I SA/BK 104/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę podatniczki, potwierdzając jej solidarny obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości za 2003 rok, oparty na danych z ewidencji gruntów.
Skarżąca kwestionowała decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącą podatku od nieruchomości za 2003 rok, twierdząc, że nie jest współwłaścicielem nieruchomości. Sąd administracyjny, opierając się na akcie notarialnym i wypisach z rejestru gruntów, ustalił, że skarżąca była współwłaścicielem nieruchomości i na niej ciążył solidarny obowiązek podatkowy wraz z innym współwłaścicielem. Sąd podkreślił, że podstawą wymiaru podatku są dane z ewidencji gruntów i budynków.
Sprawa dotyczyła skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B., która utrzymała w mocy decyzję Burmistrza S. ustalającą podatek od nieruchomości za 2003 rok. Skarżąca twierdziła, że nie jest współwłaścicielem nieruchomości, a obowiązek podatkowy nie powinien na niej ciążyć. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę, stwierdzając, że skarżąca była współwłaścicielem nieruchomości wraz z Ł. G. na podstawie aktu notarialnego z 2001 roku. Sąd podkreślił, że zgodnie z ustawą o podatkach i opłatach lokalnych, obowiązek podatkowy ciąży solidarnie na współwłaścicielach. Ponadto, sąd wskazał, że podstawą wymiaru podatku od nieruchomości są dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków, które są urzędowym źródłem informacji. Sąd powołał się na wypisy z rejestru gruntów, które potwierdzały współwłasność skarżącej w 2003 roku. Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, obowiązek podatkowy ciąży na osobie, która była współwłaścicielem w momencie powstania obowiązku podatkowego, nawet jeśli nie odebrała przedmiotu zakupu, ponieważ umowa sprzedaży rzeczy oznaczonych co do tożsamości przenosi własność.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na akcie notarialnym zbycia nieruchomości oraz na przepisach Kodeksu cywilnego (art. 155), zgodnie z którym umowa sprzedaży rzeczy oznaczonych co do tożsamości przenosi własność, chyba że strony postanowiły inaczej. Brak wydania przedmiotu zakupu nie wpływa na przeniesienie własności w takiej sytuacji.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (7)
Główne
u.p.o.l. art. 3 § ust. 1 pkt 1 w związku z ust. 4
Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych
Obowiązek podatkowy od nieruchomości ciąży solidarnie na współwłaścicielach.
p.g.k. art. 21
Ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne
Podstawą wymiaru podatku powinny być dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków.
k.c. art. 155
Kodeks cywilny
W przypadku rzeczy oznaczonych co do tożsamości, do przeniesienia własności rzeczy nie potrzebne jest wydanie rzeczy, gdyż sama umowa sprzedaży przenosi własność na nabywcę, pod warunkiem, że strony nie postanowiły inaczej.
Pomocnicze
u.p.o.l. art. 2
Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych
Grunty stanowiące "tereny zbudowane mieszkalne" podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.
o.p. art. 194
Ustawa Ordynacja podatkowa
Dokumenty urzędowe sporządzone przez organy administracji publicznej stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo potwierdzone.
p.p.s.a. art. 145
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 151
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Podstawą wymiaru podatku od nieruchomości są dane z ewidencji gruntów i budynków. Obowiązek podatkowy od nieruchomości ciąży solidarnie na współwłaścicielach. Umowa sprzedaży rzeczy oznaczonych co do tożsamości przenosi własność, nawet bez fizycznego wydania przedmiotu.
Odrzucone argumenty
Skarżąca nie jest współwłaścicielem nieruchomości i nie ciąży na niej obowiązek podatkowy.
Godne uwagi sformułowania
podstawą wymiaru podatku powinny być dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków ewidencja gruntów jest urzędowym źródłem informacji obowiązek podatkowy od wspomnianej nieruchomości ciąży solidarnie na jej współwłaścicielach do przeniesienia własności rzeczy nie potrzebne jest wydanie rzeczy, gdyż sama umowa sprzedaży przenosi własność na nabywcę
Skład orzekający
Włodzimierz Witold Kędzierski
przewodniczący
Mieczysław Markowski
członek
Urszula Barbara Rymarska
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie znaczenia ewidencji gruntów jako podstawy wymiaru podatku od nieruchomości oraz zasad odpowiedzialności solidarnej współwłaścicieli."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i przepisów obowiązujących w 2003 roku.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy powszechnego podatku od nieruchomości i wyjaśnia kluczowe kwestie związane z odpowiedzialnością współwłaścicieli oraz znaczeniem ewidencji gruntów, co jest istotne dla wielu podatników.
“Czy nadal jesteś współwłaścicielem nieruchomości, nawet jeśli jej nie odebrałeś? Sąd wyjaśnia obowiązek podatkowy.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Bk 104/04 - Wyrok WSA w Białymstoku Data orzeczenia 2005-04-27 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-05-14 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Sędziowie Mieczysław Markowski Urszula Barbara Rymarska /sprawozdawca/ Włodzimierz Witold Kędzierski /przewodniczący/ Symbol z opisem 6115 Podatki od nieruchomości Hasła tematyczne Podatek od nieruchomości Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 9 poz 84 art. 2 i art. 3 Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity Dz.U. 2000 nr 100 poz 1086 art. 21 Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity Tezy Stosownie do postanowień art. 21 ustawy Prawo Geodezyjne i Kartograficzne, podstawą wymiaru podatku powinny być dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków, która jest urzędowym źródłem informacji zarówno o samej nieruchomości, jak i o osobie właściciela, czy też posiadacza samoistnego. Twierdzenie to znajduje również oparcie na gruncie postanowień art. 194 ustawy Ordynacja podatkowa. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Włodzimierz Witold Kędzierski, Sędziowie sędzia NSA Mieczysław Markowski, asesor WSA Urszula Barbara Rymarska (spr.), Protokolant Urszula Zajko, po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] marca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2003 rok oddala skargę Uzasadnienie Burmistrz S. decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r. znak: [...] ustalił współwłaścicielom nieruchomości położonej w S. przy ul. [...] – A. S. i Ł. Z. G.- podatek od nieruchomości za 2003 r. w kwocie [...] zł, od gruntów i budynków określonych jako "pozostałe". Wymiaru podatku za rok 2003 od nieruchomości położonej przy ul. [...] w S. ustalono według poniższego wyliczenia: • od pozostałych budynków od pow. [...] m2 x stawka 4,90 zł = [...] zł • od gruntów pozostałych od pow. [...] m2 x stawka 0,10 zł = [...] zł. Wysokość podatku od nieruchomości, za nieruchomość ustalono na podstawie danych z ewidencji gruntów i budynków, oraz powierzchni budynków znajdujących się na tej nieruchomości podanych przez jednego ze współwłaścicieli - Pana Ł. G., przy ustalaniu podatku za część roku 2001 i rok 2002. Organ podatkowy pismem z dnia [...] sierpnia 2003 r. wezwał współwłaścicieli przedmiotowej nieruchomości do złożenia informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych, jednak żadne z nich takiej informacji nie złożyło. Prowadząc postępowanie podatkowe organ podatkowy dążył do ustalenia faktu, kto włada tą nieruchomością przy ul. [...] w S. Od decyzji tej Skarżąca w dniu [...] stycznia 2004 r. złożyła odwołanie, wnosząc o jej uchylenie w części dotyczącej oznaczenia jej jako osoby, na której ciąży obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości i umorzenia w tej części postępowania podatkowego przez organ pierwszej instancji. Kolegium nie podzieliło argumentacji Skarżącej i decyzją z dnia [...] marca 2004 r. znak: [...] utrzymało w mocy decyzję organu podatkowego pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy ustalono, iż obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości ciąży na współwłaścicielach zabudowanej działki gruntów nr [...], oznaczonej symbolem B (tereny mieszkaniowe) położonej w S. przy ul. [...], Pani A. S. i Panu Ł. Z. G.(po 1/2 części), którzy ją nabyli w drodze kupna w dniu [...] listopada 2001 r. (akt notarialny Rep. [...]). Na powyższą decyzję A. S. dnia 13 kwietnia 2004 r. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzucając Kolegium, iż dopuściło się rażącego naruszenia prawa przy jej wydaniu. W ocenie Skarżącej przy wydawaniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. naruszyło zasady postępowania, w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz decyzję oparło na przepisach prawa materialnego, które nie mają zastosowania do stanu faktycznego niniejszej sprawy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. odpowiadając na skargę wniosło o jej oddalenie. Ustosunkowując się do zarzutów Skarżącej organ odwoławczy wyjaśnił, że materiał dowodowy wskazuje, że współwłaścicielami działki nr [...] oznaczonej symbolem B (tereny zabudowane mieszkalne), położonej w S. przy ul. [...] są skarżąca A. S. i Ł. G., po ½ części każde z nich. Podkreślono, że stosownie do postanowień art. 3 ust. 1 pkt 1 w związku z ust. 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych ( Dz. U. z 2002 r. nr 9, poz. 84 ze zm.) obowiązek podatkowy od wspomnianej nieruchomości ciąży solidarnie na współwłaścicielach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd administracyjne został wyposażony w funkcje kontrolne działalności administracji publicznej, co oznacza, że w przypadku zaskarżenia decyzji, sąd bada jej zgodność z przepisami prawa (art. 3 i art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zaskarżona decyzja odpowiada przepisom prawa. Skarżąca w pismach do organu podatkowego, między innymi w piśmie z dnia [...] sierpnia 2003 r., twierdzi, iż nie jest właścicielem (współwłaścicielem) przedmiotowej nieruchomości, a posiadaczem samoistnym jest PPU-H "B" Sp. z o.o. w K. Na rozprawie w dniu 27 kwietnia 2005 r. Sąd przeprowadził dowód ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy sygn. akt SA/Bk 239/04 dotyczącej wymiaru podatku od nieruchomości za 2004r., aktu notarialnego Rep. [...] sporządzonego dnia [...] kwietnia 2004 r. w kancelarii notarialnej A. H. w S., z którego wynika, że Skarżąca wraz ze współwłaścicielem zbyli nieruchomość położoną w S. przy ul. [...], nr geodezyjny [...], na rzecz J. M. i K. małżonków K. Tym samym nie można uznać, że Skarżąca nie była współwłaścicielem przedmiotowej nieruchomości pomimo podnoszonego w piśmie procesowym z dnia 22 kwietnia 2005 r. braku wydania przedmiotu zakupu. Sąd przypomina, że w przypadku rzeczy oznaczonych, co do tożsamości, tak jak miało to miejsce przy zakupie przez Skarżącą działki nr [...], do przeniesienia własności rzeczy nie potrzebne jest wydanie rzeczy, gdyż sama umowa sprzedaży przenosi własność na nabywcę, pod warunkiem, że strony nie postanowiły inaczej (art. 155 K.c.). Z aktu notarialnego Rep. A nr [...] nie wynika, by strony postanowiły, że do przeniesienia własności jest potrzebne wydanie przedmiotowej nieruchomości. Mając powyższe na uwadze oraz postanowienia art. 3 ust. 1 pkt 1 w związku z ust. 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2002 r. nr 9, poz. 84 ze zm.) należy zgodzić się z Samorządowym Kolegium Odwoławczym w B., że obowiązek podatkowy od wspomnianej nieruchomości ciążył solidarnie na jej współwłaścicielach tj. skarżącej A. S. i Ł. G. Jednocześnie Sąd wyjaśnia, że stosownie do postanowień art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000 r., Nr 100, poz. 1086 ze zm.) podstawą wymiaru podatku powinny być dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków. Ewidencja gruntów jest dla organu podatkowego urzędowym źródłem informacji zarówno o samej nieruchomości, jak i o osobie właściciela czy też posiadacza samoistnego. Twierdzenie to znajduje również oparcie na gruncie postanowień art. 194 ustawy Ordynacja podatkowa zgodnie, z którym dokumenty urzędowe sporządzone w określonej przepisami prawa formie przez powołane do tego organy administracji publicznej stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo potwierdzone. Dlatego też przy opodatkowaniu gruntów wymiar podatku odbywa się na podstawie danych wynikających z ewidencji gruntów i budynków. Ze znajdujących się w aktach administracyjnych "Wypisów z rejestru gruntów" ze Starostwa Powiatowego w S. z dnia [...] lutego 2003r. oraz z dnia [...] września 2003 r., również wynika, że Skarżąca w 2003 r. była współwłaścicielem nieruchomości, nr [...], położonej w S. przy ul. [...], o pow. ogólnej [...] ha stanowiącej "tereny zbudowane mieszkalne" oznaczone literą B. Grunty takie w myśl art. 2 cyt. ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Mając powyższe na uwadze Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego i na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI