I SA/Bd 419/07

I SA/Bd 419/07 - Wyrok WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2007-07-17
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-05-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Ewa Kruppik-Świetlicka /sprawozdawca/
Izabela Najda-Ossowska
Leszek Kleczkowski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne
Inne
Podatek rolny
Podatek od nieruchomości
Sygn. powiązane
II FSK 1586/07 - Wyrok NSA z 2009-02-12
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2006 nr 121 poz 844
art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. b
Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski Sędziowie: Sędzia WSA Izabela Najda-Ossowska Asesor sądowy Ewa Kruppik-Świetlicka (spr.) Protokolant Asystent sędziego Daniel Łuczon po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 17 lipca 2007 r. sprawy ze skargi Aleksandra W. i Janiny W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] 2007 r. nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji ostatecznej oddala skargę
Uzasadnienie
Sygn. akt I SA/Bd 419/ 07
UZASADNIENIE
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] 2007r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy R. z dnia [...] 2006 r.
Nr [...] w sprawie zmiany ostatecznej decyzji Wójta Gminy R. z dnia [...] 2005r. Nr [...] ustalającej łączne zobowiązanie pieniężne za rok 2005 w wysokości 5.093,40 zł.
W uzasadnieniu organ odwoławczy uznał ustalenie stanu faktycznego dokonane przez organ I instancji za prawidłowe, gdyż uznał, że postępowanie dowodowe prowadzone było w sposób wyczerpujący i wszechstronny, a materiał ten został zebrany w całości i poddany rozpatrzeniu.
Organ przywołał stan faktyczny sprawy i wskazał, że wnioskiem z dnia [...] 2005r. skarżący Danuta i Aleksander małżonkowie W. złożyli do organu I instancji wniosek o ustalenie nowej wysokości podatku od nieruchomości oraz podatku rolnego w związku z przekwalifikowaniem działek położonych w miejscowości C. o numerach ewidencyjnych 102/3 i 105/5, Do wniosku dołączyli umowę najmu lokalu użytkowego o pow. 240 m2 oraz gruntu o pow. 440 m2 zawartą z ich córką Elizą W.
W opinii skarżących tylko ww. nieruchomości i oddane w najem winny być obciążone podatkiem od nieruchomości , natomiast pozostałe grunty i nieruchomości na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. b oraz pkt 10 z mocy ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych ( Dz. U. z 2006r. Nr 121, 844) winny być zwolnione z opodatkowania.
Organ rozpoznając wniosek wskazał, że na obu działkach usadowione są budynki magazynowe i tak na działce o numerze 105/5 jest budynek o powierzchni 212,50 m2, natomiast na działce 102/3 stoi budynek o powierzchni 563,55 m2.
Organ w swym rozstrzygnięciu obciążył :
1. podatkiem rolnym te części działek, które są sklasyfikowane jako grunty orne tj. z działki 105/ 5 podatek rolny wymierzono od pow. 500 m2 , natomiast z działki 102/3 podatek rolny wymierzono od obszaru 1100 m2;
2. podatek od nieruchomości wymierzono od pow. 567 m2 oznaczoną w ewidencji B " tereny mieszkaniowe" zabudowaną budynkiem zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. e cyt. ustawy oraz od pow. 2802 m2 części działki sklasyfikowanej jako B1 oznaczone jako "inne tereny zabudowane pod handel i usługi".
Organ przywołał definicję " gospodarstwa rolnego" zawartą w przepisie art. 2 ust. 1 , w zw. z art. 1 ustawy o podatku rolnym i uznał, że oba budynki nie są położone na terenie gospodarstwa rolnego gdyż, jak wywiódł z tejże definicji "gospodarstwo rolne to grunt powyżej 1 ha sklasyfikowany jako użytki rolne lub jako tereny zadrzewione, zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem zajętych na działalność gospodarczą".
Organ podniósł, że zwolnieniu od podatku podlegają tylko te tereny, które wchodzą w skład gospodarstwa rolnego i te, które są przeznaczone na działalność rolną. Organ powołał się na orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego O/Z w Łodzi z dnia 22 października 1999 r. w sprawie I SA/ Łd 1554/97 z tezą : "budynki gospodarcze znajdujące się poza obszarem gospodarstw rolnych w rozumieniu przepisów o podatku rolnym, nie są objęte zwolnieniem od podatku nawet gdy są związane z działalnością rolniczą".
W odniesieniu do zarzutu odmowy powołania kolejnej opinii biegłego, wnioskowanej przez skarżących (trzeciej z kolei) - organ uznał ten wniosek za niezasadny.
W podsumowaniu organ wskazał, że zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne podstawą wymiaru podatków są dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków. Dane zawarte w tej ewidencji stanowią w myśl art. 194 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa dokument urzędowy.
Skarżący w skardze do Sądu wnieśli o :
• uchylenie decyzji obu instancji
• lub ewentualnie o zmianę ww. decyzji i ustalenie podatku w sposób zgodny z prawem z uwzględnieniem :
1. zmian w ewidencji gruntów i budynków;
2. wskazanych w skardze powierzchni wykorzystywanych na działalność gospodarczą;
3. zmian w zakresie wykorzystywania nieruchomości;
4. o zwrot kosztów postępowania.
Wydanym decyzjom zarzucili naruszenie prawa, w szczególności :
• art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. b i pkt 10 cyt. ustawy o podatkach i opłatach lokalnych poprzez ich niezastosowanie;
• naruszenie przepisów postępowania poprzez zaniechanie zasięgnięcia opinii kolejnego biegłego na okoliczność faktycznego przeznaczenia spornych nieruchomości .
• pominięcie faktu, że na przedmiotowej nieruchomości skarżący nie prowadzą działalności gospodarczej.
• pominięcie okoliczności , że magazyn gospodarczy na działce 105/5 jest w fatalnym stanie technicznym, wykluczającym użytkowanie
W opinii skarżących :
1. wskazana działka o Nr105/5 o pow. 1067 m2 : przeznaczona
jest na cele rolnicze dlatego winna być na podstawie cyt. przepisu zwolniona z podatku od nieruchomości , gdyż składa się z 500 m2 gruntu ornego o klasie R III a oraz z 567 m2 gruntu oznaczonego w ewidencji lit. B ( teren przeznaczony pod zabudowę mieszkaniową);
2. działka 102/3 o pow. 3.208 m2
składa się z części o powierzchni 2108 m2 jako grunt oznaczony ("Bi" inne tereny zabudowane ) oraz z części o powierzchni 1100 m2 jako teren oznaczony w ewidencji jako grunt orny R III a.
Według skarżących na wymiar podatku winno mieć wpływ to, że z działki 102/3 na działalność gospodarczą przeznaczona jest zaledwie część budynku o pow. 238,42 m2 oraz część działki o pow. 362, 85 m2. Pozostała cześć działki przeznaczona jest na cele rolnicze .
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje :
Należy przede wszystkim wskazać, że sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonego rozstrzygnięcia organu odwoławczego z punktu widzenia jego legalności, tj. zgodności z przepisami powszechnie obowiązującego prawa.
Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika, że zaskarżone rozstrzygnięcie ( decyzja, postanowienie) winno ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd nie stwierdził naruszenia prawa materialnego ani procesowego, co oznacza, że skarga nie zostaje uwzględniona.
Jak wynika z akt administracyjnych skarżący są właścicielami nieruchomości położonych w C., w stosunku do których organy administracji określiły łączne zobowiązanie pieniężne za rok 2005 w kwocie 5.093,40 zł. na podstawie cyt. ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, oraz na podstawie cyt. ustawy o podatku rolnym.
Skarżący w skardze zarzucili wydanej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] 2007r. Nr [...] jak i poprzedzającej ją decyzji Wójta Gminy R. naruszenie art. 7 ust. 1 pkt 4 b i pkt 10 cyt. ustawy o podatkach i opłatach lokalnych poprzez ich niezastosowanie.
Zdaniem skarżących w sprawie decydujące znaczenie ma faktyczne przeznaczenie spornych nieruchomości a nie ewidencja. Dlatego po raz kolejny wnieśli o powołanie biegłego w tej kwestii tj. faktycznego przeznaczenia nieruchomości.
Okolicznością bezsporną jest, że skarżący prowadzą gospodarstwo rolne w S. gm. M. a przedmiotowe działki znajdują się na terenie miejscowości C. w woj. [...] i z tego względu nie prowadzą na tym terenie działalności gospodarczej.
Działki o numerach ewidencyjnych 102/3 i 105/5 są działkami zabudowanymi. Działka Nr 102/3 o pow. 3208 m2 sklasyfikowana była pierwotnie jako grunt " Ba" a w dniu [...] 2005r. została przekwalifikowana na grunt " Bi" o powierzchni 2108 m2 oraz jako użytek rolny o powierzchni 1100 m2 w klasie R III a. Natomiast druga działka o numerze ewidencyjnym 105/5 o powierzchni 1067 m2 sklasyfikowana jest w ewidencji gruntów i budynków jako grunt "B" o powierzchni 567 m2 i jako grunt rolny o powierzchni 500 m2 w klasie R III a.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. b cyt. ustawy o podatkach i opłatach zwalnia się od podatku od nieruchomości budynki lub ich części położone na gruntach gospodarstw rolnych, służące wyłącznie działalności rolniczej.
Jak wynika z akt sprawy na spornych nieruchomościach prowadzona jest działalność gospodarcza przez córkę Skarżących, która na powierzchni 362,85 m2 gruntu i w części budynku o pow. 325,13 m2 prowadzi działalność gospodarczą.
Należy przywołać przepis art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, zgodnie z którym podstawą wymiaru podatków są dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków.
Przy czym dane tam zawarte na mocy art. 194 Ordynacji podatkowej stanowią w postępowaniu podatkowym dowód tego, co zostało w nich urzędowe stwierdzone.
A zatem nie faktyczne wykorzystanie nieruchomości a dane zawarte ww. ewidencji decydują o podstawie wymiaru podatków. Podobnie uznał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w wyroku z dnia 7 lipca 2005 r. III SA/Wa 1206/05 w którym Sąd stwierdził, że : "dla potrzeb podatku od nieruchomości podstawowe znaczenie mają zapisy ewidencji gruntów i budynków. Organy podatkowe nie mogą dokonywać własnych ustaleń, istotne jest to jak grunt został sklasyfikowany nie jest ważne przeznaczenie czy sposób użytkowania a jedynie klasyfikacja w ewidencji".
Skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela stanowisko zaprezentowane w tym wyroku.
Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę jako nieuzasadnioną oddalił.