I SA/Bd 461/22

I SA/Bd 461/22 - Wyrok WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2022-12-13
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-08-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Halina Adamczewska-Wasilewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Joanna Ziołek
Urszula Wiśniewska
Symbol z opisem
6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne
Podatkowe postępowanie
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 1540
art. 201 i art. 204
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Urszula Wiśniewska Asesor WSA Joanna Ziołek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 13 grudnia 2022 r. sprawy ze skargi S. sp. z o. o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 15 czerwca 2022 r., nr 0401-IOV2.4103.25.2022 w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania podatkowego oddala skargę
Uzasadnienie
Naczelnik Kujawsko-Pomorskiego Urzędu Skarbowego w B. prowadzi wobec S. Sp. z o. o. (dalej: Skarżąca, Spółka, Strona, Podatnik) postępowanie podatkowe w sprawie prawidłowości rozliczenia z budżetem z tytułu podatku od towarów i usług za okres od sierpnia do grudnia 2018 r., które zostało zakończone decyzją Naczelnika Kujawsko-Pomorskiego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] sierpnia 2021 r. Na skutek złożonego przez Spółkę odwołania, decyzją z dnia [...] listopada 2021 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej uchylił powyższą decyzję
w całości, a sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji, gdyż jej rozstrzygnięcie wymagało uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego w znacznej części.
W trakcie ponownie prowadzonego postępowania podatkowego, Prezes Zarządu Spółki M. T. poinformował organ pierwszej instancji, że posiada jedynie obywatelstwo ukraińskie i zgodnie z przepisami, osoby powyżej 18 i poniżej 60 roku mają zakaz opuszczania kraju w związku z wybuchem wojny na [...]. Spółka zgłosiła do organu podatkowego, że cała dokumentacja księgowa jest przechowywana na [...]. Z uwagi na stan nadzwyczajny Spółka wniosła o zawieszenie całego postępowania w tej sprawie do zakończenia wojny i możliwości wyjazdu celem wglądu do dokumentacji księgowej i przekazania danych związanych z zapytaniem urzędu.
Postanowieniem z dnia [...] marca 2022 r. Naczelnik Kujawsko-Pomorskiego Urzędu Skarbowego w B. odmówił Spółce zawieszenia postępowania podatkowego w sprawie prawidłowości rozliczenia z tytułu podatku od towarów i usług za okres od sierpnia do grudnia 2018 r. wskazując, że w świetle art. 201 i art. 204 ustawy
z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm., dalej: O.p.), brak dostępu do dokumentacji księgowej Spółki nie stanowi przesłanki do zawieszenia postępowania podatkowego, podkreślając dodatkowo, iż postępowanie podatkowe wobec Spółki toczy się już od lutego 2021 r.
W zażaleniu Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Prezes Zarządu Spółki M. T. przywołał przepisy art. 201, art. 292 oraz art. 284 § 5 O.p. i stwierdził, że w związku z ww. przepisami i w szczególności ze względu na wojnę na [...], niemożliwe jest podjęcie wymaganych dokumentów.
Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2022 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy ww. postanowienie.
W uzasadnieniu organ przywołał treść przepisów regulujących kwestię zawieszenia postępowania podatkowego. Organ wskazał, że przywołany przez Spółkę art. 284 § 5 O.p., z którego Spółka wywodzi swoje uprawnienie do żądania zawieszenia toczącego się postępowania podatkowego, dotyczy wprost kontroli podatkowej. W ocenie organu, podany przez Spółkę we wniosku powód w postaci braku dostępu do dokumentacji księgowej Spółki nie jest okolicznością umożliwiającą lub nakazującą zawieszenie postępowania podatkowego. Fakt, że całość dokumentacji księgowej Spółki przechowywana jest poza granicami [...] nie zwalnia Spółki z obowiązku jej przedłożenia na wezwanie organów podatkowych. Jak słusznie zauważył organ pierwszej instancji, ograniczony dostęp do dokumentacji księgowej Spółki wynika tylko
