I SA/Bd 406/11

I SA/Bd 406/11 - Wyrok WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2011-09-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2011-06-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Ewa Kruppik-Świetlicka
Halina Adamczewska-Wasilewicz /przewodniczący/
Leszek Kleczkowski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne
Celne prawo
Sygn. powiązane
I GSK 60/12 - Postanowienie NSA z 2012-04-27
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U.UE.L 1992 nr 302 poz 1  art. 20
Rozporządzenie Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny.
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz Sędziowie: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski (spr.) Sędzia WSA Ew Kruppik-Świetlicka Protokolant Asystent sędziego Waldemar Dąbrowski po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 21 września 2011 r. sprawy ze skargi T. S.A. w T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie długu celnego oddala skargę
Uzasadnienie
W dniu [...] r. w Oddziale Celnym w T. na podstawie zgłoszenia celnego objęto procedurą dopuszczenia do wolnego obrotu ścianę diodową. W przedmiotowym zgłoszeniu celnym zakwalifikowano zgłaszany towar do kodu CN 8531 20 20 90 obejmującego aparaturę do sygnalizacji dźwiękowej lub wzrokowej, elektryczną, inna niż objęta pozycją 8512 lub 8530.
Postanowieniem z dnia [...] r. Naczelnik Urzędu Celnego wszczął postępowanie w sprawie kontroli ww. zgłoszenia celnego, w celu ustalenia prawidłowej klasyfikacji importowanego towaru i następnie decyzją z dnia [...] r. określił podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu kwotę długu celnego w wysokości [...] zł. Organ stwierdził że przedmiotowy towar winien być zaklasyfikowany do kodu 8543 70 90 99 obejmującego pozostałe, inne niż wcześniej wymienione, maszyny elektryczne, wykonujące indywidualne funkcje i powinien zostać opodatkowany stawką celną konwencyjną w wysokości 3,7 % wartości celnej towaru.
W złożonym odwołaniu strona zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie art. 20 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, poprzez zastosowanie stawki cła nieadekwatnej dla importowanego towaru; art. 221 ust. 3 zd. 1 wskazanego rozporządzenia, poprzez wydanie decyzji o zaksięgowaniu retrospektywnym po upływie 3 lat, licząc od powstania długu celnego; art. 121 § 1, art. 122, art. 187 § 1, art. 191 i art. 197 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego, to jest właściwości (przede wszystkim funkcjonalnych) importowanego towaru, mających znaczenie dla dokonania klasyfikacji; art. 124 i art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 powołanej ustawy, poprzez wydanie decyzji z naruszeniem zasady przekonywania
z uwagi na niepełne uzasadnienie faktyczne. Mając na uwadze wskazane zarzuty, strona wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji.
Po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Izby Celnej w T. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie organ wskazał, że z Not wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (HS) wynika, że deklarowana przez stronę pozycja 8531 obejmuje wszystkie urządzenia elektryczne używane do celów sygnalizacyjnych, bez względu na to czy są to urządzenia akustyczne, czy też wskaźniki wizualne, w tym m. in. tablice sygnalizacyjne i podobne, które stosuje się w hotelach, biurach i fabrykach do przywoływania personelu, sygnalizowania miejsca, w którym potrzebna jest pewna osoba lub usługa, wskazania, czy pokój jest wolny, czy też zajęty. Niektóre z tych tablic mogą być również wyposażane w wbudowane dzwonki lub inne akustyczne urządzenia sygnalizacyjne. Jednocześnie z pozycji tej wyłączone zostały wyświetlacze ciekłokrystaliczne, które spełniają kryteria dla monitora (pozycja 8471), monitora wideo (pozycja 8528) lub odbiornika telewizyjnego (pozycja 8528).
Z Not wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich wynika natomiast, że pozycja 8531 20 obejmuje tablice sygnalizacyjne zawierające urządzania ciekłokrystaliczne (LCD) lub diody elektroluminescencyjne (LED). W pozycji tej klasyfikuje się elektroluminescencyjne diody parametryczne do odczytu, stosowane głównie jako numeryczne i/lub alfanumeryczne tablice sygnalizacyjne lub tablice wyposażone w ekrany, wykonane na przykład z komórek lub różnych diod emitujących światło. Każdy znak zawiera pewną liczbę diod emitujących światło w postaci elementów składowych, które mogą być albo dyskretne, albo dołączone do pojedynczego mikrochipa (zminiaturyzowanego układu scalonego). Urządzenia te są montowane na obwodzie drukowanym ze sterownikiem/dekoderem. Każda cyfra lub zespół są pokryte materiałem półprzeźroczystym, który wzmacnia intensywność punktów świetlnych wytwarzanych przez diody w celu wyświetlenia liczb lub liter, jako funkcja impulsu zastosowanego do obwodu przez sygnał wejściowy.
Z brzmienia pozycji 8531 oraz komentarza zawartego w Notach wyjaśniających do HS jednoznacznie wynika, że pozycję tę przewidziano dla urządzeń elektrycznych używanych wyłącznie do celów sygnalizacyjnych, czyli dla urządzeń umożliwiających nadawanie i odbiór sygnałów (umownych znaków o treści informacyjnej działających na ludzkie zmysły - akustycznych lub optycznych).
Biorąc pod uwagę fakt, że pojęcie "tablica sygnalizacyjna" odnosi się do tablicy służącej do podawania określonych informacji lub do kontroli parametrów urządzeń technicznych, organ stwierdził, że tablice sygnalizacyjne z pozycji 8531 są co do zasady urządzeniami elektrycznymi zdolnymi do odbioru określonych sygnałów informacyjnych i przedstawienia ich w takiej formie, aby mogły być widoczne dla oka ludzkiego. Natomiast zgłoszona do odprawy celnej tablica LED, ściana LED ma znacznie szerszy zakres zastosowania, nie ogranicza się bowiem tylko i wyłącznie do dostarczania sygnałów wzrokowych w celach sygnalizacyjnych, zatem nie może być klasyfikowana do pozycji 8531. W ocenie organu odwoławczego możliwość wyświetlania np. reklam podczas meczu, czy koncertu wykracza poza definicję funkcji sygnalizacyjnych tablicy.
W związku z tym, że wyżej opisane obiektywne cechy i właściwości ekranu LED umożliwiającego wyświetlanie obrazów ruchomych i nieruchomych nie pozwalają zaklasyfikować go do pozycji 8531 zadeklarowanej w zgłoszeniu celnym, gdyż nie są one zgodne z cechami urządzeń określonych w tej pozycji, organ po zbadaniu, czy mieści się on w innej grupie towarów, stwierdził, że sporny zestaw, zgodnie z regułą
1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, uwagą 5(E) do działu
84 i uwagą 4 do sekcji XVI WTC, winien być zaklasyfikowany do kodu TARIC 8543 70 90 99 obejmującego pozostałe, inne niż wcześnie wymienione, maszyny elektryczne, wykonujące indywidualne funkcje. Dla towarów klasyfikowanych, wg tego kodu we Wspólnej Taryfie Celnej, obowiązującej w dacie zgłoszenia towaru do procedury dopuszczenia do obrotu, przewidziana została stawka celna konwencyjna w wysokości 3,7% wartości celnej towaru.
Odnosząc się do podniesionego w odwołaniu zarzutu naruszenia art. 20 rozporządzenia Rady (EWG) ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny poprzez zastosowanie stawki cła nieadekwatnej dla importowanego towaru, organ stwierdził, że w przedmiotowej sprawie za podstawę rozstrzygnięcia przyjęto rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1549/2006 z dnia 17 października 2006 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej
i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. Dla towarów klasyfikowanych do kodu TARIC 8543 70 90 99 we Wspólnej Taryfie Celnej, obowiązującej w dacie zgłoszenia towaru do procedury dopuszczenia do obrotu, przewidziana została stawka celna konwencyjna w wysokości 3,7 % wartości celnej towaru.
