I SA/Bd 476/22

I SA/Bd 476/22 - Postanowienie WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2022-10-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-09-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Agnieszka Olesińska /przewodniczący sprawozdawca/
Joanna Ziołek
Tomasz Wójcik
Symbol z opisem
6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
I GZ 127/23 - Postanowienie NSA z 2023-05-26
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Olesińska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Wójcik Asesor WSA Joanna Ziołek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 26 października 2022 r. sprawy ze skargi W. G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 27 czerwca 2022 r. nr 0401-IEE.711.102.2022.2 w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną postanowił: odrzucić skargę
Uzasadnienie
Dyrektor Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. prowadzi do majątku W. G. (skarżąca) postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułów wykonawczych o numerach: [...] obejmujących należności z tytułu nieuiszczonych składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.
W toku prowadzonego postępowania organ egzekucyjny zawiadomieniami z [...] marca 2022 roku o numerach: od [...] oraz zawiadomieniami z [...] marca 2022 roku o numerach: od [...] zajął inną wierzytelność pieniężną z tytułu nadpłaty w Urzędzie Skarbowym w I.. Odpisy tytułów wykonawczych wraz z zawiadomieniami o zajęciu doręczono [...] marca 2022 r.
P. z [...] marca 2022 r. skarżąca złożyła "skargę na zajęcie egzekucyjne". W uzasadnieniu przywołując treść art. 24 ust. 4 ustawy z dnia [...] października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych podniosła, że dochodzone należności z tytułu składek w okresie od [...] stycznia 2003 r. do [...] grudnia 2011 r. ulegają przedawnieniu po upływie 10 lat licząc od dnia, w którym stały się wymagalne.
Dyrektor Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. postanowieniem z [...] maja 2022 r. oddalił skargę na czynności egzekucyjne zajęcia innej wierzytelności pieniężnej.
W złożonym zażaleniu skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz umorzenie postępowania w sprawie zobowiązań. W uzasadnieniu wskazała, że podtrzymuje argumenty zawarte w skardze na czynność egzekucyjną, gdyż zgodnie z obowiązującymi przepisami postępowanie egzekucyjne zostało wszczęte co do roszczeń, które są przedawnione.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej postanowieniem z dnia [...] czerwca 2022 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Organ nadzoru badając prawidłowość czynności podjętych przez organ egzekucyjny w związku z zajęciem innej wierzytelności pieniężnej nie stwierdził naruszeń przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji regulujących egzekucję z innych wierzytelności pieniężnych. W ocenie organu, dokonane czynności są prawidłowe, a zastosowany środek egzekucyjny mieści się w katalogu środków wymienionych w art. 1a pkt 12 lit. a ustawy z 14 czerwca 1960 roku ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 479) - dalej u.p.e.a. Zatem brak jest podstaw do uchylenia zajęć innej wierzytelności pieniężnej. Organ wyjaśnił, że okoliczność przedawnienia dochodzonych w drodze egzekucji należności z tytułu składek nie mogła być przedmiotem rozpoznania w trybie skargi na czynność egzekucyjną, gdyż w istocie stanowi zarzut, o którym mowa w art. 33 u.p.e.a. Strona skorzystała z tego środka wnosząc pismo z [...] marca 2022 r. Wierzyciel - Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. postanowieniem z [...] maja 2022 r. oddalił złożony zarzut. Wskutek wniesionego pismem z [...] maja 2022 r. zażalenia, postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem z [...] czerwca 2022 r. i jest ostateczne w administracyjnym toku instancji.
W złożonej do tut. Sądu skardze skarżąca zaskarżyła postanowienie w całości, nie przedstawiając przy tym żadnych merytorycznych argumentów przeciwko temu rozstrzygnięciu. Treść skargi ogranicza się do słów: "wnoszę skargę i zaskarżam niniejszą decyzję w całości", oprócz tego skarżąca dodała tylko, że wnosi o przekazanie sprawy Dyrektorowi Izby Skarbowej w B. do ponownego rozpatrzenia.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalanie.
Sąd wezwał Skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. W odpowiedzi na to wezwanie, w piśmie z dnia [...] września 2022 r. skarżąca wskazała, że "zaskarżona decyzja powoduje naruszenie prawa materialnego".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył co następuje:
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2022 r. poz. 329 ze zm. dalej: "p.p.s.a.") Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Wobec braku w treści skargi jakichkolwiek merytorycznych argumentów przeciwko zaskarżonemu postanowieniu, skarżąca zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] września 2022 r. została wezwana do określenia naruszenia prawa bądź interesu prawnego. Została pouczona o tym, że nieuzupełnienie braku formalnegoo w terminie spowoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W udzielonej odpowiedzi Skarżąca wskazała, że "zaskarżona decyzja powoduje naruszenie prawa materialnego" (k. 20 akt sądowych). Zdaniem Sądu tego lakonicznego i zarazem ogólnikowego stwierdzenia nie można uznać za wymagane prawem określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego, dlatego skarga podlega odrzuceniu.
W myśl z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, pośród których w art. 46 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wymieniono osnowę wniosku lub oświadczenia, a zgodnie z art. 57 § 1 pkt 3 P.p.s.a. - zawierać określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Osnowa pisma to jego merytoryczna treść (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 września 2010 r., sygn. akt I FZ 278/10).
Z kolei przez pojęcie "określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego" należy rozumieć podanie przez stronę skarżącą przyczyny, która według jej oceny uzasadnia wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Takie stanowisko jest ugruntowane w orzecznictwie sądowym (por. m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 lutego 2022 r., I OSK 880/21).
Przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – co do zasady – nie przewidują konieczności wskazania w skardze podstaw zaskarżenia, tj. wymienienia konkretnego przepisu czy przepisów prawa, które zdaniem skarżącego zostały naruszone. Zatem określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego może nastąpić w sposób opisowy i bardzo ogólny, wystarczy, że strona skarżąca wskaże, na czym jego zdaniem polega naruszenie, nie musi w tym celu przedstawić szczegółowego wywodu prawnego. W ocenie Sądu skarżąca udzielając odpowiedzi na wezwanie nie uczyniła zadość nawet tak liberalnie rozumianym wymogom. Stwierdzenie, że zaskarżone rozstrzygnięcie "powoduje naruszenie prawa materialnego" w istocie rzeczy nie wskazuje na żadną przyczynę, dla której zaskarżone postanowienie miałoby być niezgodne z prawem.
Sąd co prawda nie jest związany granicami skargi, jednak postępowanie sądowoadministracyjne jest wszczynane z inicjatywy strony skarżącej i strona skarżąca powinna wskazać powód, dla którego – jej zdaniem – zaskarżone rozstrzygnięcie jest niezgodne z prawem. Na etapie postępowania przed organem (skarga na czynność egzekucyjną, zażalenie) Skarżąca formułowała merytoryczne zarzuty, w skardze do sądu zaniechała jednak wskazania powodów zaskarżenia i mimo wezwania Sądu nie określiła naruszenia prawa. Sąd nie jest trzecią instancją. Nieuzupełnienie wskazywanego stronie braku formalnego musiało spowodować odrzucenie skargi.
W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 57 § 1 pkt 3 P.p.s.a., wobec nieuzupełnienia w terminie braków formalnych skargi, orzeczono jak w sentencji postanowienia