I SA/BD 52/24

I SA/Bd 52/24 - Wyrok WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2024-02-27
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-01-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Halina Adamczewska-Wasilewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Tomasz Wójcik
Urszula Wiśniewska
Symbol z opisem
6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne
Finanse publiczne
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1270
art. 252
Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz (spr.) Sędziowie sędzia WSA Urszula Wiśniewska sędzia WSA Tomasz Wójcik Protokolant starszy sekretarz sądowy Natalia Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lutego 2024 r. sprawy ze skargi K.-P. I.Rz. i P. w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z dnia 13 listopada 2023 r. nr SKO-4230/80/2023 w przedmiocie określenia wysokości dotacji pobranej w nadmiernej wysokości i wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem wraz z odsetkami oddala skargę
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] czerwca 2023 r. Prezydent M. B. określił K. -P. I. Rz. i P. (dalej jako: skarżąca) będącej organem prowadzącym B. S. I. stopnia R.
i P. w B. wysokość dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w latach 2020-2021 w kwocie [...]zł (pkt 1 rozstrzygnięcia) oraz wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w latach 2020-2021 w kwocie [...]zł (pkt 2 rozstrzygnięcia). Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że wszystkie osoby,
w stosunku do których organ uznał, że pobrana na nich dotacja stanowi w określonym zakresie dotację pobraną w nadmiernej wysokości, były pracownikami młodocianymi, którzy odbywali praktyczną naukę zawodu na podstawie umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego. Niezgodności polegały na: wykazywaniu do dotacji osób, które na 1 dzień miesiąca nie miały jeszcze podpisanej umowy o pracę z pracodawcą
w celu przygotowania zawodowego, wykazywaniu do dotacji osób, które nie miały
w ogóle podpisanej umowy o pracę z pracodawcą w celu przygotowania zawodowego, wykazywaniu do dotacji osób, które utraciły status ucznia szkoły oraz wpisaniu do systemu Obsługi Dotacji Placówek Niepublicznych ucznia, któremu przypisano błędny zawód.
W złożonym odwołaniu skarżąca zarzuciła naruszenie:
1) przepisów postępowania, tj.: art. 6, art. 7a § 1, art. 8 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023 r. poz. 775 ze zm.; dalej: "k.p.a.") poprzez ich niezastosowanie;
2) przepisów prawa materialnego, tj.:
- art. 252 ust. 1, 3 i 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2023 r. poz. 1270 ze zm.; dalej: "u.f.p.") w zw. z art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1400 ze zm.; dalej: "u.f.z.o.") w zw. z art. 130 ust. 7a i art. 172 ust. 2 pkt 7 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz.U. z 2023 r. poz. 900 ze zm., dalej: "u.p.o.")
w zw. z § 5 i § 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 maja 1996 r. w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania poprzez ich niewłaściwe zastosowanie,
- art. 252 ust. 1, 3 i 5, art. 236 ust. 2 u.f.p. w zw. z art. 35 ust. 1 i 2 u.f.z.o. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie,
- art. 15f ust. 1 i 1a ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywoływanych nimi sytuacji kryzysowych, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie,
3) brak wyjaśnienia wszystkich okoliczności istotnych do właściwego rozpoznania sprawy i wydania decyzji.
Inne decyzją z dnia [...] listopada 2023 r. utrzymało w mocy ww. decyzję.
Na wstępie organ przytoczył treść przepisów mających zastosowanie w sprawie. Zaznaczył, że zasady i warunki odbywania przygotowania zawodowego oraz zasady wynagradzania młodocianych regulowało w badanym okresie rozporządzenie Rady Ministrów z dnia [...] maja 1996 r. w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych
i ich wynagradzania (Dz.U. z 2018 r. poz. 210 ze zm.). Stosownie do § 5 ust. 1 rozporządzenia, umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego odbywanego
w formie nauki zawodu zawiera pracodawca z młodocianym w terminie przyjęć kandydatów do branżowych szkół I stopnia. Jeżeli młodociany nie dokształca się
w branżowej szkole I stopnia, umowa o pracę, o której mowa w ust. 1, może być zawarta w innym terminie (ust. 2). Zatem, jak zauważył organ, termin zawarcia umowy
w przypadku odbywania przygotowania zawodowego w formie nauki zawodu powinien być zbieżny z terminami przyjęć kandydatów do szkół branżowych, co jest uzasadnione potrzebą równoczesnego rozpoczęcia nauki praktycznej i teoretycznej. Ta ostatnia może odbywać się w szkołach branżowych albo w formach pozaszkolnych. Niezależnie jednak od formy instytucji, w której odbywa się dokształcanie, zawsze muszą być realizowane podstawy programowe kształcenia w danym zawodzie lub profilu kształcenia zawodowego, a kształcenie powinno dotyczyć zawodów określonych w klasyfikacji zawodów szkolnictwa branżowego w zakresie nauczanego zawodu lub realizować program zapewniający spełnienie wymagań egzaminacyjnych określonych
w standardach będących podstawą przeprowadzania egzaminu kwalifikacyjnego na tytuł czeladnika w zawodach nieujętych w klasyfikacji zawodów szkolnictwa zawodowego, określonych w przepisach dotyczących klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy. Odpowiedzialność za realizację dokształcania teoretycznego ponosi przede wszystkim pracodawca, który został zobowiązany do skierowania młodocianego do odpowiedniej szkoły. Zgodnie bowiem z § 10 ust. 1 rozporządzenia pracodawca zatrudniający młodocianych w celu przygotowania zawodowego odbywanego w formie nauki zawodu: 1) kieruje ich na dokształcanie teoretyczne do branżowej szkoły I stopnia.
Zasadą jest przyjmowanie uczniów do szkoły ponadpodstawowej na nowy rok szkolny, który rozpoczyna się 1 września, na podstawie art. 95 i art. 153 ust. 1 u.p.o. W związku
z tym, z uczniem przyjętym do szkoły branżowej I stopnia na nowy rok szkolny od
1 września, umowę o praktyczną naukę zawodu należałoby zawrzeć od 1 września, będącego dniem rozpoczęcia pracy. W literaturze sugeruje się zawarcie umowy
z młodocianym pracownikiem od pierwszego powszedniego dnia 1 września.
Wobec powyższego, w ocenie organu, uczeń będący młodocianym pracownikiem nie może nie realizować praktycznej nauki zawodu. Praktyczna nauka zawodu odbywa się
w ramach stosunku pracy na podstawie indywidualnej umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego, zawartej między uczniem szkoły zawodowej (pracownikiem młodocianym) a zakładem pracy (pracodawcą). Zawarcie umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego z pracodawcą, u którego będzie realizowana praktyczna nauka zawodu jest warunkiem nauki we wspomnianej szkole. Nie jest możliwe przyjęcie do branżowej szkoły I stopnia ucznia - młodocianego pracownika, który nie posiada podpisanej z pracodawcą umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego. Umowy tej nie można zawrzeć w terminie późniejszym. Jeżeli kandydat nie zawarł umowy
z pracodawcą na początku roku szkolnego, to nie może zostać przyjęty do szkoły lub klasy kształcącej jedynie młodocianych pracowników, ponieważ takiej umowy nie może zawrzeć z pracodawcą w trakcie roku szkolnego i pracodawca nie może go skierować do szkoły branżowej I stopnia (§ 5 rozporządzenia). Umowa o pracę w celu przygotowania zawodowego określa m.in. rodzaj przygotowania zawodowego, czas trwania i miejsce odbywania przygotowania zawodowego (art. 195 § 1 Kodeksu pracy).
Organ zauważył, że we wszystkich zakwestionowanych przypadkach, umowy o pracę
w celu przygotowania zawodowego zawarte zostały po 1 września. Oznacza to, że żaden z kandydatów na ucznia nie przedstawił takiej umowy na dzień 1 września, co wymagane było Statutem, stąd nie mógł rozpocząć nauki w branżowej szkole I stopnia jako młodociany pracownik. Co najwyżej mógłby uczyć się w branżowej szkole I stopnia jako zwykły uczeń - nie jako młodociany. Umowa o pracę w celu przygotowania zawodowego odbywanego w formie nauki zawodu może być zawarta w innym terminie, jeżeli młodociany nie dokształca się w branżowej szkole I stopnia. Zdaniem organu nie jest istotne czy umowy o praktyczną naukę zawodu zawarte zostały 2 września, czy później, jeśli przekroczony został termin 1 września. W każdym z lat objętych kontrolą, 1 września nie stanowił dnia wolnego od pracy, zatem prawo do dotacji podlega weryfikacji według stanu na 1 dzień miesiąca.
