I SA/Bd 486/24

I SA/Bd 486/24 - Wyrok WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2024-10-08
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-07-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Joanna Ziołek
Mirella Łent /przewodniczący/
Tomasz Wójcik /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6560
6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne
Interpretacje podatkowe
Podatek dochodowy od osób prawnych
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 2805
art. 16i, art. 16i ust. 2, art. 16i ust. 2 pkt 1, art. 16i ust. 2 pkt 1 lit. a), art. 16i ust. 2 pkt 1 lit. b)
Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Mirella Łent Sędziowie: sędzia WSA Tomasz Wójcik (spr.) asesor WSA Joanna Ziołek Protokolant: starszy sekretarz sądowy Marcin Frydrych po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 października 2024 r. sprawy ze skargi C. P. Sp. z o. o. w L. G. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 29 maja 2024 r. nr 0111-KDIB1-1.4010.115.2024.3.SH w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych oddala skargę
Uzasadnienie
W złożonym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych C. Sp. z o.o. w L. G. (dalej także: Skarżąca, Spółka, Wnioskodawca) podała, że jest w posiadaniu obiektu zlokalizowanego w miejscowości L. na ulicy [...] (działka o numerze [...]) wybudowanego w oparciu o wydane pozwolenie na budowę. Spółka rozlicza się ryczałtem od dochodów spółek, tzw. "CIT-em estońskim". Hala zlokalizowana jest na lewym brzegu [...] we wsi L.. Najbliższe otoczenie zakładu stanowią tereny przeznaczone pod zalesienie. Obiekt został położony na terenie szczególnie narażonym na oddziaływanie oraz emisje, które wpływają na stan hali oraz budynków. W skład obiektu wchodzą: hala montażowa z przyległą halą magazynową o całkowitej powierzchni użytkowej 3.265 m2 i kubaturze 19.708 m3 oraz budynek administracyjnosocjalny. Hala produkcyjna jest budynkiem wolnostojącym, parterowym zaliczanym do kategorii budynków produkcyjnych oraz magazynowych. Hala główna montażowa wraz z przyległą halą magazynową postanowiona jest na płycie żelbetonowej o wymiarach 170x240 - 30 sztuk hala główna (w tym 15 wspólnych z halą magazynową). Hala jako obiekt budowlany zaprojektowana została z elementów stalowych przykręcanych do żelbetonowych stóp fundamentowych, do których z kolei będą przykręcane obudowy ścian z płyty warstwowej. Konstrukcja budynku została wykonana z ram stalowych. Elementy obudowy stanowią ściany wewnętrzne, które zostały wykonane z płyt warstwowych ściennych z rdzeniem poliuretanowych o grubości 60 mm (w przypadku łącza między halą a budynkiem administracyjno-socjalnym) lub 40 mm (pozostałe ściany wewnętrzne) oraz dach wykonany z płyt warstwowych z rdzeniem styropianowym o grubości 190 mm. Hala nie jest w sposób stały połączona z budynkiem administracyjno-socjalnym. W obiekcie znajdują się instalacja elektryczna, oświetleniowa, wentylacyjna mechaniczna, grzewcza oraz instalacja przeciw pożarnicza (hydrant wewnętrzny, czujniki przeciw pożarowe dymowe wpięte w system całodobowego monitoringu zakładu). W razie zaistnienia potrzeby przemieszczenia lub przesunięcia hali, Spółka może dokonać rozkucia otworów przy słupach i dokonać demontażu słupów stalowych. W rzeczywistości oznacza to, że Wnioskodawca nie będzie mógł fizycznie dokonać demontażu Hali w części nie związanej trwale z gruntem, do jej przeniesienia konieczny będzie demontaż dachu i poszczególnych elementów. Hala produkcyjna została wzniesiona w celu rozpoczęcia produkcji ambulansów. W uzupełnieniu wniosku Spółka podała, że jest opodatkowana ryczałtem od dochodów spółek od [...] r. Opisane we wniosku środki trwałe zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych [...] r. Wskazane we wniosku środki trwałe Spółka zaczęła amortyzować od miesiąca kolejnego po wprowadzeniu środka trwałego do ewidencji, czyli od [...] r.
W związku z powyższym stanem faktycznym Spółka zadała pytania:
1) Czy zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym Wnioskodawca ma prawo do zastosowania dla Hali i wybranej metody amortyzacji liniowej, o której mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych – dalej także: "u.p.d.o.p." – 10% stawkę amortyzacji właściwą dla środków trwałych z grupy 8 i rodzaju 806 z załącznika nr 1 u.p.d.o.p. oraz grupy 8, podgrupy 80 i rodzaju 806 Klasyfikacji Środków Trwałych?
2) Czy Wnioskodawca może zastosować przy liniowej metodzie amortyzacji Hali jeden ze współczynników, tj. 1,2 lub 1,4, o których mowa w art. 16i ust. 2 pkt 1 lit a i b u.p.d.o.p.?
Zdaniem Wnioskodawcy, hala produkcyjno-magazynowa w części stanowi niezwiązany trwale z gruntem samodzielny środek trwały, który zgodnie z powyższym opisem Spółka może zaklasyfikować do rodzaju 806 Klasyfikacji Środków Trwałych (dalej: "KŚT"). Przy określaniu stawki amortyzacji dla części niezwiązanej trwałe z gruntem hali produkcyjno-magazynowej, jako samodzielnego środka trwałego, zastosowanie będzie mieć 10% stawka amortyzacji. Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z profilem działalności Spółki, hala produkcyjno-magazynowa narażona jest na wiele czynników szkodliwych, co wpływa na czas jej użytkowania. Stawki amortyzacji dla budynków i budowli mogą zostać podwyższone według współczynnika 1,2 dla ich używania w warunkach pogorszonych oraz 1,4 dla używania w warunkach złych.
Interpretacją indywidualną z dnia [...] r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (KIS) – dalej także: Dyrektor, organ – stwierdził, że stanowisko wyrażone we wniosku jest nieprawidłowe.
W uzasadnieniu organ podał, że Spółka rozlicza się ryczałtem od dochodów spółek, CIT-em estońskim. Spółka jest opodatkowana ryczałtem od dochodów spółek od 1 lipca 2022 r. Ten sposób opodatkowania uregulowany został w rozdziale 6b u.p.d.o.p. zatytułowanym "Ryczałt od dochodów spółek", a także w przepisach ogólnych, które są związane z rozliczeniami dokonywanymi w ryczałcie. W przypadku podatników, którzy wybrali opodatkowanie w formie ryczałtu od dochodów spółek, nowy sposób opodatkowania oznacza odejście od dotychczasowych zasad znanych z ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zgodnie z art. 28h ust. 1 ww. ustawy, podatnik opodatkowany ryczałtem nie podlega opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 19, art. 24b, art. 24ca i art. 24d. Przepis ten wskazuje, że dla ustalenia podstawy opodatkowania w ryczałcie nie stosuje się innych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych regulujących analogiczne kwestie, tj. w zakresie ustalenia dochodu, podstawy opodatkowania, stawki podatkowej, a także podatku od przychodów z budynków czy podatku minimalnego, których rozliczenie jest bezpośrednio związane z podstawowymi (klasycznymi) zasadami rozliczania podatku dochodowego od osób prawnych. Ten sposób opodatkowania wiąże podstawę opodatkowania z kategoriami prawa bilansowego. Organ wskazał, że Ministerstwo Finansów w Przewodniku do Ryczałtu od dochodów spółek z [...] r. podało, że przy ocenie prawidłowości kwalifikacji przychodów, kosztów, zysków, strat i innych kategorii rachunkowych uwzględnianych w wyniku finansowym netto, znaczenie mają przyjęte w spółce zasady (polityka) rachunkowości, treść ekonomiczna zdarzeń oraz nadrzędne zasady rachunkowości (m.in. wiarygodności, przewagi treści nad formą, memoriału, współmierności przychodów i kosztów, ostrożności, istotności, ciągłości, kontynuacji działalności oraz indywidualnej wyceny). Podatnik obowiązany jest rzetelnie i jasno przedstawiać sytuację majątkową i finansową oraz wynik finansowy jednostki, stosując przyjęte zasady (politykę) rachunkowości zgodne z przepisami ustawy o rachunkowości. Z kolei, jak wynika z art. 28n ust. 3 u.p.d.o.p., przy obliczaniu podstawy opodatkowania podatnik opodatkowany ryczałtem uwzględnia zdarzenia zaistniałe przed pierwszym rokiem opodatkowania ryczałtem, jeżeli rozliczenie tych zdarzeń jest kontynuowane zgodnie z przyjętymi przez tego podatnika zasadami rachunkowości. Następuje zatem kontynuacja przyjętych przez podatnika zasad rachunkowości, np. stawki amortyzacyjne, rozliczanie międzyokresowe kosztów, etc. Kontynuacja operacji gospodarczych następuje według zasad przyjętych w księgach rachunkowych i nie wymaga modyfikacji w okresie opodatkowania ryczałtem, w związku ze zmienioną formą opodatkowania podatkiem dochodowym (Rozdział 5.4 Przewodnika).
Odnosząc powyższe do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, organ podał, że Wnioskodawca składając wniosek o interpretację indywidualną jako przepisy mające być przedmiotem niniejszej interpretacji wskazał art. 16h ust. 1 pkt 1 oraz art. 16i ust. 2 pkt 1 lit a i b u.p.d.o.p. Przepisy te są to przepisy ogólne dotyczące amortyzacji podatkowej oraz możliwości podwyższanie stawek amortyzacyjnych podanych w Wykazie stawek amortyzacyjnych, które służą do ustalenia kosztów uzyskania przychodu i ustalenia podstawy opodatkowania związane z podstawowymi (klasycznymi) zasadami rozliczania podatku dochodowego od osób prawnych. Nie dotyczą zatem ustalania podstawy opodatkowania w ryczałcie od dochodu spółek, która wiąże się z kategoriami prawa bilansowego. Przepisy te nie zawierają się także w przepisach ogólnych, które są związane z rozliczeniami dokonywanymi w ryczałcie od dochodów spółek. Zatem ww. przepisy dot. amortyzacji podatkowej nie znajdą zastosowania w odniesieniu do podatników opodatkowanych ryczałtem od dochodów spółek.
Ponadto organ wskazał, że opisane we wniosku środki trwałe zostały przez Spółkę wprowadzone do ewidencji środków trwałych [...] r. Spółka wskazane we wniosku środki trwałe zaczęła amortyzować od miesiąca kolejnego po wprowadzeniu środka trwałego do ewidencji, czyli od [...] r. Zatem strona zaczęła amortyzować ww. środki trwałe i ustalać dla nich właściwe stawki amortyzacyjne, w momencie kiedy była już podatnikiem CIT-u estońskiego, bowiem Spółka jest opodatkowana ryczałtem od dochodów spółek od [...] r. Powyższe oznacza, że nie następuje kontynuacja przyjętych przez podatnika zasad rachunkowości, o której mowa w art. 28n ust. 3 u.p.d.o.p.
Mając powyższe na względzie, organ nie zgodził się ze stanowiskiem Wnioskodawcy, że ma prawo do zastosowania dla Hali i wybranej metody amortyzacji liniowej, o której mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p., 10% stawkę amortyzacji właściwą dla środków trwałych z grupy 8 i rodzaju 806 z załącznika nr 1 ww. ustawy oraz grupy 8, podgrupy 80 i rodzaju 806 Klasyfikacji Środków Trwałych oraz, że Wnioskodawca może zastosować przy liniowej metodzie amortyzacji hali jeden ze współczynników, tj. 1,2 lub 1,4, o których mowa w art. 16i ust. 2 pkt 1 lit a i b u.p.d.o.p., ponieważ ww. przepisy nie będą miały zastosowania w niniejszej sprawie ze względu na fakt, że Wnioskodawca korzysta z opodatkowania dochodów ryczałtem od dochodów spółek (CIT-em estońskim). Zatem stanowisko w zakresie pytania nr 1 i 2 organ uznał za nieprawidłowe.
W skardze Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej w części uznającej stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe. Zaskarżonej interpretacji Spółka zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego przez błędną wykładnię prowadzącą do uznania przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, że w sytuacji przedstawionej przez Wnioskodawcę nie ma możliwości zastosowania 10% stawki amortyzacji właściwej dla środków trwałych z grupy 8 i rodzaju 806 z załącznika nr 1 u.p.d.o.p. oraz grupy 8, podgrupy 80 i rodzaju 806 Klasyfikacji Środków Trwałych oraz naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 16i ust. 2 pkt 1 lit. a i b u.p.d.o.p. przez niewłaściwe zastosowanie prowadzące do uznania, że w przedstawionej sytuacji Wnioskodawca nie jest uprawniony do zastosowania przy liniowej metodzie amortyzacji środka trwałego jednego ze współczynników, tj. 1,2 lub 1,4. Spółka w uzasadnieniu skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie, powołała się na wydawane wcześniej przez organy interpretacje podatkowe.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935) – dalej: "p.p.s.a." – kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r., poz. 1267), stanowiąc w art. 1 § 1 i § 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast w myśl art. 57a p.p.s.a. skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Odnosząc się do wniosku o przeprowadzenie rozprawy zdalnej, przy wykorzystaniu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej na odległość podnieść należy, że rozprawa stosownie do obowiązujących przepisów wyznaczona została w trybie stacjonarnym. W aktualnie obowiązującym stanie prawnym wobec uchylenia art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy o COVID nie przeprowadza się już rozpraw na odległość.
Oceniając zaskarżoną interpretację z punktu widzenia jej zgodności z prawem Sąd uznał, że nie narusza ona prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.
Przedmiotem sporu w rozpoznawanej sprawie jest rozstrzygnięcie, czy w przedstawionym opisie stanu faktycznego, Spółka może dokonywać amortyzować halę produkcyjno-magazynową przyjmując liniową metodę amortyzacji przy zastosowaniu 10-procentowej stawki amortyzacyjnej oraz współczynników przewidzianych w art. 16i ust. 2 pkt 1 lit. a) i b) u.p.d.o.p.
Jak wynika z opisu stanu faktycznego, Skarżąca od dnia 1 lipca 2022 r. w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych rozlicza się na zasadach ryczałtu od dochodów spółek. W dniu [...] r. wprowadziła do ewidencji środków trwałych halę produkcyjno-magazynową i od następnego miesiąca rozpoczęła jej amortyzację. Spółka zaznaczyła nadto, że hala ta jest eksploatowana na terenie szczególnie narażonym na oddziaływanie oraz emisje wpływające na jej stan.
W przedstawionym stanowisku Skarżąca podnosi, że zaklasyfikowanie hali produkcyjno-magazynowej do rodzaju 806 KŚT umożliwia zastosowanie stawki amortyzacyjnej w wysokości 10%. Ponadto biorąc pod uwagę, że profil działalności Spółki sprawia, że hala produkcyjno-magazynowa narażona jest na wiele czynników szkodliwych, co z kolei wpływa na czas jej użytkowania, Spółka ma możliwość podwyższenia stawki amortyzacji hali według współczynnika 1,2 w przypadku jej używania w warunkach pogorszonych oraz 1,4 w razie używania w warunkach złych. Na poparcie przedstawionego stanowiska powołała się na poglądy prezentowane we wskazanych interpretacjach indywidualnych.
Z tym stanowiskiem w zaskarżonej interpretacji indywidualnej nie zgodził się organ uznając je za nieprawidłowe. Zasadniczym punktem odniesienia dla zaprezentowanego stanowiska przez organ interpretacyjny była okoliczność, że Skarżąca rozlicza się na zasadach ryczałtu od dochodów spółek.
W wynikłym w rozpoznawanej sprawie sporze, zdaniem Sądu, rację należy przyznać organowi.
Na wstępie należy wskazać, że specyfika postępowania interpretacyjnego przejawia się w tym, iż organ podatkowy związany jest stanem faktycznym lub zdarzeniem przyszłym przedstawionym przez wnioskodawcę. W postępowaniu tym nie może toczyć się spór o rzetelność relacji z zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, a tym samym nie może być prowadzone klasyczne postępowanie dowodowe (por. wyrok NSA w wyroku z dnia 21 października 2014 r., sygn. akt I FSK 1543/13).
