I SA/Bd 98/23

I SA/Bd 98/23 - Wyrok WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2023-06-27
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2023-03-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Joanna Ziołek /sprawozdawca/
Leszek Kleczkowski
Urszula Wiśniewska /przewodniczący/
Symbol z opisem
6539 Inne o symbolu podstawowym 653
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
I GSK 1237/23 - Wyrok NSA z 2026-02-24
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259
art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2022 poz 2000
art. 138 par. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Wiśniewska Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kleczkowski Asesor WSA Joanna Ziołek (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 czerwca 2023 r. sprawy ze skargi L. S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Toruniu z dnia 17 stycznia 2023 r. nr BDSPB02-28/2023 w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Świeciu z dnia 7 grudnia 2022 r. nr BP040.81102.7018.2022.AJ/DM 2. zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Toruniu na rzecz L. S. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2023 r. nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: "Dyrektor ARiMR") utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ś. (dalej: "Kierownik ARiMR") z dnia [...] grudnia 2022 r. nr [...] odmawiającą L. S. (dalej: "strona", "skarżący") udzielenia pomocy finansowej w zakresie wsparcia finansowego rodziny, której zagraża utrata płynności finansowej w związku z wystąpieniem w gospodarstwie rolnym w 2022 r. szkód spowodowanych niekorzystnymi zjawiskami atmosferycznymi.
Jako podstawę prawną jej wydania organ odwoławczy wskazał na przepisy art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2022 r. poz. 2000 ze zm., dalej: "k.p.a.") oraz § 13zs ust. 1, 2, 4 i 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów zakresu realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz.U. z 2015 r. poz. 187 ze zm., dalej: "rozporządzenie").
Jak wynika z akt sprawy, strona złożyła w Biurze Powiatowym ARiMR w dniu [...] listopada 2022 r. wniosek wraz z załącznikami w postaci oświadczenia wnioskodawcy i umowy kupna – sprzedaży (4 szt.). Przedmiotem wniosku było udzielenie pomocy finansowej w zakresie wsparcia finansowego rodziny, której zagraża utrata płynności finansowej w związku z wystąpieniem w gospodarstwie rolnym w 2022 r. szkód spowodowanych niekorzystnymi zjawiskami atmosferycznymi.
W dniu [...] listopada 2022 r. do strony została skierowana informacja o możliwości zapoznania się z aktami sprawy.
Decyzją z dnia [...] grudnia 2022 r. Kierownik ARiMR odmówił przyznania pomocy. W uzasadnieniu organ wskazał, że strona na dzień złożenia wniosku nie dołączyła kopii protokołu oszacowania szkód albo kopii protokołu oszacowania szkód. Strona nie uczyniła tego również do dnia [...] listopada 2022 r. Powyższe oznaczało, że strona nie złożyła kompletnego wniosku.
W odwołaniu od decyzji, kwestionując odmowę przyznania pomocy strona wskazała na wadliwość aplikacji, z której korzystanie było konieczne do złożenia wniosku i pobrania protokołu oszacowania szkód. Tymczasem strona do pobrania protokołu była zamknięta. Strona nadmieniła, że o wadliwości aplikacji był informowany ODR w Ś. i ODR w O. . W tych miejscach skarżący zwracał się o pomoc w pobraniu protokołu, jednak pomocy mu odmówiono z uwagi na niemożność pobrania protokołu oszacowania szkód na stronach internetowych. Skarżący podkreślił, że jest osoba niepełnosprawną i wniósł o pozytywne rozpatrzenie wniosku.
Decyzją z dnia [...] stycznia 2023 r. organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Kierownika ARiMR.
W uzasadnieniu przywołał treść przepisów określających przesłanki przyznania przedmiotowej pomocy, sposób złożenia wniosku oraz dane, jakie powinien zawierać wniosek o oszacowanie strat (§ 13zs ust. 1, ust. 4, ust. 7 rozporządzenia) i stwierdził, że w sprawie ustalono, iż strona złożyła niekompletny wniosek o przyznanie pomocy finansowej. W związku z tym nie spełniła warunków niezbędnych do uzyskania pomocy. Dyrektor ARMiR podkreślił, że przepisy rozporządzenia nie pozostawiają organom Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa żadnej swobody decyzyjnej co do rozstrzygnięcia spraw wnioskodawców, którzy nie spełniają wszystkich warunków określonych dla uzyskania pomocy.