i wyłącznie ze stosowanej przez Spółkę polityki w zakresie zasad przechowywania ksiąg rachunkowych. Utrudniony wgląd do własnej dokumentacji księgowej spowodowany sposobem jej przetrzymywania, nie stanowi żadnej z przesłanek zawieszenia postępowania podatkowego enumeratywnie wymienionych w art. 201 i art. 204 O.p. Natomiast przywołany przez Spółkę art. 284 § 5 O.p., który dotyczy kontroli podatkowej nie znajduje odpowiedniego zastosowania w postępowaniu podatkowym. Kontrola podatkowa w przedmiotowej sprawie została zakończona w 2020 r. i obejmowała deklaracje podatkowe VAT-7 oraz pliki JPK-VAT złożone przez Spółkę za poszczególne miesiące od sierpnia do grudnia 2018 r. Wobec faktu, że powyższa kontrola podatkowa wykazała nieprawidłowości, Naczelnik Kujawsko-Pomorskiego Urzędu Skarbowego
w B. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2021 r. wszczął postępowanie podatkowe w podatku od towarów i usług za ten okres. W związku z powyższym, Spółka miała możliwość przekazania swojej dokumentacji na etapie postępowania kontrolnego, a następnie postępowania podatkowego, w szczególności, że wielokrotnie była wzywana do jej przedłożenia w czasie przed wybuchem konfliktu zbrojnego w [...]. Jak wynika z akt sprawy, Spółka była wielokrotnie wzywana do przedłożenia dokumentów i wyjaśnień zarówno na etapie kontroli podatkowej (pisma z [...] lutego 2020 r. oraz z [...] czerwca 2020r.) jak i w trakcie prowadzonego postępowania podatkowego (pisma z [...] marca 2021 r., [...] maja 2021 r. oraz [...] lutego 2022 r.).
W tych okolicznościach, zdaniem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, organ podatkowy pierwszej instancji nie był ani uprawniony, ani zobowiązany do zawieszenia prowadzonego postępowania podatkowego z przyczyn wskazanych przez Spółkę. Zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, a zarzuty wobec niego chybione. Odwoływanie się przez Spółkę do stanu nadzwyczajnego czy siły wyższej związanymi
z wybuchem wojny na [...] nie może odnieść oczekiwanego skutku. Organ podatkowy pierwszej instancji słusznie zatem uznał, że nie zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku Spółki i zawieszenia postępowania podatkowego prowadzonego wobec Spółki w zakresie podatku od towarów i usług za okres od sierpnia do grudnia 2018 r.
W skardze Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i umorzenie postępowania w tej sprawie oraz zwrot kosztów postępowania. Zdaniem Skarżącej, zaskarżone postanowienie zostało wydane z rażącym naruszeniem zasad prowadzenia postępowania podatkowego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik postępowania, jak również prawa materialnego w zakresie podatku od towarów i usług godzącego
w zasadę neutralności podatku od towarów i usług dla podatników. Postanowienie zostało wydane z rażącym naruszeniem:
1) art. 120, art. 121, art. 122, art. 187 § 1, art. 191 O.p. przez prowadzenie postępowania w celu udowodnienia z góry założonej tezy, pominięcie istotnych elementów stanu faktycznego;
2) art. 120, art. 121, art. 191, art. 194 § 1, art. 193 § 2 O.p. w związku z art. 99 ust. 12 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r., poz. 931 ze zm., dalej: u.p.t.u.) przez dokonanie oceny zebranego materiału z przekroczeniem granicy swobody oceny materiału dowodowego, z pogwałceniem obowiązku budowania zaufania do organów podatkowych, pominięcie istotnych materiałów zebranych
w postępowaniu, pogwałcenie domniemania rzetelności prowadzonych ksiąg podatkowych i rzetelności złożonych deklaracji oraz dokonania oceny zebranego materiału w sposób godzący w obowiązek prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, dokonanie wzajemnie wykluczających się ustaleń
i powoływanie się na stany faktyczne niemające uzasadnienia w zebranym materiale i nie przedstawionym w uzasadnieniu postanowienia;
3) art. 120 w związku z art. 210 § 4 O.p. przez niepełne uzasadnienie faktyczne przedmiotowego postanowienia, uznanie za udowodnione okoliczności faktyczne bez przedstawienia ich uzasadnienia spełniającego wymogi art. 210 § 4 O.p., pominięcie bez uzasadnienia istotnych okoliczności faktycznych i materiałów zebranych w postępowaniu.
W uzasadnieniu Spółka podniosła, że wykazała, iż na skutek wojny na [...] nie posiada możliwości dostarczenia wymaganych dokumentów z powodu braku możliwości
przekroczenia granicy i pobrania dokumentów z sejfu, gdzie tylko prezes zarządu i nikt inny ma dostęp ze względu na odcisk palca i szyfr. Spółka wskazała, że nie ma zatem żadnej możliwości upoważnić kogokolwiek do odbioru dokumentów z bezpiecznego sejfu znajdującego się na [...].
