I SA/BD 88/23

Spółka N. sp. z o.o. wniosła o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów dotyczących podatku dochodowego od osób prawnych w kontekście estońskiego CIT. Wnioskodawca pytał m.in. o status darowizn przekazywanych na rzecz organizacji pozarządowych i klubów sportowych oraz o koszty związane z użytkowaniem samochodów służbowych w celach mieszanych (służbowych i prywatnych). Spółka argumentowała, że darowizny mają na celu budowanie wizerunku i zwiększanie rozpoznawalności, a zatem są związane z działalnością gospodarczą. Podobnie, koszty samochodów służbowych o mieszanym przeznaczeniu, użytkowanych przez pracowników, powinny być traktowane jako związane z działalnością gospodarczą. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w swojej interpretacji uznał stanowisko spółki za częściowo prawidłowe, a częściowo nieprawidłowe. Uznał darowizny za wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą, podlegające opodatkowaniu ryczałtem. W kwestii samochodów służbowych, organ stwierdził, że choć nie stanowią one ukrytych zysków (gdyż nie są udostępniane wspólnikom), to 50% kosztów związanych z ich użytkowaniem (leasing, ubezpieczenie, eksploatacja) powinno być opodatkowane jako wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą, stosując analogię do przepisów dotyczących ukrytych zysków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uchylił zaskarżoną interpretację w części uznającej stanowisko spółki za nieprawidłowe. Sąd podkreślił, że organy podatkowe nie mogą nakładać obowiązków podatkowych w drodze analogii, a przepisy dotyczące estońskiego CIT muszą być interpretowane ściśle. Sąd uznał, że darowizny, nawet jeśli nie stanowią kosztów uzyskania przychodu na gruncie ustawy o CIT, mogą być związane z działalnością gospodarczą (np. poprzez budowanie wizerunku), a zatem nie podlegają opodatkowaniu jako wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą. W odniesieniu do samochodów służbowych, Sąd stwierdził, że przepisy dotyczące ukrytych zysków (art. 28m ust. 4 pkt 2 lit. b u.p.d.o.p.) dotyczą świadczeń na rzecz wspólników lub podmiotów powiązanych. Skoro samochody były użytkowane przez pracowników, a nie wspólników, nie można stosować tych przepisów w drodze analogii do opodatkowania wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą (art. 28m ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.p.). Sąd wskazał również na późniejszą nowelizację ustawy, która doprecyzowała kwestię opodatkowania wydatków związanych z samochodami o mieszanym przeznaczeniu, co potwierdzało istnienie luki prawnej w stanie prawnym obowiązującym w dacie wydania interpretacji. W konsekwencji, Sąd uchylił interpretację w zaskarżonej części, zasądzając jednocześnie od organu na rzecz spółki zwrot kosztów postępowania.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający