I SA/BD 477/25

I SA/Bd 477/25 - Wyrok WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2025-11-13
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-08-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Halina Adamczewska-Wasilewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Joanna Ziołek
Leszek Kleczkowski
Symbol z opisem
6550
Hasła tematyczne
Środki unijne
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2015 poz 187
par. 13 zzo ust. 1-3
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji  Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Halina Adamczewska - Wasilewicz (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Leszek Kleczkowski asesor WSA Joanna Ziołek Protokolant: starszy sekretarz sądowy Marcin Frydrych po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2025 r. sprawy ze skargi P. U. P. T. Sp. z o. o. w O. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Toruniu z dnia 7 lipca 2025 r. nr BDSPB02-69/2025 w przedmiocie odmowy przyznania pomocy oddala skargę
Uzasadnienie
W dniu [...] maja 2024 r. do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji
i Modernizacji Rolnictwa (dalej: ARiMR) w W. wpłynął wniosek Produkcyjno-Usługowego Przedsiębiorstwa T. sp. z o.o. w O. (dalej: skarżąca, strona, spółka, wnioskodawca) o udzielenie pomocy finansowej producentowi rolnemu, który
w okresie od [...] stycznia 2024 r. do [...] maja 2024 r. dokonał sprzedaży pszenicy, żyta, jęczmienia, pszenżyta lub mieszanek zbożowych.
Rozpatrując wniosek, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w W. wydał decyzję z [...] września 2024 r., którą odmówił przyznania pomocy finansowej producentowi rolnemu. Organ odmawiając przyznania pomocy objętej wnioskiem wskazał na przekroczenie łącznej kwoty pomocy uzyskanej w ramach "tymczasowych kryzysowych ram" przez producenta oraz podmioty powiązane.
Rozpatrując wniesione odwołanie Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR
w T. decyzją z dnia [...] lutego 2025 r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Organ odwoławczy zlecił organowi I instancji wyjaśnienie, czy przyjęty przez ten organ rodzaj związków zachodzi pomiędzy stroną
a wszystkimi pozostałymi podmiotami, czy jedynie z częścią z nich, a także pomiędzy pozostałymi podmiotami wzajemnie. Ponadto nakazał wyjaśnienie, na czym polega
w ocenie organu I instancji stwierdzony rodzaj powiązań, wyjaśnienie powiązania pomiędzy podmiotami wynikającymi z tabeli nr 2 oraz wyjaśnienie powiązania pomiędzy definicją "przedsiębiorstwa powiązanego" a definicją "jednego przedsiębiorstwa".
W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w W. decyzją z dnia [...] marca 2025 r. odmówił stronie przyznania wnioskowanej pomocy. Organ uzasadniając swoje rozstrzygnięcie przywołał okoliczności faktyczne
i przepisy prawa, uzupełniając swoje wywody o elementy wskazane przez organ odwoławczy jako brakujące.
W odwołaniu spółka zaskarżonej decyzji zarzuciła:
1) naruszenie art. 10 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572 ze zm., dalej: k.p.a.), tj. zasady czynnego udziału stron w każdym stadium postępowania przez niepowiadomienie strony przed wydaniem zaskarżonej decyzji, braku informacji o możliwości zapoznania się z całym materiałem dowodowym zebranym w niniejszej sprawie i ustosunkowania się co do faktów i co do prawa w niniejszym postępowaniu;
2) naruszenie art. 3 ust. 1, 2 i 3 załącznika 1 do rozporządzenia Komisji (UE) 2022/2472 z dnia 14 grudnia 2022 r. uznającego niektóre kategorie pomocy w sektorach rolnym
i leśnym oraz na obszarach wiejskich za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i art. 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz. Urz. UE L 327
z 21.12.2022 r. str. 1 ze zm.), przy czym wskazany przepis dotyczący pojęcia przedsiębiorstwa powiązanego jak i cała regulacja obowiązuje od 13 grudnia 2023 r.;
3) wadliwe wyliczenie łącznej pomocy w kwocie 24.160,13 EUR wg stanu na dzień 28 sierpnia 2024 r., przy czym uwzględnienie pomocy przydzielonej w okresie przed datą wejścia wskazanej regulacji i zasad uznania wielości podmiotów ubiegających się
o pomoc za jedno przedsiębiorstwo, bądź przedsiębiorstwo powiązane bez względu na formę, datę rozpoczęcia działalności gospodarczej i stan organizacyjny tych przedsiębiorstw.
Decyzją z dnia [...] lipca 2025 r. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w T. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu organ podał, że Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w W. odmówił przyznania skarżącej spółce pomocy finansowej, ponieważ strona pozostaje powiązana pod względem osobowym, korporacyjnym, rynkowym, rodzinnym
i terytorialnym z innymi przedsiębiorstwami, dlatego należy traktować te przedsiębiorstwa jako jedno przedsiębiorstwo. W związku z takimi ustaleniami, organ I instancji wskazał na treść pkt 2 ppkt 2.1 Komunikatu Komisji Europejskiej "Tymczasowe kryzysowe ramy środków pomocy państwa w celu wsparcia gospodarki po agresji Rosji wobec Ukrainy" (Dz. Urz. UE. C 101 z 17.03.2023 r., str. 3-46, z późn. zm.), z którego wynikają limity łącznej kwoty pomocy, możliwej do uzyskania w ramach "tymczasowych kryzysowych ram" przez jedno przedsiębiorstwo w poszczególnych sektorach produkcji podstawowej produktów rolnych, precyzując jednocześnie, że w sektorze produkcji podstawowej produktów rolnych, w którym działa strona, limit ten wynosi 280 000 EURO. W ocenie organu odwoławczego, ustalenia organu I instancji znajdują potwierdzenie w zebranym materiale dowodowym oraz przepisach prawa.
Dyrektor wskazał, że organ I instancji dokonał weryfikacji ewentualnych powiązań strony z innymi podmiotami, które ubiegały się o pomoc w ramach "tymczasowych kryzysowych ram". Wyniki tej weryfikacji, zawarte w tabeli nr 1 na str. 7-8 zaskarżonej decyzji, zostały odniesione do przywołanych w zaskarżonej decyzji przepisów załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) 2022/2472 z dnia 14 grudnia 2022 r. uznającego niektóre kategorie pomocy w sektorach rolnym i leśnym oraz na obszarach wiejskich za zgodne
z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz rozporządzenia Komisji (UE) Nr 1408/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r.
w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis w sektorze rolnym (Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013 r., str. 9 z późn. zm.). Ustalenia zawarte w tabeli nr 1, str. 7-8 zaskarżonej decyzji dokonane zostały
w oparciu o powszechnie dostępne informacje zawarte w KRS. Taki sposób dokonania ustaleń był, w ocenie organu odwoławczego, całkowicie wystarczający dla oceny, czy zachodzą któreś ze związków uzasadniających uznanie grupy formalnie niezależnych podmiotów za "przedsiębiorstwa powiązane" na tle rozporządzenia Komisji (UE) 2022/2472 oraz za "jedno przedsiębiorstwo" na tle skorelowanego z tym rozporządzeniem, rozporządzenia Komisji (UE) Nr 1408/2013, biorąc pod uwagę zasadę jawności KRS oraz domniemanie prawdziwości danych wpisanych do KRS. Na tej podstawie postawiono wniosek o zaistnieniu w niniejszej sprawie przesłanek wskazanych w art. 3 ust. 3 załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) 2022/2472.
Organ w tym zakresie wskazał, że z danych zawartych w Tabeli nr 1 jednoznacznie wynika ścisła zależność pomiędzy stroną i innymi osobami fizycznymi (J. L., A. L., T. L.) a osobami prawnymi w postaci P.U.P. A. sp. z o. o., G. P. R. A. sp. z o.o. oraz Spółką P. "R.-D." sp. z o.o. Związki te polegają w szczególności na tym, że te same osoby fizyczne pozostają udziałowcami strony oraz pozostałych wskazanych spółek prawa handlowego, chociaż nie wszystkie osoby fizyczne występują w każdej
z tych spółek. Jednocześnie poszczególne spółki pozostają również udziałowcami innych spółek. Wskazane osoby fizyczne są przy tym powiązane przez relacje rodzinne i pełnią w spółkach funkcje organów lub przedstawicieli. Ponadto wszystkie spółki, w tym strona, będące w posiadaniu grupy osób fizycznych, powiązanych rodzinnie, jak również same te osoby fizyczne, funkcjonują pod jednym i tym samym adresem. Przez organ I instancji wskazany i uzasadniony został również różnorodny charakter tych zależności, tj. charakter osobowy, korporacyjny, rynkowy, rodzinny i terytorialny. Zdaniem Dyrektora, organ I instancji wykazał więc w zaskarżonej decyzji pozostawanie poszczególnych przedsiębiorstw (spółek) w stosunku powiązania, o którym mowa w art. 3 ust. 3 załącznika 1 do rozporządzenia 2022/2472. Wykazał również, że przedsiębiorstwa te pozostają w związkach wymienionych w tym przepisie co najmniej w pkt a), b) i c) z grupą osób fizycznych, za jaką należy uznać pozostających w relacjach rodzinnych: A. L., J. L. i T. L.. W tabeli nr [...], przez analizę [...] Klasyfikacji Działalności (PKD), wykazano również działalność wszystkich wymienionych powyżej podmiotów na tym samym rynku właściwym, co niezależnie od przesłanek wymienionych w art. 3 ust. 3 pkt a-d uzasadnia uznanie wymienionych powyżej przedsiębiorstw za powiązane. Ustalenia powyższe prowadzą, zdaniem organu odwoławczego, do jednoznacznego wniosku o konieczności uznania wszystkich wskazywanych jednostek gospodarczych (rozumianych jako odrębnie deklarowane gospodarstwa rolne) za jedno przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 2 ust. 2 rozporządzenia Komisji (UE) Nr [...]. Ustalenia faktyczne dokonane przez organ I instancji
i zaprezentowane w Tabeli nr [...] zaskarżonej decyzji są prawidłowe, logicznie uzasadnione i nie budzą wątpliwości. W ocenie organu, zgodzić się również należy ze stwierdzeniem, że ustalone wzajemne relacje pomiędzy podmiotami uzasadniają uznanie spółek prawa handlowego za przedsiębiorstwa powiązane w rozumieniu art. 3 ust. 3 załącznika I do rozporządzenia 2022/2472.
W zakresie limitu kwotowego udzielanej pomocy Dyrektor wskazał, że pomoc będąca przedmiotem niniejszego postępowania, przyznawana na podstawie § 13zzo rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. poz. 187 ze zm.) podlega kumulacji z innymi rodzajami pomocy przyznawanej na podstawie tego rozporządzenia, które wynikają z Komunikatu Komisji Europejskiej "Tymczasowe kryzysowe ramy środków pomocy państwa w celu wsparcia gospodarki po agresji Rosji wobec Ukrainy" (Dz. Urz. UE. C 101 z 17.03.2023 r., str. 3-46 z późn. zm.), zmienionego Komunikatem Komisji Europejskiej "Zmiany
w tymczasowych kryzysowych i przejściowych ramach środków pomocy państwa w celu wsparcia gospodarki po agresji Rosji wobec Ukrainy" (Dz. Urz. UE C 1188 z 21.11.2023 r.) oraz Komunikatem Komisji Europejskiej "Druga zmiana tymczasowych kryzysowych
i przejściowych ram środków pomocy państwa w celu wsparcia gospodarki po agresji Rosji wobec Ukrainy" (Dz. Urz. UE C 3113 z 02.05.2024 r.). Organ wskazał, że jednym
z warunków, których spełnienie uzasadnia uznanie pomocy państwa, ustanowionej na podstawie ww. Komunikatu, jest ograniczenie łącznej kwoty pomocy, która w żadnym momencie nie przekracza 280 000 EUR na przedsiębiorstwo prowadzące działalność
w sektorach produkcji podstawowej produktów rolnych na państwo członkowskie oraz 335 000 EUR na przedsiębiorstwo prowadzące działalność w sektorach rybołówstwa
i akwakultury na państwo członkowskie (sekcja 2.1 (62) Komunikatu). Powyższe oznacza, że suma pomocy ustanowionej przez państwo członkowskie na podstawie ww. Komunikatu, możliwej do wypłacenia jednemu przedsiębiorstwu nie może przekroczyć wskazanych powyżej kwot. Organ I instancji w tym kontekście dokonał obliczenia kwot pomocy, która została udzielona poszczególnym powiązanym podmiotom w zakresie tymczasowych kryzysowych ram środków pomocy państwa w celu wsparcia gospodarki po agresji [...] wobec [...]. W wyliczeniu uwzględnione zostały tylko te rodzaje pomocy, które zostały określone w poszczególnych jednostkach redakcyjnych przywołanego powyżej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia [...] stycznia 2015 r., poprzez jednoznaczne nawiązanie w warunkach przyznania danej pomocy do agresji [...] wobec [...]. W aktach sprawy znajdują się listy decyzji, wydanych dla poszczególnych podmiotów w zakresie poszczególnych "pomocy
w ramach tymczasowych kryzysowych ram", co pozwala na weryfikację ustaleń organu
I instancji w tym zakresie i na uznanie ich za prawidłowe. Organ I instancji podał kwoty uzyskane przez poszczególne podmioty uznane za powiązane w ramach "tymczasowych kryzysowych ram". Kwoty te zostały ustalone na podstawie danych zawartych
w ogólnodostępnych systemach informacji o pomocy publicznej SRPP oraz SUDOP, pod wskazanymi na str. 13 zaskarżonej decyzji adresami internetowymi. Kwoty te zbiorczo zostały ujęte w Tabeli nr [...] na str. 13 zaskarżonej decyzji. Suma tych kwot wyniosła
[...] EURO, co blisko trzykrotnie przekracza limit [...] EURO, nałożony przez Komisję, o którym mowa powyżej.
Odnosząc się do zarzutów odwołania, organ stwierdził, że żaden z zarzutów sformułowanych w odwołaniu nie zasługuje na uwzględnienie, a zaskarżona decyzja jest prawidłowa zarówno pod względem formalnym jak i merytorycznym. Organ I instancji dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych w oparciu o niebudzący wątpliwości materiał dowodowy. Ustalenia te zostały wyczerpująco uzasadnione i wyjaśnione. Organ
I instancji dokonał także prawidłowej subsumpcji stanu faktycznego, przytaczając stosowne przepisy prawa. Z drugiej strony, skarżąca w żaden sposób nie zakwestionowała poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych, w szczególności nie przedstawiła żadnych dowodów mogących zaprzeczyć udowodnionej przez organ
I instancji tezie o powiązaniu wskazanych w decyzji podmiotów, a także nie wskazała zasługujących na uwzględnienie zarzutów co do kwalifikacji prawnej stwierdzonego stanu faktycznego.
W skardze spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości zarzucając naruszenie:
1) art. 3 ust. 1, 2 i 3 załącznika do rozporządzenia Komisji UE Nr 2022/2472 w sprawie stosowania art. 107, art. 108 Traktatu w zakresie pomocy de minimis w sektorze rolnym przez jego błędną interpretację polegającą na przyjęciu, że skarżąca jest przedsiębiorcą powiązanym z innymi podmiotami w rozumieniu wskazanych przepisów;
2) pkt 2 ppkt 2 Komunikatu Komisji Europejskiej Tymczasowe Kryzysowe Ramy Środków pomocy państwa w celu wsparcia gospodarki po agresji Rosji wobec Ukrainy (Dz.Urz.C.101 z 17 marca 2023 r.), pomimo iż wskazane podmioty wymienione
w uzasadnieniu decyzji są wyodrębnione organizacyjnie i prawnie, posiadają odrębny majątek rzeczowy, korzystają z własnej autonomii, przeprowadzają operacje gospodarcze na własny rachunek i własne ryzyko, mają zdolność prawną i zdolność do czynności prawnych;
3) § 13zzo ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r.
w sprawie szczegółowych zasad, zakresu i sposobu realizacji niektórych zadań ARIMR;
4) art. 2 ust. 1-3 załącznika do rozporządzenia Komisji UE Nr 2022/2472 z dnia 14 grudnia 2022 r. przez wadliwą interpretację i nie uznanie skarżącej za mikro przedsiębiorcę;
5) art. 3 ust. 3 załącznika Nr 1 do rozporządzenia Komisji UE Nr 2022/2472 z dnia 14 grudnia 2022 r. poprzez wadliwe zastosowanie i wadliwe przyjęcie, że skarżąca jest przedsiębiorcą powiązanym z innymi wnioskodawcami wymienionymi w analizie organu opartego wyłącznie o publiczne dane wynikające z KRS;
6) odbiegające od stanu faktycznego uznanie, że skarżąca jest także jednym przedsiębiorcą z uwagi na brzmienie art. 2 ust. 2 rozporządzenia Komisji z dnia 18 grudnia 2013 r., Nr 1408/2013;
7) art. 7 k.p.a. przez przyjęcie, że skarżąca jest powiązanym przedsiębiorcą m.in. ze spółką prawa handlowego A., R.-D. poprzez posiadanie przez te spółki po 20% udziałów, wykonywanie funkcji prokurenta przez J. L., co zdaniem organu w oparciu o rozważania związane z domniemaniem pozwala na tezę, że skarżąca wywiera realny wpływ na decyzje innych podmiotów (powiązanych), a charakter tego powiązania może skutkować wywieraniem wpływu na decyzje innych podmiotów, w tym wymienionych spółek, a tym samym pozwala na uznanie, że mamy do czynienia z jednym przedsiębiorstwem, co wyklucza, zdaniem organu, udzielenie pomocy dla celów de minimis w związku z sytuacją kryzysową na Ukrainie.
W uzasadnieniu skarżąca stwierdziła, że zaskarżona decyzja jest krzywdząca, bowiem pozbawia spółkę wymiernej pomocy. Zarzuciła, że decyzja jest sprzeczna ze spójną polityką rolną Unii Europejskiej i jej celami takimi jak zwiększenie rentowności gospodarstw rolnych i ich dochodowości, równoważnego rozwoju obszarów wiejskich, polityki w zakresie ochrony środowiska i klimatu. W ocenie skarżącej, decyzja ta wynika z nadinterpretacji przepisów unijnych dotyczących pojęcia małego przedsiębiorstwa, rodzaju powiązań tam wskazanych jak i jego samodzielności oraz wynika z błędnej interpretacji treści wskazanego rozporządzenia także w zakresie okresu jego obowiązywania. Spółka zarzuciła, że argumentacja organu polegająca na uznaniu, iż każdy udziałowiec spółki prawa handlowego angażuje się bezpośrednio w działalność operacyjną danego podmiotu, pozostaje w jawnej sprzeczności z istotą działania spółek prawa handlowego. Zdaniem spółki, organ wypaczył także istotę prokury, nie dającej ze swego charakteru pogodzić się z możliwością podejmowania wszelkich czynności zarządczych dla uprawnionego. Skarżąca podniosła, że spółki podlegające analizie organu pod kątem powiązań, są w swojej branży wyspecjalizowane handlowo, operacyjnie, podobnie jak skarżąca posiadają byt samodzielny, wyodrębniony. Spółka jest przedsiębiorcą, w którym inne spółki mają swoje udziały, nie mniej jednak posiada wyłonione organizacyjnie, samodzielne organy, a udziałowcy nie mogą przeforsować żadnej z uchwał podejmowanych w ramach procedury uchwałodawczej zgodnej
z umowami poszczególnych spółek i zasadą reprezentacji. Wskazane podmioty działają na rynku rolnym od kilku i kilkunastu lat, co ewidentnie świadczy o zasadności funkcjonowania tych podmiotów i rzeczywistej intencji w podejmowaniu decyzji biznesowych. Podniosła, że podmioty te nie zostały stworzone na potrzeby pozyskania środków pomocowych, lecz faktycznie wykazują aktywność gospodarczą w różnej konfiguracji na rynku rolnym.
Zdaniem skarżącej, chybiona jest także argumentacja organu dotycząca rzekomego powiązania wnioskodawcy ze wskazanymi w uzasadnieniu decyzji podmiotami z uwagi na tożsamość w strukturach zarządu. Argumenty te są nietrafne z tego powodu, że reprezentacja u osób prawnych dotyczy organu do tego powołanego. Nie jest nim zatem z imienia i nazwiska współposiadacz innego gospodarstwa rolnego. Nieprzekonywujący jest także argument o pokrewieństwie wymienionych w uzasadnieniu decyzji przedsiębiorców z uwagi na podobny przedmiot działalności. Wskazywanie przedmiotu działalności jako wiodącego nie przesądza o tożsamej działalności podmiotów. Wobec powyższego, wadliwe jest przekonanie organu, że w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z jednym przedsiębiorstwem, w rozumieniu art. 2 ust. 2 rozporządzenia Komisji Nr 1408/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r.
W ocenie spółki, odmowa przyznania jej pomocy z wyłączeniem ewentualnie pozostałych wnioskodawców nie jest sprawiedliwa i racjonalna. Tego rodzaju decyzja wyklucza pośrednio takie podmioty z obrotu rolnego, prowadzi do narzucania irracjonalnych rozwiązań z punktu widzenia zarządzania i ekonomiki modelu biznesowego. Tym samym głęboko ingeruje w zasadę wolnorynkową. Nierówne traktowanie wnioskodawcy i spółek, w których uczestniczy nie jest niczym uzasadnione. Działanie organu prowadzi do eliminowania z dostępu do środków pomocowych podmiotów o bardziej złożonej strukturze, w tym wnioskodawcy, co w efekcie może się przyczynić do zmniejszenia konkurencyjności. Działanie organu prowadzi do preferowania podmiotów o mniejszym potencjale, co nie przyczynia się do realizacji zasady stabilności prawa i pewności występującej w obrocie prawnym na obszarze rolnym.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r., poz. 1267), sądy administracyjne kontrolują prawidłowość zaskarżonych aktów administracyjnych, między innymi decyzji ostatecznych, przy uwzględnieniu kryterium ich zgodności z prawem. Decyzja podlega uchyleniu, jeśli sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, o czym stanowi art. 145 § 1 pkt 1 lit. a–c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935) – dalej: "p.p.s.a." – lub też naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia nieważności decyzji (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W myśl natomiast art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem stwierdzić należy, że nie narusza ona prawa.
Przedmiotem sporu w rozpoznawanej sprawie jest ocena zasadności odmowy przyznania skarżącej Spółce pomocy finansowej jako producentowi rolnemu zagrożonemu utratą płynności finansowej w związku z ograniczeniami na rynku rolnym spowodowanymi agresją Federacji Rosyjskiej wobec Ukrainy.
Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy § 13zzo ust. 1-3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz.U. poz. 187 ze zm.) – dalej też: "rozporządzenie RM". Zgodnie z § 13zzo ust. 1, w 2024 r. Agencja udziela pomocy finansowej na realizację innych zadań wynikających z polityki państwa w zakresie rolnictwa i rozwoju wsi, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 6, producentowi rolnemu:
1) któremu został nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków
o przyznanie płatności;
2) będącemu mikroprzedsiębiorstwem, małym albo średnim przedsiębiorstwem w rozumieniu załącznika I do rozporządzenia 2022/2472;
3) któremu zagraża utrata płynności finansowej w związku z ograniczeniami na rynku rolnym spowodowanymi agresją Federacji Rosyjskiej wobec Ukrainy;
4) który w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do dnia 31 maja 2024 r. dokonał sprzedaży pszenicy, żyta, jęczmienia, pszenżyta lub mieszanek zbożowych podmiotom prowadzącym działalność w zakresie obrotu zbożami, skupu lub przetwórstwa zbóż, jak również podmiotom skupującym zboża w związku z prowadzoną przez te podmioty produkcją zwierzęcą;
5) który w 2023 r. złożył wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich, o których mowa w ustawie z dnia 8 lutego 2023 r. o Planie Strategicznym dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027.
We wniosku o przyznanie pomocy finansowej skarżąca (reprezentowana przez T. L.) podała m.in., że prowadzi gospodarstwo rolne, które
w rozumieniu przepisów załącznika I do rozporządzenia 2022/2472, spełnia kryterium mikroprzedsiębiorstwa i jest przedsiębiorstwem samodzielnym.
Organ mając na względzie art. 3 ust. 5 załącznika I do rozporządzenia 2022/2472 prawidłowo uznał, że złożone oświadczenia o statusie prawnym, jako przedsiębiorstwa samodzielne, przedsiębiorstwa partnerskie lub powiązane mogą podlegać kontroli
i postępowaniom wyjaśniającym przewidzianym w przepisach krajowych lub unijnych. Organy kierując się przesłankami wymienionymi w art. 3 ust. 1-3 załącznika I do rozporządzenia 2022/2472 takiej weryfikacji dokonały. Zgodnie zatem z brzmieniem powyższych przepisów określających rodzaje przedsiębiorstw organ wskazał, że:
1) "przedsiębiorstwo samodzielne" oznacza każde przedsiębiorstwo, które nie jest zakwalifikowane, jako przedsiębiorstwo partnerskie w rozumieniu ust. 2 ani jako przedsiębiorstwo powiązane w rozumieniu ust. 3.
2) "przedsiębiorstwa partnerskie" oznaczają wszystkie przedsiębiorstwa, które nie są zakwalifikowane, jako przedsiębiorstwa powiązane w rozumieniu ust. 3 i które pozostają w następującym wzajemnym związku: przedsiębiorstwo działające na rynku wyższego szczebla posiada, samodzielnie lub wspólnie z jednym lub kilkoma przedsiębiorstwami powiązanymi w rozumieniu ust. 3, 25% lub więcej kapitału lub praw głosu innego przedsiębiorstwa działającego na rynku niższego szczebla. Przedsiębiorstwo można jednak zakwalifikować, jako samodzielne i w związku z tym niemające żadnych przedsiębiorstw partnerskich, nawet, jeśli niżej wymienieni inwestorzy osiągnęli lub przekroczyli pułap 25%, pod warunkiem, że nie są oni powiązani, w rozumieniu ust. 3, indywidualnie ani wspólnie, z danym przedsiębiorstwem:
a) publiczne korporacje inwestycyjne, spółki venture capital, osoby fizyczne lub grupy osób fizycznych prowadzące regularną działalność inwestycyjną w oparciu o venture capital, które inwestują w firmy nienotowane na giełdzie (tzw. "anioły biznesu"), pod warunkiem, że całkowita kwota inwestycji tych inwestorów w jedno przedsiębiorstwo nie przekroczy 1.250.000 Euro;
b) uczelnie wyższe lub ośrodki badawcze nienastawione na zysk;
c) inwestorzy instytucjonalni, w tym regionalne fundusze rozwoju;
d) samorządy lokalne z rocznym budżetem poniżej 10 mln Euro oraz liczbą mieszkańców poniżej 5.000.
3) "przedsiębiorstwa powiązane" oznaczają przedsiębiorstwa, które pozostają w jednym z poniższych związków:
a) przedsiębiorstwo posiada większość praw głosu w innym przedsiębiorstwie z tytułu roli udziałowca lub członka;
b) przedsiębiorstwo ma prawo wyznaczyć lub odwołać większość członków organu administracyjnego, zarządzającego lub nadzorczego innego przedsiębiorstwa;
c) przedsiębiorstwo ma prawo wywierać dominujący wpływ na inne przedsiębiorstwo zgodnie z umową zawartą z tym przedsiębiorstwem lub postanowieniami w jego statucie lub umowie spółki;
d) przedsiębiorstwo będące udziałowcem lub członkiem innego przedsiębiorstwa kontroluje samodzielnie, zgodnie z umową z innymi udziałowcami lub członkami tego przedsiębiorstwa, większość praw głosu udziałowców lub członków w tym przedsiębiorstwie.
Jednocześnie określenie przedsiębiorstwa powiązanego zostało doprecyzowane w kolejnych akapitach art. 3 ust. 3 załącznika I Rozporządzenia Komisji 2022/2472 poprzez wskazanie, że:
. dominujący wpływ nie występuje, jeżeli inwestorzy wymienieni w ust. 2 akapit drugi nie angażują się bezpośrednio lub pośrednio w zarządzanie danym przedsiębiorstwem, bez uszczerbku dla ich praw jako udziałowców;
. przedsiębiorstwa, które pozostają w jednym ze związków opisanych w akapicie pierwszym z co najmniej jednym przedsiębiorstwem lub dowolnym z inwestorów wymienionych w ust. 2, również uznaje się za powiązane;
. przedsiębiorstwa pozostające w jednym z takich związków z osobą fizyczną lub grupą osób fizycznych działających wspólnie również uznaje się za przedsiębiorstwa powiązane, jeżeli prowadzą swoją działalność lub część działalności na tym samym właściwym rynku lub rynkach pokrewnych;
. za "rynek pokrewny" uważa się rynek dla danego produktu lub usługi znajdujący się bezpośrednio na rynku wyższego lub niższego szczebla w stosunku do właściwego rynku.
Organ trafnie zwrócił także uwagę na skorelowanie definicji przedsiębiorstwa powiązanego, o której mowa w art. 3 ust. 3 załącznika I do rozporządzenia 2022/2472 z pojęciem "jednego przedsiębiorstwa" na gruncie rozporządzenia 1408/2013. Zgodnie bowiem z art. 2 ust. 2 rozporządzenia 1408/2013 obejmuje ono wszystkie jednostki gospodarcze, które są ze sobą powiązane co najmniej jednym z następujących stosunków:
a) jedna jednostka gospodarcza posiada w drugiej jednostce gospodarczej większość praw głosu akcjonariuszy, wspólników lub członków;
b) jedna jednostka gospodarcza ma prawo wyznaczyć lub odwołać większość członków organu administracyjnego, zarządzającego lub nadzorczego innej jednostki gospodarczej;
c) jedna jednostka gospodarcza ma prawo wywierać dominujący wpływ na inną jednostkę gospodarczą zgodnie z umową zawartą z tą jednostką lub postanowieniami w jej akcie założycielskim lub umowie spółki;
d) jedna jednostka gospodarcza, która jest akcjonariuszem lub wspólnikiem w innej jednostce gospodarczej lub jej członkiem, samodzielnie kontroluje, zgodnie z porozumieniem z innymi akcjonariuszami, wspólnikami lub członkami tej jednostki, większość praw głosu akcjonariuszy, wspólników lub członków tej jednostki.
Jednocześnie jednostki gospodarcze pozostające w jakimkolwiek z powyższych stosunków, za pośrednictwem jednej innej jednostki gospodarczej lub kilku innych jednostek gospodarczych również są uznawane za jedno przedsiębiorstwo. Ponadto prawidłowo w decyzji organu I instancji wskazano, że powyższą definicję jednego przedsiębiorstwa należy odnosić do kontekstu wynikającego z punktu 4 Preambuły do rozporządzenia 1408/2013, który stanowi m.in., że do celów reguł konkurencji określonych w Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej przedsiębiorstwem jest każda jednostka wykonująca działalność gospodarczą niezależnie od jej formy prawnej i sposobu finansowania. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł, że wszystkie podmioty, które są kontrolowane (prawnie lub de facto) przez ten sam podmiot, należy traktować jako jedno przedsiębiorstwo. W celu zagwarantowania pewności prawa i ograniczenia obciążeń administracyjnych przyjęto, że rozporządzenie powinno zawierać wyczerpujący wykaz jasnych kryteriów określających, w jakich okolicznościach co najmniej dwie jednostki gospodarcze z tego samego państwa członkowskiego należy uznać za jedno przedsiębiorstwo w oparciu o kryteria służące określeniu "powiązanych jednostek gospodarczych" w definicji małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP), określonej na gruncie wcześniejszych regulacji wydawanych przez Komisję i tego tytułu już znanych organom publicznym.
Kryteria te powinny również zapewniać, że poszczególni członkowie osób prawnych lub grupy osób fizycznych lub prawnych nie będą traktowani jako powiązani wyłącznie z tego powodu, w przypadku gdy prawo krajowe przewiduje, że tacy indywidualni członkowie mają prawa i obowiązki porównywalne z prawami i obowiązkami rolników indywidualnych, którzy mają status kierownika gospodarstwa rolnego, szczególnie w odniesieniu do ich statusu ekonomicznego, społecznego i podatkowego, pod warunkiem że przyczynili się do wzmocnienia struktur rolnych danych osób prawnych lub grup.
Kierując się powyższymi wskazaniami, w kontekście art. 3 ust. 3 załącznika I do rozporządzenia 2022/2472 oraz art. 2 ust. 2 rozporządzenia 1408/2013 organy w oparciu o dane pozyskane z Krajowego Rejestru Sądowego (KRS) dokonały szeregu ustaleń w zakresie powiązań skarżącej Spółki z: "R.-D." Sp. z o.o., "A." Sp. z o.o., "A." Sp. z o.o. oraz występującymi w ich imieniu T. L., A. L. oraz J. L.. Analiza ta wykazała istnienie wzajemnych powiązań między wyżej wymienionymi podmiotami i osobami, mianowicie:
- przedsiębiorstwo posiada większość praw głosu w innym przedsiębiorstwie z tytułu roli udziałowca lub członka:
- A. L. posiada 98,95% udziałów w "R.-D." Sp. z o.o.;
- T. L. posiada 54,40% udziałów w "A." Sp. z o.o.;
- przedsiębiorstwo ma prawo wywierać dominujący wpływ na inne przedsiębiorstwo:
- A. L. jest prezesem jednoosobowego zarządu w "A." Sp. z o.o. i z tego tytułu ma pełne uprawnienia do samodzielnego reprezentowania spółki i podejmowania istotnych dla jej funkcjonowania decyzji;
- A. L. jest prokurentem samoistnym w "R.-D." Sp. z o.o. i z tego tytułu ma pełne uprawnienia do samodzielnego reprezentowania spółki i podejmowania istotnych dla jej funkcjonowania decyzji;
- J. L. jest prezesem jednoosobowego zarządu w "R.-D." Sp. z o.o. i z tego tytułu ma pełne uprawnienia do samodzielnego reprezentowania spółki i podejmowania istotnych dla jej funkcjonowania decyzji;
- J. L. jest prokurentem samoistnym w "A." Sp. z o.o. i z tego tytułu ma pełne uprawnienia do samodzielnego reprezentowania spółki i podejmowania istotnych dla jej funkcjonowania decyzji;
- J. L. jest prokurentem samoistnym w T. Sp. z o.o. i z tego tytułu ma pełne uprawnienia do samodzielnego reprezentowania spółki i podejmowania istotnych dla jej funkcjonowania decyzji;
- J. L. jest prokurentem samoistnym w "A." Sp. z o.o. i z tego tytułu ma pełne uprawnienia do samodzielnego reprezentowania spółki i podejmowania istotnych dla jej funkcjonowania decyzji;
- T. L. jest prezesem jednoosobowego zarządu "A." Sp. z o.o. i z tego tytułu ma pełne uprawnienia do samodzielnego reprezentowania spółki
i podejmowania istotnych dla jej funkcjonowania decyzji;
- T. L. jest prezesem jednoosobowego zarządu T. Sp. z o.o. i z tego tytułu ma pełne uprawnienia do samodzielnego reprezentowania spółki i podejmowania istotnych dla jej funkcjonowania decyzji.
Ponadto analiza przedmiotów działalności prowadzonej przez powiązane podmioty w oparciu o dane wynikające z KRS oraz REGON doprowadziły organy do zasadnego wniosku, że działają one na tym samym rynku prowadząc działalność rolniczą w zakresie produkcji roślinnej.
Mając na względzie, że rozporządzenie 2022/2472, na co zasadnie zwrócił uwagę organ, nie ogranicza zakresu badania powiązań jedynie do dwóch podmiotów, a zatem stwierdzić należy, iż wnioskodawca może być potencjalnie powiązany z nieograniczoną liczbą innych przedsiębiorstw.
W efekcie wobec stwierdzonych powiązań, o których wyżej mowa, prawidłowo organy uznały, że wbrew oświadczeniu złożonemu we wniosku o przyznanie pomocy finansowej, gospodarstwo rolne prowadzone przez skarżącą Spółkę nie jest "przedsiębiorstwem samodzielnym" w świetle art. 3 ust. 3 załącznika I do rozporządzenia 2022/2472. Jednocześnie podmioty, które funkcjonowały w ramach stwierdzonych powiązań, spełniały warunki zakwalifikowania ich jako jednego przedsiębiorstwa
w rozumieniu art. 2 ust. 2 rozporządzenia 1408/2013.
To z kolei miało zasadnicze znaczenie z punktu widzenia możliwości przyznania skarżącej Spółce pomocy finansowej w odniesieniu do limitu kwotowego pomocy finansowej przewidzianego w pkt. 62 Komunikatu Komisji Europejskiej "Tymczasowe kryzysowe i przejściowe ramy środków pomocy państwa w celu wsparcia gospodarki po agresji Rosji wobec Ukrainy" (2023/C 101/03) w brzmieniu nadanym Komunikatem Komisji Europejskiej "Zmiany w tymczasowych kryzysowych i przejściowych ramach środków pomocy państwa w celu wsparcia gospodarki po agresji Rosji wobec Ukrainy" (C/2023/1188) i wynoszącego 280.000 Euro. Jak wynika z ustaleń organów przedstawionych na str. 14 decyzji organu I instancji i zaaprobowanych przez organ odwoławczy łączna kwota uzyskanej dotychczas pomocy przez wszystkie podmioty uznane za powiązane wyniosła [...] Euro, a tym samym przekroczyła kwotę [...] Euro, co uzasadniało odmowę przyznania wnioskowanej przez skarżącą Spółkę pomocy finansowej.
Odnosząc się do zarzutu skargi o zakwestionowaniu statusu skarżącej jako mikroprzedsiębiorcy, należy w tym miejscu zauważyć, że organy nie wypowiadały się w tym zakresie, koncentrując się na zagadnieniu powiązań między poszczególnymi, wymienionymi wyżej podmiotami, co było istotne zważywszy na ocenę wniosku, gdzie skarżąca Spółka wskazała na prowadzenie samodzielnego gospodarstwa rolnego oraz kryteria wynikające z art. 3 ust. 3 załącznika I do rozporządzenia 2022/2472, które były kluczowe dla oceny prawa do pomocy finansowej, której w oparciu o ten wniosek domagała się skarżąca.
Skarżąca kwestionuje wyliczenie kwot przyznanej pomocy wskazując na uwzględnienie pomocy przydzielonej w okresie przed datą wejścia w życie zasad uznania wielości podmiotów ubiegających się o pomoc za jedno przedsiębiorstwo bądź przedsiębiorstwo powiązane. Zdaniem Sądu należy zgodzić się ze stanowiskiem prezentowanym w tym zakresie przez organ odwoławczy, że w myśl art. 63 ust. 1 rozporządzenia 2022/2472, stosuje się je do pomocy indywidualnej przyznanej przed datą jego wejścia w życie, jeżeli dana pomoc indywidualna spełnia wszystkie warunki w nim określone z wyjątkiem art. 9, które to zastrzeżenie nie ma zastosowania w rozpoznawanej sprawie. Z kolei z art. 62 ust. 1 rozporządzenia 2022/2472 wynika, że zastępuje ono rozporządzenie (UE) 702/2014, które zawiera tożsame regulacje w zakresie definicji mikroprzedsiębiorców oraz małych i średnich przedsiębiorstw, a także kryteriów pozwalających uznać konkretne podmioty za przedsiębiorstwa powiązane
z tymi, które przewiduje art. 3 załącznika I do rozporządzenia 2022/2472. Nie zmienia postaci rzeczy fakt nowelizacji rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dniem 7 maja 2024 r., którą dodano przepis § 13zzo przewidujący przyznanie pomocy finansowej, o której przyznanie wystąpiła skarżąca.
W odniesieniu do limitów pomocy wynikających z powołanych wyżej komunikatów Komisji Europejskiej zauważyć należy, że jakkolwiek co do zasady komunikaty w istocie zalicza się do kategorii aktów typu soft law, co znajduje potwierdzenie w literaturze, niemniej jednak, mimo że na gruncie traktatów nie przypisuje się nim wprost mocy wiążącej, to mogą one wywoływać skutki prawne. Cechą tej grupy aktów prawnych jest to, że mimo ich niewiążącego z zasady charakteru prawnego, poprzez ich przyjęcie, instytucje Unii lub sama Unia zmierzają jednak do wywołania pewnych skutków prawnych lub efektów o charakterze politycznym, a także to, że w istocie regulują one stosunki wewnętrzne Unii. Jednakże w sytuacji, gdy Komisja przez wydanie komunikatu wyraźnie zmierza do wywołania skutków prawnych, np. wymuszenia podjęcia określonych działań przez państwa członkowskie, wówczas jest on aktem prawnym w rozumieniu przepisu art. 267 TFUE i podlega kontroli Trybunału Sprawiedliwości UE (por. A. Wróbel, B. Kurcz [w:] D. Kornobis-Romanowska, J. Łacny, A. Wróbel (red.), Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Komentarz. Tom III (art. 223-358), Warszawa 2012, art. 288). Przede wszystkim jednak należy zauważyć, że kwestie kryteriów kwalifikowania podmiotów jako samodzielnych, powiązanych, jedno przedsiębiorstwo oraz sumowania udzielonej pomocy wynikają z rozporządzeń Komisji Europejskiej, których moc obowiązująca nie budzi wątpliwości.
Na prawidłowość stanowiska prezentowanego przez organy w niniejszej sprawie nie wpływa prezentowana przez skarżącą argumentacja odwołująca się do zasad wspólnej polityki rolnej Unii Europejskiej, wyodrębnienia poszczególnych podmiotów, których działanie było przedmiotem badania w toku postępowania w sferze organizacyjnej, prawnej i majątkowej, a także do okoliczności ich funkcjonowania na rynku od wielu lat oraz ingerowania w procesy zarządzania i realizacji przyjętego modelu biznesowego w ramach aktywności gospodarczej podejmowanej w warunkach wolnorynkowych. Należy zauważyć, że pomoc przewidziana w mających zastosowanie w rozpoznawanej sprawie aktach prawnych – zarówno krajowych, jak i unijnych – ma na celu ochronę konkurencji w odniesieniu do następstw nadzwyczajnych okoliczności wynikających z agresji Rosji na Ukrainę, i sama w istocie stanowi swego rodzaju ograniczenie reguł wolnorynkowych. Stąd też jako uzasadnione należy uznać wprowadzanie przez prawodawcę krajowego i unijnego reguł precyzujących przyznawanie pomocy finansowej w sposób szczegółowy z uwzględnieniem zasad funkcjonowania rynku wewnętrznego Unii.
W ocenie Sądu, organy prawidłowo przeprowadziły postępowanie wyjaśniające na potrzeby uprawnionego stwierdzenia, o braku podstaw do przyznania pomocy finansowej, o którą skarżąca Spółka wystąpiła składając wniosek z dnia 28 maja 2024 r. W tym zakresie przepisy prawa są jednoznaczne i nie wymagają dodatkowej wykładni. Tym samym nie można zasadnie postawić organowi zarzutu naruszenia art. 7 k.p.a. Jak bowiem wynika z treści art. 10a ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz.U. z 2025 r., poz. 1363), jeżeli przepisy ustawy lub przepisy odrębne nie stanowią inaczej, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyłączeniem art. 7, art. 9, art. 10, art. 75 § 1, art. 77
§ 1, art. 79a oraz art. 81. Zgodnie zaś z art. 10a ust. 1a powołanej wyżej ustawy
w postępowaniach tych organ administracji publicznej:
1) stoi na straży praworządności;
2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy;
3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania;
4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.
Jednocześnie art. 10b ustawy o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa przewiduje, że strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniach, o których mowa w ust. 1, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek. Ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.
Z cytowanych przepisów wynika więc dla organów obowiązek rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, natomiast wnioskodawcę obciąża obowiązek udowodnienia faktów uzasadniających żądanie przyznania pomocy finansowej. Przyjęte rozwiązanie stanowi zatem odstępstwo od wynikającej z art. 7 k.p.a. zasady podejmowania z urzędu czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu sprawy i wyczerpującego zebrania materiału dowodowego. To, że obowiązek zebrania materiału dowodowego został przerzucony na strony postępowania oraz inne osoby uczestniczące w tym postępowaniu, nie pozbawia organu prawa do podjęcia z urzędu wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, co też organy w rozpoznawanej sprawie uczyniły oceniając zebrane dowody w sposób kompleksowy we wzajemnym powiązaniu oraz przedstawiły
w uzasadnieniach wydanych w obu instancjach decyzji. W świetle powyższego nie można skutecznie stawiać w niniejszej sprawie organom zarzutu uchybienia przepisom postępowania polegających na dokonaniu ustaleń wyłącznie o publiczne dane wynikające z KRS, w sytuacji, gdy jak wskazał organ, skarżąca nie przedstawiła żadnych dowodów zaprzeczających ustaleniom organów. Zdaniem Sądu organy dokonały prawidłowej oceny zgromadzonego materiału dowodowego. W tej sytuacji nie można też zgodzić się ze stwierdzeniem, że organ oceniając kryteria wynikające z załącznika I do rozporządzenia 2022/2472, oparł swoje rozważania na domniemaniach.
Mając powyższe na uwadze, wobec niezasadności podniesionych w skardze zarzutów, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.