Jednocześnie jak konsekwentnie podkreśla się w orzecznictwie zarówno organ interpretacyjny, jak i Sąd związane są zakresem pytania sformułowanego przez wnioskodawcę w relacji do podanego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Interpretacje przepisów prawa podatkowego zgodnie z prawem wydaje się wyłącznie w stosunku do określonego - przedstawionego we wniosku - stanu faktycznego; w granicach rzeczonego stanu faktycznego podatkowy organ interpretacyjny dokonuje oceny możliwości zastosowania przepisów materialnego prawa podatkowego (por. wyroki NSA z dnia: 9 września 2022 r., sygn. akt II FSK 1474/21, 31 marca 2022 r., sygn. akt I FSK 1716/18). Co niemniej istotne w świetle art. 57a zd. 2 p.p.s.a. sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Wprowadzone z dniem 1 stycznia 2021 r. do ustawy o podatku od dochodów osób prawnych nowe zasady opodatkowania, tj. ryczałt od dochodów spółek, przewidują istotną odmienność od dotychczasowych zasad funkcjonujących na gruncie przepisów tej ustawy. Ze względu na swoją specyfikę i odrębność ryczałt od dochodów spółek w zasadniczej części został uregulowany w rozdziale 6b u.p.d.o.p. zatytułowanym "Ryczałt od dochodów spółek".
Jak zasadnie wskazał organ zasady opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek są zasadniczo odmienne od reguł ogólnych, co wynika z przywołanego w uzasadnieniu zaskarżonej interpretacji art. 28h ust. 1 u.p.d.o.p. Przepis ten stanowi, że podatnik opodatkowany ryczałtem nie podlega opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 19, art. 24b, art. 24ca i art. 24d. Przykładowo art. 19 u.p.d.o.p. przy określeniu stawki podatku odwołuje się do podstawy opodatkowania, którą co do zasady stanowi dochód określony zgodnie z art. 7 lub art. 7a u.p.d.o.p. po dokonaniu stosownych, przysługujących podatnikowi odliczeń.
Z kolei dochód w rozumieniu art. 7 bądź art. 7a u.p.d.o.p. generalnie definiuje się jako nadwyżkę przychodów z danego źródła nad kosztami ich uzyskania (art. 7 ust. 2 u.p.d.o.p.) względnie – w odniesieniu do podatkowej grupy kapitałowej – jako nadwyżkę sumy dochodów spółek tworzących tę grupę nad sumą ich strat (art. 7a ust. 1 u.p.d.o.p.). Analiza treści art. 28n ust. 1 u.p.d.o.p. wskazuje natomiast, że podstawa opodatkowania w przypadku opodatkowania na zasadach ryczałtu od dochodów spółek została oparta na parametrach, kategoriach pojęciowych właściwych prawu bilansowemu. Przepis ten stanowi bowiem, że podstawę opodatkowania ryczałtem stanowi:
1) suma dochodu z tytułu podzielonego zysku i dochodu z tytułu zysku przeznaczonego na pokrycie strat ustalona w roku podatkowym, w którym podjęto uchwałę o podziale lub pokryciu wyniku finansowego netto;
2) suma dochodu z tytułu ukrytych zysków i dochodu z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą ustalona w miesiącu, w którym wykonano świadczenie lub dokonano wypłaty lub wydatku;
3) dochód z tytułu zmiany wartości składników majątku osiągnięty w miesiącu, w nastąpiło łączenie, podział, przekształcenie podmiotów lub wniesienie wkładu niepieniężnego;
4) dochód z tytułu zysku netto osiągnięty w roku podatkowym, w którym zakończył opodatkowanie ryczałtem;
5) dochód z tytułu nieujawnionych operacji gospodarczych osiągnięty w roku podatkowym.
Prawidłowo zatem organ odwołał się do treści "Przewodnika do Ryczałtu od dochodów spółek" wydanego w trybie art. 14a §1 pkt 2 Ordynacji podatkowej uznając, że przy ocenie prawidłowości kwalifikacji przychodów, kosztów, zysków, strat i innych kategorii rachunkowych uwzględnianych w wyniku finansowym netto, znaczenie mają przyjęte w spółce zasady rachunkowości, treść ekonomiczna zdarzeń oraz nadrzędne zasady rachunkowości.
Podniesiony w skardze zarzut jest bezpodstawny, ponieważ przepis art. 16i ust. 2 pkt 1 lit. a) i b) u.p.d.o.p. nie znajduje zastosowania w przedstawionych przez Skarżącą we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej okolicznościach stanu faktycznego. Jak wynika z treści wniosku Skarżąca podlega opodatkowaniu w formie zryczałtowanej od dnia [...] r., zaś amortyzacji hali dokonuje od [...] r. W związku z powyższym przedmiotem opodatkowania nie jest dochód będący wynikiem uwzględnienia kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.
Konstrukcja ryczałtu od dochodów spółek wyłącza co do zasady uwzględnianie powyższej kategorii kosztów. Zgodnie z art. 15 ust. 6 u.p.d.o.p. kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne), co do zasady, dokonywane zgodnie z art. 16a-16m. Wobec tego należy przyjąć, że zarówno art. 16i u.p.d.o.p., którego dotycz zarzut skargi, jak i podany we wniosku o wydanie interpretacji art. 16h tej ustawy, w sytuacji faktycznej w jaką przedstawiła Skarżąca nie mogły być brane pod uwagę.
Zasadnie uznał organ, że przedstawiony stan faktyczny wyklucza uwzględnienie przy obliczaniu podstawy opodatkowania odpisów amortyzacyjnych od hali produkcyjno-magazynowej w oparciu o art. 28n ust. 3 u.p.d.o.p., gdyż obiekt ten nie był amortyzowany przed rozpoczęciem przez Skarżącą rozliczania się w podatku dochodowym od osób prawnych na zasadach zryczałtowanych przewidzianych w rozdziale 6b u.p.d.o.p.
Na prawidłowość stanowiska przyjętego przez organ interpretacyjny wskazują także przepisy dotyczące zasad amortyzacji środków trwałych (art. 16g ust. 22 oraz art. 16h ust. 3e u.p.d.o.p.). Należy przy tym podkreślić, że dotyczą one podatników, którzy zakończyli stosowanie opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek, a w okresie korzystania z tej formy opodatkowania kontynuuje amortyzację na dotychczasowych zasadach zgodnie z przepisami o rachunkowości, względnie zdecydują się na amortyzację na zasadach określonych w art. 16i-16m u.p.d.o.p., ale dopiero po zakończeniu stosowania opodatkowania w formie zryczałtowanej.
Ponadto w uzasadnieniu skargi Skarżąca w istocie rzeczy poprzestaje na przedstawieniu okoliczności stanu faktycznego oraz przywołaniu wymienionych już we wniosku z dnia [...] r. interpretacji indywidualnych. Jego treść nie odnosi się do argumentacji przedstawionej przez Dyrektora KIS, stąd nie można ocenić z jakich powodów jest ona przez Skarżącą kwestionowana. Jednym wskazaniem pozostaje opis zarzutów skargi, w których powołano się na niewłaściwe zastosowanie art. 16i ust. 2 pkt 1 lit. a) i b) u.p.d.o.p. Zarzut naruszenia tego przepisu nie znajdował jednakże uzasadnienia, co wynika z rozważań zawartych we wcześniejszej części uzasadnienia.
Ponadto oczekiwanego przez Skarżącą skutku nie może wywołać powołanie się na poglądy prezentowane w wymienionych w skardze interpretacjach indywidualnych czy postanowieniu, gdyż jak trafnie zauważył organ nie dotyczą one przypadków, w których podatnik rozliczałby się na zasadach ryczałtu od dochodów spółek. Zasadniczo dowodzą tego choćby daty ich wydania, czyli w latach sprzed wejścia w życie przepisów o CIT estońskim, natomiast interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z dnia 4 lipca 2023 r. dotyczy podatnika podatku dochodowego od osób fizycznych.
Mając powyższe na uwadze, wobec niezasadności podniesionych w skardze zarzutów, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.