Odnosząc się do złożonego odwołania, organ odwoławczy stwierdził, że nie zawiera ono wyjaśnień i argumentów mających wpływ na wynik przedmiotowego rozstrzygnięcia, a tym samym nie zasługuje na uwzględnienie.
Wyjaśnił, że wnioski w ramach tego wsparcia można było składać na formularzu opracowanym i udostępnionym przez ARiMR na jej stronie internetowej do dnia 30 listopada 2022 r. Za datę złożenia tego wniosku uważa się datę wpływu prawidłowo wypełnionego i kompletnego wniosku do biura powiatowego ARiMR właściwego ze względu na miejsce zamieszkania członka rodziny, o której mowa w ust. 2, ubiegającego się o pomoc, o której mowa w ust. 1 (13zs ust. 4 rozporządzenia). Obowiązkowym załącznikiem do tego wniosku była m.in. kopia protokołu oszacowania szkód, o którym mowa w § 5 ust. 5.
Organ odwoławczy wyjaśnił, iż Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa nie jest administratorem aplikacji suszowej. W przypadku powstania problemu związanego z działaniem aplikacji strona miała możliwość wysłania zgłoszenia na adres: [...].pl. Tymczasem skarżący nie przedstawił żadnych dowodów, które potwierdzałyby błędne działanie aplikacji. Organ podkreślił, że organ I instancji przed wydaniem decyzji poinformował stronę o możliwości zapoznania się z aktami sprawy, jednak L. S. z możliwości tej nie skorzystał.
W ocenie Dyrektora ARiMR odwołanie nie mogło być uwzględnione przez organ. Wyjaśnił, że brak jest podstaw do przypisania jakiegokolwiek zaniedbania organowi I instancji, który rozstrzygnął sprawę na podstawie złożonego przez stronę wniosku o przyznanie pomocy finansowej bez wymaganych przepisami załączników.
W skierowanej do sądu skardze na opisaną wyżej decyzję skarżący wniósł o jej uchylenie oraz uchylenie decyzji organu I instancji a także o przyznanie stronie pomocy suszowej.
Skarżący wyjaśnił, że skorzystał z możliwości zapoznania się z aktami sprawy zgodnie z art. 10 i art. 79a k.p.a.. Skarżący był w biurze ARMiR [...], gdzie powiedziano mu, że musi czekać na decyzję ARMiR [...] Ponadto swoje stanowisko uzasadniał brakiem możliwości wydrukowania przez internet kopii protokołu oszacowania szkód, czego przyczyną było zablokowanie serwerów. Stwierdził, że nie była to jego wina a sytuacja z zablokowaniem serwerów była znana w całym kraju.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:
Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) i art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 239 ze zm.; dalej jako "p.p.s.a.") sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem, nie jest przy tym – co do zasady - związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Realizując wyżej określone granice kontroli, Sąd stwierdził, że skarga zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja narusza prawo.
Istota problemu w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do oceny, czy w toku prowadzonego przez organy postępowania wyjaśniono w sposób jednoznaczny okoliczności wynikające z odwołania strony a dotyczące braku możliwości złożenia przez skarżącego kompletnego wniosku, przy czym niemożność spełnienia warunków formalnych wniosku wynikała z nieprawidłowego działania aplikacji suszowej.
Przypomnieć należy, że stosownie do § 13zs rozporządzenia Agencja udziela pomocy finansowej na realizacje innych zadań wynikających z polityki państwa z zakresie rolnictwa i rozwoju wsi, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia, w zakresie wsparcia finansowego rodziny, której zagraża utrata płynności finansowej w związku z wystąpieniem w gospodarstwie rolnym szkód spowodowanych wystąpieniem w 2022 r. niekorzystnych zjawisk atmosferycznych wymienionych w pkt 1 i 2.:
W ust. 3 wskazanego przepisu wskazano, że pomoc, o której mowa w ust. 1 przyznawana jest w drodze decyzji. Natomiast w ust. 4 określono, że wniosek o przyznanie pomocy składa się na formularzu opracowanym przez Agencję i udostępnionym na jej stronie internetowej do dnia 30 listopada 2022 r. Za datę złożenia tego wniosku uważa się datę wpływu prawidłowo wypełnionego i kompletnego wniosku do biura powiatowego Agencji właściwego ze względu na miejsce zamieszkania członka rodziny, o której mowa w ust. 2, ubiegającego się o pomoc, o której mowa w ust. 1. W § 13zs ust. 7 wskazano, że do wniosku należy dołączyć 1) kopię protokołu oszacowania szkód, o którym mowa w § 5 ust. 5, lub 2) wydruk protokołu oszacowania szkód, o którym mowa w § 13x ust. 5, albo kalkulacji oszacowania szkód, o której mowa w § 13x ust. 6a - uwierzytelnione przez członka rodziny, o której mowa w ust. 2, ubiegającego się o pomoc, o której mowa w ust. 1, 3) zgodę, o której mowa w ust. 13 - w przypadku gdy gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym jest przedmiotem współwłasności; 4) kopie faktur lub inne dokumenty potwierdzające sprzedaż, o której mowa w ust. 2 pkt 4.
Stosownie do § 5 ust. 5 zdanie ostatnie rozporządzenia protokół oszacowania szkód sporządza się na formularzu udostępnionym na stronie internetowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw rozwoju wsi.
Reasumując, z powyższych regulacji wynika, że aby uzyskać pomoc finansową konieczne było złożenie przez stronę kompletnego wniosku o przyznanie pomocy do dnia [...] listopada 2022 r., przy czym jednym z niezbędnych załączników wniosku był protokół oszacowania szkód, sporządzony na formularzu udostępnionym na stronie internetowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw rozwoju wsi.
Z akt administracyjnych postępowania wynika, że do wniosku z dnia [...] listopada 2022 r. o pomoc finansową skarżący nie dołączył protokołu oszacowania szkód. Akta administracyjne nie zawierają karty weryfikacji wniosku. Na samym wniosku (k. 4 akt administracyjnych) znajduje się odręczna notatka o treści: "nie złożono nic przez aplikację". Organ nie wzywał skarżącego do złożenia wyjaśnień.
Z treści decyzji organu pierwszej instancji wynika, że pomoc nie została udzielona stronie ze względu na to, że dane przekazane przez L. S. organowi nie były kompletne.
W odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji strona wprost wskazała, na wadliwość aplikacji, z której korzystanie było konieczne do złożenia wniosku. Podała także, że o wadliwości aplikacji był informowany ODR w Ś. i ODR w O. . W tych miejscach skarżący zwracał się o pomoc w pobraniu protokołu, jednak pomocy mu odmówiono z uwagi na niemożność pobrania protokołu oszacowania szkód na stronach internetowych.
Pomimo wskazanych powyżej okoliczności podniesionych w odwołaniu, a związanych z wadliwym działaniem aplikacji za pośrednictwem której należało składać wnioski o pomoc finansową, organ odwoławczy rozpoznając odwołanie skarżącego skoncentrował się na merytorycznej ocenie wniosku skarżącego bez uwzględnienia podnoszonej przez niego okoliczności nieprawidłowego działania aplikacji. Organ wskazał na to, że w przypadku powstania problemu związanego z działaniem aplikacji strona miała możliwość wysłania zgłoszenia na adres: [...]. Tymczasem skarżący nie przedstawił dowodu wysłania takiego zgłoszenia. Równocześnie organ podkreślił, że pracownicy ARMiR mają obowiązek działać na podstawie przepisów prawa, które nie przewidują swobody decyzyjnej co do rozstrzygnięcia spraw wnioskodawców, którzy nie spełniają wszystkich warunków określonych dla uzyskania pomocy. Zaznaczył również, że brak jest podstaw do przypisania jakiegokolwiek zaniedbania organowi I instancji.
Lektura treści decyzji organu odwoławczego prowadzi zatem do wniosku, że organ ten nie odpowiedział na podniesione przez stronę w odwołaniu argumenty. Organ drugiej instancji znając wskazywane przez skarżącego w odwołaniu przyczyny takiego a nie innego wypełnienia przez niego wniosku powinien był, o ile nie zgodził się z podnoszonymi przez stronę okolicznościami, bądź sam przeprowadzić postępowanie dowodowe, bądź też uchylić zaskarżoną decyzję celem wyjaśnienia tej okoliczności przez organ pierwszej instancji.
Przypomnieć bowiem w tym miejscu należy, że okoliczność nieprawidłowego działania aplikacji suszowej jest faktem powszechnie znanym. Nieprawidłowości dotyczyły różnych kwestii od samego złożenia wniosku po niemożność jego wypełnienia np. w sytuacji, gdy producent posiadał więcej niż jedno gospodarstwo jak w sprawie I SA/Go 259/22. Problemy związane z działaniem aplikacji suszowej potwierdzają artykuły i treści znajdujące się na stronach internetowych: [...] Wiedza ta powinna być znana organom z urzędu, a orzeczenia wydawane przez nie powinny tę wiedzę uwzględniać.
W takiej sytuacji brak wyjaśnienia podnoszonych przez stronę w odwołaniu okoliczności związanych z niemożliwością pobrania i wydrukowania protokołu stanowiącego konieczny załącznik do wniosku o przyznanie pomocy zgodnie z występującym stanem faktycznym należy uznać za naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. Organ odwoławczy nie miał bowiem podstaw do utrzymania zaskarżonej decyzji w mocy. Prawidłowe bowiem postępowanie organu drugiej instancji powinno skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji na podstawie art. 138 § 2 kpa, gdyż w sprawie nie została wyjaśniona najistotniejsza kwestia będąca podstawą wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia tj.: czy istniała możliwość poprawnego i kompletnego złożenia wniosku o przyznanie pomocy finansowej w sytuacji, gdy faktem powszechnie znanym było nieprawidłowe działanie aplikacji, za pośrednictwem której wniosek musiał być złożony. Zdaniem Sądu strona nie może ponosić negatywnych skutków wadliwego działania aplikacji suszowej. W sprawie natomiast organy nie wyjaśniły, czy brak załączenia przez skarżącego protokołu oszacowania szkód wynikał z zaniedbania po jego stronie, czy też był wynikiem nieprawidłowo działającej aplikacji.
W cenie Sądu podnoszona przez skarżącego okoliczność niemożliwości pobrania i wydrukowania protokołu szacowania szkód powinna zostać wyjaśniona w toku postępowania. Tym bardziej, że nie istniała inna możliwość złożenia wniosku o oszacowanie szkód jak tylko za pośrednictwem aplikacji. W tym zakresie organy powinny wystąpić o udzielenie informacji i wyjaśnień do administratora aplikacji, który winien wskazać czy, a jeśli tak to w jakim okresie, występowały nieprawidłowości w działaniu aplikacji suszowej.
Odnosząc się do podniesionego przez stronę w skardze argumentu, że skarżący próbował zapoznać się z aktami sprawy jednak uzyskał w biurze ARMiR [...] informację, że musi czekać na decyzję ARMiR w [...] bo "oni nie mogą już więcej w tej sprawie zrobić", Sąd zauważa, że w aktach sprawy brak jest adnotacji o tym, aby strona zapoznała się z aktami sprawy. Skarżący nie wskazał przy tym w jakim dniu, na jakim etapie próbował zapoznać się z aktami sprawy. Organ I instancji w decyzji wskazuje natomiast, że skarżący nie skorzystał z przysługującego mu prawa do zapoznania się z aktami sprawy. Bezsporne w sprawie jest to, że organ wystosował do strony informację o możliwości zapoznania się z aktami sprawy w terminie 7 dni od doręczenia pisma. Skarżący pismo to odebrał osobiście.
Sąd zwraca jednak uwagę na to, że organ I instancji wydał decyzję przed upływem 7 – dniowego terminu wyznaczonego stronie na zapoznanie się z aktami sprawy. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru korespondencji (k. 9 akt administracyjnych) skarżący odebrał informację o możliwości zapoznania się z aktami sprawy w dniu [...] grudnia 2022 r. Oznacza to, że zakreślony w tym piśmie termin na zapoznanie się z aktami sprawy upływał w dniu [...] grudnia 2022 r. Tymczasem decyzja organu I instancji została wydana [...] grudnia 2022 r. (k. 13 akt administracyjnych). Powyższe oznacza, że Kierownik ARMiR przedwcześnie wydał decyzję w sprawie, bowiem do [...] grudnia 2022 r. włącznie skarżący miał prawo do zapoznania się z aktami sprawy.
Powyższe uchybienie w ocenie Sądu należy ocenić w powiązaniu z twierdzeniem skarżącego zawartym w skardze a dotyczącym odmówienia stronie zapoznania się z aktami sprawy. Nie jest bowiem wykluczone, że wizyta w biurze ARMiR w [...] deklarowana przez skarżącego celem zapoznania się z aktami sprawy nastąpiła w ostatnim dniu wyznaczonego dla strony terminu i zbiegła się z wydaniem decyzji w sprawie. W takiej sytuacji przedwczesne (o 1 dzień) wydanie decyzji w niniejszej sprawie mogło mieć istotny wpływ na wynik postępowania w sprawie.
Sąd zauważa, że jedną z zasad postępowania administracyjnego jest ustanowiona w art. 8 k.p.a. zasada pogłębiania zaufania, zgodnie z którą organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania.
Należy przy tym mieć na uwadze, że art. 10a ust. 1 ustawy o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 9 maja 2008 r. (Dz.U. z 2022 r., poz. 2157 ze zm.; dalej: "ustawa ARMiR") stanowi, że jeżeli przepisy ustawy lub przepisy odrębne nie stanowią inaczej, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyłączeniem art. 7, art. 9, art. 10, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 79a oraz art. 81. Tymczasem art. 10a ust. 1a ustawy ARMiR stanowi, że w postępowaniach, o których mowa w ust. 1, organ administracji publicznej: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.
W ocenie Sądu sformułowanie "przed wydaniem decyzji" jednoznacznie wskazuje, że chodzi tu o ten moment postępowania, w którym organ administracji publicznej, po zakończeniu postępowania dowodowego, przechodzi do fazy podjęcia rozstrzygnięcia. Możliwość wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji jest więc dla strony niejako ostatnią szansą na przedstawienie i uzasadnienie swojego stanowiska. Natomiast wyznaczenie stronie terminu na wypowiedzenie się jest uzasadnione koniecznością określenia czasu, w jakim organ administracji publicznej oczekiwać powinien na jej stanowisko w sprawie. To, czy strona skorzysta z przysługującego jej prawa, pozostawiono wyłącznie jej uznaniu. Obowiązkiem organu prowadzącego postępowanie jest pouczenie strony o prawie do zapoznania się z aktami i złożenia końcowego oświadczenia. Organ ma także obowiązek wstrzymać się od wydania decyzji do czasu złożenia tego oświadczenia w wyznaczonym terminie (por. np. uzasadnienie do wyroków: wyrok WSA w Warszawie z dnia 10 kwietnia 2007 r., sygn. IV SA/Wa 411/07, WSA w Warszawie z dnia 13 grudnia 2007 r., sygn. V SA/Wa 1991/07, WSA w Krakowie z 14 grudnia 2007 r., sygn. II SA/Kr 569/07).
W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, organy obu instancji naruszyły art. 10a ust. 1 i 1a ustawy ARMiR oraz art. 8 i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w szczególności poprzez wydanie przez Kierownika ARMiR decyzji przedwcześnie, tj. przed zakończeniem biegu terminu na zapoznanie się strony z aktami sprawy, a także nieprawidłowe rozpoznanie zarzutów odwołania, nie rozpatrzenie przez Dyrektora ARMiR zarzutów odwołania w przedmiocie nieprawidłowego działania aplikacji suszowej.
Z tych oraz wskazanych wcześniej przyczyn na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję w całości. Jednocześnie na podstawie art. 135 p.p.s.a. uznając, że jest to niezbędne do końcowego załatwiania sprawy oraz podyktowane ekonomiką procesową, orzekł o uchyleniu decyzji organy I instancji w całości.
Ponownie rozpoznając sprawę organ wyjaśni stanowiącą istotę rozstrzygnięcia w sprawie i podnoszoną przez stroną okoliczność, tj. czy istniała możliwość poprawnego złożenia przez skarżącego wniosku o oszacowanie szkód. Następnie organ przeprowadzi postępowanie z uwzględnieniem ustalonych okoliczności w przedmiocie działania aplikacji suszowej zachowując przy tym gwarancje procesowe strony w zakresie możliwości zapoznawania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się w sprawie przed wydaniem decyzji.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 210 § 2 p.p.s.a.
Orzeczenia, których sygnatury przywołano w uzasadnieniu dostępne są na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl.
Sąd rozpoznał niniejszą sprawę na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs(4) ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 2095 ze zm.). W będącej przedmiotem kontroli sądowej sprawie Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia [...] maja 2023 r. (k. 15 akt sądowych) poinformował strony o możliwości rozpoznania sprawy na posiedzeniu niejawnym oraz o możliwości wypowiedzenia się w sprawie przed wydaniem wyroku.
J. Ziołek U. Wiśniewska L. Kleczkowski