I SA/Bd 546/07

I SA/Bd 546/07 - Wyrok WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2007-10-10
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-07-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Dariusz Dudra
Halina Adamczewska-Wasilewicz /przewodniczący/
Mirella Łent /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne
Podatek dochodowy od osób prawnych
Podatkowe postępowanie
Sygn. powiązane
II FSK 104/08 - Wyrok NSA z 2009-04-29
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
oddalono skargę
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
art. 14a, 121
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
Dz.U. 1992 nr 21 poz 86
art. 7 ust.2 i 3 pkt 1 i 3, art. 12 ust.4 pkt 4, art. 15 ust. 1
Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych oraz o zmianie niektórych ustaw regulujących zasady opodatkowania.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz Sędziowie: Sędzia WSA Dariusz Dudra Asesor WSA Mirella Łent (spr.) Protokolant Asystent sędziego Waldemar Dąbrowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2007r.. sprawy ze skargi spółki P. S.A. w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [..] nr [...] w przedmiocie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego. oddala skargę
Uzasadnienie
I SA/Bd 546/07
U Z A S A D N I E N I E
Pismem z dnia [...] spółka P. S.A. w B. wystąpiła z wnioskiem do Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego. We wniosku spółka przedstawiła następujący stan faktyczny: na mocy uchwały Walnego Zgromadzenia Akcjonariuszy Spółka zamierza dokonać podwyższenia kapitału zakładowego w drodze emisji nowej serii akcji. Ponieważ spółka P. S.A. w B. jest spółką, której akcje są notowane na Warszawskiej Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie, emisja nowej serii akcji wiąże się z publikacją, prospektu emisyjnego. W procesie emisji akcji uczestniczy między innymi dom maklerski, doradca prawny oraz doradca finansowy. W związku z emisją akcji serii E, Strona ponosi koszty z tytułu usług wymienionych podmiotów, jak również inne koszty związane z emisją akcji w postaci: opłat notarialnych, koszty druku i dystrybucji prospektu emisyjnego, koszty promocji emisji, opłat na rzecz Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych czy Warszawskiej Giełdy Papierów Wartościowych.
W związku z powyższym Strona zwróciła się z zapytaniem, czy ponoszone przez Spółkę wydatki związane z podniesieniem kapitału zakładowego w drodze emisji nowej serii akcji w postaci: opłat notarialnych, podatku od czynności cywilnoprawnych, kosztów druku i dystrybucji prospektu emisyjnego, kosztów promocji emisji, opłat na rzecz Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych oraz Warszawskiej Giełdy Papierów Wartościowych jak również wydatki z tytułu usług domu maklerskiego, doradcy prawnego i finansowego, są kosztami uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Zdaniem jednostki, koszty związane z podwyższeniem kapitału zakładowego w wyniku emisji nowych serii akcji, są związane z działalnością gospodarczą i w związku z tym są kosztami uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia.
Naczelnik Kujawsko-Pomorskiego Urzędu Skarbowego w B. postanowieniem z dnia [...] Nr [...] uznał, że stanowisko spółki zaprezentowane we wniosku jest nieprawidłowe. W uzasadnieniu przedmiotowego postanowienia Naczelnik Urzędu Skarbowego, powołał m.in. przepis art. art. 7 ust. 3 pkt 3, 12 ust. 4 pkt 4 oraz art. 16 ust. 1 cytowanej ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, stwierdzając, iż wydatki poniesione w związku z przychodami, które na podstawie przepisów cytowanej ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie są zaliczane do przychodów nie mogą stanowić kosztów ich uzyskania.
Na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. spółka pismem z dnia [...] złożyła zażalenie, zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego, w szczególności aft. 15 i art. 16 ust. 1 oraz nieuwzględnienie orzecznictwa Naczelnego Sadu Administracyjnego, w szczególności wyroku z dnia 27 czerwca 2006 r. sygn. akt I FSK 163/05, wniosła o zmianę postanowienia.
W uzasadnieniu zażalenia Spółka powołując treść przepisu art. 15 ust. 1 cytowanej ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym przed jak i po dniu 01 stycznia 2007 r. stwierdza, że każdy wydatek z wyłączeniem wymienionych w ustawie, pozostający w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami, jak również służący zabezpieczeniu źródła przychodów stanowi koszt uzyskania przychodów. Zdaniem Spółki nie ma przy tym znaczenia czy związek taki jest bezpośredni czy też pośredni. Spółka argumentuje także, iż pozyskane w wyniku emisji akcji środki finansowe przeznaczy na inwestycje, które mają doprowadzić do znacznego zwiększenia przychodów ze sprzedaży. Przyznaje jednak, że choć przedmiotowe wydatki bezpośrednio nie mają związku z osiąganymi przez nią przychodami to jednak ewidentnie są związane z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą, której celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów.
W konkluzji zażalenia Spółka zwraca uwagę, iż sprawa uznania wydatków związanych z podwyższeniem kapitału zakładowego była przedmiotem postępowań w sprawie interpretacji prawa podatkowego oraz rozstrzygnięć Naczelnego Sądu Administracyjnego w szczególności wyroku z dnia 27 czerwca 2006 r. sygn. akt I FSK 163/05, w których uznano je za koszty uzyskania przychodów.
W uzasadnieniu zażalenia strona powołała także postanowienia i decyzje innych organów podatkowych w zakresie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach, w których zdaniem spółki podjęto rozstrzygnięcia zbieżne z jej stanowiskiem.
Po przeanalizowaniu materiału dowodowego zgromadzonego w przedmiotowej sprawie oraz argumentów podniesionych w zażaleniu Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, iż brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia, i decyzją z dnia [...] Nr [...] odmówił zmiany zaskarżonego postanowienia organu pierwszej instancji.
Na powyższą decyzję pismem z dnia [...] strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy.
Skarżąca wskazała na art. 12 ust. 4 pkt 4) ustawy, na to, że otrzymane należności na podwyższenie kapitału nie stanowią przychodu. Objęcie akcji nowej emisji powoduje z jednej strony zwiększenie kapitałów spółki – pasywów bilansu, z drugiej – wzrost środków pieniężnych – aktywów bilansu. Powołany zapis jest zapisem porządkującym, potwierdzającym ekonomiczne i księgowe znaczenia pojęcia "przychód". Natomiast przedmiotowe wydatki służą uzyskaniu przychodów ze sprzedaży a nie z tytułu wpływu środków pieniężnych z emisji. Kapitał zakładowy służy prowadzeniu działalności a jego zwiększenie – jej rozszerzeniu. Organ nieprawidłowo badał powiązanie jedynie wydatku z emisją. Wydatki służyły całej operacji powiększenia kapitału. W sprawie zachodzi sytuacja, kiedy to kosztu nie da się przyporządkować do konkretnego źródła. Postulowano zastosowanie wykładni celowościowej i systemowej. Powołano orzecznictwo o raz stanowiska innych organów podatkowych.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w B. wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje.
Działając w trybie art. 14a ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r., Nr 8, poz. 60 ze zm.), organ uznał, że stanowisko spółki jest nieprawidłowe.
W ocenie Sądu jest to interpretacja prawidłowa w świetle prawa.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
Sąd nie podważa dorobku orzecznictwa i doktryny gdzie przedstawiony jest pogląd, iż warunkiem zakwalifikowania pewnych wydatków jako tak pojmowanego kosztu jest ich celowe ponoszenie przez podatnika dla osiągnięcia przychodów, a nie trzeba wykazywać zależności między nim a powstaniem lub powiększeniem konkretnego, poddającego się kwantyfikacji (mierzalnego) przychodu (uchwała 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 18 czerwca 2007r., II FPS 8/06). Dalej, tego, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą zmierzającą do stworzenia, zabezpieczenia i zachowania źródła przychodów - tak np. w wyrokach NSA z 13.3.1998 r., SA/Lu 230/97 (niepubl.) i z 12.9.1999 r., I SA/Wr 482/97 (niepubl.). Czy tego, że ponoszenie określonych wydatków w celu osiągnięcia przychodów nie przesądza automatycznie o wystąpieniu w każdej sytuacji związanego z nim, ujmowanego w sposób konkretny, przychodu (B. Dauter, [w:] Podatek dochodowy od osób prawnych. Komentarz 2004, Wrocław 2004, s. 297). Istotne jest to, że kosztami będą wydatki poniesione z zamiarem zachowania i zabezpieczenia źródła przychodów, tak aby przynosiło ono przychody także w przyszłości.
Również nie ma wątpliwości, że podwyższenie kapitału oprócz skutku jest postrzegane przez przedsiębiorcę jako pewna przyczyna dalszych zdarzeń.
Podwyższenie kapitału zakładowego wiąże się ze sformalizowanym trybem zmiany statutu spółki. Jego celem jest zmiana struktury kapitałowej w spółce poprzez określenie kapitału zakładowego na wyższym niż dotychczasowy poziomie. Podwyższenie wiązać się musi nie tylko ze zmianą układu formalnego polegającego na zmianie statutu spółki, ale także znajduje to odzwierciedlenie w bilansie spółki. Na pokrycie podwyższenia kapitału zakładowego powinny być wniesione wkłady pieniężne lub niepieniężne. Proces podwyższenia kapitału zakładowego obejmuje więc stronę formalną, jaką są czynności związane z podwyższeniem, w tym czynność prawna zmiany statutu spółki, jeżeli dochodzi do takiej zmiany, oraz czynność faktyczna w postaci wniesienia wkładów do spółki na podwyższenie kapitału zakładowego. Przyczyny podwyższenia kapitału zakładowego mogą być bardzo różne. Począwszy od unowocześnienia spółki, zwiększenia rozmiarów jej działalności, dokapitalizowania spółki, pokrycia strat, może być następstwem umów między wspólnikami, zwiększenia jej zdolności kredytowej, utworzenia nowych miejsc pracy, uwiarygodnieniem przed kontrahentami, w celu uniknięcia likwidacji bądź upadłości itd. (Kidyba A. Zakamycze 2005 Komentarz do art. 431 kodeksu spółek handlowych (Dz.U.00.94.1037), [w:] A. Kidyba, Kodeks spółek handlowych. Komentarz, Tom I i II, Zakamycze, 2005, wyd. III.).
Jednakże nawet jeżeli ponosząc wydatki na podwyższenie kapitału spółki, podatnik ma na myśli dalsze skutki związane z tym zdarzeniem, to nie może zmienić to oceny, że wydatki te poniesiono na podwyższenie kapitału spółki czyli przychody nie zaliczone do przychodów o jakich mowa w art. 7 ust. 2 cyt. ustawy podatkowej i tym samym, stosownie do ust. 3 pkt 1) i 3) tegoż, wyłączonych przy ustalaniu dochodu w zw. z art. 12 ust. 4 pkt 4) cyt. ustawy.
To czy art. 12 ust. 4 pkt 4) cyt. ustawy ma znaczenie porządkujące czy nie i czy potwierdza ekonomiczne i księgowe znaczenia pojęcia "przychód", nie może stanowić wyłomu w zasadzie, jaką jest racjonalność ustawodawcy przejawiająca się w tym, że jedno pojęcie ("przychód") nie może być różnie pojmowane na użytek różnych przepisów. Przychód, o jakim mowa w art. 12 jest tym samym przychodem co z art. 15.
Zatem wydatki ponoszone w procesie emisji akcji na uczestników postępowania np. na dom maklerski, doradcę prawnego czy doradcę finansowego, także inne koszty związane z emisją akcji, nie są kosztami uzyskania przychodów, o jakich mowa w art. 15 ust. 1 cyt. ustawy.
Odnosząc się do powołanych przez spółkę interpretacji podatkowych, to Dyrektor Izby Skarbowej nadmienił, iż zgodnie z przepisem art. 14a §1 w związku z art. 14b §2 Ordynacji podatkowej naczelnik urzędu skarbowego na pisemny wniosek podatnika ma obowiązek udzielić pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w jego indywidualnej sprawie i interpretacja taka jest wiążąca dla organu, który takiej interpretacji dokonał. Taki wniosek jest prawidłowy w świetle prawa, choć oczywistym jest, że sytuacja gdzie w obrocie prawnym funkcjonują różne interpretacja jest niepożądana już chociażby ze względu na zasadę zaufania do organów (art. 121 § 1 ordynacji). Zważywszy jednakże na skutki prawne jakie przewidział ustawodawca dla tego typu sytuacji, należy poprzeć stanowisko organu, iż powołane przez spółkę postanowienia w jej indywidualnej sprawie nie są dla Dyrektora Izby Skarbowej w B. wiążące.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd uznał skargę za nieuzasadnioną i na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.
D. Dudra H. Adamczewska – Wasilewicz M. Łent