I SA/BD 546/05

I SA/Bd 546/05 - Wyrok WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2006-01-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-09-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Halina Adamczewska-Wasilewicz /przewodniczący/
Leszek Kleczkowski
Urszula Wiśniewska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
art.39, art.44
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz Sędziowie: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski Asesor sądowy Urszula Wiśniewska (spr.) Protokolant: Asystent sędziego Daniel Łuczon po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2006r. na rozprawie sprawy ze skargi F. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] 2005r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia oddala skargę
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] 2005r. Nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w N. odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych [...] oraz [...]. Rozstrzygnięcie to zostało doręczone w trybie art. 44 ustawy kodeks postępowania administracyjnego tj. w trybie doręczenie zastępczego.
Pismem z dnia 19 czerwca 2005r. F. B. złożył zażalenie na postanowienie organu pierwszej instancji wnosząc o umorzenie postępowań egzekucyjnych oraz zwrot kosztów.
Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] 2005r. Nr [...] stwierdził, że zażalenie zostało wniesione z uchybieniem terminu.
W uzasadnieniu wskazano, iż zażalenie powinno być wniesione do organu odwoławczego za pośrednictwem organu egzekucyjnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia postanowienia. Postanowienie organu pierwszej instancji z uwagi na nie zastanie strony w domu, zostało złożone w dniu 31 marca 2005r. w Urzędzie Pocztowym w K. a zawiadomienie o miejscu pozostawienia przesyłki umieszczono na drzwiach adresata. Korespondencja była przechowywana przez urząd pocztowy przez okres 7 dni, po czym została zwrócona nadawcy. Doręczenie zatem nastąpiło w trybie art. 44 ustawy kodeks postępowania administracyjnego.
Jednocześnie organ drugiej instancji podkreślił, iż fakt przekazania stronie postanowienia w dniu 14 czerwca 2005r. do rąk własnych w siedzibie urzędu skarbowego miał charakter zdarzenia faktycznego niepowodującego żadnych skutków prawnych.
Termin do wniesienia zażalenia upłynął z dniem 14 kwietnia 2005r. Zatem zażalenie datowane 19 czerwca 2005r. zostało złożone po upływie ustawowego terminu do jego wniesienia.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego F. B. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
W uzasadnieniu skarżący podniósł, iż wcześniejsze przesyłki doręczano mu w siedzibie Urzędu Skarbowego w N. po wezwaniu telefonicznym do stawienia się. W ocenie skarżącego niezrozumiałe jest, dlaczego więc postanowienie o umorzeniu postępowania nie zostało stronie doręczone przez gońca bądź po telefonicznym wezwaniu a urząd skorzystał z drogi pocztowej.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie. Odnoszą się do zarzutów skargi podniesiono, iż doręczając postanowienie organ pierwszej instancji stosował przepisy kodeksu postępowania administracyjnego zawarte w rozdziale 8 – doręczenia i nie nastąpiło naruszenie prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonego postanowienia z punktu widzenia jego legalności, tj. zgodności postanowienia z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z art.145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) wynika, że zaskarżone postanowienie winno ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć wpływ na wynik sprawy.
W ocenie Sądu takiego naruszenia prawa zaskarżonemu postanowieniu nie można zarzucić.
Stan faktyczny w sprawie nie jest sporny. Skarżący nie zgadza się jednak ze sposobem doręczenia postanowienia organu pierwszej instancji kwestionując jego prawidłowość.
W niniejszej sprawie (na mocy art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji) miały zastosowanie przepisy rozdziału 8 Kodeksu postępowania administracyjnego – Doręczenia. Zgodnie zaś z art. 39 tej ustawy organ administracji publicznej doręcza pisma za pokwitowaniem przez pocztę, przez swoich pracowników lub inne upoważnione osoby lub organy. Z treści przepisu powołanego artykułu nie wynikają żadne ograniczenia w wyborze podmiotów dokonujących doręczenia, jak również nie można uznać za wiążącą w wyborze kolejność ich wymienienia w przepisie (por. B. Adamiak, J. Borkowski Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, C.H. Beck 2004, str.291). Zatem stosownie do art. 39 powołanej ustawy wybór podmiotu doręczającego pisma należy do organu administracji państwowej. Okoliczność dokonania doręczenia za pośrednictwem pracownika poczty nie stanowi więc naruszenia przepisów postępowania albowiem jest to prawidłowy i równorzędny z innymi sposób doręczenia.
Organy podatkowe uznały, iż postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w N. z dnia 23 marca 2005r. zostało skutecznie doręczone w trybie art. 44 ustawy tzw. doręczenia zastępczego. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki (k-19 akt administracyjnych) wynika, iż pismo w dniu 31 marca 2005r. zostało złożone na okres 7 dni w urzędzie pocztowym w K. o czym zawiadomienie pozostawiono na drzwiach mieszkania adresata. Korespondencja była przechowywana przez urząd pocztowy przez okres 14 dni a następnie zwrócona nadawcy – w dniu 16 kwietnia 2005r. Co prawda Dyrektor Izby Skarbowej błędnie wskazał, w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, iż przesyłkę przechowano przez 7 dni (mając zapewne na uwadze treść art. 44) nie mniej okoliczność ta nie miała wpływu na prawidłowość rozstrzygnięcia.
Mając na uwadze powyższe okoliczności oraz fakt, iż skarżący nie podważał ustalonego stanu faktycznego a jedynie kwestionował wybór sposobu doręczenia Sąd uznał za słuszne stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej, iż w sprawie spełnione zostały warunki określone w art. 44 kodeksu postępowania administracyjnego.
Konsekwencją poczynionych ustaleń jest prawidłowe stwierdzenie organu podatkowego, iż zażalenie od postanowienia z dnia 23 marca 2005r. złożone w Urzędzie Skarbowym w N. w dniu 20 czerwca 2005r. zostało wniesione z uchybieniem ustawowego terminu.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153. poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.