Zdaniem organu, po upływie okresu jednego miesiąca dotacja pobrana na osobę niedysponującą umową o pracę w celu przygotowania zawodowego stanowi dotację pobraną w nadmiernej wysokości. Nieposiadanie obowiązującej umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego powodowało, że osoba przyjmowana do szkoły jako młodociany pracownik traciła ten status, jako że rozwiązanie stosunku pracy skutkowało utratą statusu pracownika w rozumieniu Kodeksu pracy. Taka osoba traciła tym samym możliwość odbywania niezbędnej praktycznej nauki zawodu. Młodociany pracownik dokształcający się w branżowej szkole I stopnia powinien posiadać umowę o pracę
w celu przygotowania zawodowego przez cały okres kształcenia w branżowej szkole
I stopnia - brak takiej umowy oznacza utracenie statusu młodocianego pracownika. Ustawodawca wiąże status pracownika młodocianego z pozostawaniem w charakterze ciągłym w stosunku pracy. Nie jest dopuszczalne, aby pracownik młodociany dokształcający się jedynie teoretycznie w szkole branżowej wyłącznie kontynuował kształcenie teoretyczne lub uzupełniał kształcenie praktyczne po dłuższej przerwie.
Rozpoznając zarzut naruszenia art. 15f ust. 1 i 1a ustawy z dnia 2 marca 2020 r. szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem
i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, organ uznał, że nie znajduje on zastosowania w sprawie. Dotyczy bowiem pracodawców, którzy zawarli z młodocianymi pracownikami umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego. Nie sposób zwolnić z obowiązku świadczenia pracy osobę, która nie jest pracownikiem. Jeżeli bowiem osoba nie zawarła umowy o pracę, to nie zobowiązała się do jej świadczenia na rzecz pracodawcy, a tym samym nie ma podstaw do zwalniania jej z jakichkolwiek obowiązków w związku z sytuacją epidemiologiczną
w kraju.
W ocenie organu, długotrwała procedura zmierzająca do skreślenia z listy uczniów nieobwarowana konkretnymi terminami, nie może być podstawą do pobierania dotacji na osobę, która de facto nie spełnia już przesłanek do uznania jej za ucznia Szkoły, zatem nie powinno się takiej osoby wykazywać w comiesięcznej informacji o faktycznej liczbie uczniów. Organ podkreślił, że Prezydent M. B. ustalił, że dotację pobrano w nadmiernej wysokości na 8 uczniów. W każdym indywidualnym przypadku organ badał istnienie decyzji Dyrektora Szkoły o skreśleniu ucznia z listy uczniów Szkoły, powód tego skreślenia, ale również okoliczność uczestnictwa uczniów na zajęciach lekcyjnych, mając na uwadze wyjaśnienia skarżącej zawarte w piśmie z dnia [...] maja 2023 r. oraz dzienniki zajęć. Skarżąca wskazywała dokładnie na okresy (miesiące), kiedy każdy z uczniów nie uczęszczał na zajęcia lekcyjne, a jego nieobecność była nieusprawiedliwiona.
Przechodząc do dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem, organ wskazał, że z dotacji tej sfinansowane zostały wydatki związane z zakupem polis ubezpieczeniowych w PZU S.A. Ubezpieczeniem objęto budynek (szkoła) i sprzęt sportowy oraz budynek (zakład mechaniki pojazdowej). Organ podkreślił, że ww. ubezpieczenie nie stanowi ubezpieczenia o charakterze obowiązkowym. Decyzja o zawarciu tego rodzaju umowy należała zatem wyłącznie do stron. Wydatki poniesione na zakup polisy nie dotyczą bezpośrednio celu dotacji, jaki stanowi dofinansowanie realizacji zadań z zakresu kształcenia, wychowania i opieki. Jednocześnie wydatki te nie stanowią wydatków powiązanych z realizacją zadań organu prowadzącego ujętych w art. 10 ust. 1 u.p.o. Ubezpieczenie mienia nie jest niezbędne do zapewnienia przez organ prowadzący właściwych warunków działania Szkoły. Wydatek na ubezpieczenie majątkowe budynku szkoły i zakładu mechaniki pojazdowej oraz sprzętu sportowego skarżąca rozliczyła
z otrzymanej dotacji jako wydatki organu prowadzącego na podstawie art. 35 ust. 1 u.f.z.o. w zw. zart. 10 ust. 1 u.p.o. Zasadniczo dotacje przeznaczone są na dofinansowanie realizacji zadań placówek w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym wydatków bieżących placówek. Sfinansowanie ww. wydatku z dotacji jest możliwe wyłącznie wtedy, gdy można go zaliczyć do kategorii wydatków ujętych w art. 35 u.f.z.o. Wydatek na ww. ubezpieczenie nie jest wydatkiem wprost wymienionym w art. 35 u.f.z.o. Wydatku tego nie można zaliczyć do wydatków bieżących placówki jako wydatku poniesionego na cele działalności placówki, tj. wydatków w zakresie kształcenia, wychowania i opieki. Nie można również zaliczyć do wydatków związanych z realizacją zadań organu prowadzącego, o których mowa wart. 10 ust. 1 pkt 1 u.p.o., tj. zapewnienia warunków działania szkoły lub placówki, w tym bezpiecznych i higienicznych warunków nauki, wychowania i opieki oraz wydatków wymienionych w pozostałych punktach tego przepisu. Ubezpieczenia majątkowe nie należą do kategorii ubezpieczeń obowiązkowych. Beneficjentami ww. wydatku nie byli uczniowie Szkoły prowadzonej przez skarżącą w zakresie ich kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej, mimo że warunkowało to realizację ww. ustawowego zadania oświatowego.
W złożonej skardze skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji zarzucając:
I. Naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.:
1) § 5 ust. 1 i 2 oraz § 10 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia [...] maja 1996 r. w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania w zw. z art. 252 ust. 1, 2 i 5 u.f.p. przez ich błędną interpretację polegającą na przyjęciu, że na mocy ww. przepisów w przypadku szkół niepublicznych niezgodna z przepisami prawa dotyczącymi przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania jest sytuacja, w której uczeń młodociany zostaje najpierw przyjęty do szkoły zgodnie z jej statutem, a następnie znajduje zatrudnienie u pracodawcy w celu przygotowania zawodowego, co w konsekwencji doprowadziło do nieprawidłowego uznania dotacji
w kwocie [...]zł za pobraną w nadmiernej wysokości w latach 2020-2021 przez B. S. I. S. R. i P. w B. oraz zobowiązanie do jej zwrotu do budżetu M. B. - a w konsekwencji do utrzymania w mocy zaskarżonej decyzji organu I instancji;
2) § 5 ust. 1 i 2 oraz § 10 ust. 1 rozporządzenia w zw. z art. 252 ust. 1, 2 i 5 u.f.p. przez ich błędną interpretację polegającą na uznaniu i wyinterpretowaniu z ww. przepisów, że uczeń przyjęty do niepublicznej branżowej szkoły I stopnia i wpisany na listę uczniów szkoły, ale nie posiadający zawartej umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego konkretnego dnia (01 września) danego roku szkolnego, w każdym przypadku nie nabywa statusu ucznia niepublicznej szkoły branżowej I stopnia nawet jeśli status ten uzyskuje już dnia następnego (02 września), co w konsekwencji doprowadziło do nieprawidłowego uznania dotacji w kwocie [...]zł za pobraną w nadmiernej wysokości w latach 2020-2021 przez Szkołę oraz zobowiązanie do jej zwrotu do budżetu M. B. - a w konsekwencji do utrzymania w mocy zaskarżonej decyzji organu I instancji;
3) § 5 ust. 1 i 2 oraz § 10 ust. 1 rozporządzenia w zw. z art. 252 ust. 1, 2 i 5 u.f.p. przez ich błędną interpretację polegającą na uznaniu i wyinterpretowaniu z ww. przepisów, że nieposiadanie obowiązującej umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego przez cały okres nauki (np. zakończenie obowiązywania takiej umowy w trakcie roku szkolnego) powoduje automatycznie i jednoznacznie, że osoba przyjęta do Szkoły jako młodociany pracownik traciła swój status, a tym samym możliwość odbywania niezbędnej praktycznej nauki zawodu, co w konsekwencji doprowadziło do nieprawidłowego uznania dotacji w kwocie [...]zł za pobraną w nadmiernej wysokości w latach 2020-2021 przez Szkołę oraz zobowiązanie do jej zwrotu do budżetu M. B. - a w konsekwencji do utrzymania w mocy zaskarżonej decyzji organu I instancji;
4) § 5 ust. 1 i 2 oraz §10 ust. 1 rozporządzenia w zw. z art. 252 ust. 1, 2 i 5 u.f.p. przez ich błędną interpretację polegającą na uznaniu i wyinterpretowaniu z ww. przepisów, że w przypadku szkół niepublicznych, nie jest dopuszczalną sytuacja młodocianego pracownika, w której zostaje on najpierw przyjęty do szkoły niepublicznej zgodnie ze statutem szkoły (ma zapewnione kształcenie teoretyczne), a następnie znajduje zatrudnienie u pracodawcy, zapewniając temu pracownikowi praktyczną naukę zawodu w terminie umożliwiającym zrealizowanie programu nauczania w danym roku szkolnym, co w konsekwencji doprowadziło do nieprawidłowego uznania dotacji
w kwocie [...]zł za pobraną w nadmiernej wysokości w latach 2020-2021 przez Szkołę oraz zobowiązanie do jej zwrotu do budżetu M. B. -
a w konsekwencji do utrzymania w mocy zaskarżonej decyzji organu I instancji;
5) § 5 ust. 1 i 2 oraz § 10 ust. 1 rozporządzenia w zw. z art. 252 ust. 1, 2 i 5 u.f.p. przez ich błędną interpretację polegającą na uznaniu i wyinterpretowaniu z ww. przepisów, że jeżeli kandydat nie zawarł umowy z pracodawcą przed początkiem roku szkolnego (do 01 września), to nie może on zostać przyjęty do szkoły lub klasy w charakterze młodocianego pracownika i zawrzeć umowy o pracę w trakcie roku szkolnego, co
w konsekwencji doprowadziło do nieprawidłowego uznania dotacji w kwocie [...]zł za pobraną w nadmiernej wysokości w latach 2020-2021 przez Szkołę oraz zobowiązanie do jej zwrotu do budżetu M. B. - a w konsekwencji do utrzymania w mocy zaskarżonej decyzji organu I instancji;
6) § 5 ust. 1 i 2 oraz § 10 ust. 1 rozporządzenia w zw. z § 31 ust. 1 lit. h) statutu Szkoły w zw. z art. 252 ust. 1, 2 i 5 u.f.p. przez ich błędną interpretację polegającą na uznaniu i wyinterpretowaniu z ww. przepisów, że dana osoba może utracić status ucznia Szkoły pomimo braku formalnej i ostatecznej decyzji Szkoły o skreśleniu z listy uczniów,
a tym samym, iż uczeń ten, pomimo braku formalnej utraty statusu ucznia, nie powinien być wykazywany w raportach dotacyjnych, co w konsekwencji doprowadziło do nieprawidłowego uznania dotacji w kwocie [...]zł za pobraną w nadmiernej wysokości w latach 2020-2021 przez Szkołę oraz zobowiązanie do jej zwrotu do budżetu M. B. - a w konsekwencji do utrzymania w mocy zaskarżonej decyzji organu I instancji;
7) § 5 ust. 1 i 2 oraz § 10 ust. 1 rozporządzenia w zw. z § 31 ust. 1 lit. h) statutu Szkoły w zw. z art. 252 ust. 1, 2 i 5 u.f.p. przez ich błędną interpretację polegającą na uznaniu i wyinterpretowaniu z ww. przepisów, że długotrwała procedura zmierzająca do skreślenia z listy uczniów nieobwarowana konkretnymi terminami nie może być podstawą do pobierania dotacji na osobę, która w istocie nie spełnia już przesłanek do uznania jej za ucznia Szkoły, zatem nie powinno się takiej osoby wykazywać
w comiesięcznej informacji o faktycznej liczbie uczniów, co w konsekwencji doprowadziło do nieprawidłowego uznania dotacji w kwocie [...]zł za pobraną w nadmiernej wysokości w latach 2020-2021 przez Szkołę oraz zobowiązanie do jej zwrotu do budżetu M. B. - a w konsekwencji do utrzymania w mocy zaskarżonej decyzji organu I instancji;
8) § 5 ust. 1 i 2 oraz § 10 ust. 1 rozporządzenia w zw. z § 31 ust. 1 lit. h) statutu Szkoły w zw. z art. 252 ust. 1, 2 i 5 u.f.p. przez ich błędną interpretację polegającą nie uwzględnieniu, że dotacja udzielana szkołom i placówkom oświatowym ma charakter mieszany, podmiotowo-celowy oraz że przysługuje na każdego ucznia i w tym zakresie ma charakter podmiotowy, jednakże przeznaczona jest w szczególności na dofinansowanie realizacji konkretnych zadań Szkoły (kształcenie, wychowanie
i opieka, w tym profilaktyka społeczna) i umożliwienie realizacji tych zadań (w tym zakresie ma charakter celowy), a koszty zapewnienia realizacji zadań niezależne są (lub niemożliwe do zmniejszenia w późniejszym okresie), od późniejszych zachowań uczniów i ich potencjalnego uczestnictwa w zajęciach edukacyjnych (szczególnie, gdy formalnie swojego statusu ucznia nie stracili), nawet w momencie, gdy dany uczeń przestaje do Szkoły uczęszczać (mając jednak cały czas taką możliwość), a więc dotacje wydatkowane były we właściwym ustawowym celu, bowiem uczeń mógł powrócić do Szkoły i ze swoich praw w Szkole korzystać, co w konsekwencji doprowadziło do nieprawidłowego uznania dotacji w kwocie [...]zł za pobraną w nadmiernej wysokości w latach 2020-2021 przez Szkołę oraz zobowiązanie do jej zwrotu do budżetu M. B. - a w konsekwencji do utrzymania w mocy zaskarżonej decyzji organu I instancji;
9) art. 35 ust. 1 i 2 u.f.z.o. w zw. z art. 10 ust. 1 u.p.o. w zw. z 252 ust. 1, 2 i 5 u.f.p poprzez ich niewłaściwe zastosowanie oraz błędną interpretację polegającą na uznaniu, że wydatki na sfinansowanie polis ubezpieczeniowych PZU S.A. dotyczących bezpośrednio zabezpieczenia mienia Szkoły (celem bezpiecznych i higienicznych warunków nauki, wychowania i opieki) nie stanowią pokrycia bieżących wydatków placówki i wydatku na cele działalności tej placówki, podczas gdy zasady racjonalizmu oraz doświadczenia życiowego jednoznacznie prowadzą do wniosku, iż ubezpieczenie mienia szkolnego, to podstawowy i wymagany element zabezpieczenia właściwego funkcjonowania jednostki zarówno w sensie ciągłości jej działania jak i posiadanego mienia i dalszej zdolności operacyjnej, co w konsekwencji spowodowało uznanie dotacji w kwocie [...]zł za wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem w latach 2020-2021 przez Szkołę oraz zobowiązanie do jej zwrotu do budżetu M. B. - oraz w konsekwencji do utrzymania w mocy zaskarżonej decyzji organu I instancji;
10) art. 15f ust. 1 i 1a ustawy z dnia [...] marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych poprzez ich niewłaściwe zastosowanie oraz brak uwzględniania przez organy I i II instancji, że ogłoszony stan epidemii (w szczególności w latach 2020-2021) miał kluczowe znaczenia zarówno na proces samego kształcenia teoretycznego w szkole jak
i działalność organizacyjną i administracyjną Szkoły, m.in. miał negatywny wpływ na możliwość stricte jednoznacznego formalnie i terminowo (np. daty umów) zawierania umów o pracę w celu przygotowania zawodowego przez pracodawców czy umów pomiędzy Szkołą a uczniami, czy w znaczącym stopniu wpłynął na funkcjonowanie jednostki systemu oświaty realizującej zajęcia z zakresu kształcenia ogólnego
i kształcenia zawodowego teoretycznego na terenie Szkoły, co w konsekwencji doprowadziło do nieprawidłowego uznania dotacji w kwocie [...]zł za pobraną w nadmiernej wysokości w latach 2020-2021 przez Szkołę oraz zobowiązanie do jej zwrotu do budżetu M. B. - a w konsekwencji do utrzymania w mocy zaskarżonej decyzji organu I instancji.
II. Naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy, tj.:
1) art. 7 ustawy z dnia [...] czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 775 z późn. zm.; dalej: "k.p.a.") w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez nie podjęcie przez organ II instancji czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy mając na względzie interes społeczny i słuszny interes skarżącej, a także nie uwzględnienie w toku rozpoznania sprawy nadzwyczajnych okoliczności związanych z pandemią COVID-19, tj. organ
I i II instancji wydając decyzje na przemian stosuje interpretację rozszerzającą określonych przepisów prawa (m.in. w zakresie stosowania tożsamych reguł rekrutacji dla szkół publicznych jak dla niepublicznych) oraz wybranych zapisów statutu Szkoły wraz ze stosowaniem w innych przypadkach literalnego brzmienia określonych przepisów (m.in. w zakresie zasad uzyskania i utraty statusu ucznia Szkoły),
w zależności od potrzeb mających na celu obronę uzasadnienia wydanej decyzji, a co istotne na niekorzyść i bezpośrednio wbrew słusznemu interesowi skarżącej - co
w konsekwencji doprowadziło do utrzymania w mocy zaskarżonej decyzji organu
I instancji;
2) art. 6 k.p.a., art. 7a § 1, art. 8 § 1 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie, podczas gdy
w szczycie pandemii, tj. w latach 2020/2021, zastaną sytuację należało traktować
w kategorii absolutnie wyjątkowej i nadzwyczajnej zmiany stosunków na rynku pracy (siły wyższej) oraz winna ona stanowić podstawę do stosowania ww. przepisów przez organy administracji w najszerszym możliwym zakresie i z korzyścią oraz uwzględnieniem interesów podmiotów działających w tamtym okresie, podczas gdy organ I i II instancji nie zastosował ww. przepisów w zakresie w jakim winny być zastosowane - co w konsekwencji doprowadziło do utrzymania w mocy zaskarżonej decyzji organu I instancji;
3) art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. poprzez błędną i niewyczerpującą ocenę materiału dowodowego niniejszej sprawy, brak wyjaśnienia wszystkich okoliczności istotnych do właściwego rozpoznania sprawy i wydania decyzji - co w konsekwencji doprowadziło do utrzymania w mocy zaskarżonej decyzji organu I instancji.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
W piśmie z dnia [...] lutego 2024 r. Pełnomocnik skarżącej Izby podtrzymał w całości stanowisko zawarte w skardze, poinformował o wstąpieniu do postępowania nowego Pełnomocnika. Jednocześnie wniósł o przedłużenie terminu do wypowiedzenia się o 14 dni, licząc od dnia nadania tego pisma, czyli [...] lutego 2024 r., który zatem upływał [...] lutego 2024 r. Wobec tego, że rozprawa została wyznaczona na [...] lutego 2024 r. strona skarżąca miała możliwość pisemnego wypowiedzenia się we wnioskowanym przedłużonym terminie. Na rozprawę w dniu [...] lutego 2024 r. za stronę skarżącą stawił się aplikant adwokacki z upoważnienia Pełnomocnika ustanowionego w sprawie, wypowiadając się w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:
Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz. U.
z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm. - dalej: "p.p.s.a."), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności
z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli, sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy.
Sprawa została rozpoznana na rozprawie.
Z akt sprawy wynika, że organ określił skarżącej Izbie wysokość dotacji pobranej w nadmiernej wysokości za 2020 r. i 2021 r. w kwocie [...]zł oraz wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w tych latach w kwocie [...]zł i zobowiązał do ich zwrotu do budżetu M. B. wraz z odsetkami jak dla zaległości podatkowych. Kwestionując podjęte rozstrzygnięcie, skarżąca Izba zarzuca naruszenie szeregu przepisów prawa materialnego i prawa procesowego, mających istotny wpływ na wynik sprawy.
Zasadniczy spór sprowadza się do rozstrzygnięcia czy organy prawidłowo uznały, że kwoty ww. dotacji powinny być zwrócone przez skarżącą z uwagi na to, iż zostały odpowiednio pobrane w nadmiernej wysokości i wykorzystane niezgodnie
z przeznaczeniem.
Przechodząc do oceny merytorycznej zaskarżonej decyzji przypomnieć należy, że w myśl art. 60 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U.
z 2021 r. poz. 305), dotacje oświatowe udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego są środkami publicznymi stanowiącymi niepodatkowe należności budżetowe o charakterze publicznoprawnym. Zgodnie - ze stanowiącym podstawę wydania decyzji organu I instancji - art. 252 ust. 1 pkt 1 i 2 u.f.p., dotacje udzielone
z budżetu jednostki samorządu terytorialnego wykorzystane niezgodnie
z przeznaczeniem, pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości - podlegają zwrotowi do budżetu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia okoliczności, o których mowa w pkt 1 i 2. Stosownie do art. 252 ust. 5 u.f.p., zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego podlega ta część dotacji, która została wykorzystana niezgodnie
z przeznaczeniem, nienależnie udzielona lub pobrana w nadmiernej wysokości. Według art. 252 ust. 6 pkt 1 i 2 u.f.p. - odsetki od dotacji podlegających zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego nalicza się począwszy od dnia przekazania z budżetu jednostki samorządu terytorialnego dotacji wykorzystanych niezgodnie
z przeznaczeniem oraz następującego po upływie terminów zwrotu określonych w ust. 1 i 2 w odniesieniu do dotacji pobranej nienależnie lub w nadmiernej wysokości.
W doktrynie przyjmuje się, że przez dotacje wykorzystane niezgodnie
z przeznaczeniem należy rozumieć wydatkowanie przez beneficjenta przekazanych mu środków finansowych w całości bądź w części na realizację innych zadań lub celów niż określone dla danego rodzaju dotacji w umowie dotacyjnej lub w przepisach powszechnie obowiązującego prawa (zob. Stawiński Michał. Art. 252. w: Ustawa o finansach publicznych. Komentarz. Wolters Kluwer Polska, 2019). Tym samym dotacja wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, to taka, która została wydatkowana na inne cele aniżeli te, na które została udzielona bądź nie służyła pokryciu wydatków, na które miała być wykorzystana. Jeżeli okaże się, że wydatki, na pokrycie których dotacja została przeznaczona nie wystąpiły, to także i taka dotacja nosi znamiona dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem (zob. wyroki WSA w Szczecinie: z 21 czerwca 2018 r., sygn. akt I SA/Sz 235/18 i 1 czerwca 2022 r. sygn. akt I SA/Sz 214/22).
Jak natomiast wynika z art. 252 ust. 3 i 4 u.f.p. dotacjami pobranymi w nadmiernej wysokości są dotacje otrzymane z budżetu jednostki samorządu terytorialnego
w wysokości wyższej niż określona w odrębnych przepisach, umowie lub wyższej niż niezbędna na dofinansowanie lub finansowanie dotowanego zadania, zaś dotacjami nienależnymi są dotacje udzielone bez podstawy prawnej.
W rozpoznawanej sprawie pobranie przez skarżącą Izbę dotacji w nadmiernej wysokości miało miejsce, zdaniem organów, w związku z:
1) wykazaniem do dotacji osób, które na pierwszy dzień miesiąca nie miały jeszcze podpisanej umowy o pracę z pracodawcą w celu przygotowania zawodowego, lecz
w terminie późniejszym,
2) wykazaniem do dotacji osób, które nie miały w ogóle podpisanej umowy o pracę
z pracodawcą w celu przygotowania zawodowego,
3) wykazaniem do dotacji osób, które utraciły status ucznia szkoły i nie uczęszczały na zajęcia,
4) wpisaniem do systemu Obsługi Dotacji Placówek Niepublicznych ucznia, któremu przypisano błędny zawód.
Powyższe, zdaniem organów stanowiło naruszenie przepisów § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 22 lutego 2019 r. w sprawie praktycznej nauki zawodu (Dz.U. z 2019, poz. 391) oraz § 5 ust.1 i §10 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów
z dnia 28 maja 1996 r. w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania (Dz.U z 2018 r., poz. 2010) Podać należy, że zgodnie z § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 22 lutego 2019 r. , praktyczna nauka zawodu młodocianych jest organizowana przez pracodawcę, który zawarł z nimi umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego. Na podstawie § 5 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 maja 1996 r. w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania, umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego odbywanego w formie nauki zawodu zawiera pracodawca z młodocianym w terminie przyjęć kandydatów do branżowych szkół I stopnia. Jeżeli młodociany nie dokształca się w branżowej szkole I stopnia, umowa o pracę, o której mowa w ust. 1, może być zawarta w innym terminie (§ 5 ust. 2). Ponadto w myśl § 10 ust. 1 pkt 1 tego rozporządzenia pracodawca zatrudniający młodocianych w celu przygotowania zawodowego odbywanego w formie nauki zawodu kieruje ich na dokształcanie teoretyczne do branżowej szkoły I stopnia.
Rację ma Kolegium, że z powyższych przepisów prawnych wynika, iż termin zawarcia umowy w przypadku odbywania przygotowania zawodowego w formie nauki zawodu powinien być zbieżny z terminami przyjęć kandydatów do szkół branżowych, co jest uzasadnione potrzebą równoczesnego rozpoczęcia nauki praktycznej i teoretycznej. Ta ostatnia może odbywać się w szkołach branżowych albo w formach pozaszkolnych. Uczeń będący młodocianym pracownikiem nie może nie realizować praktycznej nauki zawodu. Z kolei praktyczna nauka zawodu odbywa się w ramach stosunku pracy na podstawie indywidualnej umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego, zawartej między uczniem szkoły zawodowej (pracownikiem młodocianym) a zakładem pracy (pracodawcą). Zawarcie umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego
z pracodawcą, u którego będzie realizowana praktyczna nauka zawodu niewątpliwie jest też warunkiem nauki w branżowej szkole I stopnia. Uczeń - młodociany powinien być przyjęty do branżowej szkoły I stopnia i równocześnie legitymować się podpisaną
z pracodawcą umową o pracę w celu przygotowania zawodowego. Z przywołanego § 5 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 maja 1996 r. w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania, wyraźnie wynika, że to pracodawca zatrudniający młodocianych "kieruje" ich do dokształcania teoretycznego do branżowej szkoły I stopnia, a nie odwrotnie. To nie branżowa szkoła I stopnia kieruje ucznia - młodocianego do pracodawcy, czy też po uznaniu posiadania przez niego statusu ucznia (nadania mu warunkowo statusu ucznia), wyznacza bliżej nieokreślony termin do przedstawienia umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego. Podkreślić należy, że organ dotujący ma prawo wymagać od beneficjenta spełnienia warunków przewidzianych przepisami prawa regulującymi przygotowywanie zawodowe młodocianych. Nie można zarzucać organowi, że kwestionuje dotację w takim zakresie, w jakim nie są spełnione dość jednoznaczne przepisy dotyczące praktycznej nauki zawodu uczniów, przygotowywania zawodowego młodocianych. Zatem przyjęcie przez Dyrektora Szkoły "warunkowo" uczniów na pierwszy dzień danego miesiąca, pomimo braku umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego zawartej przez młodocianego z pracodawcą, ma wpływ na otrzymanie dotacji. Środki publiczne mogą być przyznawane, o ile wypełnione zostaną wszystkie warunki wynikające z przepisów dotyczących praktycznej nauki zawodu młodocianych. Sąd takie braki zawarcia umowy o prace z młodocianym ocenia wyłącznie w kontekście prawa do dotacji na podstawie uchwały Rady M. B., czyli korzystania ze środków publicznych. Skoro to pracodawca zatrudniający młodocianego kieruje go do branżowej szkoły I stopnia, to oczywistym jest, że umowa taka z tym młodocianym musi być zawarta przez pracodawcę co najmniej w dniu jego skierowania do szkoły branżowej I stopnia. Brak takiej umowy
i tym samym niezatrudnienie młodocianego powoduje, że pracodawca nie kieruje go na dokształcanie teoretyczne do branżowej szkoły I stopnia.
Należy mieć na uwadze, że stosownie do § 4 ust. 2 uchwały Nr XII/233/19 Rady Miasta Bydgoszczy z dnia 29 maja 2019 r. w sprawie ustalenia trybu udzielania
i rozliczania dotacji dla placówek wychowania przedszkolnego, szkół i poradni psychologiczno-pedagogicznych prowadzonych na terenie Bydgoszczy przez inne niż Miasto Bydgoszcz osoby prawne lub osoby fizyczne oraz trybu przeprowadzania kontroli prawidłowości ich pobrania i wykorzystania (Dz. Urz. Woj. Kuj.-Pom. z 2019 r. poz. 3389) "Organ prowadzący technikum, branżową szkołę I stopnia, składa informację o faktycznej liczbie uczniów, w formie wydruku z systemu elektronicznego wskazanego przez organ dotujący, według stanu na 1 dzień miesiąca, który nie jest sobotą ani dniem ustawowo wolnym od pracy, za który udzielana jest część dotacji przypadająca na dany miesiąc. Wzór informacji stanowi załącznik nr 5 do Regulaminu." Z § 4 ust. 2 ww. uchwały
i podanego załącznika nr 5 jednoznacznie natomiast wynika, że informacja o liczbie uczniów ma być podana w/g stanu na 1 dzień miesiąca.
Skoro organ ustalił, że nie został na pierwszy dzień miesiąca spełniony warunek
o zawarciu umowy o pracę przez pracodawcę z młodocianymi i skierowanie przez pracodawcę zatrudniającego tych młodocianych w celu przygotowania zawodowego do branżowej szkoły I stopnia (a dzień ten nie był dniem wolnym od pracy), to domaganie się dotacji, czyli zasilenia skarżącej Izby ze środków publicznych należy ocenić jako nieuprawnione. W takiej sytuacji organ ma prawo zakwestionować dotację jako pobraną w nadmiernej wysokości. Treść § 4 ust. 2 ww. uchwały Nr XII/233/19 Rady Miasta Bydgoszczy z dnia 29 maja 2019 r. jednoznacznie odnosi się do dotacji według stanu na pierwszy dzień miesiąca, a zatem także umów o pracę zawieranych przez pracodawcę
z młodocianym na ten, a nie inny dzień. Nie ma zatem znaczenia, czy umowa taka została zawarta drugiego, dziesiątego czy 30 dnia liczonego – jak podano – od "warunkowego" przyjęcia ucznia do branżowej szkoły I stopnia. Podkreślić należy, że korzystanie ze środków publicznych musi odbywać się z poszanowaniem postanowień ww. uchwały Rady Miasta Bydgoszczy, a także przepisów i rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 22 lutego 2019 r. w sprawie praktycznej nauki zawodu – wydanego na podstawie ustawy Prawo oświatowe oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 maja 1996 r. w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania - wydanego na podstawie ustawowej delegacji, tj. Kodeksu pracy. Przepisy prawa – w tym prawa pracy – muszą być przestrzegane, aby można było korzystać ze środków publicznych. Skoro przepisy uchwały nie zostały zachowane w zakresie wymogów koniecznych dla otrzymania dotacji i to na pierwszy dzień danego miesiąca, to zasadnie organ za ten konkretnie miesiąc zakwestionował prawo do dotacji.
Podkreślić należy, że w takiej sytuacji, organ nie kwestionował prawa do dotacji za następne (kolejne) miesiące, jeżeli umowa przez pracodawcę z młodocianym została zawarta w trakcie miesiąca poprzedniego (czyli po 1 września). Zakwestionował dotację wyłącznie za dany miesiąc, jeżeli na jego pierwszy dzień taka umowa jeszcze nie była zawarta. Nie ma podstaw do uwzględnienia okoliczności, że pierwszego czy też drugiego dnia danego miesiąca praca nie była świadczona. Kwestia dni, w których praca przez młodocianego była świadczona jest zagadnieniem wtórnym, skoro na pierwszy dzień miesiąca nie była jeszcze w ogóle zawarta umowa przez pracodawcę z młodocianym. Zawarcie umowy o pracę z młodocianym na pierwszy dzień danego miesiąca jest warunkiem koniecznym dla prawa do dotacji. Nie można wykazywać uczniów (wg załącznika nr 5 do uchwały) na pierwszy dzień danego miesiąca, skoro umowa
z pracodawcą nie była jeszcze zawarta. Podanie takich danych jest nierzetelne, niezgodne z prawdą. Wręcz nie wolno w informacji faktycznej o liczbie uczniów na pierwszy dzień danego miesiąca wykazywać ucznia – młodocianego (nawet przyjętego do szkoły "warunkowo"), jeżeli nie była z nim zawarta umowa o pracę przez pracodawcę na ten dzień. Złożenie takiej informacji jest niezgodne ze stanem rzeczywistym i nie może być uznane jako uprawniające do otrzymania środków publicznych w postaci dotacji.
Powyższe dotyczy także uczniów-młodocianych, którzy w ogóle nie mieli zawartej umowy z pracodawcą, bez względu na przyczyny tego stanu sprawy.
Nie można też uznać za uprawnione prawo do dotacji wykazywanych jako na uczniów-młodocianych, którzy utracili status ucznia szkoły, nie uczęszczali na zajęcia od wielu miesięcy. Pokreślić należy, że organ nie tylko analizował czy była podjęta uchwała Rady Pedagogicznej i wydana przez Dyrektora Szkoły decyzja w przedmiocie skreślenia ucznia z listy uczniów, lecz badał czy dany uczeń faktyczne uczestniczył w zajęciach. Analizował dokumentację przebiegu nauczania w konkretnych miesiącach, w tym wyciągi dzienników lekcyjnych, wskazując na wynikające z tych dokumentów nieuczestniczenie w zajęciach, nieobecności, nie "pojawianie" się w Szkole, brak usprawiedliwienia nieobecności na lekcjach, niesklasyfikowanie z wielu przedmiotów ze względu na niską frekwencję. Okoliczność zatem, że uczeń mógł skorzystać z procedury odwoławczej od decyzji o skreśleniu go z listy uczniów, nie oznacza, że do czasu uprawomocnienia się decyzji o skreśleniu go z tej listy - dotacja przysługuje. Dotacja służyć ma celom oświatowym faktycznie realizowanym, nie może być przyznawana na ucznia, który nie uczestniczy w zajęciach szkolnych od kilku miesięcy, jest nieobecny przez wiele miesięcy bez usprawiedliwienia. Okoliczność natomiast ewentualnego uprawomocnienia się decyzji o skreśleniu z listy uczniów, w bliżej nieokreślonym czasie, nie oznacza zachowania prawa do dotacji, pomimo faktycznego nieuczestniczenia ucznia
w zajęciach, bez usprawiedliwienia, i to od wielu miesięcy. Nie była też kwestionowana dotacja, jeżeli nieobecność została usprawiedliwiona.
Odnośnie do przepisów ustawy o COVID-19, które miałyby usprawiedliwiać nie zawarcie umowy przez pracodawcę z młodocianym na pierwszy dzień danego miesiąca i tym samym zachowanie prawa do dotacji, należy stwierdzić, że zarzuty w tym zakresie są nieuprawnione. W tym względzie strona powołuje się na art. 15f ust. 1 i ust. 1a ustawy o COVID-19. Zgodnie z art. 15f ust. 1 tej ustawy (w brzmieniu obowiązującym od
1 września 2020 r.), w okresie ograniczenia lub zawieszenia funkcjonowania jednostki systemu oświaty wprowadzonego na podstawie przepisów wydanych na podstawie art. 30b u.p.o., pracodawca zwalnia młodocianego pracownika odbywającego przygotowanie zawodowe z obowiązku świadczenia pracy. Zgodnie z art. 15f ust. 1a (przepis dodany przez art. 77 pkt 12 lit. a) ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. (Dz.U. z 2020 r. poz. 1086)), z dniem 1 września 2020 r. zwolnienie z obowiązku świadczenia pracy nie dotyczy pracownika młodocianego, który: 1) jest uczniem branżowej szkoły I stopnia i w okresie ograniczenia lub zawieszenia funkcjonowania jednostek systemu oświaty realizuje zajęcia z zakresu kształcenia ogólnego lub kształcenia zawodowego teoretycznego na terenie szkoły lub innej jednostki systemu oświaty, do których uczęszcza 2) spełnia obowiązek nauki poprzez realizowanie przygotowania zawodowego u pracodawcy
w pozaszkolnym systemie kształcenia.
Zdaniem skarżącej, zwolnienie młodocianych pracowników odbywających przygotowanie zawodowe z obowiązku świadczenia pracy powodowało, że fakt braku zatrudnienia uczniów przypadający na okresy ustawowego zwolnienia z obowiązku świadczenia pracy pracowników młodocianych - nie powinien mieć znaczenia dla oceny posiadania bądź nie statusu ucznia Szkoły. Fakt pozostawania niektórych uczniów Szkoły nie zatrudnionych w tym czasie na podstawie umowy o pracę, nie powinien mieć znaczenia dla utraty statusu jako uczniów Szkoły.
Odnosząc się do tego zarzutu należy stwierdzić, że przywołany art. 15f ust. 1 i 1a ustawy o COVID-19 znajduje zastosowanie, o ile pracodawca zawarł z młodocianym pracownikiem umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego. Zwolnić z obowiązku świadczenia pracy można osobę, która jest pracownikiem. Jeżeli natomiast pracodawca jeszcze nie zawarł z młodocianym umowę o pracę, a tym samym nie jest on zobowiązany do jej świadczenia na rzecz pracodawcy, nie obowiązuje go czas pracy, nie ma prawa do wynagrodzenia itd., to nie może być z tej pracy zwolniony.
Również treść art. 15zzzzm ustawy o COVID-19 zaprzecza twierdzeniom strony skarżącej o prawie do dotacji, pomimo nie zawarcia umowy przez pracodawcę
z młodocianym. Przepis ten stanowi, że "W związku z czasowym ograniczeniem lub czasowym zawieszeniem funkcjonowania jednostek systemu oświaty pracodawcom, którzy zawarli z młodocianymi pracownikami umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego, okres zwolnienia młodocianego pracownika z obowiązku świadczenia pracy wlicza się do okresu, za który przysługuje dofinansowanie, o którym mowa w art. 122 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe." W przywołanym przepisie ustawodawca wyraźnie stanowi o przysługiwaniu dofinansowania pracodawcom, ale wymienia wyłącznie tych, "którzy zawarli z młodocianymi pracownikami umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego". Przepis ten nie dotyczy tych np. pracodawców, którzy zamierzali zawrzeć umowę w przyszłości. Zatem nie budzi wątpliwości, że określona pomoc publiczna jest zachowana, pomimo zwolnienia z obowiązku świadczenia pracy, ale gdy pracodawcy już zawarli umowę z młodocianymi, a nie w sytuacji, gdy dopiero w przyszłości zawrą umowę, choćby to była czasowo bliska przyszłość.
Nie może też stanowić podstawy do zachowania prawa do dotacji okoliczność, że stosownie do § 31 ust. 1 lit. h) Statutu B. S. I. S. i P.
w B., ukarany skreśleniem z listy uczniów może być uczeń, który rozwiązuje bez uzasadnionej przyczyny umowę o praktyczną naukę zawodu lub nie nawiązuje takiej umowy dłużej niż 1 miesiąc. Skreślenie następuje na podstawie uchwały Rady Pedagogicznej, po zasięgnięciu opinii [...] Uczniowskiego, w drodze decyzji Dyrektora Szkoły.
Z powyższego wynika, że przerwa w kontynuowaniu zatrudnienia i w tym zakresie udzielenie 30 dni na zawarcie kolejnej umowy, nie może być zrównane z brakiem w ogóle zawarcia umowy. Sąd zauważa, że analiza przypadków, w których organ zakwestionował prawo do dotacji z powodu pobrania jej w nadmiernej wysokości nie obejmuje żadnej sytuacji, w której po zawarciu jednej umowy przez pracodawcę z młodocianym zachodziła przerwa nie dłuższa niż 1 miesiąc i została zawarta kolejna umowa o pracę
z młodocianym przez pracodawcę.
Nieuprawnione jest twierdzenie skarżącej, że organ odwołał się do art. 130 ust. 7a u.p.o., pomimo że brak podstaw do stosowania tego przepisu do szkół niepublicznych. Odnosząc się do tego zarzutu, Sąd zauważa, że na s. 3 zaskarżonej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyraźnie wskazało, że w zakresie art. 130 ust. 7a u.p.o. rację ma skarżąca, że szkół i placówek niepublicznych generalnie nie obowiązują przepisy określające zasady przyjmowania uczniów do publicznych szkół i placówek. Osobie prowadzącej szkołę lub placówkę niepubliczną wolno zatem np. wprowadzić egzaminy wstępne, rozmowy kwalifikacyjne itp. Statut szkoły niepublicznej powinien określać terminy przeprowadzania rekrutacji, wymagane dokumenty, skład komisji kwalifikacyjnej itp. Zgodnie bowiem z art. 172 ust. 1 u.p.o., szkoła niepubliczna działa na podstawie statutu nadanego przez osobę prowadzącą. Przepis ten zawiera katalog spraw, które statut szkoły powinien określać, w tym zasady przyjmowania uczniów do szkoły, prawa i obowiązki pracowników oraz uczniów szkoły, w tym przypadki, w których uczeń może zostać skreślony z listy uczniów szkoły. W związku z tym zasadnie Kolegium odwołało się do Statutu B. S. I. S. R. i P.
w B., w tym § 8 ust. 1 i 2, które stanowią, że rekrutacja uczniów odbywa się
w terminie od 1 kwietnia do 31 sierpnia każdego roku na podstawie:
a) podania o przyjęciu do szkoły,
b) oryginału świadectwa ukończenia szkoły podstawowej lub gimnazjum,
c) oryginału zaświadczenia o szczegółowych wynikach egzaminu przeprowadzanego
w ostatnim roku nauki w szkole podstawowej lub gimnazjum,
d) umowy z pracodawcą o pracę w celu przygotowania zawodowego pracownika młodocianego lub umowy między Szkołą a pracodawcą w celu przygotowania zawodowego ucznia,
e) zaświadczenia lekarskiego o braku przeciwskazań zdrowotnych do kształcenia
w wybranym przez kandydata zawodzie.
Na s. 4 zaskarżonej decyzji, organ wyjaśnił, że przepis art. 130 ust. 7a u.p.o. został zacytowany, gdyż w Statucie kontrolowanej Szkoły przyjęto tożsame zasady. Zatem przyznając rację, że art. 130 ust. 7a u.p.o. nie ma zastosowania w sprawie, to nie budzi wątpliwości, że nawet ze statutu Szkoły wynika, iż warunkiem rekrutacji jest m.in. zawarcie umowy z pracodawcą o pracę w celu przygotowania zawodowego pracownika młodocianego lub umowy między Szkołą a pracodawcą w celu przygotowania zawodowego ucznia.
Nie narusza także prawa zakwestionowanie przez organ prawa do dotacji
w zawyżonej kwocie pobranej na ucznia, na skutek przypisania błędnego zawodu,
a mianowicie: elektromechanik zamiast mechanik pojazdów samochodowych. Skoro
z zawartej umowy wynikało wprost zatrudnienie młodocianego pracującego w zawodzie mechanik pojazdów samochodowych, to zasadnie organ skorygował pobraną dotacją
i uwzględnił właściwą stawkę dla tego zawodu (wysokość stawek zależna jest od charakteru danego zawodu wykonywanego przez młodocianych). Powyższe ustalenia zostały szczegółowo opisane na s. 64-65 decyzji organu I instancji nie budzą wątpliwości co do zgodności z przepisami prawa.
W pełni na aprobatę zasługują także ustalenia organu w zakresie dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w wysokości [...] zł. Z ustaleń organu wynika, że z dotacji sfinansowane zostały wydatki związane z zakupem polis ubezpieczeniowych w PZU S.A. Ubezpieczeniem objęto budynek - szkoła i sprzęt sportowy oraz budynek - zakład mechaniki pojazdowej. Wymienione ubezpieczenie nie stanowi ubezpieczenia o charakterze obowiązkowym, lecz jest dobrowolne.
W przedmiotowej sprawie, wydatek na ubezpieczenie majątkowe budynku szkoły i zakładu mechaniki pojazdowej oraz sprzętu sportowego skarżąca rozliczyła z otrzymanej dotacji jako wydatki organu prowadzącego na podstawie art. 35 ust. 1 u.f.z.o. w zw. z art. 10 ust. 1 u.p.o.
Podać należy, że na podstawie art. 35 ust. 1 i 2 u.f.z.o., dotacje, o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-30 i art. 32, są przeznaczone na dofinansowanie realizacji zadań placówek wychowania przedszkolnego, szkół lub placówek w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym kształcenia specjalnego i profilaktyki społecznej. Dotacje mogą być wykorzystane wyłącznie na: 1) pokrycie wydatków bieżących placówki wychowania przedszkolnego, szkoły i placówki, obejmujących każdy wydatek poniesiony na cele działalności placówki wychowania przedszkolnego, szkoły lub placówki, w tym na:
a) wynagrodzenie osoby fizycznej zatrudnionej, w tym na podstawie umowy cywilnoprawnej, w przedszkolu, innej formie wychowania przedszkolnego, szkole lub placówce oraz osoby fizycznej prowadzącej przedszkole, inną formę wychowania przedszkolnego, szkołę lub placówkę, jeżeli odpowiednio pełni funkcję dyrektora przedszkola, szkoły lub placówki albo prowadzi zajęcia w innej formie wychowania przedszkolnego - w wysokości nieprzekraczającej miesięcznie:
- 250% średniego wynagrodzenia nauczyciela dyplomowanego, o którym mowa w art. 30 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (Dz.U. z 2017 r. poz. 1189) - w przypadku publicznych przedszkoli, innych form wychowania przedszkolnego, szkół i placówek oraz niepublicznych przedszkoli, o których mowa w art. 17 ust. 1, oddziałów przedszkolnych w niepublicznych szkołach podstawowych, o których mowa w art. 19 ust. 1, i niepublicznych innych form wychowania przedszkolnego, o których mowa w art. 21 ust. 1,
- 150% średniego wynagrodzenia nauczyciela dyplomowanego, o którym mowa w art. 30 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela - w przypadku niepublicznych przedszkoli, oddziałów przedszkolnych w niepublicznych szkołach podstawowych i niepublicznych innych form wychowania przedszkolnego, niewymienionych w tiret pierwszym, oraz niepublicznych szkół i placówek,
b) sfinansowanie wydatków związanych z realizacją zadań organu prowadzącego,
o których mowa w art. 10 ust. 1 ustawy - Prawo oświatowe,
2) zakup środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych obejmujących:
a) książki i inne zbiory biblioteczne,
b) środki dydaktyczne służące procesowi dydaktyczno-wychowawczemu realizowanemu w placówkach wychowania przedszkolnego, szkołach i placówkach,
c) sprzęt rekreacyjny i sportowy dla dzieci i młodzieży,
d) meble,
e) pozostałe środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne o wartości nieprzekraczającej wielkości określonej zgodnie z art. 16f ust. 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, dla których odpisy amortyzacyjne są uznawane za koszt uzyskania przychodu w 100% ich wartości w momencie oddania do używania.
Z kolei zgodnie z art. 10 u.p.o. organ prowadzący szkołę lub placówkę odpowiada za jej działalność. Do zadań organu prowadzącego szkołę lub placówkę należy
w szczególności:
1) zapewnienie warunków działania szkoły lub placówki, w tym bezpiecznych
i higienicznych warunków nauki, wychowania i opieki;
2) zapewnienie warunków umożliwiających stosowanie specjalnej organizacji nauki
i metod pracy dla dzieci i młodzieży objętych kształceniem specjalnym;
3) wykonywanie remontów obiektów szkolnych oraz zadań inwestycyjnych w tym zakresie;
4) zapewnienie obsługi administracyjnej, w tym prawnej, obsługi finansowej, w tym
w zakresie wykonywania czynności, o których mowa w art. 4 ust. 3 pkt 2-6 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz.U. z 2021 r. poz. 217), i obsługi organizacyjnej szkoły lub placówki;
5) wyposażenie szkoły lub placówki w pomoce dydaktyczne i sprzęt niezbędny do pełnej realizacji programów nauczania, programów wychowawczo-profilaktycznych, przeprowadzania egzaminów oraz wykonywania innych zadań statutowych;
6) wykonywanie czynności w sprawach z zakresu prawa pracy w stosunku do dyrektora szkoły lub placówki;
7) przekazanie do szkół dla dzieci i młodzieży oraz placówek, o których mowa w art. 2 pkt 7, z wyjątkiem szkół artystycznych realizujących wyłącznie kształcenie artystyczne, informacji o podmiotach wykonujących działalność leczniczą udzielających świadczeń zdrowotnych w zakresie leczenia stomatologicznego dla dzieci i młodzieży, finansowanych ze środków publicznych
Mając na uwadze przywołane przepisy prawa, rację należy przyznać organom, że sfinansowanie danego wydatku z dotacji jest możliwe wówczas, gdy można go zaliczyć do kategorii wydatków ujętych w art. 35 u.f.z.o. Wydatek na ww. ubezpieczenie nie jest wydatkiem wymienionym w art. 35 u.f.z.o. Wydatku tego nie można zaliczyć do wydatków bieżących placówki jako wydatku poniesionego na cele działalności placówki, tj. wydatków w zakresie kształcenia, wychowania i opieki. Nie można również zaliczyć do wydatków związanych z realizacją zadań organu prowadzącego, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1 u.p.o., tj. zapewnienia warunków działania szkoły lub placówki, w tym bezpiecznych i higienicznych warunków nauki, wychowania i opieki oraz wydatków, wymienionych w pozostałych punktach tego przepisu. Ubezpieczenia majątkowe nie należy do kategorii ubezpieczeń obowiązkowych, jest ubezpieczeniem dobrowolnym (zob. wyrok WSA w Szczecinie z 9 listopada 2022 r. sygn. akt I SA/Sz 494/22; wyrok WSA w Gliwicach z 27 lipca 2023 r. sygn. akt III SA/Gl 99/23).
Zatem wbrew zarzutom skargi, wymogi wynikające z powołanych regulacji prawnych,
w odniesieniu do zakwestionowanych wydatków z tytułu kosztów polisy – na ubezpieczenie budynków (szkoły, zakładu mechaniki pojazdowej) oraz sprzętu sportowego, niewątpliwie nie zostały spełnione. W zaskarżonej decyzji w sposób jasny
i rzeczowy podano okoliczności faktyczne wskazujące na niezgodne z przeznaczeniem wykorzystanie dotacji otrzymanej z budżetu Miasta, z uwagi na opłacenie nieobowiązkowego ubezpieczenia mienia.
Wyjaśnić należy, że pojęcie wykorzystania dotacji niezgodnie z przeznaczeniem rozumiane jest wąsko. Polega w szczególności na zapłacie, ze środków pochodzących
z dotacji, za inne zadania niż te, na które dotacja była udzielona (wyrok NSA z 10 lutego 2009 r., sygn. akt II GSK 777/08). Zgodnie ze słownikowym rozumieniem termin "przeznaczyć" oznacza "określić z góry cel, któremu ma służyć dana rzecz, przekazać coś dla kogoś, na czyjś użytek, na czyjąś korzyść". "Przeznaczeniem" jest z kolei "praktyczny cel, do którego coś jest przeznaczone, zakwalifikowanie, któremu dana rzecz służy, zastosowanie" (Słownik języka polskiego, pod red. M. Szymczaka, Warszawa 1988, t. II, s. 1025, por. L. Lipiec, Komentarz do art. 145 ustawy z 30 czerwca 2005 r.
o finansach publicznych, LEX/el 2008 oraz wyrok NSA z 11 lipca 2013 r., sygn. akt II GSK 455/12, LEX nr 1374782, a także wyrok WSA we Wrocławiu z 30 stycznia 2015 r., sygn. akt II SA/Wr 717/14, LEX nr 1654608, jak i wyrok WSA w Łodzi z 3 czerwca 2011 r., sygn. akt I SA/Łd 1231/10, LEX nr 992022). Z powołanego orzecznictwa i literatury jednoznacznie wynika, że wykorzystanie dotacji niezgodnie z przeznaczeniem, polega
w szczególności na zapłacie, ze środków pochodzących z dotacji, za inne zadania niż te, na które dotacja była udzielona.
Nie ma więc podstaw zarzut naruszenia art. 35 ust. 1 u.f.z.o. Sąd orzekający w sprawie przychyla się do stanowiska SKO, które zostało wyczerpująco uzasadnione
w zaskarżonej decyzji i uznaje je za prawidłowe.
Cechą dotacji, o których mowa w art. 126 u.f.p. jest również poddanie ich wykorzystania kontroli (wyrok NSA z 8 marca 2017 r., sygn. akt II GSK 4824/16). W innym orzeczeniu NSA formułuje tezę, zgodnie z którą środki przyznane w ramach dotacji mają "znaczony" charakter i podmiot je otrzymujący nie ma swobody w ich wykorzystaniu, chyba że pozwalają mu na to przepisy szczególne (por. wyrok NSA z 17 września 2003 r., sygn. akt III SA 2916/01). Środki z dotacji przekazane na konto beneficjenta nie uzyskują przymiotu wartości prywatnej, co stwarzałoby możliwość swobodnego nimi dysponowania. Mają one nadal charakter publiczny i w konsekwencji można je wykorzystać jedynie w sposób ściśle określony przez dotującego. Także w doktrynie prezentowany jest pogląd, że nie zachodzi zmiana statusu dotacji ze środków publicznych na wartość prywatną beneficjenta. Beneficjent nie włada bowiem dotacją jak właściciel, bez ograniczeń - wręcz przeciwnie może ją wykorzystać jedynie w sposób ściśle określony przez dotującego. Także zwrot dotacji wykorzystanej niezgodnie
z przeznaczeniem następuje w drodze decyzji organu administracji, a nie w drodze procesu cywilnego (por. wyrok WSA w Warszawie z 5 września 2007 r., sygn. akt V SA/Wa 495/07, Ludmiła Lipiec Warzecha, Komentarz do art. 126 ustawy o finansach, LEX). O tym, że środki przekazane na konto beneficjenta nie stają się środkami prywatnymi przekonuje, według NSA - w sposób jednoznaczny treść art. 168 ust. 4 u.f.p. Z przepisu tego wynika, że wykorzystanie dotacji następuje przez zapłatę za zrealizowane zadania, na które dotacja była udzielona. Przekazanie środków na rachunek beneficjenta nie oznacza wykorzystania dotacji. Z powołanego przepisu wynika zatem, że środki przekazane na konto beneficjenta stanowią dotację do momentu ich wykorzystania. Wykorzystanie zaś następuje poprzez zapłatę za zrealizowane zadania, na które dotacja została przeznaczona (por. wyrok NSA z 2 kwietnia 2014 r., sygn. akt II GSK 159/13). Powyższe oznacza, że środki publiczne przekazane w ramach dotacji znajdują się pod ścisłym reżimem zarówno dotyczącym podstawy ich przekazania, przeznaczenia środków jak i metod ich weryfikacji zarówno co do celu i wykonania zadania publicznego.
Nieuprawnione są też zarzuty skargi w zakresie naruszenia wskazanych w niej przepisów prawa procesowego. W ocenie Sądu, organy orzekające w sprawie wywiązały się z ciążącego na nich obowiązku dokładnego wyjaśnienia i załatwienia sprawy (art. 7 k.p.a.). Nie zasługują na uwzględnienie zarzuty błędnych i niekompletnych ustaleń faktycznych oraz związanych z tym naruszeń przepisów prawa regulujących postępowanie dowodowe, w szczególności przepisów art. 6, art. 7, art. 77 § 1 k.p.a. Przywołane regulacje k.p.a. wyrażają ogólną zasadę prawdy obiektywnej i nakładają na organ prowadzący postępowanie obowiązek wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego, przy czym jako dowód organ powinien dopuścić wszystko, co może się przyczynić do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W postępowaniu administracyjnym nie obowiązuje zamknięty katalog dowodów, co oznacza, że organ nie jest ograniczony w możliwości korzystania z wszelkich środków dowodowych przydatnych do wyjaśnienia sprawy, zgodnie z art. 75 § 1. Zaznaczyć jednak po pierwsze należy, że nie można z powyższego wywodzić nieograniczonego obowiązku organu do samodzielnego poszukiwania dowodów, jeżeli dotyczą one okoliczności, z których to strona wywodzi dla siebie skutki prawne. Ponadto zakres postępowania dowodowego koniecznego do wyjaśnienia sprawy, a co za tym idzie – także obowiązki organu w tym postępowaniu, determinowane są również przez normy prawa materialnego, które mogą zastrzegać, że wykazanie określonych faktów powinno mieć miejsce w oparciu
o konkretne rodzaje dowodów. Przyjęta w art. 75 k.p.a., zasada otwartego katalogu dowodów postępowania administracyjnego nie oznacza, że każdy fakt można wykazać dowolnie obraną kategorią dowodu. Niektóre fakty wymagają wręcz posłużenia się tylko im dedykowanymi dowodami np. zawarciem umowy o pracę przez pracodawcę
z młodocianym na 1 dzień miesiąca objętego wnioskowaną dotacją (por. wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2021 r., sygn. akt VI SA/Wa 1913/21, z dnia 3 marca 2021 r. sygn. akt, VI SA/Wa 2345/20).
Wbrew twierdzeniom skargi, sprawa została należycie wyjaśniona, ustalony stan faktyczny nie budzi wątpliwości i został prawidłowo oceniony z punktu widzenia mających zastosowanie w sprawie przepisów. W ocenie tut. Sądu, organy zebrały materiał dowodowy w sposób pełny, dokonały jego oceny i wywiodły z niego logiczne wnioski, zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów wynikającą z art. 80 k.p.a. W prowadzonym postępowaniu administracyjnym organy nie naruszyły wskazanych w skardze przepisów art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a., a uzasadnienia decyzji organów obu instancji odpowiadają wszelkim wymogom określonym w art. 107 § 3 k.p.a. Sam fakt, że
z zebranego materiału dowodowego strona wywodzi inne wnioski niż organy, nie świadczy o naruszeniu przepisów postępowania oraz prawa materialnego.
Brak też podstaw do zarzucenia organowi naruszenia art. 7a k.p.a., który stanowi, że jeżeli przedmiotem postępowania administracyjnego jest nałożenie na stronę obowiązku bądź ograniczenie lub odebranie stronie uprawnienia, a w sprawie pozostają wątpliwości co do treści normy prawnej, wątpliwości te są rozstrzygane na korzyść strony, chyba że sprzeciwiają się temu sporne interesy stron albo interesy osób trzecich, na które wynik postępowania ma bezpośredni wpływ. Z treści tego przepisu jasno wynika, że zasada rozstrzygania wątpliwości prawnych na korzyść strony dotyczy jedynie wątpliwości co do treści normy prawnej, a z taką sytuacją w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia.
Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.
Przytoczone orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są na [...]