I SA/Bd 547/22

I SA/Bd 547/22 - Wyrok WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2022-11-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-10-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Joanna Ziołek /sprawozdawca/
Leszek Kleczkowski /przewodniczący/
Tomasz Wójcik
Symbol z opisem
6560
6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne
Podatek dochodowy od osób prawnych
Interpretacje podatkowe
Sygn. powiązane
II FSK 294/23 - Wyrok NSA z 2024-01-18
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 1406
art. 11 g
Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych - t.j.
Dz.U. 2021 poz 1540
art. 165
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kleczkowski Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Wójcik Asesor WSA Joanna Ziołek (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 15 listopada 2022 r. sprawy ze skargi A.sp. z o.o. w Ch. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 19 sierpnia 2022 r., nr 0111/KDIB1-1.4010.130.2022.2.ŚS w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 01 czerwca 2022 r., nr 0111/KDIB1-1.4010.130.2022.1.SG, 2. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz A.sp. z o.o. w Ch. kwotę 697 zł (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
W złożonym wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej zdarzenia przyszłego. A. sp. z o.o. w C. (dalej: Skarżąca, Spółka, Wnioskodawca) wskazała, że będzie zawierać w przyszłości umowy pożyczki z podmiotami powiązanymi. Umowy będą zawierane w walucie polskiej zaś Spółka będzie wstępować jako pożyczkobiorca. Spółka we wniosku wskazała, iż zamierza skorzystać z możliwości przewidzianej w art. 11g ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1406 z późn. zm., dalej: u.p.d.p) i zawierać umowy na warunkach wskazanych w tym przepisie. Ponadto w 2022 r. Spółka planuje zastosować się do treści obwieszczenia Ministra Finansów, o którym mowa w art. 11g ust 4 u.p.d.p. i ustalić w umowie pożyczki, że jest ona oprocentowania w stosunku rocznym według stawki WIBOR3M + marża 2 punkty procentowe, przy czym zamierza stosować rozwiązanie zaczerpnięte ze znanych Skarżącej umów kredytowych polegające na ustaleniu pewnej stałej wartości stawki WIBOR3M w pewnych krótkich okresach czasu. Spółka zamierza zastrzec w umowach, że pożyczka jest oprocentowana według stawki WIBOR3M z dnia zawarcia umowy plus marża 2%, przy czym takie oprocentowanie obowiązywać będzie wyłącznie do końca miesiąca kalendarzowego, w którym doszło do zawarcia umowy. W dalszym okresie trwania umowy, z początkiem każdego kolejnego miesiąca kalendarzowego, strony umowy pożyczki będą sumowały ostatnie 5 kwotowań indeksu WIBOR3M z poprzedniego miesiąca i wyciągały z nich średnią arytmetyczną. Tak wyliczona i uśredniona stawka WIBOR3M będzie obowiązywała przez kolejny miesiąc kalendarzowy. Z początkiem każdego kolejnego miesiąca kalendarzowego strony umowy pożyczki będą powtarzać opisane powyżej czynności, aż do końca trwania umowy. Spółka zastrzegła, że pozostałe warunki wskazane z art. 11g ust. 1 pkt 2-5 u.p.d.p będą spełnione.
Spółka zawarła we wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego pytanie o treści: "Czy przedstawiony przez Wnioskodawczynię sposób ustalenia oprocentowania będzie zgodny z warunkiem przewidzianym w art. 11g ust. 1 pkt 1 i ust. 4 u.p.d.p.?"
Spółka przedstawiła we wniosku również swoje stanowisko poprzez stwierdzenie, że przedstawiony we wniosku sposób ustalenia oprocentowania będzie zgodny z art. 11g ust. 1 pkt 1 i ust 4 u.p.d.p.
Spółka podkreśliła, że ustawodawca przewiduje pewne ścisłe warunki względem oprocentowania wyłącznie na dzień zawarcia umowy pozostawiając stronom pewną swobodę kształtowania wysokości oprocentowania w okresie trwania umowy pożyczki.
Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2022 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej odmówił wszczęcia postępowania stwierdzając, że merytoryczne rozpatrzenie poprzez wydanie interpretacji indywidualnej uznającej za prawidłowe lub nieprawidłowe stanowisko Skarżącej, wykraczałoby poza uprawnienia przysługujące organowi w ramach postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Organ stwierdził bowiem, że pytanie sformułowane we wniosku dotyczy kwestii pozostających poza zakresem przedmiotowym upoważnienia organu wydającego interpretacje indywidualne.
Powołując się na art. 120, art. 14b §1 - §3, art. 14c §1 i §2, art. 3 pkt 1 i pkt. 2 oraz art. 14b ust. 2a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm., dalej: "O.p.") organ stwierdził, że z wnioskiem o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną) może wystąpić podmiot, u którego wystąpił lub może wystąpić określony stan faktyczny (zdarzenie przyszłe), który może rodzić określone konsekwencje w sferze prawa podatkowego. Zatem, interpretacja indywidualna wydawana jest w indywidualnej sprawie wnioskodawcy, który składa wniosek o jej wydanie, a przedmiotem interpretacji mogą być wyłącznie przepisy prawa podatkowego, zaś możliwość wydania interpretacji indywidualnej nie jest ustawowo wykluczona. Ponadto organ stwierdził, że wnioskodawca w złożonym wniosku zobligowany jest wyczerpująco przedstawić własne stanowisko w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, na gruncie przepisów regulujących jego obowiązki podatkowe, a organ podatkowy zobowiązany jest stanowisko to jednoznacznie ocenić. Wydanie interpretacji jest bowiem załatwieniem zapytania wnioskodawcy, który może się do niej zastosować i oczekiwać z tego tytułu ochrony prawnej.
Następnie organ wyjaśnił, że przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego może być więc ocena prawna danego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, dotyczącego wnioskodawcy/zainteresowanego, dokonywana na gruncie przepisów prawa podatkowego. Organ wydający interpretację rozstrzyga, czy wnioskodawca/zainteresowany prawidłowo ocenia kwestię wpływu zaistnienia opisanej sytuacji faktycznej na obowiązki i uprawnienia wynikające z unormowań prawa podatkowego.
W świetle powyższego, nie jest możliwe wydanie interpretacji indywidualnej w sprawach,
w których podmiot żąda interpretacji przepisów prawa niebędących przepisami prawa podatkowego lub przepisów prawa podatkowego, dla których, ze względu na specyfikę zawartych w nich regulacji, konieczne jest rozstrzygnięcie na wstępie przez organ interpretacyjny zagadnień niepodatkowych.
Organ podkreślił, że nie jest w tym względzie przesłanką wystarczającą do wydania interpretacji indywidualnej samo wskazanie we wniosku ORD-IN przepisu prawa podatkowego, tj. art. 11g, który co do zasady, w ściśle określonych okolicznościach sprawy, może podlegać interpretacji przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, jeżeli z treści złożonego wniosku, a w szczególności z prezentowanego przez wnioskodawcę stanowiska wynika wprost, że przepisy, o których interpretację podmiot wnosi wymagałyby ustalenia okoliczności zaistniałych w sprawie, a więc zastosowania w konkretnej sytuacji prawno-podatkowej.
W konsekwencji zdaniem organu udzielenie odpowiedzi na pytanie wnioskodawcy wymagałoby przeprowadzenia przez organ postępowania dowodowego, zmierzającego do określenia sposobu ustalenia oprocentowania.
Następnie organ wyjaśnił, że postępowanie w sprawie wydawania interpretacji indywidualnych, z uwagi na przedmiot i charakter wydawanych w jego toku rozstrzygnięć, jest postępowaniem szczególnym, odrębnym, do którego nie mają bezpośredniego zastosowania inne (poza wskazanymi w ustawie) przepisy O.p., w szczególności nie jest postępowaniem dowodowym, które może być prowadzone w toku kontroli podatkowej, czy postępowania podatkowego lub czynności sprawdzających. Organ wydający interpretację indywidualną nie może więc zbadać w sensie merytorycznym "sprawy podatkowej" wynikającej z przytoczonego we wniosku zdarzenia, lecz jedynie pozytywnie lub negatywnie ocenić, z przytoczeniem przepisów prawa podatkowego, czy stanowisko pytającego zawarte we wniosku odnoszące się do regulacji przepisów prawa podatkowego jest słuszne i znajduje oparcie w okolicznościach przedstawionego zdarzenia. Organ wydający interpretację przepisów prawa podatkowego nie może natomiast prowadzić postępowania ani podejmować rozstrzygnięć zastrzeżonych dla innego trybu orzekania, w tym w postępowaniu kontrolnym czy podatkowym prowadzonym w oparciu o konkretną dokumentację, albowiem czynności takie zostały wprost wyłączone z zakresu zastosowania przepisów ustawy.
Oznacza to zdaniem organu, że w ramach postępowania dotyczącego wydawania interpretacji indywidualnych przepisów prawa podatkowego organ nie ma uprawnień do weryfikacji przedstawionych przez wnioskodawcę okoliczności dotyczących sposobu ustalenia oprocentowania pożyczki. Istotą przedmiotowej instytucji jest bowiem dokonywanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w kontekście określonego stanu faktycznego czy zdarzenia przyszłego, nie zaś interpretowanie przedstawionego stanu faktycznego czy zdarzenia przyszłego. Innymi słowy organ nie może dokonać oceny przedstawionego we wniosku stanowiska wnioskodawcy, gdyż wykraczałoby to poza zakreślone przez ustawodawcę ramy tego postępowania, które jak już wskazano należy odróżnić od postępowania kontrolnego czy podatkowego, w których to właściwe organy mają możliwość określenia, w oparciu o zebrany materiał dowodowy, prawidłowości sposobu ustalenia oprocentowania. Organ podkreślił, że nie może wypowiadać się (rozstrzygać) w zakresie kompetencji innych organów podatkowych działających w innych trybach postępowania.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła Spółka pismem z dnia [...] czerwca 2022, która zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art. 165 a §1 w zw. z art. 14b O.p. poprzez błędne uznanie, że w niniejszej sprawie wystąpiła inna przyczyna uniemożliwiająca wszczęcie postępowania, a pytanie zadane przez Skarżącą wykracza poza zakres interpretacji indywidualnej. Spółka podkreśliła, iż jej wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczy tego jak należy wykładać i stosować art. 11g ust. 1 pkt 1 i ust. 4 u.p.d.p. Podniosła, że przywołane przepisy prawa stanowią niewątpliwie przepisy prawa podatkowego w rozumieniu art. 14b ust. 1 O.p., stąd Spółka jest uprawniona do złożenia wniosku o ich interpretację, a w szczególności o wskazanie, w jaki sposób przepisy te mogą być stosowane przez podatnika.
Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2022 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Na powyższe postanowienie Spółka złożyła skargę z dnia [...] września 2022 r. do tut. Sądu. Spółka zarzuciła naruszenie art. 233 §1 pkt 1 w zw. z art. 239 w zw. z art. 165a §1 w zw. z art. 14b §1 i §2 oraz §2a pkt 1-2 O.p. poprzez błędne uznanie, że w niniejszej sprawie wystąpiła inna przyczyna uniemożliwiająca wszczęcie postępowania, a pytanie zadane przez Skarżącą wykracza poza zakres interpretacji indywidualnej, podczas gdy wniosek Spółki spełniał wszelkie warunki pozytywne i negatywne wskazane w art. 14b §1 i §2 oraz §2a pkt 1-2 O.p. i nie zachodziła żadna przesłanka do odmowy wszczęcia postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Na podstawie art. 119 pkt 3 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym, w składzie trzech sędziów. Na podstawie tych przepisów, sąd może rozpoznać sprawę w trybie uproszczonym, gdy przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W kontrolowanej sprawie zaistniała przesłanka do rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym. Przedmiot skargi kwalifikował sprawę do kategorii, o jakich mowa w art. 119 pkt 3 p.p.s.a. Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, na podstawie tego przepisu, jest niezależne od woli stron (por. wyrok NSA z dnia 11 czerwca 2019 r., sygn. akt II OSK 1867/17). Natomiast zgodnie z art. 120 p.p.s.a. w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r., poz. 137) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W wyniku takiej kontroli postanowienie może zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.).
Stosownie zaś do treści art. 134 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej, chyba że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności.
Przedmiotem sporu w rozpatrywanej jest istota wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie. Rozstrzygnięcia wymaga, czy wniosek Skarżącej dotyczy "sposobu ustalenia oprocentowania" umów pożyczki, które Spółka planuje zawierać w przyszłości, czy wniosek dotyczy wykładni art. 11g ust. 1 pkt 1 i ust. 4 u.p.d.p. i wypowiedzenia się przez organ, czy wykładnia tych przepisów dokonana przez Skarżącą i opisana we wniosku jest podzielana przez organ.
Zaskarżone postanowienie nie odpowiada prawu. Skarga jest zasadna. Błędne jest wskazanie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, że przedmiotem wniosku jest sposób ustalenia oprocentowania umów pożyczki, które Spółka planuje zawierać w przyszłości, a w konsekwencji, że udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wymagałoby przeprowadzenia postępowania dowodowego przez organ. Spółka wyraźnie bowiem wskazuje, że wnosi o wydanie interpretacji przepisu prawa podatkowego, tj. art. 11g ust. 1 pkt 1 i ust. 4 u.p.d.p., ze wskazaniem jak należy te przepisy wykładać i stosować. Spółka podaje we wniosku swoją propozycję stosowania ww. regulacji prawnej i oczekuje, że organ wskaże, czy opisany sposób stosowania przepisów jest prawidłowy na gruncie art. 11g ust. 1 pkt 1 i ust. 4 u.p.d.p., a więc czy daje Skarżącej uprawnienie wynikające z tej regulacji. Odpowiedź na powyższe oczekiwanie Spółki zdaniem Sądu mieści się w zakresie kompetencji organu interpretacyjnego.
Wyjaśnienie podstaw prawnych wyroku należy rozpocząć od wskazania, że w myśl art. 14b § 1 O.p., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zgodnie z art. 14b § 2 O.p., wniosek o interpretację indywidualną może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych.
Znaczenie prawne indywidualnych interpretacji prawa podatkowego sprowadza się przede wszystkim do możliwości zrealizowania i wykorzystania związanej z nimi ochrony prawnej. Indywidualna interpretacja prawa podatkowego posiada znaczenie prawne dla jej wnioskodawcy - adresata. Zważyć należy, że zawiera ona ocenę możliwości zastosowania konkretnych przepisów w relacji do indywidualnych, ze swej istoty, okoliczności przeszłego, bądź przewidywanego przez konkretny podmiot stanu faktycznego, dotyczącego jego spraw podatkowych. Wydanie interpretacji jest załatwieniem zapytania prawnego określonego wnioskodawcy, który może się do niej zastosować i oczekiwać z tego tytułu ochrony prawnej.
Przyczyną odmowy wydania interpretacji może być zakres przedmiotowy wniosku. Interpretacja może być wydana tylko wtedy, gdy zakres przedmiotowy zagadnienia przedstawionego przez wnioskodawcę mieści się w zakresie przedmiotowym interpretacji (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 8 grudnia 2012 r., II FSK 1049/10, wszystkie wyroki powołane w niniejszym uzasadnieniu są dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej zwanej "CBOSA").
Stosownie do art. 165a § 1 O.p. (na podstawie art. 14h O.p. ten przepis ma zastosowanie w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej), gdy żądanie, o którym mowa w art. 165 (dotyczące wszczęcia postępowania podatkowego), zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Z tego przepisu wynika, że w fazie wstępnej postępowania organ podatkowy bada, czy wniosek (podanie) pochodzi od osoby posiadającej legitymację procesową oraz czy nie zachodzą inne przyczyny uniemożliwiające wszczęcie postępowania w sprawie z wniosku o wydanie pisemnej interpretacji indywidualnej. W sytuacji stwierdzenia, że w sprawie zachodzą przyczyny uniemożliwiające wszczęcie postępowania, organ zobowiązany jest odmówić wszczęcia postępowania zgodnie z art. 165a O.p., przy czym odmowa ta jest obligatoryjnym następstwem stwierdzenia przez organ przesłanek wymienionych w tym przepisie.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że wniosek o interpretację odnosi się do art. 11g ust. 1 pkt 1 i ust. 4 u.p.d.p., które są przepisami prawa materialnego.
W myśl art. 11g ust. 1 pkt 1 u.p.d.p. w przypadku transakcji kontrolowanej dotyczącej pożyczki organ podatkowy odstępuje od określenia dochodu (straty) podatnika w zakresie wysokości oprocentowania tej pożyczki, jeżeli łącznie są spełnione następujące warunki m.in. oprocentowanie pożyczki w ujęciu rocznym na dzień zawarcia umowy jest ustalane w oparciu o rodzaj bazowej stopy procentowej i marżę, określone w obwieszczeniu ministra właściwego do spraw finansów publicznych aktualnym na dzień zawarcia tej umowy. Stosownie natomiast do art. 11g ust. 4 u.p.d.p., minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłasza nie rzadziej niż raz w roku, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski", rodzaj bazowej stopy procentowej i marżę, o których mowa w ust. 1 pkt 1, biorąc pod uwagę rodzaje bazowych stóp procentowych stosowanych na międzybankowym rynku finansowym.
Zdaniem Skarżącej art. 11g ust. 1 pkt 1 i ust. 4 u.p.d.p. budzi wątpliwości interpretacyjne, w zakresie kalkulowania wysokości oprocentowania pożyczki w okresie trwania tej umowy. Stosownie do obwieszczenia Ministra Finansów z 21 grudnia 2021 r. w sprawie ogłoszenia rodzaju bazowej stopy procentowej i marży dla potrzeb cen transferowych w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych i podatku dochodowego od osób prawnych dla pożyczek w złotych, rodzajem stopy bazowej jest WIBOR3M. Zdaniem Spółki konieczność ciągłego monitorowania zmieniającego się codziennie wskaźnika WIBOR3M wymaga bardzo dużego nakładu pracy i jest kłopotliwe. Złożenie wniosku o wydanie pisemnej interpretacji indywidualnej przez Spółkę wynika natomiast z tego, że Spółka dostrzega w zapisach art. 11g ust. 1 pkt 1 i ust. 4 u.p.d.p. pozostawienie podatnikowi przez ustawodawcę pewnej dowolności kształtowania zapisów umowy w zakresie ustalenia oprocentowania pożyczki.
Będąca przedmiotem wniosku kwestia ustalenia oprocentowania pożyczki zgodnie z przepisami art. 11g ust. 1 pkt 1 i ust. 4 u.p.d.p. wpływa na sytuację Spółki w zakresie możliwości odstąpienia przez organy podatkowe od określenia dochodu (straty) podatnika w zakresie wysokości oprocentowania.
