I SA/Bd 419/07

Sprawa dotyczyła skargi małżonków W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Wójta Gminy R. ustalającą łączne zobowiązanie pieniężne za rok 2005. Skarżący wnioskowali o zmianę decyzji w związku z przekwalifikowaniem działek i domagali się zwolnienia części nieruchomości z podatku od nieruchomości i rolnego, powołując się na art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Twierdzili, że tylko część nieruchomości powinna być opodatkowana, a pozostała powinna korzystać ze zwolnienia. Organ odwoławczy uznał postępowanie dowodowe za wyczerpujące i utrzymał decyzję w mocy. W uzasadnieniu wskazano, że definicja gospodarstwa rolnego wymaga gruntu powyżej 1 ha, a budynki gospodarcze poza tym obszarem nie są objęte zwolnieniem. Sąd administracyjny, rozpoznając skargę, nie stwierdził naruszenia prawa materialnego ani procesowego. Podkreślono, że zgodnie z art. 21 Prawa geodezyjnego i kartograficznego oraz art. 194 Ordynacji podatkowej, podstawą wymiaru podatków są dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków, które stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Sąd podzielił stanowisko, że to klasyfikacja w ewidencji, a nie faktyczne przeznaczenie czy sposób użytkowania, decyduje o podstawie wymiaru podatku. W związku z tym skarga została oddalona jako nieuzasadniona.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający