I SA/Bd 718/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny uchylił interpretację indywidualną Dyrektora KIS, uznając, że sprzedaż działek nabytych jako lokata kapitału i nieużywanych w działalności gospodarczej, po upływie 5 lat od nabycia, nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej.
Skarżący, prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą, nabył kilka działek gruntu w celach lokaty kapitału. Część z nich została formalnie wprowadzona do środków trwałych, ale faktycznie nie były wykorzystywane w działalności. Skarżący zamierzał sprzedać te działki po upływie ponad 5 lat od ich nabycia. Dyrektor KIS uznał, że sprzedaż ta stanowi przychód z działalności gospodarczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił interpretację, stwierdzając, że sprzedaż działek nabytych jako lokata kapitału i nieużywanych w działalności gospodarczej, po upływie 5 lat od nabycia, powinna być kwalifikowana jako przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości, a nie z działalności gospodarczej.
Sprawa dotyczyła kwalifikacji podatkowej przychodu ze sprzedaży działek gruntu nabytych przez osobę fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą. Skarżący nabył szereg działek w latach 2016-2018, głównie w celu lokaty kapitału. Jedna z działek została formalnie wprowadzona do środków trwałych działalności gospodarczej, jednakże skarżący twierdził, że faktycznie nie była ona wykorzystywana w tej działalności. Pozostałe działki nie były w żaden sposób związane z działalnością gospodarczą. Skarżący zamierzał sprzedać część tych działek po upływie ponad pięciu lat od ich nabycia. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał interpretację indywidualną, w której uznał, że sprzedaż tych działek stanowi przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, powołując się na zorganizowany i ciągły charakter działań oraz zamiar osiągnięcia zysku. Skarżący wniósł skargę, argumentując, że sprzedaż następuje z majątku osobistego, po upływie terminu 5 lat od nabycia, a działki nie były faktycznie wykorzystywane w działalności gospodarczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uchylił zaskarżoną interpretację. Sąd uznał, że w przypadku działek nabytych jako lokata kapitału i nieużywanych w działalności gospodarczej, sprzedaż po upływie 5 lat od nabycia powinna być kwalifikowana jako przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości (art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f.), a nie z działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f.). Sąd podkreślił, że kluczowe są okoliczności nabycia i obiektywny brak woli podatnika w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej z wykorzystaniem tych nieruchomości jako towarów handlowych, a także znaczenie 5-letniego terminu jako gwarancji bezpieczeństwa prawnego. Jednocześnie Sąd podzielił stanowisko organu w odniesieniu do działki formalnie wprowadzonej do środków trwałych i na którą poniesiono nakłady, uznając ją za składnik majątku związany z działalnością gospodarczą.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Sprzedaż nieruchomości nabytych w celu lokaty kapitału, które nie były faktycznie wykorzystywane w działalności gospodarczej i zostały zbyte po upływie 5 lat od nabycia, stanowi przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości, a nie z działalności gospodarczej.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że kluczowe są okoliczności nabycia i obiektywny brak woli prowadzenia działalności gospodarczej z wykorzystaniem nieruchomości jako towarów handlowych. 5-letni termin od nabycia stanowi gwarancję bezpieczeństwa prawnego. Samo lokowanie kapitału i zamiar osiągnięcia zysku nie przesądzają o działalności gospodarczej, jeśli nie są spełnione pozostałe przesłanki z art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f. Działania mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem nie są działalnością gospodarczą.
Przepisy (811)
Główne
u.p.d.o.f. art. 10 § ust. 1 pkt 3
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych
Źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
u.p.d.o.f. art. 10 § ust. 1 pkt 8
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych
Źródłem przychodu jest odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części, jeżeli nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.
Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych art. 10 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych art. 10 § ust. 1 pkt 8
Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych art. 10 § ust. 1 pkt 8 lit. a
Pomocnicze
u.p.d.o.f. art. 5a § pkt 6
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych
Definicja pozarolniczej działalności gospodarczej jako działalności zarobkowej wykonywanej w sposób zorganizowany i ciągły, prowadzona we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek.
u.p.d.o.f. art. 10 § ust. 2 pkt 3
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych
Przepisów art. 10 ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, m.in. środków trwałych, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.
u.p.d.o.f. art. 14 § ust. 2 pkt 1
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych
Przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej.
Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych art. 5a § pkt 6
Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych art. 14 § ust. 2
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa art. 14c § § 1 i 2
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa art. 121 § § 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa art. 14h
p.p.s.a. art. 3 § § 2 pkt 4a
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 57a
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 146 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. a
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 205 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 209
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. 1 § § 1 i § 2
Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych art. 22a § ust. 1
Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych art. 22c § pkt 1
Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych art. 22d § ust. 2
Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych art. 30e
k.c. art. 148
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 233
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 234
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 235
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 236
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 237
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 238
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 239
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 240
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 241
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 242
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 243
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 244
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 245
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 246
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 247
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 248
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 249
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 250
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 251
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 252
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 253
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 254
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 255
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 256
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 257
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 258
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 259
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 260
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 261
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 262
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 263
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 264
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 265
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 266
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 267
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 268
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 269
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 270
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 271
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 272
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 273
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 274
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 275
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 276
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 277
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 278
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 279
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 280
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 281
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 282
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 283
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 284
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 285
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 286
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 287
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 288
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 289
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 290
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 291
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 292
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 293
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 294
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 295
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 296
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 297
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 298
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 299
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 300
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 301
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 302
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 303
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 304
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 305
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 306
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 307
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 308
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 309
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 310
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 311
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 312
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 313
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 314
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 315
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 316
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 317
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 318
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 319
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 320
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 321
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 322
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 323
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 324
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 325
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 326
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 327
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 328
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 329
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 330
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 331
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 332
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 333
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 334
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 335
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 336
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 337
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 338
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 339
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 340
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 341
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 342
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 343
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 344
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 345
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 346
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 347
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 348
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 349
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 350
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 351
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 352
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 353
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 354
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 355
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 356
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 357
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 358
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 359
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 360
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 361
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 362
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 363
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 364
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 365
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 366
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 367
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 368
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 369
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 370
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 371
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 372
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 373
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 374
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 375
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 376
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 377
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 378
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 379
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 380
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 381
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 382
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 383
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 384
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 1
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 2
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 3
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 4
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 5
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 6
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 7
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 8
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 9
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 10
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 11
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 12
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 13
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 14
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 15
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 16
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 17
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 18
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 19
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 20
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 21
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 22
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 23
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 24
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 25
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 26
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 27
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 28
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 29
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 30
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 31
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 32
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 33
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 34
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 35
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 36
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 37
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 38
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 39
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 40
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 41
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 42
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 43
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 44
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 45
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 46
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 47
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 48
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 49
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 50
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 51
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 52
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 53
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 54
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 55
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 56
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 57
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 58
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 59
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 60
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 61
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 62
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 63
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 64
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 65
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 66
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 67
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 68
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 69
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 70
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 71
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 72
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 73
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 74
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 75
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 76
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 77
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 78
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 79
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 80
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 81
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 82
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 83
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 84
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 85
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 86
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 87
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 88
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 89
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 90
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 91
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 92
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 93
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 94
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 95
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 96
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 97
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 98
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 99
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 100
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 101
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 102
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 103
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 104
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 105
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 106
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 107
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 108
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 109
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 110
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 111
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 112
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 113
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 114
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 115
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 116
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 117
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 118
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 119
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 120
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 121
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 122
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 123
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 124
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 125
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 126
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 127
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 128
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 129
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 130
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 131
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 132
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 133
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 134
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 135
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 136
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 137
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 138
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 139
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 140
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 141
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 142
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 143
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 144
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 145
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 146
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 147
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 148
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 149
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 150
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 151
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 152
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 153
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 154
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 155
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 156
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 157
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 158
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 159
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 160
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 161
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 162
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 163
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 164
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 165
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 166
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 167
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 168
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 169
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 170
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 171
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 172
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 173
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 174
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 175
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 176
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 177
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 178
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 179
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 180
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 181
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 182
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 183
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 184
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 185
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 186
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 187
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 188
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 189
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 190
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 191
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 192
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 193
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 194
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 195
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 196
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 197
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 198
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 199
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 200
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 201
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 202
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 203
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 204
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 205
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 206
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 207
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 208
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 209
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 210
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 211
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 212
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 213
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 214
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 215
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 216
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 217
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 218
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 219
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 220
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 221
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 222
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 223
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 224
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 225
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 226
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 227
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 228
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 229
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 230
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 231
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 232
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 233
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 234
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 235
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 236
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 237
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 238
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 239
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 240
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 241
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 242
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 243
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 244
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 245
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 246
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 247
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 248
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 249
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 250
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 251
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 252
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 253
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 254
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 255
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 256
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 257
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 258
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 259
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 260
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 261
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 262
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 263
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 264
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 265
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 266
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 267
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 268
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 269
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 270
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 271
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 272
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 273
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 274
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 275
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 276
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 277
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 278
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 279
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 280
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 281
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 282
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 283
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 284
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 285
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 286
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 287
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 288
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 289
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 290
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 291
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 292
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 293
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 294
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 295
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 296
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 297
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 298
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 299
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 300
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 301
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 302
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 303
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 304
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 305
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 306
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 307
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 308
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 309
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 310
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 311
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 312
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 313
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 314
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 315
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 316
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 317
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 318
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 319
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 320
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 321
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 322
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 323
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 324
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 325
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 326
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 327
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 328
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 329
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 330
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 331
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 332
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 333
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 334
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 335
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 336
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 337
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 338
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 339
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 340
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 341
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 342
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 343
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 344
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 345
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 346
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 347
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 348
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 349
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 350
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 351
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 352
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 353
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 354
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 355
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 356
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 357
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 358
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 359
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 360
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 361
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 362
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 363
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 364
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 365
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 366
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 367
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 368
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 369
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 370
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 371
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 372
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 373
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 374
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 375
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 376
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 377
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 378
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 379
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 380
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 381
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 382
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 383
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 384
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 385
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 386
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 387
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 388
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 389
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 390
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 391
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 392
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 393
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 394
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 395
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 396
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 397
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 398
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 399
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 400
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 401
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 402
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 403
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 404
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 405
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 406
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 407
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 408
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 409
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 410
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 411
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 412
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 413
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 414
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 415
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 416
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 417
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 418
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 419
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 420
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 421
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 422
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 423
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 424
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 425
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 426
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 427
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 428
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 429
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 430
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 431
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 432
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 433
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 434
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 435
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 436
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 437
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 438
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 439
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 440
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 441
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 442
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 443
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 444
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 445
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 446
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 447
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 448
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 449
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 450
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 451
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 452
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 453
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 454
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 455
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 456
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 457
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 458
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 459
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 460
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 461
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 462
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 463
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 464
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 465
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 466
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 467
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 468
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 469
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 470
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 471
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 472
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 473
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 474
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 475
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 476
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 477
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 478
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 479
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 480
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 481
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 482
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 483
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 484
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 485
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 486
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 487
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 488
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 489
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 490
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 491
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 492
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 493
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 494
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 495
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 496
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 497
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 498
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 499
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 500
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 501
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 502
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 503
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 504
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 505
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 506
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 507
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 508
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 509
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 510
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 511
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 512
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 513
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 514
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 515
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 516
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 517
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 518
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 519
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 520
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 521
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 522
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 523
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 524
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 525
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 526
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 527
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 528
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 529
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 530
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 531
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 532
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 533
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 534
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 535
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 536
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 537
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 538
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 539
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 540
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 541
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 542
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 543
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 544
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 545
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 546
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 547
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 548
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 549
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 550
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 551
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 552
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 553
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 554
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 555
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 556
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 557
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 558
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 559
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 560
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 561
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 562
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 563
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 564
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 565
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 566
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 567
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 568
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 569
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 570
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 571
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 572
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 573
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 574
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 575
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 576
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 577
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 578
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 579
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 580
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 581
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 582
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 583
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 584
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 585
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 586
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 587
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 588
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 589
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 590
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 591
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 592
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 593
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 594
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 595
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 596
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 597
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 598
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 599
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 600
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 601
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 602
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 603
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 604
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 605
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 606
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 607
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 608
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 609
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 610
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 611
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 612
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 613
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 614
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 615
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 616
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 617
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 618
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 619
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 620
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 621
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 622
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 623
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 624
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 625
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 626
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 627
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 628
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 629
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 630
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385 § 631
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
k.c. art. 385
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
Skład orzekający
Urszula Wiśniewska
przewodniczący
Tomasz Wójcik
sprawozdawca
Leszek Kleczkowski
członek
Informacje dodatkowe
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Bd 718/24 - Wyrok WSA w Bydgoszczy Data orzeczenia 2025-01-08 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2024-10-22 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy Sędziowie Leszek Kleczkowski Tomasz Wójcik /sprawozdawca/ Urszula Wiśniewska /przewodniczący/ Symbol z opisem 6560 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania Hasła tematyczne Podatek dochodowy od osób fizycznych Interpretacje podatkowe Skarżony organ Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej Treść wyniku uchylono zaskarżoną interpretację indywidualną Powołane przepisy Dz.U. 2022 poz 2647 art. 5a pkt 6, art. 10 ust. 1 pkt 3, art. 10 ust. 1 pkt 8 Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - t.j. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Urszula Wiśniewska Sędziowie: sędzia WSA Leszek Kleczkowski sędzia WSA Tomasz Wójcik (spr.) Protokolant: starszy sekretarz sądowy Marcin Frydrych po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 stycznia 2025 r. sprawy ze skargi P. M. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 22 sierpnia 2024 r. nr 0115-KDIT3.4011.470.2024.2.KP w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych 1. uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, 2. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz P. M. kwotę 697 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Uzasadnienie P. M. (dalej także: Skarżący, Strona, Wnioskodawca) wystąpił z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie skutków podatkowych na gruncie opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych odpłatnego zbycia nieruchomości (działek). Wnioskodawca podał, że prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od 2006 r. pod nazwą P. M. S. " w zakresie sprzedaży detalicznej drobnych wyrobów metalowych, farb i szkła. Jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. W 2016 r. nabył z żoną od osób fizycznych, w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej, dwie niezabudowane działki położone w T. przy ul. [...] i [...], oznaczone nr [...] o łącznej powierzchni 0,2549 ha. W akcie notarialnym Skarżący oświadczył, że nabycie działek dokonane jest z przeznaczeniem na prowadzoną działalność gospodarczą. W 2017 r. Wnioskodawca nabył razem z żoną od osób fizycznych, w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej, kolejne trzy niezbudowane działki oznaczone: nr [...] położona przy ul. [...], nr [...] przy ul. [...] oraz nr [...] przy ul. [...] w T. o łącznej powierzchni 1,0082 ha. W 2017 r. Wnioskodawca nabył razem z żoną od osób fizycznych, w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej, kolejne dwie niezabudowane działki oznaczone: nr [...] położona przy ul. [...] oraz nr [...] przy ul. [...] o łącznej powierzchni 0,3238 ha w T.. W 2018 r. Wnioskodawca nabył razem z żoną od osób fizycznych, w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej, kolejne dwie niezabudowane działki oznaczone: nr [...] położona przy ul. K. K. [...] oraz nr [...] przy ul. [...] w T. o łącznej powierzchni 0,1578 ha. Działka nr [...] uległa następnie podziałowi geodezyjnemu, w wyniku, którego powstały dwie działki nr [...] o powierzchni 0,0917 ha oraz nr [...] o powierzchni 0,0123 ha. W 2018 r. Strona nabyła razem z żoną od osób fizycznych, w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej, kolejne dwie niezabudowane działki oznaczone: nr [...], położona przy ul. [...] oraz nr [...] przy ul. [...] w T.. Wnioskodawca podał, że wszystkie działki nr [...] i 689/5 zostały zakupione celem ulokowania kapitału. Również działki nr [...] zostały nabyte celem ulokowania kapitału. Zakup został sfinansowany z własnych oszczędności Strony. W odniesieniu do działek nr [...] poniesione zostały nakłady polegające na częściowym utwardzeniu terenu, wykonaniu czasowego ogrodzenia oraz dokonaniu ich uzbrojenia (przyłącza). Nakłady te nie były ujmowane w księdze przychodów i rozchodów. Z kolei w stosunku do pozostałych działek Wnioskodawca nie ponosił jakichkolwiek nakładów inwestycyjnych. Działki nr [...] (zgodnie z aktem notarialnym nabyte na cele działalności oraz wprowadzone do środków trwałych) Wnioskodawca również nabył celem ulokowania kapitału. Były one zlokalizowane w bliskim sąsiedztwie siedziby przedsiębiorstwa, a cena nabycia była korzystna. Według zamierzeń, chciał on przez zakup działek ulokować swój kapitał oraz zastanawiał się nad wykorzystaniem ich jako placu, na którym można byłoby składować materiały budowlane, jednak ostatecznie działki te nie były w ten ani żaden inny sposób wykorzystywane (pomimo formalnego wprowadzenia ich do działalności gospodarczej). W głównej mierze wynikało to z pogarszającego się stanu zdrowia Wnioskodawcy, który uniemożliwiał realizacje wstępnych zamierzeń (Wnioskodawca jest rencistą). W konsekwencji działki nr [...] mimo technicznego zaliczenia do środków trwałych nigdy funkcjonalnie nimi nie były, co więcej nie zostały spełnione nawet formalne warunki uznania działek za środki trwałe. Zatem działki nie były faktycznie wykorzystane do jakiejkolwiek działalności (gospodarczej lub prywatnej). Wnioskodawca dodatkowo wskazał, że nie zajmuje się w ramach prowadzonej działalności gospodarczej obrotem nieruchomościami. Jedynie w 2017 r. dokonał zbycia budynku (sklepu) w Unisławiu (budynek ten to nieukończona inwestycja budowlana - przed zbyciem nie dokonano odbioru piętra) wraz z prawem wieczystego użytkowania gruntu, na którym ww. inwestycja była położona. Ponadto w styczniu 2023 r. dokonał nabycia do majątku prywatnego (poza działalnością) 3 lokali mieszkalnych. Dodatkowo zakupił w ramach działalności 4 miejsca parkingowe (1 w grudniu 2022 r. oraz 3 w styczniu 2023 r.). Mieszkania oraz miejsca garażowe zostały zakupione w celu ich długoterminowego wynajmu. Z powodu problemów z płynnością finansową w działalności Wnioskodawca zmuszony był w październiku 2023 r. sprzedać jedno z miejsc parkingowych, środki z tego celu zostały przeznaczone na dokapitalizowanie prowadzonej działalności gospodarczej. Także w listopadzie 2023 r. zmuszony był sprzedać jedno z zakupionych mieszkań wraz z miejscem parkingowym. W tym okresie Wnioskodawca rozwodził się z małżonką, co doprowadziło do podziału wspólnego majątku małżonków. Skarżący w wyniku zawartej umowy majątkowej, aby spłacić małżonkę, musiał sprzedać część posiadanego majątku (spłata była jednym z elementów podziału wspólnego majątku). Całość środków uzyskanych ze sprzedaży mieszkania wraz z miejscem parkingowym została spożytkowana na ten właśnie cel. Ponadto w tym samym okresie, również w ramach podziału majątku Skarżący przekazał małżonce mieszkanie kupione w ramach działalności gospodarczej. Wnioskodawca wskazał, że obecnie ze względu na znaczne zmniejszenie się majątku (w związku z rozwodem i podziałem majątku) oraz ok. 50% spadkiem przychodów z prowadzonej działalności, zamierza uwolnić część ulokowanego w działkach kapitału i sprzedać niektóre z opisanych we wniosku działek, tj.: działki nr [...]. Skarżący powziął wątpliwości co do skutków podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych zbycia działek nabytych poza prowadzoną działalnością gospodarczą, jak i tych, które technicznie zostały zakupione na cele działalności (a w praktyce nigdy nie doszło do ich wykorzystywania na cele działalności). Podał, że obecnie nie planuje sprzedaży innych nieruchomości niż te wskazane wyżej. W odpowiedzi na wezwanie organu, Skarżący uzupełnił wniosek udzielając odpowiedzi na postawione przez organ pytania. Na tle przedstawionego i uzupełnionego stanu faktycznego Wnioskodawca postawił następujące pytania: 1) Czy planowane odpłatne zbycie nieruchomości, które zostały nabyte w celu lokaty kapitału oraz nie zostały wprowadzone do prowadzonej przez Stronę działalności gospodarczej, tj. działki nr [...] oraz [...], będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia [...] r. o podatku dochodowym od osób fizycznych – dalej: "u.p.d.o.f."? 2) Czy planowane odpłatne zbycie nieruchomości, które zostały nabyte w celu lokaty kapitału oraz nie zostały wprowadzone do prowadzonej przez Stronę działalności gospodarczej, tj. działki nr [...] oraz [...], będzie mogło skorzystać z wyłączenia określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a u.p.d.o.f. z uwagi na upływ pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości, Wnioskodawca nie będzie rozpoznawać przychodu podlegającego opodatkowaniu? 3) Czy planowane odpłatne zbycie nieruchomości, które zostały nabyte w celu lokaty kapitału oraz zostały wprowadzone do prowadzonej przez Stronę działalności gospodarczej, tj. działki nr [...], będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. w zw. z art. 14 ust. 2 ww. ustawy? 4) Czy planowane odpłatne zbycie nieruchomości, które zostały nabyte w celu lokaty kapitału oraz zostały wprowadzone do prowadzonej przez Stronę działalności gospodarczej, tj. działki nr [...], będzie mogło skorzystać z wyłączenia określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a u.p.d.o.f. i z uwagi na upływ pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości, Wnioskodawca nie będzie rozpoznawać przychodu podlegającego opodatkowaniu? Zdaniem Wnioskodawcy, w wyniku sprzedaży ww. działek, po jego stronie nie powstanie przychód, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f., tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej. Jednocześnie sprzedaż ta nie będzie stanowiła przychodu do opodatkowania w związku z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy z uwagi na upływ terminu, o którym mowa w tym przepisie (odpowiedź na pytanie nr [...]). Zdaniem Strony, przychód uzyskany ze sprzedaży działek nr [...], nie stanowi przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej, ponieważ przedmiotowe działki nie były faktycznie wykorzystywane na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Sprzedaż wskazanych nieruchomości nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jako dokonana po upływie 5 lat, licząc od końca roku, w którym nastąpiło ich nabycie (odpowiedź na pytanie nr [...]). Interpretacją indywidualną z dnia [...] r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego jest nieprawidłowe. W uzasadnieniu organ odnosząc się do sprzedaży działki nr [...] wskazał, że została ona zakupiona z zamiarem jej użytkowania na cele prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej oraz została wprowadzona do środków trwałych. W akcie notarialnym wprost wskazano, że nieruchomość jest nabywana w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Skarżący nie wycofał ww. działki z prowadzonej działalności gospodarczej. Według zamierzeń, chciał przez zakup działki ulokować swój kapitał oraz zastanawiał się nad wykorzystaniem jej jako placu, na którym można byłoby składować materiały budowlane, jednak ostatecznie działka ta nie była w ten ani żaden inny sposób wykorzystywana (pomimo formalnego wprowadzenia jej do działalności gospodarczej). Wnioskodawca na ww. działce poniósł nakłady polegające na częściowym utwardzeniu terenu, wykonaniu czasowego ogrodzenia oraz dokonaniu jej uzbrojenia (przyłącza). Ww. działka (nr [...]) została więc bez wątpienia nabyta w związku z prowadzoną działalnością. Okoliczność, że nieruchomość (działka nr [...]) została nabyta w związku z prowadzoną działalnością oraz późniejsze działania polegające na częściowym utwardzeniu terenu, wykonaniu czasowego ogrodzenia oraz dokonaniu jej uzbrojenia (przyłącza) - zdaniem organu, wyczerpuje przesłankę stanowiącą o ich "wykorzystywaniu na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej". Podjęcie opisanych we wniosku czynności bezsprzecznie oznacza, że Wnioskodawca miał zamiar wykorzystywać nieruchomość