Sąd zauważa przy tym, iż odnośnie oprocentowania umowy pożyczki art. 11g ust. 1 pkt 1 u.p.d.p. stanowi o ustaleniu oprocentowanie pożyczki w ujęciu rocznym na dzień zawarcia umowy. Możliwość uzyskania interpretacji indywidualnej nie jest ograniczona tylko do tych przepisów, które są precyzyjne i szczegółowe. Zakres postępowania interpretacyjnego nie jest związany ze stopniem szczegółowości przepisów. Oczywistym jest, że Strona chcąc skorzystać z korzyści w opisanym stanie faktycznym musi zastosować wskazany przepis, a więc jego wykładnia jest istotna dla określenia jej praw i obowiązków podatkowych. Przepisy art. 11g ust. 1 pkt 1 i ust. 4 u.p.d.p. korzystają z domniemania zgodności z Konstytucją. Ustawodawca uznał zatem, że ww. regulacje prawne są dostatecznie szczegółowe, aby - zgodnie z konstytucyjną zasadą określoności przepisów prawa podatkowego - wymagać jego stosowania przez podatników na etapie samoobliczenia podatku dochodowego. Zatem od organu interpretacyjnego należy wymagać oceny stanowiska podatnika co do sposobu zastosowania tego przepisu w konkretnie zarysowanym stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym).
Istotą interpretacji jest zatem rozstrzygnięcie, czy wnioskodawca prawidłowo postrzega, jakie skutki prawne na gruncie określonych przepisów prawa podatkowego wywołuje przedstawiony przez niego stan faktyczny albo zdarzenie przyszłe. Ocena stanowiska wnioskodawcy, a w konsekwencji - wydanie interpretacji indywidualnej, są możliwe wyłącznie wtedy, gdy kwestia stanowiąca przedmiot jego wątpliwości jest regulowana przepisami prawa podatkowego. W orzecznictwie wskazuje się, że postępowanie, które jest prowadzone w sprawie wydania pisemnej interpretacji prawa podatkowego jest postępowaniem, w którym organ uprawiony do jej wydania ma udzielić podatnikowi informacji w zakresie zastosowania i wykładni prawa podatkowego w przedstawionym przez podatnika stanie faktycznym sprawy.
Wbrew twierdzeniu organu, przedmiotem wniosku jest żądanie wskazania przez organ jak należy stosować art. 11g ust. 1 pkt 1 i ust. 4 u.p.d.p., w szczególności czy umowy pożyczki, które Spółka planuje zawierać w przyszłości będą zgodne z wykładnią ww. regulacji prawnych. Nie jest więc tak, że odpowiadając na pytanie wnioskodawcy, organ musiałby przeprowadzić postępowanie dowodowe. Organ winien jedynie wskazać czy wykładnia przepisów zaproponowana przez Skarżącą jest aprobowana przez organ, czy jednak jest niewłaściwa.
Podkreślenia wymaga przy tym, że Spółka pyta o wykładnię przepisu prawa podatkowego, który nie jest przepisem regulującym właściwość lub uprawnienia i obowiązki organów podatkowych, lecz przepisem regulującym prawa i obowiązki podatnika. Tym samym zakres wniosku mieści się w zakresie przedmiotowym, w jakim można wydać interpretację indywidualną.
Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić naruszenie art. 165a § 1 w zw. z art. 14h oraz w zw. z art. 14b § 1 i 2a O.p. poprzez uznanie, że postępowanie nie może być wszczęte. To naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy uniemożliwiając merytoryczną ocenę stanowiska wnioskodawcy. Z tego względu zaskarżone postanowienie należało uchylić na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c O.p., a postanowienie je poprzedzające – dotknięte analogicznymi wadami – należało uchylić na podstawie art. 135 p.p.s.a.
Rozpoznając sprawę ponownie organ uwzględni poczynione wyżej uwagi i oceny prawne co do możliwości merytorycznego rozpoznania sprawy.
Na wniosek Skarżącej Sąd zasądził na jej rzecz zwrot kosztów postępowania sądowego w wysokości obejmującej wpis w wysokości 200 zł, opłatę skarbową od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł i koszty zastępstwa procesowego w wysokości 480 zł (art. 200, art. 205 § 2 i art. 209 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych - t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 265).