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Rozpoznanie niniejszej sprawy nastąpiło na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). Na podstawie tego przepisu, sąd może rozpoznać sprawę
w trybie uproszczonym, gdy przedmiotem skargi jest postanowienie wydane
w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W kontrolowanej sprawie zaistniała przesłanka do rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym. Przedmiot skargi kwalifikował sprawę do kategorii, o jakich mowa w art. 119 pkt 3 p.p.s.a. Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, na podstawie tego przepisu, jest niezależne od woli stron (por. wyrok NSA z dnia 11 czerwca 2019 r., sygn. akt II OSK 1867/17). Natomiast zgodnie z art. 120 p.p.s.a. w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.
Stosownie do art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane
w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). W razie zaś stwierdzenia, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, sąd oddala skargę w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.).
Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy przedstawiona przez skarżącą spółkę okoliczność braku dostępu do dokumentacji księgowej, uzasadnia zawieszenie postępowania podatkowego.
We wniosku o zawieszenie toczącego się postępowania podatkowego skarżąca spółka podała, że prezes jej zarządu posiada jedynie obywatelstwo ukraińskie i w związku
z wybuchem [...] lutego 2022 r. wojny w [...] objęty jest zakazem opuszczania kraju, natomiast cała dokumentacja księgowa jest przechowywana na [...]. Z uwagi na stan nadzwyczajny skarżąca wniosła więc o zawieszenie całego postępowania w tej sprawie do zakończenia wojny i możliwości wyjazdu celem wglądu do dokumentacji księgowej i przekazania danych związanych z wezwaniem organu. Odmawiając zawieszenia postępowania organ wskazał z kolei, że w sprawie nie zaistniała żadna
z przyczyn obligatoryjnego i fakultatywnego zawieszenia postępowania podatkowego.
W kontekście spornego zagadnienia wstępnie należy wskazać, że sprawa zawieszenia postępowania rozstrzygana jest w ramach toczącego się postępowania, którego celem jest rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy podatkowej. Jak podnosi się w orzecznictwie sądów administracyjnych, postępowanie podatkowe to prawnie uregulowany ciąg czynności procesowych, podejmowanych przez organy podatkowe i zmierzających do rozstrzygnięcia i rozpoznania sprawy. Jednym z założeń postępowania podatkowego, wynikającym z zasady celowości, jest jego ciągły charakter, co oznacza, że powinno się ono toczyć bez przerwy, od momentu jego wszczęcia aż do załatwienia sprawy. Jednak istnieją takie sytuacje, w których z przyczyn faktycznych lub prawnych nie można
w danym momencie kontynuować postępowania. Instytucja zawieszenia postępowania służy pogodzeniu zasady ciągłości postępowania z koniecznością czasowego zaniechania jego prowadzenia (por. W. Dawidowicz: Zarys procesu administracyjnego, PWN, Warszawa 1989, s. 126). Zasadą jednak pozostaje prowadzenie postępowania
w sposób ciągły, umożliwiający sprawne i możliwie szybkie rozpoznanie sprawy - stąd też zawieszenie postępowania może mieć miejsce tylko w przypadkach określonych
w przepisach prawa (por. wyrok NSA z dnia 21 lipca 2022 r., sygn. akt III FSK 760/21
i III FSK 761/21, WSA w Szczecinie z dnia 28 października 2021 r., sygn. akt I SA/Sz 110/21, wyrok WSA w Gdańsku z dnia 21 kwietnia 2020 r., sygn. akt III SA/Gd 1131/20). Przesłanki zawieszenia stanowią czasową, przemijającą przeszkodę w prowadzeniu postępowania i dzielą się na obligatoryjne oraz fakultatywne. Zawieszenie postępowania służy wyeliminowaniu przeszkód uniemożliwiających prawidłowy przebieg postępowania.
Zawieszenie postępowania podatkowego regulują przepisy rozdziału 12 Działu IV ustawy Ordynacja podatkowa (art. 201 – art. 206 Ordynacji podatkowej). W art. 201 § 1 tej ustawy wymienia się w sposób enumeratywny obligatoryjne podstawy zawieszenia postępowania. Jeśli zatem, ujawni się którakolwiek z przesłanek w nim wymienionych, obowiązkiem organu podatkowego jest zawieszenie postępowania, niezależnie od tego, na jakim etapie ono się znajduje. Zaistnienie zdarzenia wskazanego wprost w tym przepisie, stanowi warunek obligatoryjnego zastosowania tego środka.
Zgodnie z art. 201 § 1 Ordynacji podatkowej organ podatkowy zawiesza postępowanie
w następujących przypadkach:
1) w razie śmierci strony, jeżeli postępowanie nie podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe;
2) w razie zaprzestania pełnienia funkcji przez zarządcę sukcesyjnego albo wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego, jeżeli postępowanie toczyło się z udziałem zarządcy sukcesyjnego;
3) gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd;
4) w razie śmierci przedstawiciela ustawowego strony;
5) w razie utraty przez stronę lub jej ustawowego przedstawiciela zdolności do czynności prawnych;
6) w razie wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję uchylającą w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ lub stwierdzającą nieważność decyzji;
7) w razie wystąpienia o opinię Rady.
Prawidłowo zatem organy podatkowe uznały, że w świetle powyższej normy prawnej wskazywany przez skarżącą brak dostępu do dokumentacji księgowej nie stanowi podstawy do obligatoryjnego zawieszenia postępowania. Podkreślić też trzeba, że prowadzone wobec skarżącej postępowanie podatkowe zostało wszczęte postanowieniem z dnia [...] stycznia 2021 r., w którym zawarto m.in. informację
o możliwości złożenia wszelkich dowodów mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Postępowanie podatkowe zostało poprzedzone wcześniej przeprowadzoną kontrolą podatkową na podstawie upoważnienia z dnia [...] stycznia 2020 r., zatem przed wybuchem wojny.
Skarżąca na formularzu NIP-8 z datą wpływu do organu podatkowego [...] marca 2022 r. dokonała zgłoszenia aktualizacyjnego w zakresie danych uzupełniających podając, że dokumentację rachunkową przechowuje pod podanym adresem [...] czyli na [...]. Ponadto, z przedłożonych wraz ze skargą akt administracyjnych sprawy wynika, że organ wzywał skarżącą do przedłożenia wyjaśnień i dokumentów w celu wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy na etapie kontroli podatkowej - pisma z [...] lutego 2020 r. oraz z [...] czerwca 2020 r. jak i w trakcie prowadzonego postępowania podatkowego - pisma z [...] marca 2021 r., [...] maja 2021 r. (wszystkie doręczone przed wybuchem wojny), a ponadto [...] lutego 2022 r.
W tej sytuacji, okoliczność, że całość dokumentacji księgowej Spółki przechowywana jest poza granicami [...], nie zwalniała skarżącej z obowiązku jej przedłożenia na wezwanie organów podatkowych, niezależnie od przyjętych rozwiązań co do sposobu i miejsca przechowywania dokumentacji podatkowej. Skarżąca miała zatem możliwość przedstawienia dokumentacji istotnej dla sprawy zarówno w trakcie kontroli podatkowej jak i w postępowaniu podatkowym i to przez wiele miesięcy poprzedzających wojnę
w [...].
Z racji tego, że postępowanie podatkowe, którego zawieszenia domaga się skarżąca, nie dotyczyło odpowiedzialności osoby trzeciej, nie miała w sprawie zastosowania norma prawna określona w art. 201 § 1a Ordynacji podatkowej. Przepis ten stanowi bowiem, że organ podatkowy zawiesza postępowanie w sprawie dotyczącej odpowiedzialności osoby trzeciej do dnia, w którym decyzja, o której mowa w art. 108 § 2 pkt 2, stanie się ostateczna, z zastrzeżeniem art. 108 § 3 oraz art. 115 § 4. Przedmiotem postępowania głównego nie było też udzielenie ulg w zapłacie zobowiązań podatkowych. Nie miał więc również zastosowania przepis art. 204 § 1 Ordynacji podatkowej stanowiący, że organ podatkowy, na wniosek strony, może zawiesić postępowanie w sprawie udzielenia ulg
w zapłacie zobowiązań podatkowych.
