [...] w S. ustalono według poniższego wyliczenia:
• od pozostałych budynków od pow. [...] m2 x stawka 4,90 zł = [...] zł
• od gruntów pozostałych od pow. [...] m2 x stawka 0,10 zł = [...] zł.
Wysokość podatku od nieruchomości, za nieruchomość ustalono na podstawie danych z ewidencji gruntów i budynków, oraz powierzchni budynków znajdujących się na tej nieruchomości podanych przez jednego ze współwłaścicieli - Pana Ł. G., przy ustalaniu podatku za część roku 2001 i rok 2002. Organ podatkowy pismem z dnia [...] sierpnia 2003 r. wezwał współwłaścicieli przedmiotowej nieruchomości do złożenia informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych, jednak żadne z nich takiej informacji nie złożyło. Prowadząc postępowanie podatkowe organ podatkowy dążył do ustalenia faktu, kto włada tą nieruchomością przy ul. [...] w S.
Od decyzji tej Skarżąca w dniu [...] stycznia 2004 r. złożyła odwołanie, wnosząc o jej uchylenie w części dotyczącej oznaczenia jej jako osoby, na której ciąży obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości i umorzenia w tej części postępowania podatkowego przez organ pierwszej instancji.
Kolegium nie podzieliło argumentacji Skarżącej i decyzją z dnia [...] marca
2004 r. znak: [...] utrzymało w mocy decyzję organu podatkowego pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy ustalono, iż obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości ciąży na współwłaścicielach zabudowanej działki gruntów
nr [...], oznaczonej symbolem B (tereny mieszkaniowe) położonej w S. przy ul. [...], Pani A. S. i Panu Ł. Z. G.(po 1/2 części), którzy ją nabyli w drodze kupna w dniu [...] listopada 2001 r. (akt notarialny Rep. [...]).
Na powyższą decyzję A. S. dnia 13 kwietnia 2004 r. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzucając Kolegium, iż dopuściło się rażącego naruszenia prawa przy jej wydaniu.
W ocenie Skarżącej przy wydawaniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. naruszyło zasady postępowania, w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz decyzję oparło na przepisach prawa materialnego, które nie mają zastosowania do stanu faktycznego niniejszej sprawy.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. odpowiadając na skargę wniosło o jej oddalenie. Ustosunkowując się do zarzutów Skarżącej organ odwoławczy wyjaśnił, że materiał dowodowy wskazuje, że współwłaścicielami działki nr [...] oznaczonej symbolem B (tereny zabudowane mieszkalne), położonej w S. przy ul. [...] są skarżąca A. S. i Ł. G., po ½ części każde z nich. Podkreślono, że stosownie do postanowień art. 3 ust. 1 pkt 1 w związku z ust. 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych ( Dz. U. z 2002 r. nr 9, poz. 84 ze zm.) obowiązek podatkowy od wspomnianej nieruchomości ciąży solidarnie na współwłaścicielach.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd administracyjne został wyposażony w funkcje kontrolne działalności administracji publicznej, co oznacza, że w przypadku zaskarżenia decyzji, sąd bada jej zgodność z przepisami prawa
(art. 3 i art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Zaskarżona decyzja odpowiada przepisom prawa.
Skarżąca w pismach do organu podatkowego, między innymi w piśmie z dnia [...] sierpnia 2003 r., twierdzi, iż nie jest właścicielem (współwłaścicielem) przedmiotowej nieruchomości, a posiadaczem samoistnym jest PPU-H "B" Sp. z o.o. w K. Na rozprawie w dniu 27 kwietnia 2005 r. Sąd przeprowadził dowód ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy sygn. akt SA/Bk 239/04 dotyczącej wymiaru podatku od nieruchomości za 2004r., aktu notarialnego Rep. [...] sporządzonego dnia [...] kwietnia 2004 r. w kancelarii notarialnej A. H. w S., z którego wynika, że Skarżąca wraz ze współwłaścicielem zbyli nieruchomość położoną w S. przy ul. [...], nr geodezyjny [...], na rzecz J. M. i K. małżonków K.
Tym samym nie można uznać, że Skarżąca nie była współwłaścicielem przedmiotowej nieruchomości pomimo podnoszonego w piśmie procesowym z dnia 22 kwietnia 2005 r. braku wydania przedmiotu zakupu. Sąd przypomina, że
w przypadku rzeczy oznaczonych, co do tożsamości, tak jak miało to miejsce przy zakupie przez Skarżącą działki nr [...], do przeniesienia własności rzeczy nie potrzebne jest wydanie rzeczy, gdyż sama umowa sprzedaży przenosi własność na nabywcę, pod warunkiem, że strony nie postanowiły inaczej (art. 155 K.c.). Z aktu notarialnego Rep. A nr [...] nie wynika, by strony postanowiły, że do przeniesienia własności jest potrzebne wydanie przedmiotowej nieruchomości.
Mając powyższe na uwadze oraz postanowienia art. 3 ust. 1 pkt 1 w związku
z ust. 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U.
z 2002 r. nr 9, poz. 84 ze zm.) należy zgodzić się z Samorządowym Kolegium Odwoławczym w B., że obowiązek podatkowy od wspomnianej nieruchomości ciążył solidarnie na jej współwłaścicielach tj. skarżącej A. S. i Ł. G.
Jednocześnie Sąd wyjaśnia, że stosownie do postanowień art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000 r., Nr 100, poz. 1086 ze zm.) podstawą wymiaru podatku powinny być dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków. Ewidencja gruntów jest dla organu podatkowego urzędowym źródłem informacji zarówno o samej nieruchomości, jak i o osobie właściciela czy też posiadacza samoistnego. Twierdzenie to znajduje również oparcie na gruncie postanowień art. 194 ustawy Ordynacja podatkowa zgodnie, z którym dokumenty urzędowe sporządzone w określonej przepisami prawa formie przez powołane do tego organy administracji publicznej stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo potwierdzone. Dlatego też przy opodatkowaniu gruntów wymiar podatku odbywa się na podstawie danych wynikających z ewidencji gruntów
i budynków.
Ze znajdujących się w aktach administracyjnych "Wypisów z rejestru gruntów" ze Starostwa Powiatowego w S. z dnia [...] lutego 2003r. oraz z dnia [...] września 2003 r., również wynika, że Skarżąca w 2003 r. była współwłaścicielem nieruchomości, nr [...], położonej w S. przy ul. [...], o pow. ogólnej [...] ha stanowiącej "tereny zbudowane mieszkalne" oznaczone literą B. Grunty takie w myśl art. 2 cyt. ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.
Mając powyższe na uwadze Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego i na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI