I SA/Bd 625/10

I SA/Bd 625/10 - Wyrok WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2010-09-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2010-07-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Dariusz Dudra /sprawozdawca/
Halina Adamczewska-Wasilewicz /przewodniczący/
Leszek Kleczkowski
Symbol z opisem
6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne
Interpretacje podatkowe
Sygn. powiązane
II FSK 2642/10 - Wyrok NSA z 2012-06-28
Skarżony organ
Minister Finansów
Treść wyniku
uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 54 poz 654
art. 7 ust. 3 pkt 3
Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz Sędziowie: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski Sędzia WSA Dariusz Dudra (spr.) Protokolant: Asystent sędziego Daniel Łuczon po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 21 września 2010 r. sprawy ze skargi M. S.A. w Ś. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] 2. określa, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane w całości 3. zasądza od Ministra Finansów na rzecz M. S.A. w Ś. kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów postępowania
Uzasadnienie
I SA/Bd 625/10
Uzasadnienie
W dniu [...] Spółka złożyła wniosek dotyczący kosztów związanych z wytwarzaniem energii "czarnej" oraz energii "zielonej" na potrzeby działalności produkcyjnej prowadzonej w Specjalnej Strefie Ekonomicznej na podstawie zezwolenia. W treści postawiono następujące pytania:
1) Czy Koszty Uzyskania Energii Ogółem i Świadectw dotyczące przychodów z tytułu zbycia Świadectw oraz przychodów z działalności zasadniczej osiąganych w ciągu roku do momentu, do którego dochody Spółki z działalności zasadniczej podlegają opodatkowaniu, będą w całości stanowiły koszt uzyskania przychodu podlegającego opodatkowaniu?
2) Czy od daty, od której dochody Spółki z działalności zasadniczej objęte zostaną zwolnieniem do kosztów uzyskania przychodu opodatkowanego należy zaliczyć odpowiednia część Kosztów Uzyskania Energii Ogółem i Świadectw związaną z uzyskaniem przychodu opodatkowanego ze Świadectw pochodzenia energii, a pozostałą część Kosztów Uzyskania Energii Ogółem i Świadectw należy zaliczyć do kosztów uzyskania Przychodu Zwolnionego?
3) Czy część Kosztów Uzyskania Energii Zielonej i Świadectw, podlegająca przyporządkowaniu do przychodów opodatkowanych z tytułu zbycia Świadectw (a więc stanowiąca koszty uzyskania przychodu opodatkowanego), może zostać ustalona przez Spółkę w stosunku w jakim pozostaje wartość Świadectw uzyskanych w danym okresie rozliczeniowym do sumy następujących wartości: (i) wartości Świadectw uzyskanych w danym okresie rozliczeniowym oraz (ii) wartości rynkowej wytworzonej w danym okresie rozliczeniowym energii ze źródeł odnawialnych?
4) Czy część Kosztów Uzyskania Energii Czarnej i Zielonej oraz Świadectw, podlegająca przyporządkowaniu do przychodów opodatkowanych z tytułu zbycia Świadectw (a więc stanowiąca koszty uzyskania przychodu opodatkowanego), może zostać ustalona przez Spółkę w stosunku w jakim pozostaje wartość Świadectw uzyskanych w danym okresie rozliczeniowym do sumy następujących wartości: (i) wartości Świadectw uzyskanych w danym okresie rozliczeniowym oraz (ii) wartości rynkowej wytworzonej w danym okresie rozliczeniowym energii ze źródeł odnawialnych i nieodnawialnych?
Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w B., działając z upoważnienia Ministra Finansów, odmówił wszczęcia postępowania w sprawie wniosku Spółki z dnia [...] w części dotyczącej pytania trzeciego i czwartego. W uzasadnieniu dokonano wykładni pojęcia "przepisów prawa podatkowego", których może dotyczyć interpretacja indywidualna. Organ stwierdził, że wniosek Spółki w zakresie pytania pierwszego i drugiego dotyczy kwestii bezpośrednio regulowanych przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W zakresie pytania trzeciego i czwartego wniosek ten odnosi się natomiast do zagadnień nienormowanych przepisami prawa podatkowego, a zatem wykracza poza zakres przedmiotowy interpretacji indywidualnej wydawanej w trybie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
[...] Spółka złożyła zażalenie na ww. postanowienie, wnosząc o jego uchylenie w całości. W ocenie strony w sprawie nie zaszła żadna z przesłanek odmowy wszczęcia postępowania i dlatego doszło do naruszenia art.165a § 1 w zw. z art.14h Ordynacji podatkowej. Strona wskazała, że posiada status zainteresowanego w sprawie, gdyż organ podatkowy wydał interpretację w zakresie pytania pierwszego i drugiego. Odnosząc się do sformułowania "lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte" strona podkreśliła, że dotyczy to kwestii czysto proceduralnych i formalnych. Spółka podkreśliła powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych, że omawiana przesłanka odnosi się przede wszystkim do przypadków, gdy wszczęciu postępowania stoi na przeszkodzie przepis prawa lub poszczególne przepisy, których interpretacja uniemożliwia prowadzenie tego postępowania i rozpatrzenie treści żądania w sposób merytoryczny. W ocenie Spółki powodem odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o wydanie interpretacji nie mogą być kwestie merytoryczne, odnoszące się do poszczególnych zagadnień prawa podatkowego. Takie przypadki powinny być zdaniem strony rozstrzygane tylko w formie rozstrzygnięcia merytorycznego czyli interpretacji indywidualnej. Spółka zaznaczyła, że podstawy odmowy wszczęcia postępowania nie może stanowić okoliczność, że w ocenie organu podatkowego ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera przepisu, który wprost odnosi się do kwestii objętych zakresem pytania trzeciego i czwartego. Nawet gdyby tak było jak argumentuje organ podatkowy, to nie oznacza to, że sporne zagadnienie nie jest regulowane w przepisach prawa podatkowego. Strona podkreśliła, że zagadnienia podniesione przez nią w ramach pytania trzeciego i czwartego są bez wątpienia zagadnienie z zakresu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Jak podkreślono w zażaleniu, gdyby istniał przepis odnoszący się wprost do zagadnienia podniesionego we wniosku, nie istniałaby konieczność wystąpienia o interpretację indywidualną.
Końcowo strona zauważyła, iż w sprawie mogło w jej ocenie dojść do wydania interpretacji milczącej w zakresie pytania trzeciego i czwartego.
Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w B.działając z upoważnienia Ministra Finansów utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Organ raz jeszcze dokonał wykładni przepisów odnoszących się do interpretacji indywidualnej i wyjaśnił, co należy rozumieć pod pojęciem przepisów prawa podatkowego. W uzasadnieniu postanowienia podkreślono, że ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych wprowadza obowiązek przyporządkowywania kosztów uzyskania przychodów poszczególnym źródłom przychodów, tj. źródłom przychodów, z których dochody nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku oraz źródłom przychodów, z których dochody podlegają opodatkowaniu. Nie unormowano jednak w tej ustawie sposobu, w jaki podatnik powinien dokonywać tego przyporządkowania, odsyłając w tym przedmiocie do przepisów o rachunkowości. W związku z powyższym w ocenie organu nie można było w przedmiotowej sprawie wydać merytorycznego rozstrzygnięcia w części dotyczącej pytania trzeciego i czwartego. Brak przepisów prawa podatkowego odnoszących się do kwestii dopuszczalności stosowania wskazanego przez stronę sposobu podziału kosztów w oparciu o obiektywne mierniki rezultatu uniemożliwia dokonanie oceny stanowiska wnioskodawcy. Zdaniem organu w sprawie zaistniała inna niż brak statusu zainteresowanego przyczyna powodująca, że postępowanie w sprawie wniosku w zakresie pytania trzeciego i czwartego nie mogło zostać wszczęte. Ponadto organ wskazał, że strona składająca wniosek nie wskazała żadnych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, które regulowałyby tę kwestię. Tym samym nie wiadomo na jakim przepisie opiera własne stanowisko.
Organ nie zgodził się także z zarzutem, iż rzeczywistym powodem wydania kwestionowanego postanowienia nie były przesłanki wskazane w jego uzasadnieniu oraz, że to "niewiadome względy" zdecydowały o odmowie wszczęcia postępowania w przedmiotowej sprawie. Organ podkreślił także, że zaskarżone postanowienie wydano w tym samym dniu co interpretacje indywidualne w pozostałym zakresie wniosku, z uwagi na pełny zakres wniosku strony z dnia 30 listopada 2009 r. w celu ułatwienia stronie kompleksowego zapoznania się z oceną prawną podnoszonych kwestii.
Pismem z dnia [...] strona złożyła na ww. postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, wnosząc o jego uchylenie w całości oraz o uchylenie postanowienie go poprzedzającego. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 165a § 1 w zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej poprzez utrzymanie w mocy postanowienia z dnia 26 lutego 2010 r. w sytuacji, gdy w niniejszej sprawie nie zachodziła żadna z okoliczności uzasadniających odmowę wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej, a także naruszenie art.14b § 1 w zw. z art. 4, art.5 i art.21 § 3 ordynacji podatkowej przez przyjęcie, że w niniejszej sprawie nie istnieją przepisy prawa podatkowego, które mogłyby zostać zinterpretowane przez organ. Podniesiono także zarzut naruszenia art.14d Ordynacji podatkowej poprzez niewydajnie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania przez organ wniosku skarżącego. W rozwinięciu wskazanych zarzutów strona podniosła te same argumenty, które podniesiono w odwołaniu od postanowienia wydanego w pierwszej instancji.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje całe dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie Sąd zauważa, iż zgodnie z art. 184 Konstytucji w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W myśl art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a. kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Podkreślenia wymaga, że specyfika postępowania w sprawie wydania pisemnej interpretacji polega między innymi na tym, iż organ podatkowy rozpatruje sprawę tylko i wyłącznie w ramach stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz wyrażonej przez niego oceny prawnej (stanowisko podatnika). Opisany we wniosku stan faktyczny nie musi prezentować zdarzeń już zaistniałych, może również odnosić się np. do działań planowanych przez podatnika, które jeszcze nie nastąpiły. Dlatego też organ podatkowy nie przeprowadza w tego rodzaju sprawach postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych tylko okoliczności wyraża następnie swoje stanowisko, które musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę (art. 14b § 3 i art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (jednolity tekst: Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), zwanej dalej ord. pod.
Kontroli Sądu w niniejszej sprawie poddane zostało postanowienie odmawiające wszczęcia postępowania w zakresie wydania interpretacji. W związku z naruszeniem przepisów regulujących wydawanie interpretacji przepisów prawa podatkowego Sąd zobowiązany był do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia go poprzedzającego.
Na podstawie Art. 14b § 1 Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W myśl art. 3 pkt 2 ord. pod. ilekroć w ustawie jest mowa przepisach prawa podatkowego - rozumie się przez to przepisy ustaw podatkowych, postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych. Natomiast w świetle art. 3 pkt 1 ord. pod. pod pojęciem ustaw podatkowych rozumie się ustawy dotyczące podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych określające podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania, stawki podatkowe oraz regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich.
Instytucja indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego odnosi się zatem głównie do regulacji z zakresu prawa daniowego, jakim jest prawo podatkowe. Normy prawa podatkowego regulują stosunki społeczne pomiędzy państwem lub gminą a jednostką, związane z nieekwiwalentym przesuwaniem środków pieniężnych pomiędzy tymi podmiotami. Nie można jednak nie zauważyć, że prawo podatkowe określa konsekwencje prawnopodatkowe w związku ze zdarzeniami regulowanymi przez inne dziedziny prawa. Nie funkcjonuje ono w oderwaniu od innych gałęzi prawa, zwłaszcza tych, które normują stosunki społeczne zaistniałe pomiędzy podmiotami cywilnymi, głównie zaś pomiędzy podmiotami gospodarczymi. Prawo podatkowe jest zatem ściśle związane z obrotem prawnym, w tym gospodarczym, bez zaistnienia którego, nie powstałyby stosunki podatkowoprawne.
Podczas interpretacji przepisów prawa podatkowego nie można zatem nie uwzględnić regulacji prawnych, które normują stosunki z zakresu obrotu gospodarczego. Ograniczenie interpretacji przepisów prawa podatkowego wyłącznie do sfery podatkowej - narusza przepisy regulujące wydawanie indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego. Warto w tym miejscu przywołać wyrok NSA z dnia 27 stycznia 2009 r., sygn. akt I FSK 1871/07, LEX 510637, w którym Sąd ten zauważa, że jeżeli skuteczne dokonanie czynności z zakresu podatku VAT przez spółkę cywilną - zgłoszenie rejestracyjne lub wykreślenie z rejestru, a więc bezsprzecznie w ramach przepisu prawa podatkowego w rozumieniu art. 3 pkt 2 ord. pod., uzależnione jest od prawidłowego zastosowania przepisów z innej dziedziny tj. np. przepisów kodeksu cywilnego dotyczących zasad reprezentacji spółki cywilnej - to organy podatkowe nie mogą uchylić się od interpretacji tych przepisów w powiązaniu z przepisem podatkowym.
W niniejszej sprawie skarżąca postawiła dwa pytania. Pierwsze – czy część kosztów uzyskania energii zielonej i świadectw podlegająca przyporządkowaniu do przychodów opodatkowanych z tytułu zbycia świadectw (a więc stanowiąca koszty uzyskania przychodu opodatkowanego), może zostać ustalona przez Spółkę w stosunku w jakim pozostaje wartość świadectw uzyskanych w danym okresie rozliczeniowym do sumy następujących wielkości: (i) wartości świadectw uzyskanych w danym okresie rozliczeniowym oraz (ii) wartości rynkowej wytworzonej w danym okresie energii ze źródeł odnawialnych. Drugie – czy część kosztów uzyskania energii czarnej i zielonej oraz świadectw podlegająca przyporządkowaniu do przychodów opodatkowanych z tytułu zbycia świadectw (a więc stanowiąca koszty uzyskania przychodu opodatkowanego), może zostać ustalona przez Spółkę w stosunku w jakim pozostaje wartość świadectw uzyskanych w danym okresie rozliczeniowym do sumy następujących wielkości: (i) wartości świadectw uzyskanych w danym okresie rozliczeniowym oraz (ii) wartości rynkowej wytworzonej w danym okresie energii ze źródeł odnawialnych i nieodnawialnych.
Zdaniem Sądu postawione pytania odnoszą się wprost do instytucji podatkowej – podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych. Świadczy o tym niezbicie treść zadanych pytań, w tej części, która nawiązuje do kosztów uzyskania przychodu opodatkowanego.
Brak było zatem – zdaniem Sądu – podstaw do odmowy wszczęcia postępowania podatkowego w przedmiocie udzielenia pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w oparciu o art. 165a § 1 ord. pod. Przepis ten stanowi, że gdy żądanie, o którym mowa w art. 165, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Zwrot "z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte" odnosi się do trzech sytuacji. Pierwsza, to brak w przepisach prawa podstawy prawnej do rozpatrzenia treści żądania. Druga, to sytuacja, gdy toczy się postępowanie podatkowe. Trzecia zaś, to sytuacja, gdy kwestia będąca przedmiotem interpretacji została już rozstrzygnięta w drodze decyzji.
W wyroku z dnia 9 czerwca 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 3313/08, LEX nr 512132), WSA w Warszawie stwierdził, że inne przyczyny, o których mowa w art. 165a § 1 o.p., to w szczególności brak w przepisach ustaw podatkowych podstawy do rozpatrzenia żądania danej treści w trybie postępowania podatkowego, sytuacja w której w danej sprawie toczy się postępowanie podatkowe, czy też sytuacja w której wydana już została decyzja podatkowa (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 9 czerwca 2009 r., sygn. akt III S.A./Wa 3313/08, LEX nr 512132). Natomiast w orzeczeniu z dnia 2 grudnia 2008 r., sygn. akt I SA/Po 1228/08, LEX nr 497628, WSA skonstatował, że zwrot "nie może być wszczęte" zawarty w art. 165a Ordynacji podatkowej należy odnieść przede wszystkim do sytuacji, gdy wszczęciu postępowania podatkowego stoi na przeszkodzie przepis prawa bądź poszczególne przepisy, których interpretacja uniemożliwia prowadzenie tego postępowania i rozpatrzenie treści żądania w sposób merytoryczny. Chodzi zatem o takie sytuacje, gdy w sprawie toczy się już postępowanie podatkowe, zapadła już decyzja ostateczna lub nieostateczna, w przepisach ustaw podatkowych nie istnieje podstawa do rozpatrzenia tej treści żądania w trybie postępowania podatkowego.
Zdaniem Sądu żadna z przywołanych powyżej trzech sytuacji w niniejszej sprawie nie zachodzi.
Nadmienić w tym miejscu należy, że organ udzielający interpretacji przepisów prawa podatkowego w razie powstania po jego stronie wątpliwości, czy niejasności w zakresie przedstawionego przez wnioskodawcę zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego, jak i zaprezentowanego przez stronę stanowiska, co do oceny prawnej stanu faktycznego czy zdarzenia przyszłego, winien wezwać stronę postępowania do uzupełnienia braków wniosku o interpretację. Wypada w tym miejscu przypomnieć, że w razie wątpliwości sprecyzowanie żądania należy do strony, nie zaś do organu administracji publicznej (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 5 maja 2009 r., sygn. akt I S.A./ Łd 1502/08, LEX nr 533731
Jak wcześniej już zauważono – zdaniem Sądu – przedstawione przez podatnika pytania odnoszą się do podstawy opodatkowania. Jest to jedna z podstawowych instytucji z zakresu prawa podatkowego regulowana w ustawach dotyczących przede wszystkim poszczególnych tytułów podatkowych.
Zdaniem Sądu trafnie strona skarżąca wskazała art. 7 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jednolity Dz. U. z 2000 Nr 54, poz. 654 ze zm.), zwanej dalej ustawą o p.d.o.p., jako przepis, który znajduje w niniejszej sprawie zastosowanie i który winien być w ramach udzielania przez Ministra Finansów interpretacji przepisów prawa podatkowego zinterpretowany.
Artykuł 7 ust. 3 pkt 1 ustawy o p.d.o.p. przewiduje, że przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku. W myśl zaś wskazanego przez skarżącą spółkę art. 7 ust. 3 pkt 3 przy ustalaniu dochodu nie uwzględnia się też kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w pkt 1. Tak więc podczas ustalania dochodu podlegającego opodatkowaniu nie uwzględnia się ani przychodów zwolnionych od opodatkowania, ani też kosztów związanych z przychodami wolnymi od opodatkowania. Zarówno przychody, jak i koszty wyłączone z podstawy opodatkowania są wielkościami neutralnymi dla podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych.
Postawione przez skarżącą pytania zmierzają wprost do ustalenia kosztów uzyskania przychodów podlegających opodatkowaniu przy uwzględnieniu treści art. 7 ust. 3 pkt 3 ustawy o p.d.o.p. Jest to zatem kwestia stricte podatkowa, dlatego też organ winien dokonać interpretacji przepisów prawa w kontekście postawionych pytań, nie zaś odmawiać wszczęcia postępowania.
Zauważyć należy, że wskazany przez organ art. 9 ust. 1 ustawy o p.d.o.p. wprawdzie stanowi, że podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, jednak przepisy te mają charakter wyłącznie pomocniczy, nie posiadają charakteru podatkowotwórczego. Potwierdzeniem powyższego stanowiska jest wyrok WSA w Warszawie z dnia 8 grudnia 2009 r., sygn. akt III S.A./Wa 1298/09, LEX nr 550200, w którym Sąd postawił następującą tezę: "Chociaż stosownie do art. 9 ust. 1 u.p.d.o.p. podatnicy są zobowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający możliwość ustalenia wysokości dochodu czy straty i podstawy opodatkowania oraz należnego podatku, to nie jest to jednoznaczne ze stwierdzeniem, że przepisy ustawy z 1994 r. o rachunkowości decydują o sposobie ustalenia podstawy opodatkowania".
Podkreślić z mocą w tym miejscu trzeba, że wszystkie istotne elementy składające się na podatek, w tym koszty uzyskania przychodów podlegających opodatkowaniu, jako część składowa podstawy opodatkowania, są domeną prawa podatkowego i w jego treści przy pomocy wykładni w myśl art. 14b ord. pod. należy poszukiwać odpowiedzi na pytania związane z ustaleniem ich wielkości.
Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 146 ustawy o p.p.s.a. należało wyeliminować z obrotu prawnego zaskarżoną do Sądu indywidualną interpretację prawa podatkowego. W oparciu art. 152 cyt. ustawy Sąd określił, iż zaskarżony akt nie może być wykonany w całości. Natomiast o kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a