Natomiast oceniając wystąpienie fakultatywnych (uznaniowych) przesłanek zawieszenia postępowania należy przytoczyć treść art. 201 § 1b Ordynacji podatkowej, zgodnie
z którym organ podatkowy może zawiesić postępowanie:
1) w razie wystąpienia, na podstawie ratyfikowanych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, do organów innego państwa o udzielenie informacji niezbędnych do ustalenia lub określenia wysokości zobowiązania podatkowego, jeżeli nie ma żadnych innych okoliczności poza objętymi wystąpieniem, które mogą być przedmiotem dowodu, albo
2) jeżeli wszczęta została procedura wzajemnego porozumiewania się, w tym procedura arbitrażowa prowadzona na podstawie ratyfikowanej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innej ratyfikowanej umowy międzynarodowej, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, lub przyjęto wniosek w ramach procedury prowadzonej na podstawie przepisów działu II rozdziału 2 ustawy z dnia 16 października 2019 r.
o rozstrzyganiu sporów dotyczących podwójnego opodatkowania oraz zawieraniu uprzednich porozumień cenowych.
Z kolei na podstawie § 1c tego przepisu organ podatkowy może zawiesić postępowanie:
1) na wniosek lub z urzędu, gdy:
a) pomiędzy postępowaniami w sprawach dotyczących tej samej strony istnieje tego rodzaju związek, że na treść decyzji wydawanej w zawieszanym postępowaniu ma wpływ rozstrzygnięcie sprawy w innym postępowaniu, a rozstrzygnięcie sprawy
w tym innym postępowaniu nie stanowi zagadnienia wstępnego, o którym mowa
w § 1 pkt 2,
b) stan faktyczny lub zagadnienie prawne będące przedmiotem zawieszanego postępowania i innego postępowania w sprawach dotyczących tej samej strony są podobne, a pomiędzy tymi postępowaniami nie występuje związek, o którym mowa w lit. a;
2) z urzędu, gdy przepis mający wpływ na treść decyzji wydawanej w zawieszanym postępowaniu jest przedmiotem postępowania przed:
a) Trybunałem Konstytucyjnym,
b) Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej,
c) sądem administracyjnym w sprawie stwierdzenia nieważności aktu prawa miejscowego organu jednostki samorządu terytorialnego.
Prawidłowo więc organy obu instancji oceniły, że podana we wniosku o zawieszenie postępowania okoliczność nie mieści się też w kategorii fakultatywnych podstaw zawieszenia, zależnych od uznania organu.
Z oczywistych względów, w postępowaniu podatkowym nie miały zastosowania przepisy normujące przebieg kontroli podatkowej, w tym art. 284 § 5 Ordynacji podatkowej, określający przesłanki zawieszenia tej kontroli.
W ocenie Sądu, postępowanie zakończone wydaniem zaskarżonego postanowienia nie narusza wskazanych w skardze przepisów. Sąd nie podziela przy tym stanowiska skarżącej, iż organy prowadziły je w celu udowodnienia z góry założonej tezy,
z pominięciem istotnych elementów stanu faktycznego. Przeciwnie, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej uwzględnił zarówno okoliczność wybuchu wojny w [...] oraz związane z tym ograniczenia w możliwości przemieszczania. [...], wziął również pod uwagę datę wszczęcia postępowania podatkowego, jak również to, że zastosowanie się do kierowanych do skarżącej wezwań umożliwiało przedstawienie żądanych dokumentów przed wybuchem konfliktu. W świetle przytoczonych wcześniej przepisów zawierających przesłanki zawieszenia, podane przez skarżącą przyczyny nie uzasadniały zastosowania tej instytucji procesowej.
Nie jest też zasadny drugi z podniesionych zarzutów skargi. Należy zwrócić uwagę, że zaskarżone postanowienie dotyczy odmowy zawieszenia postępowania podatkowego. Podjęte rozstrzygnięcie ma charakter wpadkowy, incydentalny. Nie odnosi się więc wprost do przedmiotu postępowania głównego, w tym oceny rzetelności ksiąg podatkowych. Organy nie dokonywały oceny zebranego w postępowaniu podatkowym materiału dowodowego, lecz badały wyłącznie zaistnienie przesłanek umożliwiających zawieszenie tego postępowania.
Dokonaną ocenę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej zawarł
w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Spełnia ono wszystkie wymogi stawiane tego rodzaju rozstrzygnięciom, w tym zawiera prawidłowo skonstruowane uzasadnienie faktyczne i prawne. Zarzut naruszenia art. 120 w związku z art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej jest więc niezasadny.
Przeprowadzona w sprawie kontrola zaskarżonego postanowienia w zakresie podniesionych w skardze zarzutów oraz okoliczności wziętych przez Sąd pod uwagę
z urzędu wykazała, że postanowienie to jest zgodne z prawem, nie narusza bowiem ani przepisów prawa materialnego ani przepisów postępowania w stopniu mającym lub mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.
W tym stanie sprawy, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.