I SA/Bd 97/26

I SA/Bd 97/26 - Postanowienie WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2026-03-23
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-03-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Leszek Kleczkowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 58 par. 1 pkt 1 w zw. z art. 48 par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.S. na pismo Wójta Gminy R. z dnia 31 grudnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie przekazania odwołania wraz z aktami sprawy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu postanawia: odrzucić skargę
Uzasadnienie
A.S. (skarżąca) wniosła do tut. Sądu skargę na pismo Wójta Gminy R. z dnia 31 grudnia 2025 r. przekazujące jej odwołanie od decyzji Wójta Gminy R. z dnia 4 grudnia 2025 r. w sprawie odmowy umorzenia zaległości podatkowej wraz z aktami sprawy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu wniosło o odrzucenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Należy na wstępie wskazać, że rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest każdorazowo badaniem dopuszczalności jej wniesienia. A zatem, skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi.
Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej jako: "p.p.s.a."). W myśl tego przepisu, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne,
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie,
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 3760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw,
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających,
4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii,
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej,
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego,
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a,
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.), a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
Z powyższych przepisów wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach ściśle określonych przez ustawę.
W niniejszej sprawie skarżąca w dniu 12 stycznia 2026 r. złożyła skargę na "decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej". Do skargi załączyła pismo Wójta Gminy R. z dnia 31 grudnia 2025 r. przekazujące jej odwołanie od decyzji Wójta Gminy R. z dnia 4 grudnia 2025 r. w sprawie odmowy umorzenia zaległości podatkowej wraz z aktami sprawy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu oraz decyzję z 4 grudnia 2025 r., nr [...] Wójta Gminy R. odmawiającą skarżącej umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości w łącznym zobowiązaniu pieniężnym za lata 2023, 2024 i 2025.
Tymczasem z akt sprawy, tj. załączników przesłanych przy odpowiedzi na skargę przez SKO w Toruniu, wynika, że wobec skarżącej nie została wydana przez ten organ jeszcze żadna decyzja, postępowanie nadal się toczy. Decyzją z 4 grudnia 2025 r., nr [...] Wójt Gminy R. odmówił skarżącej umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości w łącznym zobowiązaniu pieniężnym za lata 2023, 2024 i 2025. Pismem z 17 grudnia 2025 r. skarżąca złożyła odwołanie od ww. decyzji. Z kolei pismem z 31 grudnia 2025 r., nr [...] Wójt Gminy R. przekazał złożone odwołanie wraz z aktami sprawy Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Toruniu.
Biorąc pod uwagę sytuację prawnoprocesową oraz zawartość akt sprawy, należy stwierdzić, że strona w istocie złożyła do sądu skargę na pismo Wójta Gminy R.z 31 grudnia 2025 r., nr [...], w przedmiocie przekazania odwołania od decyzji w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości w łącznym zobowiązaniu pieniężnym na lata 2023, 2024 i 2025.
W ocenie sądu skarga na wskazane pismo nie mieści się w wyznaczonym wyżej zakresie właściwości sądów administracyjnych.
Skarżone pismo z 31 grudnia 2025 r. stanowi w istocie wyraz realizacji ustawowego obowiązku. Zgodnie bowiem z art. 227 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm., dalej jako: "O.p."), organ podatkowy, do którego wpłynęło odwołanie, przekazuje je wraz z aktami sprawy organowi odwoławczemu bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie 14 dni od dnia otrzymania odwołania, chyba że w tym terminie wyda decyzję na podstawie art. 226. Stosownie do art. 227 § 2 O.p. organ podatkowy, przekazując sprawę, jest obowiązany ustosunkować się do przedstawionych zarzutów i poinformować stronę o sposobie ustosunkowania się do nich. Jako podstawę swojego działania Wójt wskazał art. 227 § 2 O.p. Tym samym dokonana przez niego zaskarżonym pismem czynność miała wyłącznie charakter czynności procesowej, a nie merytorycznego rozpoznania odwołania skarżącej, które następczo mogłoby być przedmiotem skargi do tut. sądu. Dopiero po rozpoznaniu odwołania przez organ drugiej instancji, czego efektem będzie wydanie przez ten organ decyzji, skarżąca będzie uprawniona do zaskarżenia jej w drodze skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego.
W konsekwencji uznania, iż skarga na pismo Wójta przekazujące do SKO odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji nie podlega kognicji sądu administracyjnego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.