Odnosząc się do zarzutów naruszenia przepisów Ordynacji podatkowej organ stwierdził, że są one niezasadne.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy strona wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji, zarzucając jej naruszenie art. 20 rozporządzenia Rady (EWG) ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, poprzez zastosowanie stawki cła nieadekwatnej dla importowanego towaru, art. 121 § 1,
art. 122, art. 187 § 1, art. 191 i art. 197 § 1 Ordynacji podatkowej, poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego, to jest właściwości (przede wszystkim funkcjonalnych) importowanego towaru, mających znaczenie dla dokonania klasyfikacji oraz art. 124
i art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 powołanej ustawy, poprzez wydanie decyzji z naruszeniem zasady przekonywania z uwagi na niepełne uzasadnienie faktyczne. Zdaniem spółki, która powołała się na regułę 3A Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej,
w przedmiotowej sprawie zgłoszony towar powinien być zaklasyfikowany do kodu 8531, który obejmuje wyświetlacze prezentujące zarówno sygnały, jak i informacje.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego
z punktu widzenia jej legalności, tj. zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270
ze zm.) wynika, że zaskarżona decyzja winna ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.
Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem stwierdzić należy, że decyzja nie narusza prawa.
Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest klasyfikacja taryfowa importowanego
z S. towaru – ściany diodowej (moduły plus akcesoria) do odpowiedniej pozycji Wspólnej Taryfy Celnej (dalej WTC). Według strony towar ten powinien być zakwalifikowany do pozycji 8531 WTC właściwej dla elektrycznej aparatury do sygnalizacji dźwiękowej lub wzrokowej. Według natomiast organu właściwa jest pozycja 8543 obejmująca wszystkie maszyny i urządzenia elektryczne, wykonujące specyficzne funkcje, które nie zostały uwzględnione w żadnej innej pozycji działu 85. Z pozycją 8531 wiąże się zastosowanie zerowej stawki celnej. Zakwalifikowanie natomiast towaru do pozycji 8543 oznacza zastosowanie stawki 3,7 %.
Należy zauważyć, że zgodnie z art. 20 ust. 1 WKC w przypadku powstania długu celnego, cła prawnie należne określane są na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich. Stosownie do przepisów art. 201 ust. 1 lit. a) WKC dług celny
w przywozie powstaje w wyniku dopuszczenia do obrotu towaru podlegającego należnościom celnym, a kwota należności celnych przywozowych jest określana na podstawie elementów kalkulacyjnych właściwych dla towaru w chwili powstania długu celnego (art. 214 WKC).
Klasyfikacji taryfowej dokonuje się na podstawie podanych we Wspólnej Taryfie Celnej Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, uwag do sekcji i działów taryfy celnej, które uściślają i wyjaśniają treść poszczególnych pozycji taryfy celnej i są stosowanym w prawie celnym rodzajem legalnych definicji pojęć zawartych
w przepisach prawa oraz ustaleń dotyczących praktyki klasyfikacyjnej tego typu urządzeń w krajach Unii Europejskiej.
Dodatkową pomoc przy klasyfikacji taryfowej stanowią Noty Wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, wydane
i uaktualniane przez Światową Organizację Celną w Brukseli. Polska wersja językowa Not do HS (wersja 2002) została opublikowana w formie załącznika do obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (MP Nr 86, poz. 880). Do interpretacji zakresu poszczególnych pozycji taryfowych w istotny sposób przyczyniają się również Noty wyjaśniające do CN, które są wydawane przez Komisję Europejską na mocy art. 9 § 1(a) oraz art. 10 rozporządzenia Rady (EWG)
nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej.
Podkreślić należy, że z brzmienia Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (zwanych dalej ORINS), wynika jednoznacznie, iż zostały one ułożone chronologicznie i ze względu na to zastosowanie kolejnej z nich uzależnione jest od uprzedniego wyeliminowania możliwości stosowania wcześniejszej reguły. Zatem dopiero gdy pierwsza reguła ORINS nie jest możliwa do zastosowania w sprawie, korzystać należy z reguł od 2 do 6 z uwzględnieniem Not wyjaśniających do HS i CN. Ukształtowane w ten sposób zasady stosowania ORINS wynikają z ich treści oraz znajdują potwierdzenie w utrwalonym orzecznictwie sądów administracyjnych. Zarzut strony, że decydujące znaczenia w rozpatrywanej sprawie należy przyznać regule 3a nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z regułą nr 1 ORINS tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z dalszymi regułami. Oznacza to, że kolejne reguły mogą być brane pod uwagę tylko wtedy, gdy nie jest możliwa klasyfikacja w oparciu o brzmienie pozycji i uwag do sekcji lub działów (wyrok NSA
z dnia 27.10.2009r. sygn. akt I GSK 558/08). Zgodnie natomiast z regułą nr 6 ORINS klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z powyższych reguł, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają zastosowanie również do tej reguły, jeżeli treść tych uwag nie stanowi inaczej.
Opisując importowany towar skarżąca wskazała, że jest nim ekran - tablica LED. Ekran musi być podłączony do komputera wyposażonego w odpowiednią kartę graficzną umożliwiającą wysyłanie do ekranu sygnału wizyjnego oraz oprogramowanie sterujące urządzeniem i konwertujące standardowe sygnały na np. odtwarzacze DVD lub kamery. Sygnały wideo i sygnały sterujące do ekranu podaje komputer. Wyświetlanie obrazów musi się realizować za pośrednictwem komputera stanowiącego jego część składową. Sygnał wizyjny pochodzi od komputera sterującego modułami za pomocą specjalnej karty przetwarzającej. Nie ma możliwości bezpośredniego połączenia źródeł sygnału do modułów tablicy LED z uwagi na brak w nich wyjść/wejść
i brak technologicznych możliwości przyjęcia tego typu sygnałów przez moduły tablic.
Dodatkowo z załączonej przez stronę do odwołania opinii eksperta K. R. wynika, że zasilanie podłączone jest pomiędzy modułami w poszczególnych kolumnach. Sygnał sterujący podłączany jest za pomocą kabli LAN pomiędzy kolejnymi modułami. Pierwszy moduł jest podłączony do komputera i do drugiego modułu, a ten do następnego itd. Ponieważ sygnał wideo oraz sygnały sterujące rozprowadzane są z komputera sterującego kablem LAN, komputer wyposażony jest w kartę wideo i oprogramowanie sterujące. Elektronika zawarta w poszczególnych modułach odpowiada za sterowanie tej części obrazu, która wyświetla dany moduł. Za sterowanie całym ekranem odpowiada komputer sterujący.
Z powyższego opisu jednoznacznie wynika, że wyświetlanie obrazów jest możliwe tylko wówczas, gdy do ekranu wizyjnego zostanie przekazany odpowiedni sygnał z komputera. Ekran z komputerem jest połączony nie na stałe, lecz za pomocą kabli. Do stałego połączenia zostały zaprojektowane tylko moduły LED (w celu zbudowania ekranu wizyjnego). Zadaniem tego zestawu jako całości jest tworzenie obrazów (a także znaków graficznych i alfanumerycznych) oraz prezentowanie ich na ekranie wizyjnym.
Zgodnie z uwagą 3 do sekcji XVI WTC, na którą powołuje się strona, jeżeli
z kontekstu nie wynika inaczej, zespoły maszyn, które składają się z dwóch lub więcej maszyn połączonych w jedną całość, oraz inne maszyny zaprojektowane do wykonywania dwóch lub więcej funkcji wzajemnie uzupełniających się, lub funkcji alternatywnych, należy klasyfikować tak, jakby składały się tylko z tej części składowej lub jako będące wyłącznie tą maszyną, która wykonuje funkcję podstawową. Stosownie do treści Not wyjaśniających w rozumieniu uwagi 3 do sekcji XVI WTC pojęcie "zespoły maszyn połączonych w jedną całość" oznacza maszyny zawarte jedna w drugiej lub zmontowane jedna na drugiej, ewentualnie zmontowane na wspólnej podstawie lub ramie albo we wspólnej obudowie. Zespoły maszyn nie są uważane za maszyny połączone w jedną całość, jeśli nie zostały zaprojektowane do stałego połączenia ze sobą lub montażu na wspólnej podstawie, ramie, obudowie itp.
Biorąc więc pod uwagę wskazane powyżej zasady działania importowanego zestawu (brak stałego połączenia pomiędzy ekranem a pozostałymi częściami) należało przyjąć, że importowanych towarów nie można uznać za zespoły maszyn połączonych w jedną całość, o których mowa w uwadze 3 do sekcji XVI WTC.
W związku z tym konieczne było zastosowanie do spornego towaru uwagi 4 do sekcji XVI WTC, zgodnie z którą, jeżeli maszyna (łącznie z układem złożonym z kilku maszyn) składa się z poszczególnych elementów (oddzielnych lub połączonych ze sobą orurowaniem, układami przeniesienia napędu, przewodami elektrycznymi lub innymi urządzeniami), przeznaczonymi do wspólnego pełnienia ściśle określonej funkcji objętej jedną z pozycji działu 84 lub 85, to całość należy zaliczyć do odpowiedniej dla niej funkcji.
Jak zaznaczono wyżej prawidłowe funkcjonowanie importowanego towaru wymaga współdziałania zarówno ekranu wizyjnego, jak i komputera. Cały zestaw stanowi zatem zespół maszyn przeznaczonych do pełnienia ściśle określonej funkcji, tj. tworzenia i prezentacji obrazów wideo i alfanumerycznych. Funkcje te są wykonywane równorzędnie, zatem klasyfikacja spornego zestawu w oparciu o funkcję główną jest niemożliwa. Należało zatem zastosować uwagę 4 do sekcji XVI WTC, czyli dokonać klasyfikacji według funkcji właściwej dla spornego zestawu jako całości. Wbrew twierdzeniom spółki organ nie dokonał zatem zmiany klasyfikacji w związku z postępem technicznym.
Zdaniem Sądu, organ zasadnie uznał, że klasyfikacja spornego towaru do pozycji 8531 WTC była niemożliwa. Z brzmienia tej pozycji oraz komentarza zawartego w Notach wyjaśniających do HS wynika bowiem jednoznacznie, że pozycję tę ustawodawca przewidział dla urządzeń elektrycznych używanych wyłącznie do celów sygnalizacyjnych, czyli dla urządzeń umożliwiających nadawanie i odbiór sygnałów działających na ludzkie zmysły, akustycznych lub optycznych. Z pozycji tej wyłączone zostały natomiast wyświetlacze ciekłokrystaliczne, które spełniają kryteria dla monitora (pozycja 8471), monitora wideo (pozycja 8528) lub odbiornika telewizyjnego (pozycja 8528).
Tablice sygnalizacyjne (numeryczne i alfanumeryczne) z pozycji 8531 to urządzenia elektryczne zdolne do odbioru określonych sygnałów informacyjnych
i przedstawiania ich w takiej formie, aby mogły być widoczne dla oka ludzkiego. Sporny zestaw może natomiast pobierać sygnały wizyjne, dokonywać elektronicznej obróbki tych sygnałów, a także obrazować informacje poprzez użycie odpowiednio zaprogramowanego komputera jako układu sprzęgającego między ekranem wizyjnym
a urządzeniami dostarczającymi sygnał wideo. Zestaw ten może być zastosowany nie tylko do celów sygnalizacyjnych i informacyjnych, lecz również do celów multimedialnych m.in. do wyświetlania reklam wideo. Ekran wizyjny spornego zestawu – jak wynika z ekspertyzy K. R. - jest zdolny do wyświetlania znaków graficznych, alfanumerycznych, obrazów wideo, jak również ma możliwość zobrazowania wszelkiego rodzaju informacji multimedialnych.
Wbrew twierdzeniom skarżącej organ odwoławczy dokonał analizy pojęcia "tablica sygnalizacyjna" i pojęcia "sygnał" (k. 133 akt administracyjnych). Organ stwierdził, że pojęcie "tablica sygnalizacyjna" odnosi się do tablicy służącej do podawania określonych informacji lub kontroli parametrów urządzeń technicznych. Tablica LED natomiast ma szerszy zakres zastosowania, nie ogranicza się bowiem tylko do dostarczania sygnałów wzrokowych w celach sygnalizacyjnych i nie może być klasyfikowana do pozycji 8531.
W rezultacie organ zasadnie zakwalifikował importowany towar do pozycji 8543 WTC. Skoro bowiem przedstawione właściwości importowanego towaru nie pozwalały go zaklasyfikować do pozycji 8531, a żadna inna pozycja z działów 84 lub 85 nie mogła być zastosowana (w tym zakresie nie ma sporu między stronami), należało zastosować pozycję 8543 WTC, obejmującą elektryczne maszyny i urządzenia wykonujące indywidualne funkcje, nie wyszczególnione ani nie uwzględnione w innych miejscach tego działu. Funkcja pełniona przez ekran LED nie została bardziej szczegółowo opisana w dziale 85, ani też w innym dziale taryfy celnej. Jednocześnie żadna z uwag do sekcji XVI i działu 85 nie wyłącza go z tego działu.
Identyczne stanowisko, jak w przedmiotowej sprawie, zajął WSA w Warszawie
w wyrokach z dnia 9 lutego 2011 r. V SA/Wa 1327/10 i V SA/Wa 1328/10.
Dla uzasadnienia swoich racji spółka powołuje się na wiążące informacje taryfowe wydane przez władze brytyjskie. Należy jednak zauważyć, że zgodnie z art. 10 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, na wiążącą informację taryfową może powoływać się tylko jej posiadacz. W związku z tym informacja wydana na rzecz jednego podmiotu nie tworzy prawa do powoływania się na nią na inny podmiot. Potwierdził to ETS w wyroku z dnia 15 września 2005 r., C- 495/03, w którym zgodził się z sądem krajowym, że na podstawie art. 12 WKC z wiążącej informacji taryfowej wynikają prawa jedynie dla osoby, na którą wystawiono tę informację i jedynie w zakresie towarów, które są w niej wskazane.
W świetle powyższego za nietrafny należało uznać zarzut naruszenia art. 20 WKC, poprzez zastosowanie w odniesieniu do importowanego towaru kodu TARIC 8543709099.
Sąd nie podzielił również zarzutów dotyczących naruszenia przepisów Ordynacji podatkowej. Wbrew twierdzeniom skarżącej organ ustalił faktyczne właściwości importowanego towaru, jak i realizowane przez niego funkcje.
Spółka zarzuciła także brak powołania w sprawie biegłego na okoliczność właściwości technicznych i funkcji spornego towaru. Zarzut ten jest o tyle niezrozumiały, że do odwołania strona załączyła ekspertyzę K. R. w analogicznej sprawie. Biegły ten – powołany przez Dyrektora Izby Celnej w W. – wypowiedział się na temat właściwości i funkcji pełnionych przez wielkoformatowe ekrany diodowe. Ekspertyza ta nie jest kwestionowana przez skarżącą. W szczególności spółka nie twierdzi, że towar, którego dotyczy ta ekspertyza jest jakimś innym towarem niż ten, który jest przedmiotem sporu w niniejszej sprawie.
Spółka zarzuca nawet organowi, że nie odniósł się do tej ekspertyzy. Prawdą jest, że organ odwoławczy nie nawiązał w zaskarżonej decyzji bezpośrednio do powyższej ekspertyzy, jednak opinia organu co do cech i właściwości ekranów LED pokrywa się ze stanowiskiem zaprezentowanym w ekspertyzie. Natomiast dokonana przez biegłego kwalifikacja towaru do pozycji 8531 nie jest dla organu celnego wiążąca. Biegły nie jest upoważniony do dokonywania klasyfikacji taryfowej towarów importowanych. Zadaniem biegłego jest dostarczenie organowi wiadomości specjalnych w celu ułatwienia należytej oceny zebranego w sprawie materiału.
Zdaniem Sądu zaskarżona decyzja została wydana z uwzględnieniem całego materiału dowodowego, poddanego stosownej analizie i ocenie. Nie doszło w sprawie do naruszenia zasady zaufania obywateli do organów podatkowych. Wydając rozstrzygnięcie organy działały na podstawie przepisów prawa, prowadziły postępowanie w sposób budzący zaufanie i podjęły niezbędne działania w celu wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy. W ocenie Sądu, wnioski organu odwoławczego wyprowadzone z zebranego w sprawie materiału dowodowego nie wykraczają poza swobodną ocenę dowodów. Okoliczność, że organ celny dokonał na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego ustaleń odmiennych od tych, które prezentuje strona skarżąca nie świadczy jeszcze o dowolnej ocenie dowodów.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.
L. Kleczkowski H. Adamczewska – Wasilewicz E. Kruppik – Świetlicka