w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Organ podniósł, że decyzja o rezygnacji z pierwotnego zamiaru dotyczącego sposobu wykorzystania nieruchomości powinna mieć następnie odzwierciedlenie w ewidencji środków trwałych przez formalne wycofanie tej nieruchomości ze składników majątkowych związanych z działalnością gospodarczą. Przepis art. 10 ust. 2 pkt 3 u.p.d.o.f. wprowadza "mechanizm" wyodrębnienia z majątku prowadzonej działalności gospodarczej i "przesunięcia" jej do majątku prywatnego przedsiębiorcy z jednoczesnym określeniem po upływie jakiego czasu do jej odpłatnego zbycia stosuje się przepisy art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy. Organ nie zgodził się z argumentem Strony, że nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana na cele związane z działalnością gospodarczą, gdyż już samo zwiększenie majątku przedsiębiorstwa stanowi bierne jej wykorzystanie, chociażby poprzez postrzeganie finansowej solidności firmy przez kontrahentów. W świetle powyższego, organ stwierdził, że przychód uzyskany z dokonanego w dniu [...] r. odpłatnego zbycia działki nr [...] stanowi przychód uzyskany z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.f. W konsekwencji, jest to przychód ze źródła pozarolnicza działalność gospodarcza, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f., a nie z art. 10 ust. 1 pkt 8 tej ustawy. Odnosząc się natomiast do sprzedaży działek nr [...] oraz [...] organ wskazał, że całokształt czynności dokonywanych przez Wnioskodawcę świadczy o celowym działaniu, które ujawnia zamiar zbycia nieruchomości, które zostały nabyte w celach zarobkowych. Nie sposób tutaj mówić o przypadkowym i okazjonalnym charakterze czynności, którym nie można przypisać cech osiągnięcia korzyści finansowej. Przedstawione okoliczności sprawy wskazują na ścisłe związanie zakupu nieruchomości (działek gruntu nabytych w 2017 r., tj. działki nr 645 oraz działki nr 653 oraz działek nabytych w 2018 r., tj. działki nr [...] oraz działki nr [...], która uległa podziałowi geodezyjnemu, w wyniku, którego powstały dwie działki nr [...] oraz nr [...]), które sąsiadują z działką nr [...], którą Skarżący nabył w 2016 r. z przeznaczeniem na prowadzoną działalność gospodarczą. W ocenie organu, nabywanie w dość krótkim horyzoncie czasowym działek położonych blisko siebie, a także blisko siedziby działalności gospodarczej, wykorzystując możliwość nabycia ich po korzystnych cenach, noszą znamiona działalności gospodarczej. Organ podkreślił, że Wnioskodawca kupował działki sąsiadujące ze sobą, by jako atrakcyjny areał mogły zostać sprzedane jednemu podmiotowi. Dodatkowo, podczas sprzedaży korzystał z usług pośrednika, wszystkie działki zostały sprzedane na rzecz jednego podmiotu, na podstawie jednego aktu notarialnego, przy czym nabywca nie jest podmiotem powiązanym z Wnioskodawcą i pozyskany został przez pośrednika. Działania te miały zorganizowany charakter. Skarżący, zdaniem organu, działał według określonego planu, mając na względzie cel, jakim jest wygenerowanie zysku ze sprzedaży nabytych działek. Działania miały ciągły charakter – na co wskazuje cykl działań podjętych w latach 2016-2018 i planowane dalej działania w zakresie sprzedaży działek. Ponadto, oprócz działek przeznaczonych do sprzedaży wskazanych we wniosku, Skarżący posiadał/posiada również inne nieruchomości nabywane w kolejnych latach. Z okoliczności przedstawionych w złożonym wniosku nie wynika również, aby działki przeznaczone do sprzedaży służyły do zaspokojenia jego potrzeb osobistych w jakimkolwiek momencie od dnia ich nabycia, gdyż działki nie były w jakikolwiek sposób wykorzystywane. Oceniając działania Strony organ również zwrócił uwagę, że celem nabycia nieruchomości była lokata kapitału, a więc zamiar finansowy i inwestycyjny, chęć osiągnięcia zysku, a nie realizacja własnych (osobistych) potrzeb. Z całokształtu opisanego określonego zespołu konkretnych działań Strony wynika więc, że w przypadku Wnioskodawcy spełnione zostaną wszystkie przesłanki pozarolniczej działalności gospodarczej, tj. działalność wykonywana będzie we własnym imieniu i na własny rachunek, w sposób zorganizowany i ciągły oraz w celu zarobkowym. Zakup przez Wnioskodawcę działek gruntu, a następnie ich sprzedaż - a tym samym czerpanie przez niego korzyści finansowych świadczą o zarobkowym charakterze dokonania przedmiotowych transakcji. Zdaniem organu, działania podejmowane przez Wnioskodawcę mają charakter profesjonalny i zorganizowany - wymagają one bowiem podejmowania szeregu zaplanowanych i przemyślanych czynności. Ponadto, czynności te nakierowane są na osiągnięcie określonego dochodu. Powyższe czynności nie mieszczą się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, związanym ze zwykłym gospodarowaniem majątkiem osobistym, natomiast noszą znamiona działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z całokształtu działań wynika więc, że przedmiotowa sprzedaż będzie następować w warunkach wskazujących na jej handlowy i zarobkowy charakter. Zatem, w przedmiotowej sprawie, podejmując ww. czynności, Wnioskodawca zaangażował środki podobne do tych jakie wykorzystują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, tj. wykazał aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Skoro Skarżący podjął działania wykonywane w sposób zorganizowany i ciągły oraz nakierowane na osiągnięcie przychodu z tytułu sprzedaży działek, na gruncie badanej sprawy nie znajdzie zastosowania przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. W konsekwencji przychód ten należy zakwalifikować do przychodów z działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy. Reasumując, organ stwierdził, że przychód ze zbycia przez Stronę działek gruntu, o których mowa we wniosku, należy zakwalifikować do przychodu z działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. i opodatkować zgodnie z zasadami przewidzianymi dla tego źródła. W skardze Strona wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej interpretacji indywidualnej i przekazanie sprawy do organu w celu ponownego rozpatrzenia. Zaskarżonej interpretacji Skarżący zarzucił naruszenie: 1) art. 10 ust 1 pkt 3 u.p.d.o.f. przez niewłaściwą ocenę co do zastosowania przepisów prawa materialnego polegającą na uznaniu, że przychód ze sprzedaży nieruchomości przez Skarżącego powinien zostać zakwalifikowany do przychodów z działalności gospodarczej (art. 10 ust 1 pkt 3 u.p.d.o.f.), podczas gdy przychód ze sprzedaży nieruchomości przez Skarżącego, jako czynności dotyczącej majątku osobistego Skarżącego, powinien zostać zakwalifikowany do przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości (art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f.); 2) art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f. przez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że przez wykonywanie działalności gospodarczej związanej z obrotem nieruchomościami należy rozumieć każdą sprzedaż nieruchomości posiadaną przez osobę fizyczną będącą właścicielem nieruchomości bez względu na okoliczności nabycia nieruchomości, brak związku nieruchomości z prowadzoną działalnością gospodarczą, cel dokonywanej sprzedaży, jak również okres posiadania nieruchomości od jej nabycia do momentu sprzedaży w kontekście podejmowanych czynności wobec nieruchomości - podczas gdy prawidłowa wykładnia tego przepisu prowadzi do uznania, że za działalność gospodarczą w zakresie obrotu nieruchomościami powinna zostać uznawana wyłącznie działalność w zakresie obrotu nieruchomościami prowadzona w sposób zorganizowany i ciągły, w celu uzyskiwania stałego źródła dochodu z tak prowadzonej działalności, co miało wpływ na wynik sprawy, bowiem doprowadziło do uznania, że Skarżący w zakresie zarządu majątkiem osobistym oraz czynności dotyczącej majątku osobistego został uznany za osobę planującą transakcję sprzedaży nieruchomości w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej; 3) art. 14c § 1 i 2 w zw. z art 121 § 1 w zw. z art 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa przez nieprzedstawienie wyczerpującej oceny stanowiska Skarżącego oraz brak należytego uzasadnienia prawnego interpretacji; 4) art. 121 § 1 w zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej przez zaniechanie przez organ wszechstronnej i kompleksowej analizy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Skarżącego we wniosku, w zakresie niezbędnym dla prawidłowego odniesienia się przez organ do pytania Skarżącego, w szczególności przez brak uwzględnienia przy wydawaniu interpretacji wszystkich okoliczności konkretnego zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Skarżącego - co godzi w zasadę działania przez organy podatkowe w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych; nie odniesienie się przez organ w sposób merytoryczny do argumentacji przedstawionej przez Skarżącego, a w szczególności do wyroków sądów administracyjnych i argumentacji w nich zawartej. W uzasadnieniu Skarżący podniósł, że nabywał nieruchomości ze środków pochodzących z majątku prywatnego swojego oraz żony. Czynności te miały na celu lokowanie kapitału zgromadzonego przez lata przez małżonków. Odnosząc się do zakupionych działek nr [...] oraz [...] Skarżący wskazał, że od ich zakupu do momentu sprzedaży nie podjął żadnych działań porządkowych ani zwiększających ich wartość. Działka nr [...] uległa podziałowi na działki nr [...] nie ze względu na wolę zwiększenia ich wartości, lecz należało wydzielić część działki, która wchodziła w pas drogowy i została ona zakupiona przez Gminę M. T. i wydzielona na ich prośbę. Pozostałe działki nie podlegały żadnym modyfikacjom czy ulepszeniom, które mogłyby zwiększyć ich wartość jak np. uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy, zmiana MPZP albo uzyskanie pozwolenia na budowę czy uzbrojenie gruntu polegające na doprowadzeniu do niego sieci elektrycznej, gazowej, telekomunikacyjnej, wodociągowej oraz kanalizacyjnej. Skarżący jako podmiot niezajmujący się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, nie podjął samodzielnie działań marketingowych czy reklamowych w celu sprzedaży tych gruntów. Sprzedaż nastąpiła za pośrednictwem podmiotu trzeciego. Skarżący podkreślił, że nabył działki od różnych osób, które nie są wobec niego podmiotami powiązanymi lub spokrewnionymi. Do nabycia dochodziło spontanicznie, na rynkowych warunkach sprzedaży. Organ nie ma żadnej podstawy do stwierdzenia, że działki były nabywane na korzystnych warunkach. Organ nie uzasadnił stwierdzenia, że bliskość położenia siebie działek wpłynęło na korzystne warunki nabycia, tym bardziej, że sprzedający nie byli osobami powiązanymi z Wnioskodawcą i zakup działek w tej samej części T. wpływa w jakikolwiek sposób na ich cenę. Skarżący podkreślił, że nie beż znaczenia jest także jego sytuacja osobista, bowiem rozwiódł się z żoną, w konsekwencji czego dokonano podziału majątku wspólnego. Ta sytuacja była istotną przyczyną dokonania sprzedaży gruntów będących przedmiotem niniejszego postępowania. Sam rozwód zatem był czynnością nieplanowaną, a w świetle okoliczności zdrady małżeńskiej, czynnością konieczną. Gdyby nie wspomniana sytuacja osobista, nie doszłoby do sprzedaży nieruchomości, a grunty nadal pozostawałaby w majątku prywatnym Wnioskodawcy i jego żony. Nie sposób zatem uznać w tych okolicznościach, że działania Strony od momentu nabycia do momentu sprzedaży działek były zorganizowane. Wręcz przeciwnie, są one wypadkową sytuacji życiowych Wnioskodawcy. Ponadto, w przedmiotowej sytuacji nie mamy do czynienia z ciągłością działalności w zakresie obrotu nieruchomościami, bowiem od nabycia działek do czasu ich sprzedaży minęło 6-7 lat. Zdaniem Skarżącego, przychód uzyskany ze sprzedaży działek nr [...], nie stanowi przychodu ż pozarolniczej działalności gospodarczej, ponieważ przedmiotowe działki nie były faktycznie wykorzystywane na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Sprzedaż wskazanych nieruchomości nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jako dokonana po upływie 5 lat, licząc od końca roku, w którym nastąpiło ich nabycie. W przypadku Wnioskodawcy, działki nigdy nie były używanie ani wykorzystywane w jego działalności gospodarczej. Nie zostały one również zabudowane ani wykorzystywane w jakikolwiek inny sposób w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Zatem opisane działki nie spełniają definicji środka trwałego z art 22a ust. 1 u.p.d.o.f. W konsekwencji działki nie powinny podlegać ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, a ich ujęcie miało jedynie techniczny, błędny charakter. Z uwagi na to, wskazana we wniosku sprzedaż nie mieści się w dyspozycji art 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ww. ustawy, a przychód z tytułu transakcji nie może zostać zaliczony do źródła przychodów z tytułu działalności gospodarczej, lecz do źródła przychodów o którym mowa w art 10 ust. 1 pkt 8 tej ustawy. Końcowo Skarżący wskazał, że ogrodzenie działek nr [...] zostało postawione częściowo (nie obejmowało żadnej z działek w całości). Było to ogrodzenie już wcześniej wykorzystywane i zostało zamontowane w taki sposób, że po dwóch latach uległo degradacji i zostało rozebrane. Nie zwiększyło ono zatem wartości żadnej ze wskazanych działek. Miało ono charakter nietrwały, prowizoryczny. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a." – kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r., poz. 1267), stanowiąc w art. 1 § 1 i § 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast w myśl art. 57a p.p.s.a. skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przychylając się do wniosku organu zawartego w odpowiedzi na skargę z dnia [...] r. Sąd rozpoznał sprawę na rozprawie. Oceniając zaskarżoną interpretację z punktu widzenia jej zgodności z prawem Sąd uznał, że narusza ona prawo w stopniu uzasadniającym jej uchylenie, aczkolwiek nie wszystkie zarzuty podniesione w skardze zasługują na uwzględnienie. Przypomnieć należy, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej składający wniosek o interpretację jest obowiązany m.in. do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Podany we wniosku stan faktyczny stanowi jedyną podstawę faktyczną wydanej interpretacji i tym samym wyznacza granice, w jakich interpretacja będzie mogła wywołać określone w ustawie skutki prawne (por. A. Kabat [w:] S. Babiarz i in., Ordynacja podatkowa. Komentarz, wyd. 11, W. 2019, s. 141 i nast.). W rezultacie ani organ wydający interpretację, ani sąd administracyjny ją kontrolujący, nie mogą przyjmować własnych ustaleń faktycznych, odmiennych od okoliczności przedstawionych przez wnioskodawcę. Jednocześnie jak konsekwentnie podkreśla się w orzecznictwie zarówno organ interpretacyjny, jak i Sąd związane są zakresem pytania sformułowanego przez wnioskodawcę w relacji do podanego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Interpretacje przepisów prawa podatkowego zgodnie z prawem wydaje się wyłącznie w stosunku do określonego - przedstawionego we wniosku - stanu faktycznego; w granicach rzeczonego stanu faktycznego podatkowy organ interpretacyjny dokonuje oceny możliwości zastosowania przepisów materialnego prawa podatkowego (por. wyroki NSA z dnia: 9 września 2022 r., sygn. akt II FSK 1474/21, 31 marca 2022 r., sygn. akt I FSK 1716/18, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.orzeczenia.nsa.gov.pl – podobnie jak pozostałe wyroki sądów administracyjnych powołane w dalszej części uzasadnienia). Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest zasadność kwalifikacji przychodu ze sprzedaży wymienionych działek o numerach: [...], jako osiągniętego z działalności gospodarczej – art. art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. – jak twierdzi organ, czy też z odpłatnego zbycia nieruchomości – art. 10 ust. 1 pkt 8 tej ustawy – jak twierdzi Skarżący. Jak wynika z opisu zdarzeń przyszłych Skarżący prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży detalicznej drobnych wyrobów metalowych, farb i szkła. W odniesieniu do działek, które Wnioskodawca zamierzał zbyć (co ostatecznie miało miejsce w dniu [...] r.), podał on, że w 2016 r. nabył niezabudowaną działkę oznaczoną nr [...] z przeznaczeniem na prowadzoną działalność gospodarczą. Grunt ten zakupiony został z przeznaczeniem do wykorzystania w prowadzonej działalności, na co obok deklaracji zawartej w treści aktu notarialnego, wskazywał fakt ujęcia go w ewidencji środków trwałych. Ponadto w roku 2017 Skarżący nabył działki nr: [...], natomiast w 2018 r. działki nr: [...] oraz [...]. Zakup powyższych działek, jak wskazał Skarżący, został sfinansowany z oszczędności i był dokonany w celu ulokowania kapitału. Z wyjątkiem działki nr [...] Wnioskodawca nie ponosił na zakupione grunty po ich nabyciu żadnych nakładów inwestycyjnych, nie wynajmował i nie wydzierżawiał tych gruntów. Ponadto do czasu sprzedaży działki pozostawały niezabudowane. Zdaniem Skarżącego żadna z działek stosownie do opisu zdarzenia przyszłego zawartego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej nigdy nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej. Wnioskodawca podkreśla, że w odniesieniu do nabytych nieruchomości dokonywał czynności mieszczących się w ramach zwykłego zarządu własnym majątkiem, czyli mających na celu prawidłowe, racjonalne gospodarowanie tym majątkiem. Nie są to działania o charakterze inwestycyjnym, ukierunkowane na osiągnięcie zysku, które są typowe dla podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą. Nie zamierzał też prowadzić tego typu działalności w sposób ciągły. Dla niego sprzedaż ta ma charakter incydentalny i ma na celu jedynie zbycie nieruchomości nabytych wiele lat temu. Skarżący akcentuje ponadto, że wziąwszy pod uwagę daty nabycia działek oraz ich odpłatnego zbycia należy stwierdzić, że upłynął pięcioletni termin przewidziany w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f., w związku z czym sprzedaż wskazanych nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Natomiast w ocenie organu zachowania Skarżącego w odniesieniu do opisanych działek gruntu spełniały warunki przewidziane w art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f. wskazujące na zarobkowy, zorganizowany i ciągły charakter działalności podejmowanej we własnym imieniu, co pozwalało na jej uznanie jako pozarolniczą działalność gospodarczą, a osiągnięty z niej przychód zakwalifikowanie do źródła wskazanego w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. Zdaniem Sądu – co do zasady – rację w tym sporze należy przyznać Skarżącemu, gdyż nie wszystkie zarzuty znajdują uzasadnienie. Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Definicję legalną działalności gospodarczej zawierał art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f., zgodnie z którym pozarolnicza działalność gospodarcza - to działalność zarobkowa wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły, prowadzona we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9. Przez działalność gospodarczą albo pozarolniczą działalność gospodarczą rozumieć należy działalność zarobkową: 1) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, 2) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, 3) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych, – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust 1 pkt. 1, 2 i 4-9. Z kolei art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) u.p.d.o.f. jako źródło przychodu wskazuje odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie. Na gruncie kwalifikacji osiąganych przychodów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 3 i 8 u.p.d.o.f. w sposób kompleksowy wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny (por. wyrok NSA z dnia 27 października 2023 r., sygn. akt II FSK 933/23 – wraz z powołanym w nim orzecznictwem). Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę pogląd ten podziela i stąd posłuży się argumentacją zaprezentowaną w powołanym wyżej orzeczeniu. Dostrzegając związek między powyższymi przepisami regulującymi ujęte w nich źródła przychodów konieczne jest określenie relacji między nimi. Z brzmienia art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f., który odwołuje się do pojęcia działalności gospodarczej (art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f.) wynika, że nie jest możliwe zakwalifikowanie przychodu do odrębnego źródła, jeżeli działania podatnika spełniają przesłanki działalności gospodarczej. Ustalenie, że sprzedaż nieruchomości nastąpiła w wykonaniu działalności gospodarczej wyklucza bowiem możliwość opodatkowania uzyskanego w ten sposób przychodu według zasad dotyczących odpłatnego zbycia rzeczy lub określonych praw. W związku z tym NSA uznał, że w procesie stosowania prawa należy każdorazowo dokonywać oceny zaistnienia przesłanek przewidzianych w art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f. w sposób obiektywny, wykluczający możliwość arbitralnej kwalifikacji czynności dokonywanych przez podatnika wbrew jego wyraźnej woli, tak jak w niniejszej sprawie. Z perspektywy podatnika respektującego zasadę racjonalnego ustawodawcy, wyżej przytoczone zastrzeżenie ma istotne znaczenie w procesie kwalifikacji uzyskanego przychodu do właściwego źródła. Oznacza to, że przypisanie cech prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej podatnikowi uzyskującemu przychody, które nie mogą być jednoznacznie identyfikowane z transakcjami wymienionymi w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f., samo w sobie nie jest wystarczające do zakwalifikowania takiego przychodu do źródła wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f., jeżeli podatnik dokonał wyboru innego źródła, a mianowicie z odpłatnego zbycia nieruchomości. Dla uzyskania prawidłowego efektu niezbędne jest odniesienie okoliczności przedstawionych we wniosku do elementów definicji działalności gospodarczej ujętych w art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f. Naczelny Sąd Administracyjny odnosząc się do kwestii zarobkowego charakteru działalności gospodarczej wskazał, że chodzi tutaj o działania podejmowane w kierunku osiągnięcia zysku, przy czym o zarobkowym charakterze działalności gospodarczej nie decyduje faktyczne osiągnięcie zysku, lecz zamiar jego osiągnięcia. Zauważył jednocześnie, że sam zamiar podatnika osiągnięcia zysku w związku z przeprowadzanymi przez niego transakcjami (czynnościami), nie przesądza w sposób wyłączny o przypisaniu uzyskanego z tych operacji przychodu do źródła wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f., bez jednoczesnego spełnienia pozostałych przesłanek z art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f., ponieważ chęcią osiągnięcia zysku może się kierować także osoba osiągająca przychód z innych źródeł nią pozarolnicza działalność gospodarcza, jak choćby najem, dzierżawa, czy też odpłatne zbycie składników majątkowych. Z kolei element zorganizowania działalności w ujęciu faktycznym wystąpi w sytuacji podejmowania szeregu celowych, uporządkowanych czynności o charakterze profesjonalnym, realizowanych w ramach mniej lub bardziej wyodrębnionej struktury, mieszczących się zarówno w tzw. fazie przygotowawczej, związanej z uruchomieniem określonej działalności, jak i w fazie realizacyjnej. Natomiast przez "ciągłość" działań należy rozumieć stałość (trwałość) ich wykonywania, powtarzalność, regularność i stabilność. W orzecznictwie wskazuje się także, że brak jest podstaw kwalifikowania do pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f., podejmowanych przez podatnika czynności mieszczących się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mających na celu prawidłowe gospodarowanie tym majątkiem oraz zaspokajanie potrzeb rodziny. Działań z zachowaniem – normalnych w takich przypadkach – reguł gospodarności nie należy z gruntu utożsamiać z działalnością gospodarczą. W związku z powyższym przyjmuje się, że w odniesieniu do działań podatnika związanych z zagospodarowaniem i rozporządzaniem składnikami majątkowymi, zorganizowanie i ciągłość prowadzenia działalności zarobkowej w rozumieniu art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f. wystąpi wówczas, gdy działania te będą istotnie odbiegały od normalnego wykonywania prawa własności, a nadto podatnik z operacji tych uczyni sobie lub ma zamiar uczynienia stałego (nie okazjonalnego) źródła zarobkowania. Powoduje to w ocenie NSA konieczność indywidualnego rozpatrywania każdej transakcji związanej np. ze sprzedażą nieruchomości i wzięcia pod uwagę całokształtu okoliczności towarzyszących transakcji, w tym okoliczności życiowych podatnika wywierających wpływ na podejmowane decyzje. Przedmiotem każdorazowej oceny należy uczynić fakt czy transakcja była transakcja była wynikiem zorganizowania i ciągłości podporządkowanych celom prowadzenia działalności gospodarczej, czy też w aspekcie sytuacji życiowej, ekonomicznej, rodzinnej, bądź zdrowotnej nie wykazywała tych cech. Jeżeli w związku z nieruchomością nie były podejmowane przez podatnika czynności o charakterze kwalifikowanym w kontekście racjonalnego rozporządzania majątkiem "prywatnym", z pojęciem działalności gospodarczej nie powinny być identyfikowane transakcje odpłatnego zbycia nieruchomości np. w związku z zaniechaniem realizacji celu, dla którego została ona uprzednio nabyta, czy też sprzedaży rozczłonkowanych fragmentów jednego zbioru, jak np. działki gruntu nabytej w ramach lokaty oszczędności. Szczególnie w sytuacji, gdy owo odpłatne zbycie następuje po upływie pięcioletniego terminu przewidzianego dla zastosowania art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) u.p.d.o.f. Również wówczas, gdy podatnik jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą bez jej wyraźnego związku ze sprzedażą tej nieruchomości. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił istotne znaczenie wyłączenia od opodatkowania przewidzianego w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. związanego z upływem czasu (5 lat) między nabyciem i odpłatnym zbyciem nieruchomości. Wymieniony okres traktować można jako przyjętą przez ustawodawcę klauzulę czasową, w trakcie trwania której dochód podatnika podlega odrębnym regułom opodatkowania ryczałtowego, o których mowa w art. 30e u.p.d.o.f. Wymieniony w tym przepisie dochód wskazuje bezpośrednio na zarobek podatnika (czyli jego zysk, dochód) wynikający z transakcji zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) u.p.d.o.f., a zatem dotyczy poniekąd działalności zarobkowej podatnika, dokonywanej jednak w ramach zwykłego zarządu majątkiem własnym, a nie w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej. Należy to traktować jako drogę do stworzenia podatnikowi bezpieczeństwa prawnego rozumianego jako umożliwienie prognozowania konsekwencji prawnopodatkowych własnych działań w określonym okresie i związaną z tym okresem przewidywalność działań organów podatkowych. Na gruncie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) w zw. z art. 5a pkt 6 i art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. to bezpieczeństwo prawne może być realizowane tylko w taki sposób, który pozwala podatnikowi planować konsekwencje prawnopodatkowe swoich działań w pięcioletnim okresie zakreślonym w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. dla przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c). Wobec powyższego o odpłatnym zbyciu w ramach działalności gospodarczej po upływie owego pięcioletniego okresu można mówić tylko wówczas, gdy podatnik uzewnętrzni swoją wolę tego rodzaju zbycia w sposób wyraźny, tj. poprzez spełnienie wszystkich przesłanek przewidzianych w art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f., przy jednoczesnym uwzględnieniu gwarancyjnego charakteru tego terminu. W odniesieniu do sprzedawanych działek gruntu: [...] oraz [...], z opisu zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej oraz jego uzupełnieniu wynika, że Skarżący nabył te nieruchomości w latach 2017-2018. Nabycie nastąpiło w celach prywatnych jako lokata kapitału. Nie były też one wykorzystywane do celów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej przez Skarżącego. Skarżący wprawdzie prowadził działalność gospodarczą, ale wymienione nieruchomości nie zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych. Ich zbycie nastąpiło w lipcu 2024 r. W ocenie Sądu okoliczności związane ze sprzedażą nieruchomości w postaci skorzystania z usług podmiotu profesjonalnie zajmującego się obrotem nieruchomościami mogą wprawdzie świadczyć o zamiarze uzyskania korzyści majątkowej, a więc o działaniu w celu zarobkowym, a ponadto będą dokonane we własnym imieniu i na własny rachunek. Niemniej jednak należy też zwrócić uwagę, że Skarżący podnosił, że taki profesjonalny pośrednik zgłosił się do niego z ofertą zakupu, a nie został zatrudniony przez Wnioskodawcę w celu znalezienia klienta. Jednakże nawet w takim przypadku fakt ten nie przesądzałby o kwalifikacji przychodu ze sprzedaży wymienionych działek do źródła jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Także dokonanie podziału geodezyjnego działki nr [...] na dwie działki (nr [...] i [...]) zważywszy na przedstawione w uzupełnieniu wniosku powody, czyli konieczności wydzielenia i sprzedania gminie części działki nr [...] stanowiącej pobocze wzdłuż ul. [...] w T. nie daje podstaw do przyjęcia, że sprzedaż nastąpi w ramach działalności gospodarczej. Uwzględniając powierzchnie obu powstałych działek nie były to zatem czynności podziału w celu przygotowania do sprzedaży, świadczące o spełnieniu zorganizowania działalności wynikającej z definicji działalności gospodarczej wynikającej z art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f. Podobnie należy ocenić dokonanie zakupu sąsiadujących ze sobą działek (nawet w pobliżu miejsca prowadzenia działalności gospodarczej) co zdaniem organu miało sprzyjać sprzedaży gruntów jednemu podmiotowi w ramach jednej umowy. Organ uznając sprzedaż wymienionych działek za dokonaną w ramach działalności gospodarczej zaznacza, że nie dopatrzył się z treści wniosku okoliczności wykorzystywania ich do zaspokojenia osobistych potrzeb po nabyciu. Jednocześnie wskazał, że celem nabycia nieruchomości była lokata kapitału, a więc zamiar finansowy i inwestycyjny, chęć osiągnięcia zysku, a nie realizacja własnych (osobistych) potrzeb. W ocenie Sądu wadliwe jest kwestionowanie przez organ działań w postaci lokowania kapitału np. w nieruchomościach z punktu widzenia zaspokojenia potrzeb. Specyfika tych czynności sprawia, że realizacja osobistych potrzeb nie musi następować od razu, ani też przybierać – jak w przypadku nabycia gruntów jako formy lokaty kapitału – aktywnych działań w postaci zagospodarowania takiego terenu np. na cele rekreacyjne. W istocie rzeczy samo poniesienie wydatku na nabycie działek gruntu, jak w niniejszej sprawie, prowadzi do realizacji zamierzonego celu. Także inwestycyjny i finansowy wymiar działań w celu osiągnięcia zysku nie może być utożsamiamy w okolicznościach przedstawionych przez Skarżącego w wniosku o wydanie interpretacji z wykonywaniem działalności gospodarczej. Organ interpretacyjny błędnie wyklucza możliwość podejmowania czynności o charakterze inwestycyjnym mającymi przynieść dodatni efekt finansowy w zakresie zarządu własnym majątkiem, w opisanej sytuacji zasobami finansowymi, co należy ocenić jako postępowanie racjonalne i zrozumiałe. Jak zauważył NSA w powołanym wyżej wyroku "(...) W sytuacji, gdy właściciel (współwłaściciel) nieruchomości przez kilka lat nie wyraził woli ich wykorzystania do prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej (także niezarejestrowanej), to brak jest podstaw do wniosku, że wbrew jego woli sam podział nieruchomości na działki budowlane i ich odpłatne zbywanie po upływie kilkunastu lat od nabycia nieruchomości świadczą o zaliczeniu działek do towarów handlowych. Szczególnie w sytuacji, gdy podatnik nie osiągał korzyści płynących z możliwości zaliczenia do kosztów podatkowych wydatków związanych z nabyciem nieruchomości oraz nie zaewidencjonował ich w urządzeniach księgowych dotyczących prowadzonej działalności gospodarczej. Innymi słowy, skoro podatnik nabył nieruchomości w ramach lokaty kapitału (oszczędności), a nie w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, nie wykorzystywał nieruchomości na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, a także nie wyraził woli jej odpłatnego zbycia w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej, także niezarejestrowanej, to sprzedaż owej nieruchomości (w całości lub w części) należy kwalifikować do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) u.p.d.o.f. Istotne są bowiem okoliczności nabycia nieruchomości i obiektywny brak woli podatnika w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej z wykorzystaniem owych nieruchomości jako towarów handlowych, na co wskazuje stan faktyczny rozpoznawanej sprawy. (...) Skoro zatem skarżący obiektywnie rzecz biorąc nie traktował przedmiotowych nieruchomości jako składników majątkowych związanych bezpośrednio z wykonywaną i formalnie zarejestrowaną działalnością gospodarczą, a także nie uzewnętrznił woli ich odpłatnego zbycia w ramach wykonywania działalności gospodarczej, to należy uznać, że odpłatne zbycie działek wydzielonych po kilkunastu latach od nabycia nieruchomości rolnej, nie będzie wywoływało skutku w postaci powstania obowiązku podatkowego". W ocenie Sądu w składzie rozpoznającym niniejsza sprawę przytoczony wyżej pogląd NSA w pełni znajduje odniesienie do okoliczności zdarzenia przyszłego zaprezentowanego przez Skarżącego. Należy uznać, że właśnie całokształt okoliczności przywołanych przez Wnioskodawcę w opisie zdarzeń przyszłych powoduje, że nieprawidłowo w zaskarżonej interpretacji przyjęto, iż przychód ze sprzedaży działek nr: [...] oraz [...] należy zakwalifikować do źródła, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Uwzględnić przy tym należy, że sprzedaż tych działek miała miejsce po upływie 6-7 lat po ich nabyciu. W tym zakresie zasadne okazały się podniesione w skardze zarzuty niewłaściwego zastosowanie powołanych przepisów prawa materialnego. Jednocześnie Sąd podziela stanowisko Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w odniesieniu do kwalifikacji przychodu ze sprzedaży działki oznaczonej w opisie zdarzenia przyszłego numerem [...]. Jak bowiem wynika z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej działka ta została zakupiona z zamiarem jej użytkowania na cele prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej oraz została wprowadzona do ewidencji środków trwałych. Powyższe okoliczności wskazują, że wolą Skarżącego było prowadzenie działalności gospodarczej m.in. w oparciu o ten składnik majątkowy. Co więcej nieruchomość ta nie została wycofana z ewidencji środków trwałych, a ponadto ponoszone były na nią nakłady w postaci częściowego utwardzenia terenu, wykonania czasowego ogrodzenia oraz jej uzbrojenia (wykonania przyłącza). Zasadnie organ zwrócił uwagę na regulację przewidzianą w art. 10 ust. 2 pkt 3 u.p.d.o.f., zgodnie z którym przepisów art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, m.in. środków trwałych podlegających ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat. Nie budzi też wątpliwości, że grunty w świetle art. 3 ust. 1 pkt 15 lit. a) ustawy o rachunkowości oraz art. 22c pkt 1 i art. 22d ust. 2 u.p.d.o.f. stanowią środki trwałe podlegające ujęciu w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych. Grunt jest kompletny i zdatny do użytku już w momencie wejścia jednostki w jego posiadanie. Organ trafnie zauważył, że decyzja o rezygnacji z pierwotnego zamiaru dotyczącego sposobu wykorzystania nieruchomości powinna mieć następnie odzwierciedlenie w ewidencji środków trwałych przez formalne wycofanie tej nieruchomości ze składników majątkowych związanych z działalnością gospodarczą. Ponadto Sąd podziela stanowisko organu odwołujące się do poglądów prezentowanych w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, w odniesieniu do argumentacji Skarżącego, że mimo ujęcia działki nr [...] w ewidencji środków trwałych nieruchomość ta nigdy nie była wykorzystywana na cele związane z działalnością gospodarczą, ponieważ już samo zwiększenie majątku przedsiębiorstwa stanowi bierne wykorzystanie tej nieruchomości, chociażby poprzez postrzeganie finansowej solidności firmy przez kontrahentów (por. prawomocny wyrok WSA w Gdańsku z dnia 24 lipca 2024 r., sygn. akt I SA/Gd 371/24 – wraz z powołanym tam orzecznictwem). Jednocześnie, w ocenie Sądu, nie doszło do naruszenia objętych zarzutem skargi przepisów postępowania. w zakresie naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 14c § 1 i 2 oraz art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej. Podnieść należy, że zaskarżona interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku i jego uzupełnieniu zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska Skarżącego wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Organ przedstawił pogląd prawny dotyczący rozumienia treści przepisów prawa podatkowego i sposób ich odniesienia do niniejszej sprawy. Z uzasadnienia zaskarżonej interpretacji indywidualnej wynika, że organ odniósł się do poszczególnych elementów składowych definicji działalności gospodarczej zawartej w art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f. oraz ocenił je na tle okoliczności przedstawionych we wniosku oraz jego uzupełnieniach. Okoliczność, że organ wyraził odmienny pogląd niż Skarżący nie stanowi automatycznie o naruszeniu tych przepisów, gdy jednocześnie uzasadnił swoje stanowisko. Analiza treści zaskarżonej interpretacji indywidulanej prowadzi zatem do wniosku, że zarzut naruszenia wskazanych przepisów postępowania nie znajduje uzasadnienia. Wobec powyższego, rozpoznając ponownie sprawę organ wyda interpretację, z uwzględnieniem ocen prawnych wyrażonych przez Sąd w niniejszym wyroku. Z przedstawionych wyżej powodów na podstawie art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., Sąd uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2, art. 209 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2023 r., poz. 1935 ze zm.). T. Wójcik U. Wiśniewska L. Kleczkowski
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI